บทที่ 1 ชายในคืนวันแต่งงานคือใครกันแน่?

“คุณหนูต้องจำเอาไว้ให้ดีนะเจ้าคะ คนที่มีไฝเสน่ห์ที่หางตาถึงจะเป็นเจ้าบ่าวของคุณหนูนะเจ้าคะ”

ก่อนจะเดินออกไป บ่าวรับใช้ยังไม่วายจะกำชับเพิ่มอีกว่า “คุณหนูเจ้าคะ หากว่าพวกเขามีการแกล้งบ่าวสาวก่อนเข้าหอ คุณหนูต้องห้ามคว้าเจ้าบ่าวผิดตัวนะเจ้าคะ!”

กู้อวิ๋นซีพยักหน้าลงเป็นเชิงว่านางเข้าใจแล้ว

วันนี้เป็นวันแต่งงานของนางกับจวินฉู่หลี

เจ้าบ่าวของนางมีฝาแฝดผู้พี่อยู่คนหนึ่ง ทั้งคู่มีหน้าตาเหมือนกันมากจนแทบจะแยกไม่ออก

สิ่งเดียวที่จะสามารถใช้เป็นเครื่องจำแนกได้ก็คือ ที่หางตาของสามีนางมีไฝเสน่ห์อยู่เม็ดหนึ่ง

ฉู่จวินหลีมีเป็นคนที่อบอุ่น ดูแลนางเป็นอย่างดีไม่มีบกพร่อง

ส่วนจวินเย่เสวียนผู้เป็นพี่ชาย เป็นถึงเสวียนอ๋องเทพแห่งสงครามของหนานหลิงกั๋ว ว่ากันว่า จิตใจโหดเหี้ยม เย็นชา ชอบใช้กำลังแถมยังชอบฆ่าคนอยู่เป็นนิจ

ถึงแม้กู้อวิ๋นซีจะไม่เคยเจอกับเสวียนอ๋องมาก่อน แต่นางคิดว่า นางจะต้องแยกความแตกต่างของทั้งสองคนออกได้แน่นอน

แต่จะว่าไป ใครจะแยกสามีของตัวเองไม่ออกบ้างล่ะ

ตอนนี้บ่าวรับใช้กับแม่เฒ่าผู้ทำพิธีก็ออกไปแล้ว

ในคืนเข้าหอนี้

เหลือเพียงกู้อวิ๋นซีที่นั่งรออยู่ในห้องหอเพียงคนเดียว นางมองตรงไปยังประตูห้องที่ถูกปิดสนิทอยู่

พอคิดว่าคืนนี้นางจะต้องทำเรื่องอย่างว่ากับฉู่หลีแล้ว ในใจของนางก็อดที่จะตื่นเต้นไม่ได้

ก็นะ มันเป็นครั้งแรกของนางนี่นา

กลางดึกคืนนั้น จู่ๆ ประตูห้องก็ถูกเปิดออก เงาร่างสูงใหญ่ เดินก้าวเท้าเข้ามาท่ามกลางความมืดมิดที่ปกคลุมอยู่ภายนอก

ไม่มีการแกล้งบ่าวสาวก่อนเข้าหอ

เขาเดินเข้ามาด้านในห้องเพียงคนเดียว พร้อมกับกลิ่นเหล้าฉุนกึกที่ลอยโชยออกมาจากตัวเขา

เขาดื่มเหล้ามาหนิ

กู้อวิ๋นซีเผลอกำนิ้วมือทั้งสิบของนางแน่นโดยไม่รู้ตัว ระหว่างรอให้เขาเดินมาเปิดผ้าคลุมหน้าของนางออก

ทว่าชายผู้นั้นกลับไม่ได้เดินตรงเข้ามาหานาง แต่กลับเดินไปรินเหล้าสองจอกที่โต๊ะรับแขกตรงกลางห้องก่อน

เขาถือเหล้าสองจอกนั้นพร้อมกับเดินตรงมาหยุดอยู่ที่ข้างๆ เตียงนอน

ตอนนี้กู้อวิ๋นซียังคงมองใบหน้าของเขาได้ไม่ชัด แต่ก็รู้สึกได้ถึงไอเย็นประหลาดบางอย่าง

ตัวของชายผู้นี้ดูเหมือนจะมีพลังไอเย็นอะไรบางอย่าง

ตอนที่เขาก้มหน้าลงมาใกล้ตัวนาง หัวใจของกู้อวิ๋นซีก็อดไม่ได้ที่จะเต้นระรัวเร็วขึ้นมา

“ตื่นเต้นเหรอ” ชายหนุ่มที่เพิ่งดื่มเหล้าฤทธิ์แรงมา ทำให้น้ำเสียงที่เปล่งออกมาของเขาฟังดูนุ่มลึกเสมือนกับสุราชั้นดีที่ผ่านการบ่มมาเป็นเวลานาน

ยิ่งในเวลาดึกสงัดเช่นนี้ ยิ่งให้ความรู้สึกเหมือนเป็นมนต์สะกดที่ทำให้คนฟังหลงใหลได้โดยง่าย

กู้อวิ๋นซีกับจวินฉู่หลีรู้จักกันมาเป็นเวลาหนึ่งปีเต็มแล้ว แต่ที่ผ่านมานางกลับยังไม่เคยเห็นเขาดื่มเหล้ามาก่อน

คิดไม่ถึงเลยว่าเมื่อเขาดื่มเหล้าแล้ว จะให้ความรู้สึกแปลกใหม่เช่นนี้

มันดูมีเสน่ห์เย้ายวน เย็นชาและเข้าถึงยาก

กู้อวิ๋นซีไม่ได้ตอบอะไร แต่กลับยิ่งกำมือของตัวเองแน่นขึ้นไปอีก

ในที่สุดเขาก็เปิดผ้าคลุมหน้าสีแดงของนางออก

ใบหน้าที่ดูคมเข้มหล่อเหลาของบุรุษ ปรากฎให้เห็นอยู่เบื้องหน้าของนาง

เครื่องหน้าสมส่วนไร้ตำหนิ ดูดีมากจนคล้ายกับว่าเขาเป็นปีศาจที่จะมากระชากวิญญาณของใครไปก็ไม่ปาน!

ที่หางตาของเขามีไฝเสน่ห์ที่โดดเด่นอยู่เม็ดหนึ่ง

กู้อวิ๋นซีก็ไม่รู้ว่าตัวหล่อนแอบคิดอะไรอยู่ นางถึงได้แอบถอนหายใจอย่างโล่งอกไปทีหนึ่ง เมื่อได้เห็นเจ้าไฝเสน่ห์เม็ดนั้น

“ฉู่หลี...”

“ดื่มเหล้ามงคลนี่ก่อนเถิด” เขายื่นจอกเหล้าจอกหนึ่งไปใกล้กับริมฝีปากของนาง

กู้อวิ๋นซีรับแล้วดื่มหมดรวดเดียวโดยไม่มีท่าทีลังเลสงสัยใดๆ

ไม่ทันคาดคิด เมื่อนางวางจอกเหล้าลง ชายผู้นั้นก็คว้าตัวของนางเข้าไปกอดไว้ในอ้อมแขนอย่างรวดเร็ว

พละกำลังนี้ คล้ายกับว่าจะหลอมรวมร่างนางกับเขาเข้าด้วยกันก็ไม่ปาน รุงแรงยิ่ง!

ใบหน้าของกู้อวิ๋นซีปรากฎสีแดงแปร๊ดขึ้นมาในทันใด