บทที่ 4 องค์ชายสี่ ต่อไปหม่อมฉันไม่บังอาจแล้วเพคะ

"ขอประทานอภัยเพคะ!" กู้อวิ๋นซีรีบร้อนจะลุกขึ้นมา

แต่คิดไม่ถึงว่ารถม้าจะเกิดการสั่นไหวขึ้นอีก ทำให้กู้อวิ๋นซีที่เพิ่งพยุงตัวขึ้นได้ต้องล้มลงไปอีกครั้ง

ครั้งนี้เธอล้มลงไปบนตัวของจวินเย่เสวียนพอดี

แถมมือของเธอก็ดันไปทับเข้ากับอะไรบางอย่างที่แม้จะปกปิดไว้ด้วยเสื้อผ้าก็ยังคงสัมผัสได้ถึงความร้อนระอุและแข็งขืน!

"อ๊ะ!" กู้อวิ๋นซีตกใจจนตัวโยน เธอรีบชักมือกลับมาทันที

หน้าเธอแดงจัดจนแทบจะบีบเป็นหยดเลือดออกมาได้แล้ว!

เธอไม่ทันระวัง ดันจับไปโดน...ขององค์ชายสี่ซะได้

แต่ที่น่ากลัวที่สุดคือ ตอนที่ถูกเธอสัมผัสโดนอย่างไม่ทันระวัง ร่างกายขององค์ชายสี่กลับเกิดปฏิกริยาตอบสนองซะได้!

มันถึงขั้นสามารถเห็นการเปลี่ยนแปลงได้ด้วยตาเปล่าเลยเชียวนะ!

กู้อวิ๋นซีไม่รู้แล้วว่าเธอควรจะวางสายตาไว้ที่จุดไหนดี

"บังอาจ!" แววตาของจวินเย่เสวียนมืดลง เขาใช้มือบีบไปที่คางของเธอ

นิ้วทั้งห้ากำแน่น จากนั้นก็ดันใบหน้าของเธอให้เงยขึ้นมามอง

"เจ้าแต่งงานกับฉู่หลีไปแล้ว แต่ยังบังอาจมาให้ท่าข้าอย่างโจ่งแจ้งเช่นนี้ ไม่รักษากฎของภรรยา ต้องได้รับโทษเช่นไร"

"องค์ชายสี่ หม่อมฉันเปล่านะเพคะ!" กู้อวิ๋นซีจับไปที่มือของเขาเพื่อจะผลักมือเขาออก

แต่จวินเย่เสวียนก็แรงเยอะเหลือเกิน ไม่ว่าเธอจะผลักอย่างไรก็ไม่เขยื้อนเลยสักนิด

"เปล่าเหรอ" จวินเย่เสวียนหรี่ตาลง นัยตาเต็มไปด้วยร่องรอยแห่งการเสียดสี "เมื่อครู่เจ้าจับโดนอะไรล่ะ"

"หม่อมฉันไม่ได้ตั้งใจ!" กู้อวิ๋นซีรู้สึกหน้าร้อนผ่าวราวกับโดนไฟเผา

เธอไม่ได้ตั้งใจจริงๆ แต่ว่าสำหรับผู้ชายแล้วการโดนกระทำเช่นนี้ก็นับว่าบังอาจเกินไปจริงๆ!

โดยเฉพาะ เขายังเป็นองค์ชายสี่ เป็นพี่ชายที่เธอควรจะให้เกียรติด้วย!

แต่นี่เป็นเหตุบังเอิญจริงๆ นะ!

"องค์ชายสี่เพคะ..."

"เจ้าทายเอาเถอะว่าเราจะเชื่อไหม" นิ้วมือของจวินเย่เสวียนออกแรงบีบมากขึ้น กู้อวิ๋นซีรู้สึกได้ถึงกลิ่นอายของอันตรายบางอย่าง

ใบหน้าของเธอถูกเชิดให้เงยขึ้น เพื่อสบตากับจวินเย่เสวียน

ร่ายกายบอบบางแอบสั่นไหวเบาๆ เนื่องจากหวาดกลัว

จวินเย่เสวียนละสายตาจากดวงหน้าของเธอลงไปที่ลำคอและต่ำกว่านั้น

ลำคอขาวๆ เล็กๆ แบบนี้ ช่างอ่อนแอราวกับแค่เขาใช้มือเดียวก็สามารถหักมันลงได้

เพราะว่าเธอเงยหน้า จึงทำให้สาบเสื้อของกู้อวิ๋นซีเผยออ้าออกมาเล็กน้อย

ถ้ามองจากมุมของจวินเย่เสวียนแล้ว ยังสามารถมองเห็นไปถึงกระดูกไหปลาร้าและหน้าอกที่ขาวผ่องดุจหิมะของเธอได้อย่างรำไรอีกด้วย

แต่ตอนนี้ผิวที่ขาวราวกับหิมะนั้นกลับถูกประดับไปด้วยจุดแดงๆ ซึ่งเป็นร่อยรอยที่ชายหนุ่มเมื่อคืนทำทิ้งไว้บนตัวของหญิงสาว

แววตาของจวินเย่เสวียนดูจะเข้มขึ้นเล็กน้อย