บทที่ 167 การแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ตระกูลฉินและตระกูลเซี่ย

ทันทีที่องค์หญิงใหญ่เปิดเผยไพ่ไม้ตายของนาง ฉินเฟิงก็ตระหนักได้ว่าองค์หญิงใหญ่วางแผนมาเป็นเวลานาน เพียงเพื่ออำนวยความสะดวกเรื่องการแต่งงานในครั้งนี้

แทนที่จะบอกว่าเป็นการแต่งงาน ไม่สู้เรียกว่าเป็นการแต่งงานทางการเมืองจะเหมาะสมกว่า

บิดาของเซี่ยอวิ๋นเอ๋อร์ คือหนิงกั๋วกงหรือเซี่ยปี้!

แม้ว่าเขาจะไม่ใช่หนึ่งในสามกง แต่ก็ยังคงดำรงตำแหน่งบรรดาศักดิ์กง

บรรดาศักดิ์ในต้าเหลียงมีห้าบรรดาศักดิ์ได้แก่ กง โหว ป๋อ จื่อ หนาน

เมื่อเปรียบเทียบกับบรรดาศักดิ์กงของตระกูลเซี่ยอวิ๋นเอ๋อร์แล้ว บรรดาศักดิ์โหวของตระกูลหนิงหู่นั้นต่ำกว่าหนึ่งระดับ

ยิ่งไปกว่านั้น ในแคว้นต้าเหลียงทั้งหมด มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่ได้รับบรรดาศักดิ์กง

เมื่อตระกูลฉินกับตระกูลเซี่ยแต่งงานกันก็จะกลายเป็นพันธมิตรที่แข็งแกร่ง แม้ว่าฮ่องเต้แคว้นต้าเหลียงกับตระกูลฉินจะเชื่อใจซึ่งกันและกัน แต่หากถึงเวลานั้นย่อมต้องห้ามปราม เนื่องจากตอนนี้มีตระกูลฉินทุ่มเทรับใช้แคว้นจึงไร้ภัยคุกคามต่อฮ่องเต้แคว้นต้าเหลียง พระองค์จึงสามารถใช้งานตระกูลฉินได้อย่างวางใจ และมั่นใจ

แต่ถ้าหากฉินเฟิงกับเซี่ยอวิ๋นเอ๋อร์แต่งงานกัน ถึงตอนนั้นหากมีใครมากระซิบฟ้องข้างพระกรรณของฮ่องเต้แคว้นต้าเหลียง ถ้อยคำเหล่านั้นก็จะไม่ใช่การกล่าวหาที่ไร้หลักฐานอีกต่อไป

เพื่อปกป้องตระกูลฉิน การแต่งงานครั้งนี้จะตอบรับไม่ได้เด็ดขาด!

ทว่าในขณะที่ฉินเฟิงกำลังจะปฏิเสธ ฮ่องเต้แคว้นต้าเหลียงก็ชิงตัดสินก่อนก้าวหนึ่ง “องค์หญิงใหญ่กล่าวได้สมเหตุสมผล ไม่ใช่ความลับที่ฉินเฟิงกับเซี่ยอวิ๋นเอ๋อร์มีใจตรงกัน ในเมื่อบ่าวสาวมีใจ เจิ้นจะถือโอกาสแสดงน้ำใจ ช่วยประทานงานมงคลครั้งนี้ให้!”

ทันทีที่ตรัสออกมา ขุนนางกรมกลาโหมต่างพากันดีใจยกใหญ่

ขุนนางกรมคลังเองก็แอบรู้สึกตื่นเต้นเช่นกัน เจ้าสารเลวฉินเทียนหู่เจ้าเล่ห์นั่นระมัดระวังทั้งคำพูดและการกระทำมาโดยตลอด พวกเขากรมคลังไม่เคยสบโอกาสที่จะกล่าวร้ายฉินเทียนหู่ได้เลย

บัดนี้ การแต่งงานเชื่อมสัมพัน์ระหว่างตระกูลฉินกับตระกูลเซี่ยกำลังจะเกิดขึ้นแล้ว ดูภายนอกเหมือนจะเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับตระกูลฉินอย่างมาก แต่ในความเป็นจริง การแต่งงานครั้งนี้กลับเป็นการดึงดูดไฟเข้าหาตัวเสียมากกว่า

จากนี้ไปหากตระกูลฉินมีปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ พวกเขาสามารถสร้างความยุ่งยากครั้งใหญ่ให้อีกฝ่ายได้!

งานวิวาห์ครั้งนี้เป็นเรื่องน่ายินดีสำหรับทุกคนเสียจริง?!

ฉินเฟิงไม่คำนึงถึงข้อหาขัดรับสั่งฮ่องเต้ เขาต้องการคัดค้านการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์ให้ถึงที่สุด แต่แล้วฉินเทียนหู่กลับคุกเข่าลง และกล่าวขอบคุณเสียอย่างนั้น “ความเมตตาของฝ่าบาทช่างยิ่งใหญ่ ตระกูลฉินขอบพระทัยฝ่าบาท!”

อะไรนะ?!

ฉินเฟิงตั้งตัวไม่ทัน ตาเฒ่าฉินต่อต้านการก่อตั้งพรรคพวกมาโดยตลอด ทำไมยามนี้เขาถึงแตกต่างไปจากปกติได้?

ท้ายที่สุดแล้ว ฉินเฟิงก็ไม่สามารถตัดสินใจในเรื่องการแต่งงานครั้งนี้ได้เลย

ฮ่องเต้แคว้นต้าเหลียงเพิกเฉยต่อสายตาต่อต้านและทำอะไรไม่ถูกของฉินเฟิง บนพระพักตร์แสดงออกว่าทรงปีติยินดีเป็นอย่างยิ่ง ก่อนจะตรัสเสียงกดัง “พิธีชำระอาภรณ์ในวันนี้ ไม่เพียงมีผลตอบรับที่ดีเท่านั้น แต่เจิ้นยังได้มอบพระราชทานสมรสแก่ตระกูลฉินและตระกูลเซี่ย กล่าวได้ว่า เป็นการเติมบุปผาบนผ้าดิ้นแพร*[1] แม้ว่าตามกฎเก่ายังมีด่านการปรับตัวตั้งรับที่ต้องประลองอีกหนึ่งด่าน แต่ความสามารถของฉินเฟิงนั้นเป็นที่ประจักษ์ ด่านการประลองที่ว่าจึงไม่จำเป็นอีกต่อไป เจิ้นขอประกาศว่า ผู้เข้าประลองแม่ทัพที่ชนะในครั้งนี้คือ สวีโม่กับหนิงหู่!”

ฮ่องเต้แคว้นต้าเหลียงรู้ดีว่า แม้หนิงหู่จะแพ้ แต่ฉินเฟิงก็คงจะหาวิธีเข้าทางประตูหลัง และช่วยให้หนิงหู่ได้ตำแหน่งแม่ทัพอยู่ดี

แทนที่จะอ้อมไปมา ไม่สู้ถือโอกาสแสดงน้ำใจ เป็นการให้รางวัลฉินเฟิงกลาย ๆ ไปเสียดีกว่า

สวีโม่กับหนิงหู่ตื้นเต้นยินดีมาก พวกเขาพากันคุกเข่าลงเพื่อขอบพระทัยในความเมตตา

หย่งอันโหวที่ขมวดคิ้วมาเป็นเวลานานในที่สุดก็ยิ้มออก เขาลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก การให้หนิงหู่ติดตามฉินเฟิง เป็นการตัดสินใจที่ฉลาดที่สุดที่เขาทำในรอบหลายปีที่ผ่านมา

ในวันที่พวกเขาผูกสัมพันธ์กันก็ได้รับผลประโยชน์มากมายเช่นนี้แล้ว พริบตาสายตาที่ใช้มองบิดากับบุตรชายตระกูลฉินก็พลันร้อนแรงขึ้นมาก

สองแก้มของเซี่ยอวิ๋นเอ๋อร์แดงก่ำ จากคุณหนูที่มีชื่อเสียงฉาวโฉ่เรื่องความหัวรุนแรงแห่งเมืองหลวง ในเวลานี้กลับกระมิดกระเมี้ยนเป็นอย่างยิ่ง อย่างไรก็ตาม เซี่ยอวิ๋นเอ๋อร์เป็นเพียงดรุณี นางย่อมรู้สึกเขินอายเกินกว่าจะพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องระหว่างชายหญิง ไม่เช่นนั้นก่อนหน้านี้ นางคงมิวุ่นวายเพราะฉินเฟิงไม่หยุดหย่อน

ตอนนี้นางกำลังจะแต่งงานกับชายที่เคยแค้นเคืองที่สุด แต่ภายในใจเซี่ยอวิ๋นเอ๋อร์กลับไม่ได้รู้สึกเกลียดชังขนาดนั้น

แม้ว่าฉินเฟิงจะไม่มีทักษะศิลปะการต่อสู้ใด ๆ แต่เซี่ยอวิ๋นเอ๋อร์กลับประทับใจในความสามารถทางการทหารของเขา

ความคิดเห็น