บทที่ 941 วางแผนยุทธการเมืองโดดเดี่ยว

บทที่ 941 วางแผนยุทธการเมืองโดดเดี่ยว

อำเภอฉางสุ่ยเป็นอำเภอรอบเมืองหลวงเป่ยตี๋ เป็นพื้นที่ยุทธศาสตร์สำคัญ ไม่เพียงแต่มีกองทัพใหญ่ประจำการ แต่ยังมีอาวุธยุทโธปกรณ์และทรัพยากรต่าง ๆ พร้อมสรรพ

โดยเฉพาะกองทัพประจำการเมืองหลวง หน้าที่เดียวของพวกเขาคือปกป้องความปลอดภัยของฮ่องเต้เป่ยตี๋ ป้องกันเหตุการณ์ฉุกเฉินใด ๆ ที่อาจเป็นอันตรายต่อเมืองหลวง

และหนึ่งในสถานการณ์นั้นคือ กรณีที่มีผู้ใดยึดครองเมืองหลวงจากภายใน กองทัพประจำการเมืองหลวงจึงต้องมีความสามารถในการบุกเมืองด้วย

กล่าวให้ชัดคือ สิ่งที่ฉินเฟิงต้องเผชิญไม่ใช่แค่กองกำลังชั้นยอดของเป่ยตี๋ แต่ยังเป็นกองทัพที่เชี่ยวชาญในการรบเชิงรุกที่สุดของเป่ยตี๋ด้วย!

สถานการณ์เช่นนี้ไม่จำเป็นต้องปิดบังอำพรางอีก ด้วยสถานการณ์คับขันที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย ทหารหนึ่งพันแปดร้อยคนต้านทานกองทัพที่มีกำลังมากกว่าตนเองสิบเท่า และฝ่ายตรงข้ามยังมีอาวุธยุทโธปกรณ์ครบครัน ชำนาญในการโจมตีป้อมปราการ แม้ฉินเฟิงจะเป็นผู้บัญชาการด้วยตนเอง และทหารหนึ่งพันแปดร้อยคนก็ล้วนเป็นทหารกล้า แต่ฉินเฟิงก็ไม่กล้าพูดว่าเขามั่นใจในว่าจะต้านทานได้นานสามเดือน

แต่ถึงสถานการณ์จะยากลำบากเพียงใด ฉินเฟิงก็ต้องเดินหน้าต่อ

สงครามฤดูหนาวครั้งนี้สำคัญมาก ด้วยเป็นสงครามตัดสินว่า ความแค้นที่สั่งสมมาหลายร้อยปีระหว่างแคว้นต้าเหลียงกับแคว้นเป่ยตี๋จะสิ้นสุดลงหรือไม่ และยังกำหนดว่า ฉินเฟิงจะสามารถทำตามคำสัญญาที่ให้ไว้กับจิ่งเชียนอิ่งได้หรือไม่ด้วย

ในฐานะที่เป็นแกนหลักของสงครามฉินเฟิงย่อมไม่อาจถ่วงความคืบหน้าของแนวรบหลักได้

หากรักษาอำเภอฉางสุ่ยไว้ได้ถึงสามเดือนก็ยืนยันชัยชนะได้แล้ว ส่วนแนวรบด้านเมืองจัวโจว ฉินเฟิงมั่นใจว่าจะต้องบุกตะลุยไปข้างหน้าและพิชิตเมืองต่าง ๆ ได้แน่

ฉินเฟิงกับหนิงหู่ลากร่างที่บาดเจ็บเร่งรีบวางแผนยุทธการป้องกันเมือง

การป้องกันเมืองไม่มีทางลัด จำเป็นต้องต่อสู้กับกองทัพศัตรูบนกำแพงเมือง หากกำแพงเมืองแตกก็จะกลายเป็นการรบตามตรอก และหมายความว่า ฉินเฟิงพ่ายแพ้ การถูกสังหารจนหมดสิ้นก็เป็นเรื่องของเวลาแล้ว ดังนั้นไม่ว่าอย่างไรต้องรักษากำแพงเมืองไม่ให้โดนตีแตก กำแพงเมืองแนวป้องกันด่านแรกของฉางสุ่ยและเป็นแนวป้องกันเพียงชั้นเดียว

แต่หากแค่ป้องกันกำแพงเมือง เมื่อเผชิญกับการโจมตีอย่างดุเดือดของศัตรูย่อมต้องเผชิญกับความสูญเสียอย่างมหาศาล

แม้จะใช้ชีวิตคนเข้าแลกก็ไม่อาจสู้กับศัตรูได้

การทำสงครามไม่ใช่โจทย์คณิตศาสตร์ง่าย ๆ อย่างหนึ่งบวกหนึ่งเท่ากับสอง และยิ่งไม่ใช่เรื่องง่ายอย่างการที่คนตายหนึ่งคนก็แค่คนหายไปหนึ่งคน

คนหนึ่งพันแปดร้อยคนคุ้มครองรอบกำแพงเมืองสี่ด้านนับว่ายังพอมั่งคั่ง

แต่เมื่อสงครามเริ่มขึ้น จำนวนคนก็จะลดลง เมื่อไรที่จำนวนลดลงจนเหลือหนึ่งพันห้าร้อยคน หมายความว่าแนวป้องกันถึงขีดจำกัดแล้ว ทหารทุกคนจะเข้าสู่สภาวะสงครามเข้มข้น ช่วงเวลาสับเปลี่ยนกำลังจะต่ำมาก นับว่าเป็นการทดสอบความทึกทนของร่างกายและจิตใจทหาร และถือเป็นอุปสรรคใหญ่

เมื่อจำนวนคนต่ำกว่าหนึ่งพันคน เพื่อรักษาแนวป้องกันก็จำเป็นต้องลดสัดส่วนกำลังพลในแต่ละแนวป้องกัน

ต้องรู้ไว้ว่า พวกเขาอยู่ในดินแดนของเป่ยตี๋ ศัตรูล้อมรอบด้าน แนวป้องกันห้ามมีช่องโหว่ใด ๆ เด็ดขาด หาไม่ เพียงช่องโหว่เดียวศัตรูก็อาจหลั่งไหลเข้ามาราวน้ำทะลัก นำไปสู่ความพ่ายแพ้

แต่การลดสัดส่วนกำลังพลในการป้องกัน จะส่งผลโดยตรงต่อกำลังรบที่ไม่เพียงพอ เมื่อฝ่ายหนึ่งลด อีกฝ่ายเพิ่ม อัตราการเสียชีวิตของทหารก็จะพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ถ้าเทียบให้ชัดคือ จากการเสียชีวิต ถ้าทหารหนึ่งพันแปดร้อยคนลดลงเหลือหนึ่งพันห้าร้อยคนใช้เวลาสิบวัน ทหารหนึ่งพันห้าร้อยคนลดเหลือหนึ่งพันคนจะใช้เวลาเพียงห้าวัน

และทหารที่เหลือหนึ่งพันคนก็ถูกสังหารพ่ายแพ้ สุดท้ายจะเหลือเพียงไม่กี่ร้อยคน ต้องหันไปสู้รบตามตรอกซอกซอย และความพ่ายแพ้สิ้นเชิงก็อาจมาถึงในเวลาเพียงสองสามวัน

สถานการณ์การบาดเจ็บล้มตายในสนามรบไม่เคยค่อยเป็นค่อยไป มักเป็นไปในลักษณะดิ่งลงเหวเสมอ

การป้องกันกำแพงเมืองเพียงอย่างเดียวจึงไม่ใช่การกระทำที่ชาญฉลาด

“หนิงหู่เจ้ามียุทธการดี ๆ บ้างหรือไม่?”

เผชิญกับคำถามของฉินเฟิง หนิงหู่ตอบโดยไม่ต้องคิด “ให้ข้านำองครักษ์ค่ายเทียนจีกองกำลังเล็ก ๆ ออกไปก่อกวนศัตรู พยายามทำลายแผนการรบของฝ่ายตรงข้ามให้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ และถ่วงเวลาให้คนในเมือง ดีหรือไม่?”