ตอนที่ 1233 ปล้นสักหน่อย

สังหารอย่างดุเดือดในการโจมตีเดียว!

ภาพคาวเลือดนั่นมีแรงจู่โจมอันรุนแรงอย่างหนึ่ง

ชายหนุ่มชุดทองที่ถูกฆ่านามว่าถังลวี่ เป็นราชันระดับมกุฎเช่นกัน แต่ตอนนี้แม้แต่หมัดเดียวยังต้านไม่อยู่ สิ้นชีพ ร ที่นั้น

ฝนเลือดสาดกระเซ็น หลินสวินยืนอยู่บนเมฆมงคลสีเลือดที่เดิมถังลวี่เคยยืน นัยน์ตาดำเย็นเยียบ ท่าทางนิ่งเฉยไม่แยแส

เพียงแต่สายตาที่ทุกคนมองเขาอีกครั้งได้เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงแล้ว

นี่เป็นพวกร้ายกาจคนหนึ่ง!

ผู้แข็งแกร่งที่อยู่บริเวณใกล้ๆ หลินสวิน ถึงขั้นระมัดระวังและเตรียมพร้อมขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว ราวกับเผชิญศัตรูที่แข็งแกร่ง

“เทพมารหลิน!”

และตอนนี้เองมีคนจำฐานะของหลินสวินได้ พลันทำให้เกิดความฮือฮาขึ้นในที่นั้น

หลายคนต่างเผยสีหน้าเข้าใจได้ในทันที มิน่าถึงกล้าแข็งกร้าวเช่นนี้ ที่แท้ก็เป็นคนร้ายกาจที่กำเริบเสิบสานไม่สนฟ้าดินในคำเล่าลือ

ผู้แข็งแกร่งส่วนใหญ่ในที่นั้นล้วนไม่เคยเห็นหลินสวิน แต่สิ่งนี้ก็ไม่ได้ขัดขวางความเข้าใจในคำว่า ‘เทพมารหลิน’ สามคำนี้ของพวกเขา

ชั่วขณะเดียวแม้แต่บุคคลชั้นยอดบางส่วนในที่นั้นก็เริ่มให้ความสนใจและความสำคัญ ไม่กล้ามองว่าหลินสวินเป็นคนผ่านทางแล้ว

ส่วนพวกเซวียเป่าจี ทั่วป๋าหุนต่างอึ้งงัน ตาค้างไปแล้ว

แน่นอนว่าพวกเขาเองก็รู้จักเทพมารหลิน แต่คิดไม่ถึงว่าคู่ต่อสู้ที่พวกเขาเคียดแค้นที่สุดคนหนึ่ง กลับเป็น…

ชั่วขณะนี้พวกเขาต่างรู้สึกอยากจะกระอักเลือด หากรู้เรื่องนี้แต่แรก ตอนที่ข้ามแม่น้ำนรกพวกเขาคงไม่กระทำกับหลินสวินเช่นนั้นแน่!

น่าเสียดายที่เสียใจตอนนี้ก็สายไปแล้ว

สำหรับพวกหวังจื่ออิง ยามนี้แม้แต่คำพูดก็ไม่กล้าเอ่ยแล้ว

ตอนที่อยู่บริเวณหินไตรภพ แม้พวกเขาจะถูกบังคับให้ยอมแพ้ แต่ในใจได้ล้มเลิกความคิดที่จะต่อสู้กับหลินสวินแล้ว

ช่วยไม่ได้ พวกเขาต่างรู้ดีว่าพลังต่อสู้ของเทพมารหลินแข็งแกร่งเพียงใด ไม่ใช่บุคคลที่คนอย่างพวกเขาสามารถล่วงเกินได้

แน่นอนว่าหากมีคนกระโดดออกมาหมายหัวเล่นงานหลินสวิน พวกเขาก็ยินดีอย่างยิ่ง

“สหายยุทธ์หลิน เจ้ารู้หรือไม่ว่าถังลวี่เป็นใคร”

จู่ๆ ก็มีคนพูดขึ้น แฝงแววมีความสุขบนความทุกข์ผู้อื่น

ทุกคนอึ้งไปก่อนเป็นอันดับแรก จากนั้นราวกับตระหนักได้ถึงบางอย่าง สีหน้าเปลี่ยนเป็นแปลกประหลาดขึ้นมา

หลินสวินพูดเสียงเรียบ “คนตายคนหนึ่งเท่านั้น ข้าจะสนใจไปทำไมว่าเขาเป็นใคร”

คำพูดประโยคนี้เผด็จการอย่างที่สุด

หลายคนแอบชื่นชม ช่างสมกับที่เป็นเทพมารหลินผู้ไม่เกรงกลัวอะไร เพียงแค่ความกล้าก็เพียงพอจะทำให้หลายคนรู้สึกสู้ไม่ได้แล้ว

ทั้งยังมีคนหัวเราะเยาะ “หลินสวิน ขอบอกเจ้าอย่างไม่มีปิดบัง ถังลวี่นี่มาจากลัทธิเพลิงศักดิ์สิทธิ์แห่งอาณาจักรอ้าวไหล ปู่ของเขาคือโหรถังมู่แห่งลัทธิเพลิงศักดิ์สิทธิ์!”

ทันทีที่คำพูดนี้ออกจากปาก สีหน้าของทุกคนในที่นั้นต่างแปรเปลี่ยนขึ้นมา

ไม่ว่าใครที่รู้จักลัทธิเพลิงศักดิ์สิทธิ์ล้วนรู้ดีว่า นี่คือแดนเร้นอริยะที่เล่นงานยากมากแห่งหนึ่ง ลูกศิษย์ในสำนักมากมายนับไม่ถ้วน แต่ละคนล้วนเหี้ยมโหดไม่กลัวตาย

แม้ความสามารถจะสู้เจ้าไม่ได้ แต่ก็กล้าสู้กับเจ้าอย่างสุดชีวิต!

หากเพียงเท่านี้ก็ยังไม่เพียงพอจะทำให้ใครๆ กลัว

สิ่งที่น่ากลัวจริงๆ คือ ทุกคนที่ถูกลัทธินี้มองว่าเป็นศัตรู ไม่ว่าใครล้วนต้องถูกตามฆ่าจนกว่าจะตาย!

วิธีปฏิบัติเช่นนี้คล้ายเผ่าสุนัขสวรรค์มายาทมิฬอย่างมาก แต่ที่ต่างคือ ลัทธิเพลิงศักดิ์สิทธิ์เป็นแดนเร้นอริยะ ความแข็งแกร่งของอิทธิพล รากฐานที่พวกเขามี เหนือกว่าเผ่าสุนัขสวรรค์มายาทมิฬมาก!

แม้อยู่ในกลุ่มแดนเร้นอริยะด้วยกัน หากพูดถึงอำนาจและอิทธิพล ลัทธิเพลิงศักดิ์สิทธิ์ก็เป็นลัทธิที่ยิ่งใหญ่อย่างแน่นอน

โดยทั่วไปแล้วไม่มีใครอยากล่วงเกินลูกศิษย์ของลัทธิเพลิงศักดิ์สิทธิ์ เพราะพวกนี้เหมือนฝูงคนคลั่งที่เลือดเย็นไร้ปรานี

ไม่เพียงแค่เหี้ยมกับศัตรู กับตัวเองยังเหี้ยมยิ่งกว่า!

และตอนนี้หลินสวินสังหารถังลวี่ หากแพร่ออกไปจะต้องถูกลัทธิเพลิงศักดิ์สิทธิ์หมายหัวอย่างแน่นอน รอกลับจากแดนมกุฎ คงถูกแก้แค้นไม่มีเลิกลาแน่

สำนักอื่นๆ บางทีอาจจะยังหวาดเกรงศักยภาพและพลังอำนาจของหลินสวิน ไม่ลดตัวลงไปถือสาคนรุ่นหลังอย่างหลินสวินมากขนาดนั้น

แต่ลัทธิเพลิงศักดิ์สิทธิ์ไม่!

สำนักนี้ แม้อริยะก็กล้าฆ่า!

เพราะฉะนั้นหลังจากทุกคนตอบสนอง สายตาที่มองไปทางหลินสวินก็แปลกไปไม่มากก็น้อย

เป็นความจริงที่ว่าในแดนมกุฎแห่งนี้ เทพมารหลินอาจจะกำเริบเสิบสานไม่เกรงกลัวใคร ความสามารถเหนือกว่าคนในรุ่นเดียวกันช่วงใหญ่ แต่ก็ใช่ว่าจะไม่สามารถถูกกำราบได้!

ไม่ว่าอย่างไรต่อให้เจ้าเทพมารหลินสามารถมีชีวิตรอดออกจากแดนมกุฎ แต่มีหรือที่ศัตรูพวกนั้นจะปล่อยเจ้าไป

เพียงแค่ลัทธิเพลิงศักดิ์สิทธิ์ก็เพียงพอที่เจ้าจะเดือดร้อนครั้งใหญ่แล้ว!

“ลัทธิเพลิงศักดิ์สิทธิ์……”

ตอนนี้หลินสวินนึกถึงตอนอยู่ในแม่น้ำพรมแดน ประสบการณ์ล้อมโจมตีจากลัทธิเพลิงศักดิ์สิทธิ์ เป้าหมายที่พวกเขาจะเล่นงานคือเยวี่ยไฉ่เวย

ไม่ว่าอย่างไรความแค้นก็ได้ก่อตัวขึ้นตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว

เพราะฉะนั้นตอนที่เห็นว่ามีคนกล้าใช้ชื่อของลัทธิเพลิงศักดิ์สิทธิ์มาขู่ตน หลินสวินก็อดรู้สึกตลกไม่ได้

เขากวาดมองทุกคนพร้อมพูดว่า “ตั้งแต่เข้าสู่ดินแดนรกร้างโบราณ ข้าเคยกลัวใครที่ไหน หากอยากดูเรื่องครื้นเครงของข้าหลินสวิน กลัวว่าคงจะทำให้ผิดหวังแล้ว!”

เสียงทรงพลังมีความเย่อหยิ่ง

ทันใดนั้นสีหน้าของผู้ฝึกปราณหลายคนในที่นั้นพลันไม่เป็นธรรมชาติขึ้นมา

และมีหลายคนนึกถึงเรื่องฮือฮาต่างๆ ที่หลินสวินเคยทำในดินแดนรกร้างโบราณ ในใจก็อดทอดถอนใจไม่ได้

หวนคิดถึงตอนนั้น เทพมารหลินเผยฤทธิ์เดชที่แดนฐิติประจิมเป็นครั้งแรก เคยประกาศกร้าวว่า ‘สักวันจะสังหารสุนัขมายาทมิฬทั่วหล้า’ ชื่อเสียงสะเทือนฝั่งหนึ่ง

กำราบเหล่าผู้กล้าในเทศกาลโคมกถามรรค พิสูจน์มหามรรค ดึงดูดความสนใจจากทั่วทุกสารทิศ!

จวบจนกระทั่งเข้าสู่แดนชัยบูรพา ชิงชัยกับผู้สืบทอดสำนักโบราณอย่างแดนศักดิ์สิทธิ์แกนสวรรค์ แดนศักดิ์สิทธิ์สมบัติวิญญาณ สร้างความวุ่นวายไม่หยุดหย่อน เป็นที่สนใจของคนทั่วหล้า

จากนั้นก็บุกเข้านครหยกขาวตามลำพัง เพียงวันเดียวก็ทำลายสถิติของอวิ๋นชิ่งไป๋ใน ‘สิบสองหอ’ ไปหลายอย่าง!