ตอนที่ 1665 วัตถุต่างหน้าหน้าสุสาน

ประตูที่สูงใหญ่ปานเชื่อมสวรรค์ค่อยๆ เปิดออกภายใต้สายตาตะลึงของหญิงลึกลับ

แดนลับที่เงียบสงบมีเสียงกึกก้องระลอกหนึ่งดังขึ้น

ราวกับปริศนาอันไม่อาจรู้ที่ปิดผนึกมาตั้งแต่โบราณถูกเปิดออกเบาๆ เสียงนั่นดังเข้าหู ทำให้สภาวะจิตที่นิ่งสงบราวกับน้ำของหญิงลึกลับก็เกิดระลอกคลื่น

เปิดออกแล้วจริงๆ!

แสงแสบตาแถบหนึ่งสาดออกจากภายในประตู ส่องสว่างทั้งแดนลับ มีกลิ่นอายศักดิ์สิทธิ์เคร่งขรึมแผ่กระจาย

หญิงลึกลับอึ้งงัน

นางรอคอยมาเป็นเวลานาน เห็น ‘ผู้ทะลวงด่าน’ ที่ล้มเหลวคนแล้วคนเล่า กลับไม่คิดว่าหลินสวินทำสำเร็จแล้ว!

เมื่อครู่นี้นางยังคิดว่าหลินสวินเปิดประตูล้มเหลว และยังพูดปลอบใจอยู่เลย…

แต่ไม่คิดว่าหลังจากนั้นหลินสวินกลับสร้างความประหลาดใจครั้งใหญ่ให้นาง

ในประตูมีอะไรซ่อนอยู่กันแน่

ชั่วขณะนี้หลินสวินกับหญิงลึกลับต่างกลั้นหายใจเพ่งสมาธิ ในใจเกิดความรู้สึกคาดหวังและตื่นเต้นอย่างยากจะเห็น

แสงศักดิ์สิทธิ์ไหลเวียน ราวกับหมอกหนาแน่นปกคลุม ทอดสายตามองไปขาวโพลนทั้งแถบ ราวกับแดนลับแผ่นดินเซียนอย่างไรอย่างนั้น

“ไป เข้าไปดูหน่อย”

เห็นได้ชัดว่าหญิงลึกลับคาดหวังยิ่งกว่าหลินสวิน นางรอมาอย่างยาวนาน ในฐานะ ‘คนเฝ้าประตู’ จะไม่อยากรู้ความลับที่ซ่อนอยู่ในประตูบานนี้ได้อย่างไร

ฟุ่บ!

เงาร่างของหลินสวินเสียการควบคุม พลันถูกหญิงลึกลับพาเข้าไปในโลกภายในประตูที่ขาวโพลนั่น…

“นี่คือ ‘หมอกเซียนแรกกำเนิด’ สั่งสมพลังกฎระเบียบขั้นสูง มีเพียงผู้แข็งแกร่งระดับจักรพรรดิแท้จึงจะมีพลังหลอมมัน มีประโยชน์มหัศจรรย์อย่างยิ่งต่อผู้ฝึกปราณระดับจักรพรรดิ”

“พลังปราณของเจ้าต่ำเกินไป อย่าไปลองเก็บหมอกเซียนแรกกำเนิดเหล่านี้จะดีที่สุด”

ในหมอกขาวโพลน หญิงลึกลับอธิบายง่ายๆ เห็นได้ชัดว่านางอารมณ์ดีไม่น้อย

หมอกเซียนแรกกำเนิด!

หลินสวินจำชื่อนี้ไว้แล้ว

“เอ๊ะ!”

เวลาหนึ่งถ้วยชาหลังจากนั้น หญิงลึกลับชะงักเท้า เผยสีหน้าประหลาดใจ

และตอนนี้ในที่สุดหลินสวินก็มองเห็นว่า ในหมอกที่อยู่ไม่ไกลนักดันมีเขตสุสานโบราณแห่งหนึ่ง

สุสานแต่ละหลักตั้งกระจัดกระจายอยู่ภายใน ทอดสายตานับดูมีไม่ต่ำกว่าหนึ่งพันหลัก ดูกว้างใหญ่ไพศาลอย่างที่สุด

“นี่…”

หลินสวินเองยังอดประหลาดใจไม่ได้ ถึงกับเป็นสุสานเก่าแก่แห่งหนึ่งหรือ

ใครจะกล้าเชื่อ

แม้แต่หญิงลึกลับ ยามนี้ยังเงียบอย่างอดไม่ได้

สุสาน!

สุสานนับพันหลัก!

ในสุสานแต่ละหลักนี้ฝังใครอยู่

และใครจะมีคุณสมบัติถูกฝังอยู่ในประตูสวรรค์

หญิงลึกลับเดินไปอย่างปล่อยอารมณ์ เข้าสู่เขตสุสาน มาถึงหน้าสุสานหลักหนึ่ง

หลินสวินเองก็ตามไปด้วย ชั่วขณะนั้นเขาขนลุกซู่ไปทั้งตัว ทอดสายตามองไป ราวกับเดินเข้าสู่สุสานที่มีการฝังอย่างสะเปะสะปะ สุสานแต่ละหลักล้วนแผ่คลื่นน่ากลัวอันไร้รูป

ราวกับสิ่งที่ฝังอยู่ในนั้นคือเทพบรรพกาล!

“เจ้าดู”

หญิงลึกลับชี้ตรงหน้าสุสานหลักหนึ่ง ตรงนั้นมีโต๊ะหินตัวหนึ่ง บนโต๊ะมีนิ้วมือท่อนหนึ่งที่คราบเลือดแห้งนานแล้ววางอยู่

นิ้วมือนั่นผ่านการเปลี่ยนผ่านของกาลเวลาไร้สิ้นสุด แต่ยังคงขาวผ่องราวกับหยก เรียวยาวและแข็งแกร่ง ลายบนผิวหนังดุจลายมรรคที่เกิดขึ้นตามธรรมชาติ แผ่กลิ่นอายที่กว้างใหญ่ลึกลับ

ยามสายตาของหลินสวินมองไป พลันอดสูดหายใจด้วยความตกใจไม่ได้ เพียงแค่นิ้วมือนิ้วหนึ่งเท่านั้น กลับนำพาความกดดันในใจมาให้อย่างน่าหวาดกลัวที่สุด

ราวกับเจอเทพไท้!

และก็เป็นตอนนี้ที่เสียงซึ่งแฝงความอาจหาญดังขึ้น “ปีที่หนึ่งพันหกร้อยตามปฏิทินยุทธ์วิถี ประลองกับ ‘มหาจักรพรรดิเจินซวี’ ในยามนั้นที่เทือกเขาผสานฟ้า”

“เจินซวีคนนี้ เป็นจักรพรรดิคนแรกในโลกที่สร้าง ‘มหามรรคจริงเท็จ’ เป็นบรรพจารย์มรรคคนหนึ่ง ความสามารถโดดเด่นน่าทึ่ง ไร้เทียมทานในยุคนั้น”

“น่าเสียดาย ต้านทานสามท่าโจมตีของข้าไม่ได้ ทิ้งนิ้วของเขาไว้ที่นี่ เพียงเพื่อไว้อาลัยให้กับมรรคแห่งจริงเท็จ”

เสียงหายไปเพียงเท่านี้ หญิงลึกลับกับหลินสวินล้วนหวั่นไหวโดยพร้อมเพรียง

เสียงที่อาจหาญนั่นเป็นของใคร เหตุใดจู่ๆ ถึงดังขึ้น

สิ่งที่เหลือเชื่อที่สุดคือ ด้วยพลังของหญิงลึกลับกลับไม่สามารถจับที่มาของเสียงได้!

หลินสวินพูดอย่างใคร่ครวญ “นี่คงจะเป็นเสียงของเจ้าของมรรคาสวรรค์ มีความเป็นไปได้สูงมากว่าจะเป็นประทับอย่างหนึ่ง พอจิตของพวกเราสัมผัสกับนิ้วท่อนนี้ เสียงก็ดังขึ้น”

หญิงลึกลับพยักหน้า สายตาจ้องมองนิ้วมือท่อนนั้นแล้วพูดว่า “ระดับจักรพรรดิที่สร้างมหามรรคสายหนึ่ง เท่ากับเป็นบรรพจารย์มรรคคนหนึ่ง ความน่าหวาดหวั่นของรากฐานพลังสามารถเหยียดหยันโลกหล้า ถูกศิษย์รุ่นหลังเรียกว่า ‘บรรพจารย์มรรค’ แต่กลับไม่สามารถต้านทานสามกระบวนท่าได้ และถูกตัดนิ้ว…”

ในเสียงแฝงความเคร่งขรึมและตะลึง

สันนิษฐานเช่นนี้ พลังต่อสู้ของเจ้าแห่งมรรคาสวรรค์นั่นจะน่ากลัวเพียงใด

ยามใคร่ครวญ หญิงลึกลับก็มาถึงหน้าสุสานหลักหนึ่งที่อยู่ข้างกัน ที่นี่ก็มีโต๊ะหินตัวหนึ่งเช่นเดียวกัน ข้างบนมีโคมแก้วชำรุดดวงหนึ่ง ลักษณะเรียบง่ายโบราณ

หลินสวินเดินมาดู แม้แต่จิตวิญญาณยังหวาดหวั่น ราวกับครู่ต่อมาก็จะหลุดออกจากร่าง ถูกดูดเข้าไปในโคมแก้วดวงนั้น

วู้ม!

หญิงลึกลับตบไหล่เขาเบาๆ พลังดูดกลืนน่าสะพรึ่งนั่นจึงหายใจ หลินสวินอดหวาดผวาไม่ได้

นี่คือสมบัติอะไรกัน