ตอนที่ 1666 รับศิษย์

หลินสวินและหญิงลึกลับต่างตกอยู่ในภวังค์ความคิด

ภายในสุสาน หมอกเซียนแรกกำเนิดปกคลุม สุสานหนึ่งพันเก้าหลักตั้งตระหง่าน ราวกับเป็นเช่นนี้มาตั้งแต่โบราณกาล สะท้านใจคน

ทันใดนั้น…

ระลอกคลื่นแปลกประหลาดที่ราวกับกระแสน้ำระลอกหนึ่งแผ่ออกจากเขตสุสานอันเก่าแก่แห่งนี้

หลินสวินรู้สึกเพียงว่าภาพตรงหน้าพลันเปลี่ยนไป ตอนที่สายตากลับมาเหมือนเดิมก็อดอึ้งงันไม่ได้

เขตสุสานโบราณหายไปแล้ว หญิงลึกลับก็หายไปแล้วเช่นกัน ส่วนตนกลับเหมือนมาอยู่ในโลกที่ไม่คุ้นเคยอีกโลกหนึ่ง

ที่แห่งนี้หญ้าเขียวชอุ่ม ต้นไม้โบราณอุดมสมบูรณ์ กระท่อมหลังหนึ่งตั้งอยู่ แม่น้ำใสสะอาดสายหนึ่งไหลล้อมรอบกระท่อมราวกับสายหยก

ในอากาศหมอกเซียนแรกกำเนิดที่บริสุทธิ์ศักดิ์สิทธิ์แพร่กระจาย ราวกับดินแดนแห่งความฝัน

หน้ากระท่อมมีร่างสูงใหญ่ร่างหนึ่งยืนเอามือไพล่หลัง สวมชุดขาวแขนกว้าง ผมยาวสยาย รูปลักษณ์ซื่อตรงน่าดึดดูด ราวกับเซียนที่แท้จริง ไม่แปดเปื้อนโลกีย์

ทว่ารอบตัวเขากลับมีอานุภาพไร้รูปพลุ่งพล่าน ราวกับนายเหนือหัวที่ยืนอยู่เหนือเก้าฟ้า มองลงมายังโลกหล้า!

นั่นคือเงาร่างสูงใหญ่นั่น… ไม่ คือ ‘เจ้าแห่งมรรคาสวรรค์’!

หลินสวินเกือบหลุดปากออกมา แทบไม่กล้าเชื่อสายตาตัวเอง คิดไม่ถึงว่าชั่วพริบตาเท่านั้นทุกอย่างก็เปลี่ยนไป

ตนถึงไกบได้เจอเจ้าแห่งมรรคาสวรรค์ที่แท้จริง!

“ตลอดเวลาที่ผ่านมา ผู้ที่สามารถทะลวงผ่านเก้าด่านแห่งทางเดินเมฆาหยกได้มีไม่น้อย แต่ผู้ที่สามารถเปิดประตูบานนี้ได้ ตั้งแต่อดีตจนปัจจุบันกลับมีเพียงเจ้าคนเดียว”

เจ้าแห่งมรรคาสวรรค์พูดพร้อมรอยยิ้ม ราวกับรอหลินสวินมานานแล้ว

เสียงของเขาแฝงพลังแปลกประหลาดที่ทำให้รู้สึกสงบ ราวกับระฆังยามรุ่งสาง กลองยามพลบค่ำ ทำให้ได้ยินแล้วในใจเกิดความใกล้ชิดโดยไม่รู้ตัว

“ผู้มีบุญ เข้ามาเถอะ”

เจ้าแห่งมรรคาสวรรค์พูดพร้อมนั่งลงบนโต๊ะหินตัวหนึ่งหน้ากระท่อม หยิบกาน้ำชาและถ้วยชาสองใบออกมา เริ่มต้มชาเองกับมือ

หลินสวินอึ้งไปครู่หนึ่งก่อนสูดหายใจลึก พยายามทำให้ตนเองสงบลง แล้วค่อยก้าวเท้าเข้าไป

“ข้าน้อยหลินสวิน คารวะผู้อาวุโส”

หลินสวินประสานมือกล่าว

“นั่งเถอะ อย่าได้มากพิธี เจ้าถูกห้องโถงมรรคาสวรรค์เลือกและยังมาถึงที่นี่ได้สำเร็จ ก็เท่ากับมีบุญวาสนากับข้า หาใช่คนอื่นจะเทียบได้”

เจ้าแห่งมรรคาสวรรค์พูดพร้อมยื่นชาร้อนที่กลิ่นหอมอบอวลไปทั่วให้หลินสวิน แล้วจึงพูดต่อว่า

“ที่เจ้าเห็นตรงหน้าเป็นแค่ประทับเจตจำนงเสี้ยวหนึ่งที่ข้าทิ้งไว้ ส่วนตัวจริงของข้า… ฮ่าๆ อาจจะสลายไปจากโลกนานแล้วกระมัง”

พูดถึงตรงนี้เขาพลันเผยรอยยิ้ม คำพูดองอาจ “ตอนนั้นเคยได้เจอเส้นทางดารานิรันดร์ สำหรับข้าความเป็นความตายไม่ต่างอะไรกับเมฆล่องลอยนานแล้ว ได้เจอผู้มีวาสนาคนหนึ่งตอนนี้ สามารถตายตาหลับแล้ว!”

หลินสวินไม่รู้ว่าควรพูดอะไรไปชั่วขณะ จิตใจสั่นไหว แม้สิ่งที่เห็นตรงหน้าจะเป็นเพียงประทับเจตจำนงเสี้ยวหนึ่งของเจ้าแห่งมรรคาสวรรค์ แต่ยังคงทำให้เขารู้สึกถึงความตะลึงที่พูดไม่ออก

นี่เป็นถึงบุคคลไร้เทียมทานที่สะเทือนหมื่นกาล ราวกับตำนานที่ยิ่งใหญ่คับฟ้า ในอดีตกาลที่ผ่านมา มีบุคคลที่เหนือกว่าระดับจักรพรรดินับพันคนพ่ายแพ้ภายใต้น้ำมือของเขา!

จู่ๆ เจ้าแห่งมรรคาสวรรค์ก็หุบยิ้ม พูดอย่างจริงจัง “เจ้าหนุ่มน้อย ข้าถามเจ้าประโยคหนึ่ง เจ้ายินยอมกราบข้าเป็นอาจารย์หรือไม่”

นิ้วมือของหลินสวินสั่นเทา ถ้วยชาในฝ่ามือเกือบหล่น สีหน้าเป็นประกายขึ้นมา

เขาคิดไม่ถึงว่าเจ้าแห่งมรรคาสวรรค์จะตรงไปตรงมาเช่นนี้!

ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่เสนอยังเป็นโอกาสกราบอาจารย์ที่สามารถทำให้ผู้ฝึกปราณทุกคนวาดหวัง!

หลินสวินอึ้งงันไปชั่วขณะหนึ่ง

เจ้าแห่งมรรคาสวรรค์อดหัวเราะเสียงดังไม่ได้ คล้ายรู้สึกว่าปฏิกิริยาของหลินสวินน่าสนใจมาก กล่าวว่า “เจ้าหนูอย่างเจ้านี่ ไม่รู้เลยสักนิดว่าการที่สามารถเข้ามาที่นี่ได้เป็นเรื่องยากเพียงใด”

ว่าแล้วเขาก็อธิบายถึงเหตุผล

บนโลกนี้คนที่สามารถได้รับห้องโถงมรรคาสวรรค์ ล้วนเป็นบุคคลที่ครอบครองมหาโชควาสนา ทว่าหลังจากได้ห้องโถงมรรคาสวรรค์ จะต้องผ่านบททดสอบเก้าด่านแห่งทางเดินเมฆาหยก!

บททดสอบเหล่านี้แบ่งออกเป็นหลายด้านเช่น ความสามารถในการหยั่งรู้ พลังแฝง พรสวรรค์ สภาวะจิต พลัง วิธีการต่อสู้

ผ่านบททดสอบเหล่านี้ ก็เท่ากับได้ผ่านการคัดกรองครั้งแล้วครั้งเล่า และคนที่สามารถผ่านด่านออกมาได้ ล้วนเป็นบุคคลพลิกฟ้าที่น่าทึ่งที่สุดอย่างไม่มีข้อยกเว้น!

เช่นนี้จึงจะสามารถมาถึงหน้าประตูสวรรค์นี้ได้อย่างแท้จริง

และประตูนี้ต่างหากที่เป็นด่านที่ยากลำบากที่สุด!

อย่างเสวียนซั่งเฉินแห่งยุคดึกดำบรรพ์ โดดเด่นเพียงใด เป็นผู้ฝึกกระบี่พลิกฟ้าที่ทำให้หญิงลึกลับยังเสียดาย แต่สุดท้ายก็ทำได้เพียงฝืนเปิดออกได้เสี้ยวหนึ่งเท่านั้น

ส่วนหลินสวินเป็นผู้ทะลวงด่านคนเดียวที่สามารถเปิดประตูนี้ได้ นับตั้งแต่มีห้องโถงมรรคาสวรรค์มา

ด้วยเหตุนี้เจ้าแห่งมรรคาสวรรค์จึงพูดว่าจะรับเขาเป็นศิษย์ตรงๆ

หลินสวินเพิ่งจะเข้าใจกระจ่าง และในที่สุดก็ตระหนักได้ว่า ที่แท้บททดสอบแต่ละครั้งที่ผ่านมาก่อนหน้านี้ เป็นเพียงแค่วิธีการรับศิษย์ของเจ้าแห่งมรรคาสวรรค์คนนี้เท่านั้น!

“หากเจ้ายินยอม ก็สามารถกราบอาจารย์ได้ตอนนี้เลย เพียงเปิดสภาวะจิตให้กว้าง ข้าก็จะสามารถหลอมสิ่งที่ร่ำเรียนมาทั้งชีวิต ประทับลงไปในจุดหนึ่งในใจเจ้า”

เสียงของเจ้าแห่งมรรคาสวรรค์อ่อนโยน รอยยิ้มอบอุ่น ดูออกว่าเขามีความสุขมาก ไม่ปกปิดความชื่นชมที่มีต่อหลินสวินสักนิด

หลินสวินอดหวั่นไหวไม่ได้

ได้เห็นแต่ละภาพในเขตสุสาน ทำให้เขามั่นใจนานแล้ว ว่าเจ้าแห่งมรรคาสวรรค์จะต้องเป็นคนที่แข็งแกร่งจนไม่สามารถจินตนาการได้คนหนึ่งอย่างแน่นอน

ในชีวิตการฝึกราณที่ผ่านมาของเขา มีผู้แข็งแกร่งที่ไม่ด้อยกว่าระดับจักรพรรดิมากกว่าพันคนพ่ายแพ้ในมือเขา!