ตอนที่ 1751
ตอนที่ 2057 เสี้ยววิญญาณของจอมจักรพรรดิไร้นาม
October 21, 2026
ตอนที่ 2057 เสี้ยววิญญาณของจอมจักรพรรดิไร้นาม
หลินสวินที่อยู่ไกลๆ นัยน์ตาหดรัดทันที เฒ่าชราผมขาวคนนั้น เห็นได้ชัดว่าเป็นระดับจักรพรรดิแท้คนหนึ่ง
ทว่าเพียงพริบตาก็กลายเป็นขี้เถ้าปลิวกระจายแล้ว!
สิ่งที่น่ากลัวที่สุดคือ ตั้งแต่ต้นจนจบหญิงชุดม่วงเพียงแค่ตบไหล่อีกฝ่ายเท่านั้น แผ่วเบาและง่ายดาย
ทว่ายิ่งเป็นเช่นนี้ยิ่งทำให้คนใจสั่น!
อีกสองคนที่เหลือก็ระดับจักรพรรดิเหมือนเฒ่าชราชุดขาว ตอนที่เห็นภาพนี้ สีหน้าของพวกเขาล้วนซีดเซียว เต็มไปด้วยความหวาดกลัว
“เจ้าไปสืบเบาะแสของผู้แข็งแกร่งสำนักเร้นฤทธิ์เทพ ให้เวลาเจ็ดวัน หลังเจ็ดวัน ข้าต้องการเบาะแสของแดนเจินหลง”
สายตาของหญิงชุดม่วงมองไปยังชายวัยกลางคนชุดคลุมเทา “เจ้าลองหนีดูได้ แต่สำนักและญาติพี่น้องเบื้องหลังเจ้าจะต้องสังเวยชีวิตให้กับเจ้า”
“ขอรับ”
ชายวัยกลางคนสีหน้าอึมครึมไม่สามารถสงบได้ กัดฟันรับคำสั่ง
ไม่รอหญิงชุดม่วงเอ่ยปาก ชายในชุดหรูหราคนเดียวที่เหลืออยู่ก็รีบพูดว่า “ผู้อาวุโส ข้าสืบข่าวได้มาว่า หลินสวินเศษเดนคีรีดวงกมลนั่นไม่ใช่คนของโลกนี้ แต่มาจากดินแดนรกร้างโบราณ!”
“หืม” หญิงชุดม่วงกล่าว
เห็นได้ชัดว่านางไม่พอใจกับคำตอบง่ายๆ เช่นนี้
ชายชุดหรูใจสั่น รีบพูดว่า “หลินสวินคนนี้เคยก่อกวนแหล่งสถานคุนหลุน แต่ก่อนหน้านี้บนทางเดินโบราณฟ้าดาราไม่เคยได้ยินชื่อคนผู้นี้ อีกทั้งข้าเคยได้ยินจากสหายแดนกษิติครรภ์คนหนึ่ง ว่าหลินสวินเคยฝึกปราณที่ดินแดนรกร้างโบราณ…”
ไกลออกไปสีหน้าหลินสวินเปลี่ยนเป็นมืดทะมึน
หญิงชุดม่วงคนนี้ถึงกับสืบเรื่องเกี่ยวกับตน!
นี่ไม่ใช่หมายความว่า นางน่าจะรู้ฐานะและที่มาของตนแล้วหรอกหรือ
ดังคาด พอชายชุดหรูพูดจบ หญิงชุดม่วงก็เอ่ยว่า “ที่แท้เจ้าเศษเดนแซ่หลินนี่ก็เป็นเลือดเนื้อเชื้อไขของนางสารเลวคนนั้นจริงๆ…”
ในเสียงแฝงความตื่นเต้นอันหาได้ยาก ราวกับสัตว์ร้ายที่จับจ้องเหยื่อ
“เขาอยู่ที่ไหน”
หญิงชุดม่วงถาม
“ก่อนหน้านี้เจ้าหมอนี่ถูกขุมอำนาจใหญ่ต่างๆ ของแคว้นกลางมรรคตามฆ่า…”
ชายชุดหรูตอบอย่างไม่ลังเลสักนิด เห็นได้ชัดว่าเตรียมพร้อมมาแล้ว เล่าเหตุการณ์ตามฆ่าหลินสวินที่เกิดขึ้นช่วงก่อนหน้านี้อย่างละเอียด
“ตายหมดแล้วหรือ”
ยามรู้ผลลัพธ์สุดท้ายของการตามฆ่าครั้งนี้ หญิงชุดม่วงเองก็อดอึ้งไม่ได้ เผยสีหน้าใคร่ครวญ
ชายชุดหรูพูด “ใช่ จากการวิเคราะห์ของโลกภายนอก ในมือหลินสวินนี่คงจะมีไพ่ตายคุ้มครองชีวิตจำนวนไม่น้อย ระดับจักรพรรดิทั่วไปไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา”
“เช่นนั้นเจ้ารู้หรือไม่ว่าตอนนี้เจ้าหมอนั่นอยู่ที่ไหน”
หญิงชุดม่วงพูด
ชายชุดหรูส่ายหน้า “หลังจากการตามฆ่าครั้งนั้นล้มเหลวก็ไม่มีใครรู้ข่าวเกี่ยวกับหลินสวินอีกเลย ไม่มีใครรู้ว่าเขาไปไหน”
หญิงชุดม่วงใคร่ครวญเงียบๆ
ครู่ใหญ่นางถึงเอ่ยว่า “เจ้าไปสืบร่องรอยของเจ้าหมอนั่น เจ็ดวันหลังจากนี้ข้าต้องการคำตอบที่น่าพอใจ”
ชายชุดหรูพูดเสียงสั่น “ถ้า… ถ้าข้าสืบไม่ได้ล่ะ”
หญิงชุดม่วงเสมองเขาแวบหนึ่ง ไม่ได้พูดอะไร
แต่ชายชุดหรูคนนั้นตระหนักได้ถึงผลลัพธ์ที่น่ากลัวแล้ว สีหน้าของเขาซึมเซา ครู่ใหญ่จึงอ้าปากตอบรับอย่างขมขื่นแล้วหมุนตัวจากไป
หน้าตำหนักอันเก่าแก่ เหลือเพียงหญิงชุดม่วงคนเดียว
สวบ!
ตรงไหล่ของนางพลันควบรวมเงาร่างปานมายาออกมา สูงเพียงหนึ่งจื่อ ถูกกลิ่นอายต้องห้ามสีดำปกคลุมทั่วร่าง รูปลักษณ์คลุมเครืออย่างมาก
และยามเห็นคนผู้นี้ ดวงตาของซีที่เฝ้าดูอยู่ข้างๆ มาตลอดอดหดรัดลงไม่ได้
“เหยี่ยนซิง เวลาใดแล้ว เจ้ายังสนใจเศษเดนคีรีดวงกมลที่ไร้ประโยชน์นั่นอีกหรือ”
เงาร่างมายานั่นส่งเสียงคำราม “รีบพาข้ากลับตระกูล! ไม่เช่นนั้นข้าก็จะร่วงหล่นอย่างสิ้นเชิงแล้ว!”
เขาฉุนเฉียวและเดือดดาลอย่างเห็นได้ชัด
แต่หญิงชุดม่วงที่ถูกเรียกว่าเหยี่ยนซิงนั่นกลับพูดอย่างไม่เปลี่ยนสีหน้า “อาเก้า มรรควิถีและร่างต้นของท่านถูกจักรพรรดิยุทธ์ฆ่าไปนานแล้ว หากข้าไม่ลงมือช่วย แม้แต่เสี้ยววิญญาณอ่อนแอนี้ของท่านก็รักษาไว้ไม่ได้”
นางหยุดไปครู่หนึ่งค่อยเอ่ยต่อว่า “ยิ่งกว่านั้น แม้ข้าพาท่านกลับตระกูลตอนนี้ ด้วยพลังของตระกูล ก็ไม่มีทางทำให้ท่านฟื้นกลับมาได้อีก”
“เหยี่ยนซิง! เจ้าถึงกับกล้าสาปแช่งข้าหรือ”
เงาร่างคลุมเครือนั่นส่งเสียงคำราม เผยความเดือดดาลอย่างที่สุด “ถ้าตอนนั้นไม่ใช่ข้า สวะตัวเล็กๆ อย่างเจ้าจะกลายเป็นปลากระโดดข้ามประตูมังกร ถูกหัวเหน้าตระกูลให้ความสำคัญได้อย่างไร”
เหยี่ยนซิงใบหน้าไร้อารมณ์ “อาเก้า เคราะห์มาจากปาก ท่านควรพิจารณาสถานการณ์ตอนนี้ของท่านอย่างใจเย็น คนในตระกูลเหล่านั้นเกรงว่าคงคิดว่าท่านตายไปนานแล้ว ท่านว่า ถ้าข้าไม่ระวังกำจัดเสี้ยววิญญาณนี้ของท่านไป จะโดนลงโทษอะไรหรือไม่”
เงาร่างคลุมเครือนั่นเงียบไปทันที
“อาเก้า สมัยดึกดำบรรพ์ข้าก็รับคำสั่งให้มาทางเดินโบราณฟ้าดาราแห่งนี้แล้ว จนตอนนี้ภารกิจยังไม่สำเร็จ ท่านคิดว่าข้าไม่อยากกลับตระกูลหรือ…”
เหยี่ยนซิงยังคงพูดต่อ “ท่านรู้ดีกว่าใครว่าถ้าภารกิจไม่สำเร็จ แม้ข้ากลับไป สิ่งที่รอข้าอยู่ก็มีเพียงบทลงโทษที่เหี้ยมโหด”
เงาร่างคลุมเครือนั่นเสียงแหบพร่า “เจ้าคิดจะทำอะไรกันแน่”