ตอนที่ 2185 ยอดศุภโชคปรากฏ

ตอนที่ 2185 ยอดศุภโชคปรากฏ

ประกาศิตอสนีเคราะห์ลอยอยู่กลางอากาศ อานุภาพข่มฟ้าดารา

ท่ามกลางบรรยากาศเงียบสงัด จู่ๆ ก็มีสัตว์ประหลาดเฒ่าสังเกตเห็นว่าพลังระเบียบที่ปกคลุมบนกำแพงเมืองหมื่นมรรคหายลับไปอย่างรวดเร็ว

“เกิดอะไรขึ้น”

“ไม่ใช่ พลังระเบียบของต้นกำเนิดฟ้าดารานี้ไม่ได้หายไป แต่ถูกประกาศิตที่ควบรวมอยู่ในด่านเคราะห์อสนีสายนั้นดูดไปแล้ว!”

ไม่นานนักเสียงอุทานระลอกหนึ่งก็ดังขึ้น สัตว์ประหลาดเฒ่าที่เฝ้าอยู่ในป้อมปราการมากมายต่างพบว่า พลังระเบียบที่ปกคลุมกำแพงเมืองหมื่นมรรคถึงกับผุดขึ้นมาจากสี่ทิศแปดด้าน รวมตัวไปยังประกาศิตใต้เคราะห์สวรรค์นั้น

และเมื่อกลืนกินพลังระเบียบเหล่านั้น ประกาศิตที่ส่องแสงเจิดจ้านั่นก็ยิ่งโชติช่วง กลิ่นอายก็ยิ่งน่ากลัวไปด้วย

ท่ามกลางความคลุมเครือ ลายมรรคคล้ายไส้เดือนในประกาศิตนั้นถึงกับแสดงรูปดอกบัวตูมกำลังจะบาน!

“เคราะห์จ่อมจมชั่วกัปกัลป์ หนึ่งบัวเบ่งบาน!”

มีเฒ่าดึกดำบรรพ์คำรามลั่น ตาแดงไปหมดแล้ว “เศษเดนคีรีดวงกมลนี่ไม่ได้แค่บรรลุเคราะห์มกุฎจักรพรรดิ ยังจะชิงศุภโชคที่ใหญ่ที่สุดในแดนปรินิพพานนี้ จะกลายเป็นหนึ่งบัวเบ่งบานดอกนั้น!”

“เป็นไปได้อย่างไร!”

สัตว์ประหลาดเฒ่าคนอื่นต่างหน้าเปลี่ยนสี แต่ละคนโกรธเกรี้ยวเต้นผาง

คราวนี้พวกเขามาจากทั่วหล้าฟ้าดารา พากันเข้ามาในแดนปรินิพพาน สิ่งที่เสาะแสวงก็คือยอดศุภโชคที่เกี่ยวข้องกับยอดหนทางสู่อมตะ

ในข่าวลือขอเพียงกลายเป็นหนึ่งบัวเบ่งบานดอกนั้น ก็จะครอบครองรากฐานพลังระดับจักรพรรดิที่ ‘ไม่เสื่อมไม่ดับ สูงส่งไร้ศัตรู’!

ต่อให้เป็นเพียงรากฐานพลังอย่างหนึ่ง ไม่ใช่พลังต่อสู้ที่แท้จริง ก็สามารถทำให้ระดับจักรพรรดิไม่ว่าใครเข้าไปช่วงชิงอย่างบ้าคลั่งได้

แต่ตอนนี้พวกเขาเฝ้ากำแพงเมืองหมื่นมรรคมาเจ็ดปี ประสบอันตรายและการเข่นฆ่า ในที่สุดก็ได้เห็น ‘ยอดศุภโชค’ นี้ปรากฏขึ้น

กระนั้นทั้งหมดนี้กลับเหมือนไร้วาสนากับพวกเขาไปแล้ว!

ที่ทำให้พวกเขาไม่ทันตั้งตัวที่สุดก็คือ ใครจะคิดว่ายอดศุภโชคนี้ถึงกับปรากฏขึ้นในด่านเคราะห์รอบที่เก้าในการบรรลุมกุฎจักรพรรดิของหลินสวิน!

“จะต้องเป็นศุภโชคนี้ที่เหมือนยอดประกาศิต ดึงเอาพลังระเบียบต้นกำเนิดฟ้าดาราของกำแพงเมืองหมื่นมรรคไปหมด ผู้ใดได้ไปผู้นั้นก็จะครอบครองรากฐานพลัง ‘ยอดอมตะ’ นั้น!”

มีคนคำราม เปลี่ยนเป็นเกรี้ยวกราดขึ้นมา

ความจริงแล้วบนกำแพงเมืองหมื่นมรรคในขณะนี้ สัตว์ประหลาดเฒ่าระดับจักรพรรดิทุกคนต่างอยากจะอาละวาดเต็มแก่ แทบคลั่งไปแล้ว

ยอดศุภโชคนี้อุบัติขึ้นในด่านเคราะห์ของหลินสวิน นี่ยังจะให้พวกเขาไปชิงมาอย่างไรได้

ถ้าพุ่งเข้าไปประชิดด่านเคราะห์ชั้นยอดนั่น จะต่างอะไรกับรนหาที่ตาย!

“ข้าไม่ได้ เศษเดนคีรีดวงกมลอย่างเขาก็อย่าคิดจะได้ไป!” สัตว์ประหลาดเฒ่าสำนักโบราณจรัสเทพคนหนึ่งเอ่ยเสียงเหี้ยม เต็มไปด้วยความเคียดแค้น

ขวับ!

ครู่ต่อมาเงาร่างเขาไหววูบ พุ่งออกจากป้อมปราการ ไม่ถูกจำกัดแต่อย่างใด

นี่ทำให้เขาประหลาดใจ จากนั้นก็ยินดี แหงนหน้าหัวเราะร่า “ฟ้าช่วยข้าแล้ว! หลินสวิน คราวนี้เจ้าต้องตายอย่างไม่ต้องสงสัย!”

เสียงพูดยังไม่ทันเงียบลง เขาก็พุ่งไปยังป้อมปราการที่หลินสวินอยู่แล้ว

ในขณะเดียวกันเหนือกำแพงเมืองหมื่นมรรคที่ยืดยาวราวกับไร้สิ้นสุดนั้น ก็มีสัตว์ประหลาดเฒ่าจำนวนมากกระโจนออกมา ต่างมุ่งหน้าไปยังที่ที่หลินสวินข้ามด่านเคราะห์โดยมิได้นัดหมาย

พวกเขารับรู้แล้วว่า พลังประกาศิตอสนีเคราะห์นั้นดึงเอาพลังระเบียบที่ปกคลุมบนกำแพงเมืองหมื่นมรรคไป ถึงขั้นทำให้พลังพันธนาการของกำแพงเมืองหมื่นมรรคหายลับไปด้วย

อย่างน้อยพวกเขาก็ออกมาจากป้อมปราการที่คอยปกปักษ์ พุ่งไปยังที่ต่างๆ ของฟ้าดาราอันไพศาลแห่งนี้ได้แล้ว!

“เจ้าสวะหลินสวิน คราวนี้เจ้าต้องข้ามด่านเคราะห์ไม่สำเร็จแน่!”

“ต่อให้เจ้ารอดชีวิต มีสหายยุทธ์มากมายอยู่ เจ้า… ยังมีทางรอดหรือ”

“ไป!”

ชั่วขณะเดียวก็พบว่าสี่ด้านแปดทิศมีรุ้งเทพดุจสายฝน ต่างเป็นเงาร่างที่สัตว์ประหลาดเฒ่าระดับจักรพรรดิเคลื่อนตัวด้วยความเร็วสูงสุด แต่ละคนไอสังหารพลุ่งพล่าน อานุภาพคับฟ้า

จักรพรรดิสงครามเฟิงหลิงหน้าเปลี่ยนสี อดห่วงหลินสวินไม่ได้ เขาพุ่งออกไปอย่างไม่ลังเล มาถึงหน้าป้อมปราการหลินสวินทันที รีบเอ่ยว่า “สหายน้อย สถานการณ์ไม่สู้ดี รีบให้แม่นางคนนี้จากไป หาไม่เจ้าเฒ่าพวกนั้นจะต้องร่วมมือกันจับแม่นางคนนี้ไปแล้วบีบให้เจ้ายอมจำนนแน่!”

ด่านเคราะห์อสนีรอบที่เก้านี้กำลังสั่งสมพลังยังไม่มาเยือน นี่เป็นการคุกคามถึงชีวิตยิ่งยวดอย่างไม่ต้องสงสัย

ถ้าเป็นเพราะซย่าจื้อ ทำให้หลินสวินวอกแวก…

เช่นนั้นผลลัพธ์ย่อมไม่อาจคาดคิดได้!

ดวงตาดำของหลินสวินเรียบเฉย กวาดมองระดับจักรพรรดิที่กำลังมุ่งหน้ามาจากที่ต่างๆ นั้นครั้งหนึ่ง สุดท้ายก็กวาดสายตาไปมองซย่าจื้อที่อยู่ไกลออกไป

ซย่าจื้อถือทวนศึกกระดูกขาว เสื้อผ้าโบกสะบัด เอ่ยเสียงเบาว่า “เจ้าสนแต่ข้ามด่านเคราะห์พอ ไม่ต้องสนใจข้า พวกเขาฆ่าข้าไม่ตายหรอก”

พอพูดจบนางก็หันกายไปยังส่วนลึกของฟ้าดารา

ที่นั่นยังมีสัตว์ประหลาดฟ้าดารามากมายซุ่มรอให้เคราะห์สวรรค์ปิดฉากเพื่อไปจู่โจมหลินสวิน

ยามเห็นซย่าจื้อเข้ามา ดวงตาสีแดงฉานของสัตว์ประหลาดฟ้าดาราเหล่านี้ก็ไหววูบไม่ว่างเว้น คล้ายหมายจะเคลื่อนไหวเต็มแก่ แต่พอซย่าจื้อยืนอยู่ห่างจากพวกมันไม่มาก พวกมันก็สงบลงอีก

เมื่อเห็นภาพนี้เข้าหลินสวินก็สงบใจได้แล้ว

ซย่าจื้อไม่ใช่เด็กเล็ก นางตัดสินใจอย่างชาญฉลาดที่สุดในทันที ถ้าสัตว์ประหลาดเฒ่าพวกนั้นกล้าลงมือกับนาง ต่อให้สู้ไม่ได้นางก็สามารถกระโจนเข้าไปในฝูงสัตว์ประหลาดฟ้าดาราเหล่านั้น ยืนแรงต้านแรง หรือยังสามารถชักนำภัยพิบัติให้อีกฝ่ายได้

แน่นอนว่านี่ก็อันตรายหาใดเทียบเช่นกัน แต่เทียบกับการเผชิญหน้ากับการคุกคามของสัตว์ประหลาดเฒ่าระดับจักรพรรดิเหล่านั้นตรงๆ ยังมีโอกาสพลิกกระดานมากกว่า

สวบๆๆ!

ไม่ทันไรสัตว์ประหลาดเฒ่าระดับจักรพรรดิก็มากันหมด อุ่นหนาฝาคั่งมีมากหลายร้อยคน ที่ศักยภาพแข็งแกร่งที่สุดอยู่ระดับจักรพรรดิขั้นหก ที่อ่อนแอที่สุดก็อยู่ระดับจักรพรรดิขั้นหนึ่ง

แต่ละคนล้วนเป็นยอดบุคคลที่สามารถทำให้ทั่วหล้าฟ้าดาราสั่นสะเทือนได้ แต่หลังจากมาถึงที่นี่แล้วก็หลบห่างจากพื้นที่ของด่านเคราะห์อสนีนั้นไปไกลๆ ไม่กล้าเข้าใกล้อีก

“ผู้หญิงคนนั้นเจ้าเล่ห์นัก หลบไปทางนั้นแล้ว!”