ตอนที่ 2186 ทวนศึกที่พุ่งผ่านฟ้าดารามาเล่มนั้น

ตอนที่ 2186 ทวนศึกที่พุ่งผ่านฟ้าดารามาเล่มนั้น

แสงอสนีซัดสาด เพริศแพร้วบาดตา ส่องสว่างฟ้าดาราแห่งนี้

ด่านเคราะห์อสนีประหนึ่งประกาศิตปรากฏ กลิ่นอายทำลายล้างที่ปลดปล่อยออกมาทำให้ห้วงอากาศแถบนี้ทรุดตัว เกิดเสียงดังครั่นครืน

มันน่ากลัวเกินไป ประหนึ่งไม่อาจสั่นคลอนได้ เต็มไปกลิ่นอายสูงสุดดั่งต้องห้าม

แต่ที่ทำให้สัตว์ประหลาดเฒ่าทั้งหมดรู้สึกประหลาดใจก็คือ หลังจากเงาร่างหลินสวินระเบิดแล้ว ประกาศิตอสนีเคราะห์นั้นไม่ได้สลายไปเพียงเท่านี้

“ในหมื่นกาลนี่คือศุภโชคชิ้นแรกที่เกี่ยวข้องกับยอดหนทางสู่อมตะ จะหายไปเท่านี้ได้อย่างไร”

มีสัตว์ประหลาดเฒ่าสีหน้าตื่นเต้น รู้สึกคึกคัก หลินสวินตายแล้ว แต่พวกเขายังอยู่!

ขวับ!

ทันใดนั้นก็เห็นเงาร่างหนึ่งพุ่งออกมา ฝ่ามือหนึ่งกำราบประกาศิตอสนีเคราะห์นั้นกลางอากาศ

เห็นได้ชัดว่าสัตว์ประหลาดเฒ่าระดับจักรพรรดิคนนี้อดกลั้นไม่ไหว หมายจะชิงยอดศุภโชคชิ้นนี้

แต่ภาพพิสดารกลับปรากฏขึ้น ฝ่ามือที่เขายื่นออกมาสลายไปในชั่วพริบตา ในขณะเดียวกันกลิ่นอายทำลายล้างอันคลุมเครือสายหนึ่งก็แปลงเป็นแสงคล้ายโซ่เทพพุ่งออกมาจากประกาศิตอสนีเคราะห์นั้น

เผียะ!

ร่างของสัตว์ประหลาดเฒ่าระดับจักรพรรดิที่พุ่งออกมาระเบิดออกในชั่วพริบตา จิตวิญญาณยังถูกตบกระจุย กลายเป็นฝุ่นควันโดยสมบูรณ์

ภาพความตายนี้กระตุ้นให้คนอื่นตัวสั่นเทา ความละโมบที่เพิ่งผุดขึ้นในใจเมื่อครู่ดับลงในพริบตา ถูกความหนาวเยือกเข้าแทนที่

ชั่วพริบตาสัตว์ประหลาดเฒ่าระดับจักรพรรดิคนหนึ่งก็จิตสิ้นวิญยาณสลาย! นี่จะให้ใครกล้าจ้าไปช่วงชิง

และในขณะเดียวกัน เงาร่างคล้ายภาพมายาร่างหนึ่งควบรวมออกมาจากแสงอสนีเคราะห์นั้น แปลงเป็นเตาหลอมเตาหนึ่ง

ครืน!

เตาหลอมส่องแสง กำราบประกาศิตอสนีเคราะห์นั้นไว้ภายใน

“เป็นเขา เจ้าสวะนั่นยังมีชีวิตอยู่!” มีคนอุทาน

เหล่าสัตว์ประหลาดเฒ่าที่อยู่ในที่นั้นต่างก็มองออกแล้ว แต่ละคนตกตะลึงอ้าปากคร้าง เจ้าหมอนี่ถึงกับยังไม่ตายหรือ!

เรื่องนี้น่าเหลือเชื่อเกินไปอย่างไม่ต้องสงสัย ก่อนหน้านี้ใครก็เห็นเงาร่างเขาระเบิดกระจุย ศีรษะถูกทำลาย สลายไปโดยสมบูรณ์ แต่ตอนนี้กลับฟื้นขึ้นมาอีกแล้ว

ครืนโครม…

ภายใต้เมฆาเคราะห์ปั่นป่วน เตาหลอมส่งเสียงดังสนั่นเหมือนเดือดพล่าน

พอจะเห็นว่ารอบๆ เตาหลอมนั้นมีกฎเกณฑ์มหามรรคมากมายปรากฏ สำแดงวิชามากมาย เข้ากำราบไม่ว่างเว้น เผยอานุภาพกำราบหมื่นกาลออกมา

เพียงแต่ประกาศิตอสนีเคราะห์ที่ถูกกำราบอยู่ภายในนั้นน่ากลัวเกินไป ครู่สั้นๆ ก็ถล่มเตาหลอมนี้กระจุย ทำให้มันระเบิดกระจาย!

ด่านเคราะห์รอบนี้น่ากลัวเกินไปจริงๆ หากเปลี่ยนเป็นคนอื่นที่ทะลวงระดับจักรพรรดิ ต้องถูกปลิดชีพไปนานแล้วเป็นแน่

และเมื่อเห็นภาพนี้ ยังไม่ทันรอให้พวกสัตว์ประหลาดเฒ่าได้สติกลับมาก็เห็นว่าเงาร่างหลินสวินมารวมตัวกันอีกครั้ง!

ละอองแสงกฎเกณฑ์อันลึกลับที่ถักทออยู่รอบกายเขาแปลงเป็นเตาหลอมมหามรรค กลืนกินประกาศิตอสนีเคราะห์ เข้ากำราบอีกครั้งหนึ่ง

ตูม! ตูม!

ฟ้าดินสะเทือนเลื่อนลั่น แสงเคราะห์ทะลวงผ่านฟ้าดารา กระแสปั่นป่วนตลบม้วนดั่งดับทำลาย เตาหลอมที่หลินสวินแปลงมาสั่นสะเทือนรุนแรง ประหนึ่งหญ้าฟางกลางคลื่นคลั่งกรรโชก

เพียงแต่ต่อให้เป็นเช่นนี้เขาก็ยังมั่นคง ใช้พลังทั้งหมดเข้ากำราบ เป็นตายคืออะไร ความเจ็บปวดคืออะไร ความคิดอะไร… มลายไปสิ้นแล้ว

เบื้องหน้านี้ เขาแค่ต้องการกำราบด่านเคราะห์นี้ หลอมด่านเคราะห์นี้!

แม้ว่าจะถูกเล่นงานจนเหลือเพียงความคิดเจตจำนง เขาก็จะไม่ยอมแพ้เท่านี้

เหล่าจักรพรรดิที่อยู่ตรงนั้นต่างอึ้งงัน ทำใจเชื่อได้ยาก ว่านี่เป็นสิ่งที่ชายหนุ่มซึ่งยังไม่บรรลุจักรพรรดิอย่างแท้จริงคนหนึ่งทำได้

ตูม!

น่าเสียดาย ครู่หนึ่งผ่านไปเงาร่างที่แปลงเป็นเตาหลอมนั้นของหลินสวินระเบิดออกอีกครั้ง ถูกประกาศิตอสนีเคราะห์ถล่มแหลก หายลับไปในแสงเคราะห์เต็มฟ้า

“คราวนี้คงตายโดยสมบูรณ์เสียทีกระมัง…” ตอนนี้สัตว์ประหลาดเฒ่าบางส่วนไม่กล้าแน่ใจแล้ว ถูกตบหน้ามาหลายครั้งเกินไปจริงๆ ถึงกับทำให้พวกเขาสงสัยตัวเองอย่างห้ามไม่อยู่

“พวกเจ้าคิดว่าต่อให้เขารอดชีวิตจากเคราะห์นี้จริงๆ แต่จะ… รอดได้นานแค่ไหนกัน” มีคนเอ่ยเนิบๆ

ประโยคเดียวทำให้สัตว์ประหลาดเฒ่าต่างหัวเราะอย่างอดไม่แล้ว ข้ามด่านเคราะห์สำเร็จแล้วอย่างไร มีระดับจักรพรรดิหลายร้อยคนอย่างพวกเขาอยู่ข้างๆ มีสัตว์ประหลาดฟ้าดาราที่อยู่ไกลออกไปเหล่านั้นจ้องตะครุบ เขาจะรอดไปได้ถึงตอนไหน

“แต่ถ้าเขารอด จะไม่ได้หมายความว่ายอดศุภโชคนั่นก็ถูกเขาได้ไปแล้วหรือ” มีคนนิ่วหน้า

“ศุภโชคชั้นนี้ เขาจะเอามาเป็นของตัวเองทันทีได้อย่างไร ชิงมาได้ก็พอแล้ว” มีคนพูดเอ่ยอย่างเป็นเหตุเป็นผล

ชั่วขณะหนึ่งสัตว์ประหลาดเฒ่าเหล่านี้ต่างเยือกเย็นลงไม่น้อย

“ยังไม่ตายจริงๆ…” จู่ๆ ก็มีคนร้องเสียงดัง

ทุกคนมองไป ก็เห็นเงาร่างหลินสวินควบรวมในแสงด่านเคราะห์แล้วปรากฏตัวออกมาดังคาด

เขาแปลงกายเป็นเตาหลอม กำราบประกาศิตอสนีเคราะห์นั้นอีกครั้ง!

ทุกคนมองหน้ากันอย่างอดไม่ได้ ในใจระส่ำระสาย ความสามารถประหนึ่งไม่ตายไม่ดับสิ้นนั้นของหลินสวินทำให้พวกเขารู้สึกหวาดผวา

ต่างไม่กล้าคิดว่าต้องมีพลังเย้ยฟ้าปานไหนจึงทำได้ถึงขั้นนี้

“ไม่ได้ จะมองดูแบบนี้ไม่ได้”

ทันใดนั้นจักรพรรดิกระบี่อวิ๋นกวงที่มาจากเผ่าจักรพรรดิดึกดำบรรพ์ หรือก็คือชายชุดขาวที่ก่อนหน้านี้เคยเอ่ยปากเอาซย่าจื้อมาข่มขู่หลินสวินสีหน้าเหี้ยมเกรียม “ข้าอยากถามสักคำ ทุกท่านในที่นี้ใครอยากไปจับผู้หญิงคนนั้นกับข้าบ้าง”

ขณะที่พูด สายตาของเขาก็มองไปยังซย่าจื้อที่อยู่ไกลออกไป

“ข้าช่วยพี่ข่งอีกแรง”

“เรื่องดีปานนี้จะขาดข้าได้อย่างไร”