ตอนที่ 2227 อันเสวี่ย

ตอนที่ 2227 อันเสวี่ย

ชั้นบนสุดของเรือสมบัติ ในห้องโถงวิจิตรหรูหราแห่งหนึ่ง ที่นี่คือที่พักของเผ่าจักรพรรดิปี้อั้น

“เจ้าบอกว่าลูกชายของเจ้าถูกฆ่าบนเรือเผ่าปี้อั้นของพวกเราหรือ”

ชายที่สวมชุดคลุมเหลือง สวมเกี้ยวประดับขนนกคนหนึ่งนั่งอยู่บนเก้าอี้สมบัติอย่างเกียจคร้าน ในดวงตาปรากฏอักขระอักษรสิบสีทอง น่าสยดสยองหาใดเปรียบ

เขาชื่ออันเจิง ทายาทเลือดบริสุทธิ์เผ่าจักรพรรดิปี้อั้น เป็นพวกชั้นยอดที่ห่างจากระดับจักรพรรดิอีกแค่ก้าวเดียวเท่านั้น

ภายในโถงใหญ่ ชายเผ่าค้าวคาวเขียวกระหายเลือดคนนั้นคุกเข่าลงกับพื้น สีหน้าเศร้าหมอง “เรียนคุณชาย ไม่ผิดแน่ ท่านดู นี่คือป้ายกระดูกจิตวิญญาณของบุตรชายคนนั้นของข้า”

เขาหยิบป้ายกระดูกจิตวิญญาณที่แตกเป็นเสี่ยงชิ้นนั้นออกมา

อันเจิงขมวดคิ้ว เสียงปึงดังขึ้นหนึ่งครา ถ้วยชาในมือแตกเป็นชิ้นๆ สีหน้ามืดทะมึนกล่าวอย่างเย็นชา “ข้าอยากรู้นักว่าเป็นเจ้าสารเลวหน้าไหนถึงกล้าทำการอุกอาจบนเรือสมบัติ”

ข้างๆ กันชายชราชุดเทาคนหนึ่งเอ่ยเสียงเบา “นายน้อย เมื่อครู่ผู้ดูแลคนหนึ่งที่บังคับเรือสมบัติส่งข่าวมา บอกว่าห้องหมายเลขเก้าระดับสามที่อยู่ด้านล่างสุดของเรือสมบัติ พลังผนึกที่ปกคลุมอยู่ถูกคนทลายออก”

ชายชราชุดเทานิ่งไปพักหนึ่งก็กล่าวต่อว่า “ถัดจากห้องหมายเลขเก้าระดับสามนั้น ก็มีผู้แข็งงแกร่งของเผ่าค้าวคาวเขียวกระหายเลือดคนหนึ่งพักอยู่”

อันเจิงสายตาเย็นเยียบ “ไปตรวจสอบเรื่องนี้หน่อย หากมีคนก่อเรื่อง ให้ถลกเนื้อเถือหนังเขาแล้วโยนทิ้งกลางทะเล!”

ชายชราชุดเทาพยักหน้า พาผู้แข็งแกร่งเผ่าปี้อั้นสิบกว่าคนออกไปอย่างรีบร้อน

“ขอบคุณคุณชายยิ่ง ขอบคุณคุณชายยิ่ง!” ชายจากเผ่าค้าวคาวเขียวกระหายเลือดฉายแววตื้นตันออกมา

อันเจิงกล่าวเสียงเรียบ “ข้าไม่ได้ช่วยเจ้า หากแต่กำลังรักษากฎของเผ่าปี้อั้นของข้า”

…

ชั้นล่างของเรือสมบัติ ห้องหมายเลขเก้าระดับสาม

หลังจากชายชราชุดเทาพาผู้แข็งแกร่งทั้งขบวนมาถึง ก็ครุ่นคิดครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “คนที่พักอยู่ด้านในนี้คือใคร”

“คนของเผ่าวิญญาณเมฆาขอรับ”

ผู้แข็งแกร่งคนหนึ่งรีบตอบทันที

ชายชราชุดเทาร้องอ้อคราหนึ่ง กล่าวว่า “เคาะประตู”

จากนั้นก็มีผู้แข็งแกร่งคนหนึ่งก้าวออกมา ยกมือขึ้นตั้งท่าจะเคาะประตู ประตูห้องที่ปิดสนิทก็เปิดออกอย่างไร้สุ้มเสียง ภายในห้องหลินสวินนั่งอยู่หน้าโต๊ะ กำลังร่ำสุรา เอ่ยถามโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมา “มีธุระอะไร”

ชายชราชุดเทากวาดสายตาหนหนึ่งก็มองเห็นรูแตกบนผนังห้องตรงนั้น พลันขมวดคิ้วทันที กล่าวว่า “นั่นเป็นฝีมือเจ้าหรือ”

หลินสวินยกมือขึ้นโยนถุงเก็บของใบหนึ่งออกมา “ข้ารู้กฎดี ด้านในมีสามพันเหรียญเจินหลง เพียงพอจะชดใช้ให้พวกเจ้าแล้ว”

ชายชราชุดเทากล่าวด้วยสีหน้าไร้ความรู้สึก “เจ้าเคยลงมือก่อเรื่องร้ายแรงหรือไม่”

คิ้วของหลินสวินเลิกขึ้น คราวนี้จึงตระหนักได้ว่าเรื่องรั่วไหลไปแล้ว เขาเองก็ไม่ได้ปิดบัง กล่าวว่า “ถูกต้อง”

พวกชายชราชุดเทาต่างอึ้งไป คล้ายกับคิดไม่ถึงว่าหลินสวินจะเปิดเผยเช่นนี้

“เจ้ายังมีอย่างอื่นอยากจะพูดอีกหรือไม่” ชายชราชุดเทาสีหน้ามืดทะมึน จ้องหลินสวินพลางกล่าว “หากไม่มีก็ยอมถูกจับแต่โดยดีเถอะ”

“ดูเหมือนข้าจะไม่ได้ทำผิดกฎระเบียบบนเรือนะ” หลินสวินกล่าวสบายๆ

มุ่งหน้าไปยังเกาะเทพรุ้งมรกต จำเป็นต้องผ่านพื้นที่ทับซ้อนมากมายกลางทะเลตะวันออก และบนทะเลตะวันออกอันเวิ้งว้างก็เต็มไปด้วยอันตรายมากมาย

หากไม่ใช่เพราะไม่รู้เส้นทาง หลินสวินคงไม่จ่ายสมบัติ โดยสารเรือมุ่งหน้าไปเป็นแน่

“แต่เจ้าฆ่าผู้แข็งแกร่งของเผ่าค้างเขียวกระหายเลือด!” ชายชราชุดเทาสีหน้าเลือดเย็น “กฎระเบียบบนเรือสมบัติคือห้ามลงมือโดยพลการ!”

หลินสวินเอ่ยถาม “แล้วตอนที่เจ้าคนพวกนั้นจะฆ่าแม่นางน้อยจากเผ่ามนุษย์คนหนึ่ง เหตุใดพวกเจ้าไม่โผล่มา”

เผ่ามนุษย์?

ชายชราชุดเทาหัวเราะออกมาอย่างเหยียดหยัน “เผ่ามนุษย์ก็เหมือนเดรัจฉาน ไม่ว่าใครก็สามารถสังหารได้ อย่าว่าแต่ข้าไม่รู้เลย ต่อให้ข้ารู้ก็ไม่มีทางสนใจ”

สายตาของหลินสวินเย็นเยียบ “กล่าวเช่นนี้ ในแง่ปัญหาของการปฏิบัติต่อเผ่ามนุษย์ กฎระเบียบของเผ่าปี้อั้นจะไม่พูดถึงก็ได้หรือ”

ชายชราชุดเทาอดขมวดคิ้วไม่ได้ “นี่ไม่ใช่คำพูดไร้สาระหรอกหรือ เผ่ามนุษย์คู่ควรให้พวกเราเผ่าปี้อั้นยกกฎระเบียบมาพูดถึงเสียที่ไหน”

หลินสวินร้องอ้อคราหนึ่ง กล่าวว่า “เช่นนั้นข้าจะบอกพวกเจ้าให้ก็ได้ พวกเจ้า… ไม่คู่ควรให้ข้าปฏิบัติตามกฎบนเรือแห่งนี้อีกต่อไป แล้วก็ ทางที่ดีพวกเจ้าหายไปตั้งแต่ตอนนี้จะดีที่สุด”

กล่าวเสร็จประตูห้องก็ปิดลงอย่างเงียบๆ ทำเอาพวกชายชราชุดเทาตัวแข็งค้างอยู่ตรงนั้น

เมื่อเห็นภาพนี้สีหน้าของผู้แข็งแกร่งเผ่าปี้อั้นเหล่านี้ล้วนไม่น่าดูขึ้นเรื่อยๆ ต่างมองไปยังทางชายชราชุดเทา

ชายชราชุดเทาแค่นเสียงเย็น “ยังมัวอึ้งทำอะไรอยู่ ลงมือ!”

ชายร่างกำยำเผ่าปี้อั้นคนหนึ่งยกเท้าขึ้นเตรียมถีบประตูห้องเข้าไป เพียงแต่ยังไม่ทันถีบโดน เท้าขวาที่ยกขึ้นของเขาก็เกิดเสียงดังกร๊อบ กระดูกเส้นเลือดแตกระเบิด เงาร่างซวนเซคุกเข่าลงกับพื้น เจ็บจนร้องอู้อี้ออกมา

ชายชราชุดเทาหนังตากระตุก เขาถึงขั้นไม่สังเกตเห็นว่าอีกฝ่ายลงมืออย่างไรกันแน่!

“บังอาจ! บนเรือสมบัติของพวกเรายังกล้าจองหองขนาดนี้ รนหาที่ตาย!”

ผู้แข็งแกร่งเผ่าปี้อั้นคนอื่นๆ ต่างก็เดือดดาล จากนั้นก็มีคนพุ่งพรวดขึ้นมาอีก หมายจะพังประตูห้องบุกเข้าไปข้างใน

ทว่าพร้อมๆ กับเสียงปึงๆๆ ระลอกหนึ่ง ผู้แข็งแกร่งเผ่าปี้อั้นเหล่านี้ต่างถูกกำราบลงกับพื้น นอนระเนระนาดร้องครวญครางกันเป็นแถบ

นี่ทำให้ชายชราชุดเทาสูดหายใจเฮือก ตระหนักได้ว่าพบกับพวกร้ายกาจเข้าให้แล้ว

“สหาย เจ้ารู้ถึงผลที่ตามมาของการทำเช่นนี้หรือไม่” เขากัดฟันเอ่ยปาก เสียงอึมครึม “คนที่ล่วงเกินเผ่าปี้อั้นของข้า ไม่เคยมีจุดจบที่ดี!”

ประตูห้องเปิดออกเงียบๆ หลินสวินยืนอยู่ตรงนั้น นัยน์ตาดำลุ่มลึกไม่ทุกข์ไม่สุข “เจ้ารู้จุดจบของการล่วงเกินข้าคนแซ่หลินหรือไม่”

ชายชราชุดเทาโกรธจัดจนหัวเราะออกมา “ได้ เจ้ารอข้าก่อนเถอะ!”

กล่าวเสร็จก็สะบัดแขนเสื้อทำท่าจะเดินออกไป

แต่เพิ่งสาวเท้าออกมาก็ถูกมือใหญ่ข้างหนึ่งบีบคอจากด้านหลัง คว้าขึ้นมาเหมือนลูกไก่ก็ไม่ปาน