ตอนที่ 2240 ความจริงในปีนั้น!

ตอนที่ 2240 ความจริงในปีนั้น!

สีหน้าอ๋าวเจิ้นเทียนเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง “พี่หลิน เจ้าคิดจะทำอะไร ที่นี่เป็นเผ่าเจินหลง เมื่อเจ้าเผยตัวต้องไม่มีโอกาสย้อนคืนแน่!”

หลินสวินหันหลังเดินออกไปจากที่ราบ กล่าวโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง “ยังจำคำพูดที่ข้าบอกเจ้าในปีนั้นได้ไหม”

อ๋าวเจิ้นเทียนนึกถึงคำพูดของหลินสวินบนทะเลหมากดาราในดินแดนรกร้างโบราณเมื่อปีนั้น ที่เอ่ยก่อนตนจะพาจ้าวจิ่งเซวียนจากไปอย่างอดไม่ได้

‘ข้าเชื่อเจ้า แต่ยากจะเชื่อทั้งเผ่าเจินหลง พูดจริงๆ หากเกิดอะไรขึ้นกับจิ่งเซวียน ข้าทนไม่ได้แน่ ถึงตอนนั้น ข้าไม่สนใจหรอกนะว่าเป็นเผ่าเจินหลงอะไร’

‘แม้คำพูดจะไม่น่าฟังนักแต่นี่เป็นคำพูดจากใจข้า ข้าเคยได้ยินว่ามังกรมีเกล็ดย้อน สัมผัสแล้วต้องตาย และจิ่งเซวียนก็คือเกล็ดย้อนของข้า!’

ตอนนั้นอ๋าวเจิ้นเทียนไม่ได้นำคำพูดนี้มาใส่ใจ แต่ตอนนี้คำพูดนั้นกลับเสียดลึกเข้าไปในใจเขาอย่างหนักหน่วงทุกคำ

เขาลนลานอย่างสิ้นเชิง กล่าวด้วยเสียงแหบพร่า “พี่หลิน ข้า…”

เมื่อเงยหน้ามองไปรอบๆ กลับพบว่าเงาร่างของหลินสวินหายไปนานแล้ว

อ๋าวเจิ้นเทียนสั่นไปทั้งตัวทันที ในใจม้วนซัดและตื่นตระหนกอย่างที่สุด พุ่งตัวไปข้างนอกเหมือนเสียการควบคุม

ปึง!

พลังต้องห้ามตีกลับขวางเขาไว้

“บัดซบ! บัดซบ! บัดซบ…” อ๋าวเจิ้นเทียนดวงตาแดงก่ำราวกับคลุ้มคลั่ง โจมตีพลังต้องห้ามนั้นอย่างต่อเนื่อง แต่สุดท้ายกลับเปล่าประโยชน์

“พี่หลิน หากเจ้าต้องคิดในมุมมองของข้า เจ้าจะ… เลือกทรยศบิดามารดา ญาติมิตร… รวมถึงเผ่าของตัวเองไหม”

อ๋าวเจิ้นเทียนนั่งกุมหัวอยู่กับพื้น เผยความเจ็บปวดและดิ้นรน “เพราะอะไร ทำไมถึงเป็นเช่นนี้…”

หลินสวินไม่ได้จากไปจริงๆ แต่เมื่อเห็นอ๋าวเจิ้นเทียนโอดครวญเช่นนี้จากไกลๆ หลินสวินก็ถอนหายใจในใจ

สุดท้ายเขาก็เอ่ยปาก “แม่นางอิ๋นฮวนถูกพี่สี่ของเจ้าจับไปด้วยมือตัวเอง ขับไล่ไปด้วยวิธีที่อัปยศหาใดเปรียบ ตกเป็นทาสชั้นต่ำในสายตาเผ่ามังกรของพวกเจ้า ถูกขายไปหลายครั้ง ถ้าเจ้าเป็นแม่นางอิ๋นฮวน เจ้ายังจะปกป้องเผ่าของเจ้าเช่นนี้ไหม นางเป็นถึงผู้หญิงที่เจ้ารักที่สุดนะ”

“อะไรนะ!?”

อ๋าวเจิ้นเทียนเพียงรู้สึกว่าสมองแทบระเบิด ราวกับถูกฟ้าผ่า ควบคุมอารมณ์ไม่อยู่อย่างสิ้นเชิง สั่นไปทั้งตัวด้วยความโกรธแค้น

“ตอนนี้หากเจ้าเข้าใจความรู้สึกของข้า ก็เล่าเรื่องของจิ่งเซวียนให้ข้าฟัง ข้าหลินสวินยังเห็นเจ้าเป็นเพื่อน” หลินสวินกล่าว

“ข้า…” อ๋าวเจิ้นเทียนสีหน้าบิดเบี้ยว ราวกับใกล้เสียสติ

พร้อมกันนี้เสียงนุ่มนวลหนึ่งดังขึ้น “เจิ้นเทียน เจ้า… ช่วยพี่หลินเถอะ ตอนนี้แม่นางจิ่งเซวียนเป็นตายไม่อาจรู้ นางเป็นญาติผู้น้องของเจ้า ทั้งเป็นคู่บำเพ็ญที่พี่หลินใส่ใจที่สุดด้วย”

อ๋าวเจิ้นเทียนพลันเงยหน้าขึ้น ในดวงตาที่เหมือนคั่งโลหิตเห็นเงาร่างงามที่คุ้นเคยซึ่งทำให้เขาถวิลหาทุกเช้าค่ำตลอดหลายสิบปีนี้

เห็นนางมองตนด้วยสีหน้าสงสาร ความมุ่งมั่นในใจของอ๋าวเจิ้นเทียนราวกับถูกซัดแตก กล่าวเสียงสั่นเครือ “อิ๋นฮวน ที่พี่หลินพูดเมื่อครู่… เป็นเรื่องจริงหรือ”

อิ๋นฮวนพยักหน้าแล้วเอ่ยเสียงเบา “หากไม่ได้พี่หลิน เกรงว่าข้าคง… ไม่ได้เจอเจ้าอีกแล้ว…”

อ๋าวเจิ้นเทียนกัดฟันจนเกิดเสียงกรอด ครู่ใหญ่จึงสูดหายใจลึก ในแววตาเต็มไปด้วยความเหี้ยมโหดพลางกล่าวพึมพำ “ข้าไม่เคยคิดเลยว่าชีวิตนี้ต้องทรยศเผ่าพันธุ์ แต่ทั้งหมดนี้… พวกเจ้าเป็นฝ่ายบีบข้าเอง…”

หลินสวินและอิ๋นฮวนสบตากันวูบหนึ่ง เหมือนยกภูเขาออกจากอก

แต่หลังจากรู้เรื่องภายในชวนตะลึงที่เกิดขึ้นในงานชุมนุมเซียนหมื่นมังกรนั้นจากปากของอ๋าวเจิ้นเทียน หลินสวินก็อึ้งงันอย่างสมบูรณ์…

หลายสิบปีก่อน งานชุมนุมเซียนหมื่นมังกรที่สิ่งมีชีวิตหมื่นเผ่าพันธุ์ในแดนเจินหลงจับตามองได้เปิดฉากขึ้น รวมแล้วมีทายาทผู้มากสามารถรุ่นเยาว์ของเผ่าเจินหลงเข้าร่วมงานสี่สิบเจ็ดคน

ในงานชุมนุมครั้งนี้ ทายาทรุ่นเยาว์พวกนี้ต่างใช้ฝีมือของตัวเองไปชิงพลังต้นกำเนิดบรรพชนมังกรที่รวมอยู่ในบ่อเจินหลงนั้นมา

ในฐานะที่จ้าวจิ่งเซวียนเป็นหลานสาวของหัวหน้าเผ่า ย่อมมีสิทธิ์เข้าร่วมงานนี้ด้วยเช่นกัน

ตอนแรกฝีมือของจ้าวจิ่งเซวียนไม่โดดเด่น ถึงขั้นถูกคนใหญ่คนโตในเผ่ามังกรมากมายเย้ยหยัน บอกว่าสายเลือดของนางไม่บริสุทธิ์

แต่เมื่องานชุมนุมดำเนินไปถึงครึ่งทาง เหตุไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น…

จ้าวจิ่งเซวียนพลันฉายแววอัศจรรย์ ใช้วิธีเผด็จการหาใดเปรียบอย่างหนึ่ง กลืนกินต้นกำเนิดบรรพชนมังกรที่เตรียมไว้ในบ่อเจินหลงนั้นไปอย่างบ้าคลั่ง

ไม่ว่าทายาทของเผ่าเจินหลงคนอื่นจะแย่งชิงอย่างไรล้วนไม่อาจชิงมาได้สักหยด…

เหตุการณ์นี้ปั่นป่วนทั่วบริเวณ

แต่นานเข้าคนใหญ่คนโตของเผ่าเจินหลงล้วนพบว่าไม่ชอบมาพากล ต้นกำเนิดบรรพชนมังกรในบ่อเจินหลง เดิมทีก็เป็นหนึ่งในยอดสมบัติล้ำค่าของเผ่าเจินหลง มีพลังชวนตะลึงหาใดเปรียบ ไม่ว่าจะเป็นทายาทคนใด อย่างมากก็ได้แค่หลอมต้นกำเนิดบรรพชนมังกรประมาณร้อยชั่ง

แต่ร่างกายของจ้าวจิ่งเซวียนกลับเหมือนหลุมไร้ก้น ม้วนกลืนอย่างบ้าคลั่งไม่หยุด เห็นว่าต้นกำเนิดบรรพชนมังกรนั้นใกล้ถูกกลืนไปจนสิ้น คนใหญ่คนโตของเผ่าเจินหลงเหล่านั้นจึงลงมือห้ามปรามโดยไม่ลังเล

ต่อมาหัวหน้าเผ่าเจินหลงคนปัจจุบันอ๋าวฮ่วนไห่จึงพบว่า คนที่กลืนต้นกำเนิดบรรพชนมังกรนั้นไม่ใช่จ้าวจิ่งเซวียน

หากแต่เป็นทารกในท้องของนาง!

ได้ยินถึงตรงนี้หลินสวินรู้สึกเหมือนสายฟ้าฟาดกลางหัว ทั้งตัวนิ่งงันอยู่ตรงนั้น ทารก! ทารก!!

นั่นไม่ใช่… ลูกของตนกับจิ่งเซวียนหรอกหรือ