ตอนที่ 2253 ความจริงที่โหดร้าย!

จ้าวหยวนจี๋คิดๆ แล้วพูดว่า “ท่านป้าของเจ้าไม่ได้บอก แต่ตามที่ข้าคาดเดา บุคคลน่าสะพรึงนั่นคงจะเป็นคนเก่าแก่คนหนึ่งของเผ่าเจินหลง”

หลินสวินพูดอึ้งๆ “เผ่าเจินหลงหรือ”

นี่ดูเหลวไหลมาก หากคนที่ถูกกำราบอยู่ใต้เก้าพันจั้งของทะเลปีศาจเป็นคนเก่าแก่คนหนึ่งของเผ่าเจินหลง ถ้าอย่างนั้นเหตุใดหลายปีมานี้ผู้แข็งแกร่งของเผ่าเจินหลงจึงไม่เคยมาช่วย

จ้าวหยวนจี๋เองก็ไม่รู้เรื่องนี้แน่ชัด บอกเพียงว่าให้หลินสวินใจเย็น รอหลังจากอ๋าวซิงถังกลับมาก็จะรู้เอง

จากนั้นทั้งสองก็คุยกันถึงเรื่องในหลายสิบปีมานี้ ต่างอดทอดถอนใจไม่ได้

ที่แท้ปีนั้นในป่าต้นหม่อนที่สมรภูมิกระหายเลือด หลังจากพวกจ้าวหยวนจี๋สองสามีภรรยากับชายหนุ่มจักจั่นทองจากไป ก็ไปยัง ‘เขตแดนดาราปั่นป่วน’ ในทางเดินโบราณฟ้าดารา

ตอนนั้นพวน่ากลัวของพันธมิตรสงครามรกร้างโบราณอย่างพวกชายหนุ่มจักจั่นทอง เฉินหลินคง จักจั่นขาว ล้วนจำศีลอยู่ในนั้น

จนกระทั่งหลังจากนั้น หลังจากได้ยินว่างานชุมนุมเซียนหมื่นมังกรกำลังจะเริ่มขึ้น สองสามีภรรยาจึงเคลื่อนไหว มุ่งหน้าสู่แดนเจินหลงแห่งนี้

และหลังจากได้รู้สิ่งที่หลินสวินประสบในหลายสิบปีมานี้ จ้าวหยวนจี๋เองยังอดอึ้งไม่ได้ สายตาเหม่อลอย

ก่อกวนแหล่งสถานคุนหลุน บุกทางเดินโบราณฟ้าดารา เปิดฉากคลื่นลมในโลกใหญ่หงเหมิง สังหารเหล่าผู้กล้าในเขตต้องห้ามเซียนโบราณ สำแดงความสามารถในโลกมืด บรรลุมกุฎจักรพรรดิในแดนปรินิพพาน…

คำพูดของหลินสวินสั้นกระชับ จ้าวหยวนจี๋ฟังแล้วกลับหัวใจกระเพื่อมไหว ประหนึ่งฟังตำนานเรื่องหนึ่ง!

จนกระทั่งหลังจากได้ยินเป้าหมายที่หลินสวินเดินทางมายังแดนเจินหลง นัยน์ตาของจ้าวหยวนจี๋เปลี่ยนเป็นแปลกประหลาดขึ้นมาทันที แววตาซับซ้อน จ้องหลินสวินไม่คลาดสายตา มองจนอีกฝ่ายอึดอัดไปทั้งตัว

“ท่านลุง มีอะไรผิดปกติหรือ” หลินสวินพูดอย่างรู้สึกร้อนใจเล็กน้อย

จ้าวหยวนจี๋หัวเราะหึๆ ชี้หลินสวิน “ข้ากลับดูไม่ออก ว่าเจ้าหนูอย่างเจ้าจะทำลูกสาวข้าท้องโตโดยไม่บอกกล่าว!”

เหมือนขึ้งโกรธและเหมือนชื่นชม ทั้งเหมือนไม่พอใจ นี่คงเป็นอารมณ์ของคนเป็นบิดา เหมือนเห็นผักกาดขาวอวบๆ ของตนถูกชิงไปตอนที่ตนไม่รู้ตัว…

หลินสวินอักอ่วน ต่อให้เขาจะหน้าหนาแค่ไหน ตอนที่เผชิญหน้ากับ ‘พ่อตา’ คนนี้ ก็ยังรู้สึก… เกรงใจอยู่บ้าง

“เอาล่ะ ข้าไม่ได้ไม่เห็นด้วยที่พวกเจ้าสองคนจะอยู่ด้วยกัน ตรงกันข้าม พวกเจ้ารู้จักกันตั้งแต่เด็ก ระหว่างทางผ่านร้อนผ่านหนาว สามารถเดินมาถึงวันนี้ได้ก็ไม่ง่ายเลย”

จ้าวหยวนจี๋ตบไหล่หลินสวิน “ข้าเชื่อว่าเจ้าจะไม่ทำให้จิ่งเซวียนผิดหวัง เพียงแต่…”

หลินสวินรีบพูดว่า “ท่านลุง เพียงแต่อะไรหรือ”

จ้าวหยวนจี๋ถอนหายใจยาวแล้วพูดว่า “ข้าเป็นห่วงเพียงแค่ว่า ต่อไปบนมรรคา พวกเจ้าจะยิ่งเดินยิ่งห่าง ระยะห่างของกันและกันจะยิ่งมาก ถึงตอนนั้นพวกเจ้า… ยังจะสามารถเคียงคู่กันได้หรือไม่”

มรรคายาวไกล บุคคลและสิ่งของในอดีตเปลี่ยนแปลงไปพร้อมกับระดับมรรควิถี ไม่ใช่คนบนโลกเดียวกันนานแล้ว

อย่างเช่นสหายในอดีตอย่างพวกหนิงเหมิง สืออวี่ เย่เสี่ยวชี ตั้งแต่ออกจากโลกชั้นล่างจนตอนนี้ น้อยมากที่หลินสวินจะได้เจออีกฝ่าย

หรืออย่างสหายอย่างพวกเจ้าคางคก อาหลู่ เจ้านกดำ ตอนนี้ก็ไม่รู้ร่องรอย

นี่ก็คือหนทางแห่งมหามรรค ระดับยิ่งสูง เดินไปยิ่งไกล ระยะห่างจากสหายเก่าในอดีตก็จะไกลขึ้นเรื่อยๆ…

สิ่งที่จ้าวหยวนจี๋กังวลก็คือปัญหานี้

ด้วยรากฐานพลังและมรรควิถีของหลินสวิน ต่อไปมีแต่ต้องเดินไกลไปเรื่อยๆ บนหนทางแห่งมหามรรค ถึงตอนนั้นจ้าวจิ่งเซวียนจะตามฝีเท้าของเขาทันหรือ!

ยากมาก!

ถึงขั้นแทบไม่มีความหวังอะไรเลย!

หลินสวินใคร่ครวญคร่าวๆ แล้วพูดอย่างจริงจัง “ไม่ว่าอย่างไรข้าก็จะไม่ทิ้งจิ่งเซวียนไว้คนเดียว ไม่เช่นนั้นข้าแสวงมหามรรคนี้ไปแล้วจะมีประโยชน์อะไร”

จ้าวหยวนจี๋มองหลินสวินอย่างลึกล้ำคราหนึ่ง แล้วกล่าวว่า “ข้าเชื่อเจ้า”

หลินสวินสีหน้านิ่งสงบ ไม่ได้พูดอะไร และไม่ได้สาบานว่ารับรองอะไร เพราะส่วนลึกในใจเขาไม่เคยมีความคิดว่าชาตินี้จะทำให้จ้าวจิ่งเซวียนผิดหวัง!

ยามทั้งสองคุยกัน หลินสวินก็แบ่งสมาธิสื่อสารกับซี ต้าหวง และซย่าจื้อในเจดีย์ไร้สิ้นสุด ทั้งเตรียมโอสถเทพและสมบัติล้ำค่าไว้ให้พวกเขารักษาแผล

ซย่าจื้อไม่ได้บาดเจ็บ มีเพียงบาดแผลของซีและต้าหวงที่รุนแรงอยู่บ้าง ไม่สามารถฟื้นฟูได้ในระยะเวลาสั้นๆ

นี่ทำให้สภาวะจิตของหลินสวินอดหนักอึ้งขึ้นมาบ้างไม่ได้

เจ้าคนน่ากลัวที่เหมือนเด็กหนุ่มคนนั้น สามารถควบคุมพลังระเบียบต้นกำเนิดของแดนวังมังกรได้ ก็ไม่ต่างอะไรกับจักรพรรดิสวรรค์ดำรง

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ จะสังหารเพื่อบุกเข้าแดนวังมังกรช่วยจิ่งเซวียนออกมาอย่างไร

เห็นหลินสวินขมวดคิ้วแน่น จ้าวหยวนจี๋อดถามออกมาไม่ได้ หลังจากได้รู้เรื่องศึกที่แดนวังมังกรของหลินสวิน คิ้วของเขาก็ค่อยๆ ขมวดเข้าหากัน

“ผู้อาวุโสประหัตวิญญาณที่เจ้าพูดถึง คงจะเป็นบรรพชนรุ่นแรกลำดับที่ห้าของเผ่าข้า อ๋าวจิ่วอี๋ ฉายาจักรพรรดิมังกรประหัตวิญญาณ เป็นบุคคลรุ่นบรรพชนแรกเริ่มคนเดียวที่ยังดูแลอยู่ในเผ่าจนถึงปัจจุบัน”