ตอนที่ 2370 ดำเนินการกวาดล้างสังหาร

ตอนที่ 2370 ดำเนินการกวาดล้างสังหาร

คำพูดของหลินสวินเผยแววดูถูกโดยไม่ปิดบังสักนิด

บัดนี้พวกผู้ฝึกปราณที่ใจหล่นวูบและผิดหวังอยู่ต่างรู้สึกงุนงง ปั่นป่วนโดยสมบูรณ์

ระดับจักรพรรดิสี่คนอย่างเซี่ยซ่างซวี หมิงหยา ซิวอวิ๋นจื่อและเยวี่ยเหิงต่างก็ผงะไป สีหน้าแต่ละคนอึมครึมลง

ไอวิญญาณฟื้นฟู ลมเมฆปั่นป่วนห้าสิบปี

ถึงตอนนี้มีเพียงพวกเขาสี่คนที่แจ้งมรรคบรรลุจักรพรรดิในวาสนามหายุคของโลกชั้นล่าง

การบรรลุระดับนี้เท่ากับหลุดพ้นขอบเขตการรับรู้ของปุถุชนทั่วไป เรียกได้ว่าเป็นนายเหนือหัวที่แท้จริงไปแล้ว สามารถทำให้ทะเลพลิกผัน ภูผาธาราจ่อมจม!

แต่หลินสวินกลับยังดูแคลนได้ปานนั้น นี่เป็นการดูถูกและท้าทายพวกเขาอย่างที่สุดโดยไม่ต้องสงสัย

“ถ้าทะเลาะทำศึกกันใหญ่โตที่นี่ เกรงว่าจะเป็นการทำลายนครต้องห้ามแห่งนี้ ทุกท่าน ไม่สู้ร่วมกันลงมือจับเจ้าหมอนี่ไว้แล้วเอามันไม่ฆ่านอกเมืองดีหรือไม่”

เซี่ยซ่างซวีเอ่ยปากเย็นชา

“ดียิ่ง ถึงอย่างไรนครต้องห้ามก็เป็นแดนศักดิ์สิทธิ์หมื่นมรรค มีสรรพชีวิตนับไม่ถ้วนกระจายอยู่ พวกเราไม่อาจเป็นคนเลวฆ่าล้างเมือง ถูกชาวบ้านร้านตลาดชี้นิ้วด่าทอได้”

ซิวอวิ๋นจื่อพยักหน้าอย่างหยิ่งผยอง

หมิงหยากับเยวี่ยเหิงย่อมไม่มีความเห็นอื่น

หลินสวินยิ้มเย็นชาอย่างอดไม่ได้ “เจ้าเฒ่า ยังมาตีหน้าห่วงใยผู้คน ก็แค่กังวลว่าพอเปิดศึกจะทำลายเขาแดนมงคลที่สำนักเบื้องหลังพวกเจ้ายึดครองอยู่ก็เท่านั้น ถ้าพวกเจ้าสนใจสรรพชีวิตเหล่านี้จริง ในช่วงหลายปีมานี้ทำไมต้องทำการสังหารนองเลือดมากมายขนาดนั้นเพื่อบุกรุกอาณาเขตด้วย”

ประโยคเดียวเหมือนเปิดผ้ากันอายของระดับจักรพรรดิสี่คนนี้ออก ทำให้พวกเขาสีหน้ายิ่งเย็นชาและไม่น่าดู

“ลงมือ!”

เซี่ยซ่างซวีตะคอกลั่น

ระดับจักรพรรดิอีกสามคนก็ออกโจมตีตามทิศต่างๆ ร่วมกับเซี่ยซ่างซวีแทบจะในทันที ท่าทางหมายจะกำราบและจับกุมหลินสวินให้ได้

ตูม!

เวิ้งฟ้าโกลาหล สุริยันจันทราพลิกคว่ำ

เมื่อระดับจักรพรรดิเคลื่อนไหว อานุภาพเช่นนั้นจะธรรมดาได้อย่างไร

พวกเซี่ยซ่างซวีตั้งใจจะสำแดงอานุภาพระดับจักรพรรดิต่อหน้าผู้คนบนโลกา ดังนั้นตอนลงมือจึงไม่ออมมือสักนิด เตรียมพร้อมจับศัตรู

ก็เห็นว่าแสงมรรคครั่นครืน ประกายเทพดุจกระแสธารคล้ายจะกดเวิ้งฟ้าให้ทรุดตัว ภาพน่ากลัวเช่นนั้นทำให้สรรพชีวิตทั้งนครต้องห้ามต่างอกสั่นขวัญแขวนยิ่ง

ราวกับวันโลกาวินาศมาเยือน!

และยามนี้หลินสวินสีหน้าเรียบเฉยเช่นเคย ขยับตัวเบาๆ ก็พลันปลดปล่อยอานุภาพน่ากลัวออกมา ราวกับเตาหลอมกำราบโลก

ชั่วพริบตาเดียวพลังมรรคจักรพรรดิต่างๆ ที่โจมตีลงมาต่างถูกผนึกกดข่ม ไม่อาจเคลื่อนไหวได้ แผ่คลื่นแรงกล้าราวกับเสียงร้องครวญคราง

พวกเซี่ยซ่างซวีต่างนัยน์ตาแข็งทื่อ หน้าเปลี่ยนสีในทันใด

“ฆ่าพวกเจ้า กระบี่เดียวก็พอแล้ว”

ท่ามกลางเสียงเรียบเฉยเย็นชา หลินสวินรวบนิ้วเป็นกระบี่ฟันลงมาจากกลางอากาศ

ตูม!

ปราณกระบี่โชติช่วงสายหนึ่งอุบัติ งามตระการเจิดจรัส สำแดงการเปลี่ยนแปลงถึงขีดสุด ในปราณกระบี่แปลงเป็นปรากฏการณ์ยิ่งใหญ่อย่างโลกโคจร หมื่นสรรพสิ่งเปลี่ยนผัน

ประหนึ่งโลกแห่งกระบี่ใบหนึ่งกำลังสำแดงออกมาถึงขีดสุด

หนึ่งกระบี่กำเนิดหมื่นวิชา หนึ่งกระบี่ทำลายหมื่นมรรค

นี่ก็คือหนึ่งกระบี่เกิดดับ!

“ฆ่า!”

“ลงมือเต็มกำลัง!”

พวกเซี่ยซ่างซวีรับรู้ได้ว่าไม่เข้าทีพลันคำรามลั่น เข้าต้านเต็มกำลัง

แต่ไม่ว่าจะดิ้นรนอย่างไร มรรควิถีทั้งร่างต่างถูกโลกปราณกระบี่โชติช่วงนั้นกดข่ม

ชั่วพริบตาเงาร่างสัตว์ประหลาดเฒ่าทั้งสี่ที่เพิ่งบรรลุระดับจักรพรรดิไม่นานต่างถูกกระแสปราณกระบี่เกรียงไกรกลบมิด บดขยี้ทุกกระเบียด!

ชั่วขณะนี้คนนับไม่ถ้วนขวัญหาย ต่อให้เป็นพวกอาหู เจ้าคางคกยังตื่นตะลึงนัก ในใจปั่นป่วน ระดับจักรพรรดิสี่คนถูกสังหารในชั่วพริบตา ภาพเช่นนั้นกระทบจิตใจรุนแรงอย่างยิ่ง

“เป็นไปไม่ได้ ผู้อาวุโสชั้นสูงสำนักข้าไม่มีทางแพ้เด็ดขาด!”

ณ ที่นั้น เหล่าผู้สืบทอดสำนักกระบี่เทียมฟ้าต่างร้องเสียงดังหวาดผวา ไม่อาจรับแรงโจมตีจิตใจอันหนักอึ้งเช่นนี้ได้

ไม่เพียงสำนักกระบี่เทียมฟ้า

ในกลุ่มคนที่มองดูอยู่ไกลๆ บัดนี้ผู้สืบทอดที่มาจากขุมอำนาจใหญ่ต่างๆ ในดินแดนรกร้างโบราณต่างรู้สึกเหมือนถูกกระบองซัดกระแทกหัว ใกล้จะพังทลาย

ต่อให้เป็นตอนที่กึ่งจักรพรรดินับร้อยตายไปก่อนหน้านี้ พวกเขายังไม่ได้สัมผัสถึงความรู้สึกสิ้นหวังเช่นนี้ เปรียบได้กับภูเขาใหญ่สูงตระหง่านในใจลูกหนึ่งถล่มลงสะเทือนเลื่อนลั่น

เพราะตอนนี้คนที่ตายก็คือระดับจักรพรรดิ!

ไอวิญญาณฟื้นคืนมาห้าสิบปี จวบจนตอนนี้เพิ่งมีระดับจักรพรรดิเพียงสี่คนเท่านั้น ต่อให้กลับไปในดินแดนรกร้างโบราณ ระดับจักรพรรดิก็เป็นบุคคลผู้สูงส่ง

แต่ตอนนี้

ภายใต้กระบี่เดียวของหลินสวิน สังหารสิ้นสี่มหาจักรพรรดิ! นี่จะให้ใครกล้าเชื่อได้ และใครจะรับได้กัน

ใต้เวิ้งฟ้า

ครั้นเห็นว่าจิตวิญญาณของพวกเซี่ยซ่างซวีกำลังจะถูกทำลาย ก็เห็นว่าหลินสวินยื่นมือมาคว้าเอาพลังจิตของระดับจักรพรรดิทั้งสี่ไว้ ผนึกในฝ่ามือราวกับกักขังมดตัวจ้อยสี่ตัว

ที่น่าเหลือเชื่อที่สุดก็คือ ศึกใหญ่ปานนี้ กลิ่นอายทำลายล้างทั้งหมดกลับไม่ได้กระจายออกไปข้างนอกแม้แต่นิดเดียว ต่างถูกหลินสวินกดไว้อย่างเบ็ดเสร็จ จากนั้นก็มลายหายไปอย่างเงียบเชียบ

หรือพูดอีกอย่างก็คือ ศึกนี้ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดโดนลูกหลงไปด้วย หาไม่แล้วเพียงแค่พลังที่แผ่ออกมาก็ทำลายนครต้องห้ามไปได้ครึ่งหนึ่งแล้ว!

และยามนี้ผู้แข็งแกร่งในขุมอำนาจใหญ่ของดินแดนรกร้างโบราณเหมือนถูกสาดน้ำเย็นใส่ เย็นวาบไปตั้งแต่หัวจรดเท้า

ผู้คนนับไม่ถ้วนเหม่ออยู่เช่นนั้น สมองสั่นสะท้านจนขาวโพลน

ตั้งแต่เริ่มจนจบ แค่ชั่วขณะที่หลินสวินดีดนิ้วก็กวาดล้างกึ่งจักรพรรดินับร้อย จากนั้นฟันหนึ่งกระบี่ออกมาก็สังหารมหาจักรพรรดิไปสี่คน พลังจิตที่เคราะห์ดีรอดมาได้ก็ถูกหลินสวินผนึกไว้

ภาพทั้งหมดนี้ประหนึ่งตำนานเทพ สั่นสะท้านน่าเหลือเชื่อ

กระทั่งผ่านไปครู่หนึ่ง

บรรยากาศอันเงียบสงัดถูกคลื่นเสียงดังคับฟ้าทำลายลงทันที ผู้ฝึกปราณโลกชั้นล่างนับไม่ถ้วนส่งเสียงร้องดังลั่นบ้าคลั่ง ตื่นเต้นยิ่งยวด

“สวรรค์ เจ้าแห่งภูเขาชำระจิตชนะแล้วจริงๆ น่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว ภายใต้น้ำมือเขา ขนาดระดับจักรพรรดิยังอ่อนแออย่างกับต้นหญ้า!”