ตอนที่ 2409 การค้ามาหาถึงที่

ตอนที่ 2409 การค้ามาหาถึงที่

บนตัวระดับจักรพรรดิ น้อยนักที่จะพกผลึกมรรคติดตัวยามเดินทาง

แต่มูลค่าของสมบัติและเจตวัตถุที่ระดับจักรพรรดิพกติดตัว แน่นอนว่าไม่ใช่สิ่งที่ผลึกมรรคจำนวนหนึ่งทัดเทียมได้

หนึ่งปีมานี้หลินสวินก้าวผ่านฟ้าดารา ฝ่าฟันอันตราย บรรพจารย์จักรพรรดิที่สังหารล้วนมีหลายคน ระดับจักรพรรดิคนอื่นที่ตายในเงื้อมมือเขาก็มีไม่รู้เท่าไหร่

ทรัพย์หลังศึกที่ได้มาแน่นอนว่าชวนตะลึงอย่างยิ่ง

สิ่งที่แลกเปลี่ยนในเรือนจักรวาลก่อนหน้านี้มีแค่ผลึกมรรคเท่านั้น บางทีจำนวนอาจมหาศาล แต่ไม่ถึงขั้นมีมูลค่ามากเท่าไหร่

ตอนนี้หลินสวินคิดนำทรัพย์หลังศึกที่ใช้ไม่ได้พวกนั้นมาขายด้วยแล้ว

หลังผ่านไปครึ่งชั่วยาม

หลินสวินเข้าไปใน ‘หอสี่ยอด’ ภายใต้การนำทางของเจ้าอ้วน

ที่เรียกว่าสี่ยอด ด้วยหมายถึงสี่เผ่าจักรพรรดิอมตะอย่างตระกูลเหวิน ตระกูลเหิง ตระกูลเผิง ตระกูลเฮ่อ

ทุกสามพันปี สี่เผ่าจักรพรรดิอมตะจะผลัดกันรับช่วงดูแลเมืองข้ามแดน ทั้งผลัดกันครอบครองหอสี่ยอดด้วยเช่นกัน

ปัจจุบันผู้ดูแลหอสี่ยอดแน่นอนว่าเป็นตระกูลเฮ่อ

จากคำพูดของเจ้าอ้วน หอสี่ยอดเรียกได้ว่าเป็นร้านค้าที่มีขนาดใหญ่ที่สุด รากฐานแข็งแกร่งที่สุดในเมืองข้ามแดน ราคาค้าขายแลกเปลี่ยนก็เรียกได้ว่าเป็นธรรมที่สุด

หลังผ่านไปหนึ่งชั่วยามเต็มๆ

ยามหลินสวินเดินออกมาจากหอสี่ยอด ในตัวก็มีผลึกต้นกำเนิดจักรวาลชั้นหนึ่งเก้าพันก้อน รวมถึงผลึกต้นกำเนิดจักรวาลชั้นสองสามพันก้อน ผลึกต้นกำเนิดจักรวาลชั้นสามสามพันก้อนเพิ่มขึ้นมาแล้ว

ดูเหมือนจำนวนไม่มาก แต่ทรัพย์สินนั้นตระการตายิ่งนัก ยามแลกเปลี่ยนล้วนทำให้ผู้ดูแลและนักประเมินทรัพย์พวกนั้นอดตะลึงไม่ได้

ตามความเข้าใจที่พวกเขามียามทำการค้าช่วงหลายปีนี้ ต่อให้เป็นระดับบรรพจารย์จักรพรรดินำสมบัติของตนมาขายทั้งหมด เกรงว่าคงได้ไม่ถึงเก้าพันผลึกต้นกำเนิดจักรวาลชั้นหนึ่งด้วยซ้ำ!

ส่วนเจ้าอ้วนก็หัวสมองมึนงงแล้ว เขาเห็นการค้าที่เรียกว่าชั้นยอดนี้กับตา ในใจมีแค่ความคิดหนึ่ง

ผู้อาวุโสท่านนี้ต้องเป็นพวกไม่ขาดเงินแน่ ร่ำรวยเกินไปแล้ว!

ความจริงสมบัติที่หลินสวินขายไปทั้งหมด ก็เป็นแค่ทรัพย์หลังศึกที่รวบรวมในช่วงหนึ่งปีนี้เท่านั้น ซ้ำยังเป็นสมบัติส่วนที่นำมาใช้ไม่ได้ด้วย

“ไป พาข้าวนรอบเมืองหน่อย”

หลินสวินสั่งอย่างสบายๆ

เจ้าอ้วนรีบนำทางไปข้างหน้าอย่างว่านอนสอนง่าย แนะนำทุกอย่างในเมืองข้ามแดนจนน้ำลายแตกฟอง

ในเวลาต่อมาหลินสวินก็เหมือนนักเดินทางคนหนึ่งเที่ยวเตร่ในเมือง

ชิมยอดอาหารเลิศรสที่มาจากแต่ละมิติจักรวาลของโลกพันจักรวาลใน ‘หอรับเซียน’ หอสุราอันดับหนึ่งแห่งเมืองข้ามแดน

อาหารเลิศรสแต่ละอย่างนั้นล้วนเรียกได้ว่าปรุงจากวัตถุดิบชั้นยอดหายาก ไม่ใช่แค่รสชาติโดดเด่น ภายในยังแฝงความอัศจรรย์นานัปการ

อาหารเลิศรสที่ถูกที่สุดยังมีมูลค่าสิบผลึกต้นกำเนิดจักรวาลชั้นสอง ซึ่งเท่ากับสิบล้านผลึกมรรค…

สำหรับเรื่องนี้หลินสวินไม่ใส่ใจโดยสิ้นเชิง สั่งอาหารเลิศรสหลายหลากมาเต็มโต๊ะ กินกับเจ้าอ้วนอย่างเบิกบานยิ่ง

ก่อนไปยังไม่ลืมห่ออาหารเลิศรสกลับอีกกองพะเนิน คิดว่ารอซย่าจื้อตื่นขึ้นแล้วจะให้นางลองชิม

เมื่อออกจากหอรับเซียน หลินสวินถลุงเงินไปหนึ่งร้อยกว่าผลึกต้นกำเนิดจักรวาลชั้นหนึ่งแล้ว

ท่าทางราบเรียบ ใช้เงินเป็นเบี้ยนั้นกระตุ้นจนเจ้าอ้วนมีความรู้สึกว่าไม่ใช่ความจริงเหมือนฝันไป

เขาที่เป็นระดับอริยะคนหนึ่ง มีหรือจะเคยเจอการใช้จ่ายที่สุรุ่ยสุร่ายเช่นนี้

แน่นอนว่าสำหรับหลินสวินนั้นไม่ถือว่าเป็นอะไร

เมื่อออกจากหอรับเซียน หลินสวินยังไปโรงวายุต่อ ที่แห่งนี้มีชื่อเสียงว่าเป็น ‘แหล่งรวบรวมสิ่งล้ำค่าทั่วหล้า กอปรด้วยสมบัติล้ำค่าหมื่นดินแดน’

เจตวัตถุ ลูกกลอนโอสถ วัตถุดิบเทพ อัญมณี วิชายุทธ์ สมบัติวิเศษประหลาดพิสดารนานัปการที่มาจากแต่ละมิติจักรวาลในโลกพันจักรวาล… มีครบทุกสิ่งที่ควรมี

ถึงขั้นมีสมบัติบางส่วนที่ทำให้ระดับจักรพรรดิซึ่งเห็นสิ่งล้ำค่าทั่วหล้าจนชินตาอย่างหลินสวินใจเต้นไม่หยุด ดังนั้นจึงซื้อมาทั้งหมดโดยไม่เกรงใจ

การกระทำที่ใช้จ่ายราวน้ำไหลนั้น ทำให้แววตาของสาวใช้หน้าตาสะสวยบางคนเปลี่ยนเป็นเร่าร้อน เหมือนว่าขอแค่หลินสวินพยักหน้า พวกนางต้องโถมใส่อ้อมกอดโดยไม่ลังเลแน่

สิ่งเดียวที่น่าเสียดายคือสมบัติที่ทำให้หลินสวินมองว่า ‘มีประโยชน์’ อย่างแท้จริงกลับแทบไม่เจอ

แต่คิดดูแล้วก็ใช่ แม้ว่าพลังปราณของเขาจะอยู่ในระดับจักรพรรดิขั้นหก แต่พลังต่อสู้ทั้งตัวนั้นไม่กลัวบรรพจารย์จักรพรรดินานแล้ว สมบัติมรรคจักรพรรดิทั่วไปยากจะอยู่ในสายตาเขาจริงๆ

กระทั่งเดินออกมาจากโรงวายุ ผลึกต้นกำเนิดจักรวาลชั้นหนึ่งในตัวหลินสวินก็น้อยลงไปอีกหนึ่งพันกว่าก้อน ทำให้เจ้าอ้วนทั้งตกตะลึงทั้งอิจฉาทั้งปวดใจ…

ใครเขาใช้จ่ายกันเช่นนี้!

ต่อให้เป็นบรรพจารย์จักรพรรดิก็ไม่กล้าถลุงเงินเช่นนี้แน่!

แต่เจ้าอ้วนกลับจำต้องยอมรับ หลินสวินมีคุณสมบัติให้ถลุงเงินได้ ช่าง… มีเงินมากเกินไปแล้ว!

“สหายยุทธ์ เปลี่ยนสถานที่คุยกันหน่อยได้หรือไม่”

“สหายท่านนี้ ข้าน้อยมาจากหนึ่งในเจ็ดตระกูลเก่าแก่แห่งเขตแดนดารานภา… ขอพูดคุยกับสหายยุทธ์หน่อยได้ไหม”

ระดับจักรพรรดิส่วนหนึ่งไล่ตามมา พากันทักทายหลินสวิน การกระทำของหลินสวินในโรงวายุก่อนหน้านี้ดึงดูดความสนใจของพวกเขาแล้ว

เมื่อสนทนากันครู่หนึ่ง หลินสวินจึงรู้ว่าระดับจักรพรรดิพวกนี้มาจากมิติจักรวาลต่างๆ จุดประสงค์ที่อยากรู้จักเขาต่างกันออกไป

บ้างหวังให้ตนเข้าร่วมขุมอำนาจของพวกเขา

บ้างหวังผูกมิตรเป็นสหายกับหลินสวิน

บ้างอยากขายสมบัติในมือให้หลินสวินเพื่อจะได้ราคาดี

สำหรับเรื่องนี้หลินสวินปฏิเสธไปทั้งหมด

ก่อนมุ่งหน้าไปแดนใหญ่พันศึก เขาไม่สนใจเรื่องพวกนี้

“ไป ไปดูตลาดนัดรวมพลกัน”

หลินสวินเดินไกลออกไป