ตอนที่ 2425 พบกันในที่แคบ

ตอนที่ 2425 พบกันในที่แคบ

กระบวนค่ายกลพลิกม้วน สัญลักษณ์ผนึกแน่นขนัดเหมือนกระแสน้ำพลุ่งพล่าน ปกคลุมท้องฟ้า

เก้านรกกักเทพ!

เห็นภาพนี้ ระดับจักรพรรดิตระกูลเหวินเหมือนตกสู่ถ้ำน้ำแข็ง มือเท้าเย็นเยียบ หากปล่อยให้นายน้อยประสบเคราะห์…

ผลลัพธ์นั้นเกรงว่าแม้แต่ท่านย่าเสวี่ยก็คงรับไม่ไหว สำหรับผู้ติดตามอย่างพวกเขา จะต้องชดใช้เรื่องนี้ด้วยชีวิตอย่างแน่นอน!

สิ่งที่ทำให้พวกเขายากจะเชื่อที่สุดคือ ก่อนหน้านี้ตอนที่กระบวนค่ายกลนั้นปรากฏ พวกเขาเห็นอย่างชัดเจนว่าหลินสวินอีกคนปรากฏตัว พุ่งตัวเข้าไปในส่วนลึกของน้ำวนที่เงียบงันนั่น

ยังมีร่างแยกอีกหรือ!?

การเปลี่ยนแปลงทั้งหมดนี้ทำเอาระดับจักรพรรดิพวกนี้แทบบ้าแล้ว

พรูด

ขณะที่พวกเขาแบ่งสมาธิ หลินสวินก็สังหาระดับจักรพรรดิขั้นแปดอีกคน เลือดที่สาดกระเซ็นทำให้ระดับจักรพรรดิคนอื่นๆ ตาแทบถลน ต่อสู้สุดพลังโดยไม่กล้าคิดมากอีก

และตอนนี้หลังจากผ่านความตะลึงมากมาย ความกังวลในใจหมีอู๋หยาและเยียนอวี่โหรวได้สลายไปไม่น้อยแล้ว สายตาที่มองหลินสวินก็เปลี่ยนไป

ไม่เจอกันหลายปี พวกเขาถึงขั้นไม่กล้าจินตนาการว่าเหตุใดพลังปราณของหลินสวินจึงน่ากลัวขึ้นขนาดนี้!

นึกย้อนไปถึงตอนที่อยู่ทางเดินโบราณฟ้าดารา พวกเขายังเป็นคนระดับเดียวกันอยู่เลย ตอนนี้เวลาผ่านไป ต่างไม่ใช่คนในโลกเดียวกันนานแล้ว

……

ในเวลาเดียวกัน

ในน้ำวนขนาดใหญ่ที่หยุดนิ่งนั้น

ทันทีที่หลินสวินเข้าไป กระบี่มรรคสีทองหนาหนักไพศาลพลันฟันเข้ามา ม้วนแสงมรรคที่ไม่มีที่สิ้นสุด ปลดปล่อยกลิ่นอายทำลายล้างน่ากลัวออกมา

เคร้ง!!

ตรงหน้าหลินสวิน เตากระบี่ไร้ก้นบึ้งปรากฏตัวขวางกระบี่นี้ไว้ สาดประกายศักดิ์สิทธิ์สะดุดตา

เงาร่างของหลินสวินพริบไหวเบาๆ

และฝั่งตรงข้าม เงาร่างหนึ่งก็ส่ายไปมาเช่นกัน อดขมวดคิ้วแค่นเสียงขึ้นจมูกอย่างเย็นเยียบไม่ได้ “หลิงเสวียนจื่อ เจ้ารนหาที่ตายจริงๆ!”

คนผู้นี้ก็คือเหวินเซ่าเหิงที่มีฉายาว่าจักรพรรดิกระบี่อวี้เฟิง ระดับมกุฎจักรพรรดิขั้นเจ็ดขั้นสมบูรณ์!

ก่อนหน้านี้ตอนที่หลอมต้นกำเนิดมหามรรค เขาก็สังเกตเห็นการเคลื่อนไหวนอกน้ำวนใหญ่แล้ว เดิมทีไม่ได้ใส่ใจ มั่นใจว่าด้วยพลังของพวกท่านย่าเสวี่ยย่อมสามารถสามารถต้านทานอันตรายทั้งปวงได้

ใครจะคิดว่าพร้อมๆ กับการเปลี่ยนแปลงทั้งหมดที่เกิดขึ้นอย่างต่อเนื่อง ทำให้เหวินเซ่าเหิงเองก็ไม่สามารถสงบได้ ล้มเลิกความคิดที่จะหลอมต้นกำเนิดมหามรรคทันที และซ่อนตัวตรงทางเข้าน้ำวนนี้

ตอนนี้เมื่อสิ้นเสียงเขา

ตูม!

กระบี่มรรคสีทองพวยพุ่ง กลิ่นอายปานอมตะเป็นสายๆ ไหลหลั่ง หนึ่งกระบี่ฟันออกไป ประหนึ่งกระบี่ที่จักรพรรดิสวรรค์ไม่เสื่อมสลายฟันมายังโลก เผยอานุภาพปานทำลายล้าง

กลิ่นอายที่โดดเด่นไหลหลั่งทั่วร่างเขา ละอองแสงสาดพรม หว่างคิ้วเต็มไปด้วยไอแห่งการเข่นฆ่า พลังรุนแรงกร้าวแกร่งยิ่ง

กระบี่เดียวก็เผยพลังต่อสู้อันน่ากลัวที่เหนือกว่าคนรุ่นเดียวกันแล้ว!

กลับเห็นหลินสวินลงมืออย่างไม่เกรงใจ เตากระบี่ไร้ก้นบึ้งคำรามพลางเข้าปะทะ ไม่ออมมือเลยสักนิด

เพราะเขารู้ดีว่าสถานการณ์ตอนนี้จะเสียเวลาไม่ได้แม้แต่น้อย จะต้องรีบรบรีบจบด้วยความเร็วดุจสายฟ้า

ก่อนหน้านี้เขาปลดปล่อยร่างแยก ดึงดูดท่านย่าเสวี่ยและพวกชายชุดดำสองคนออกไป ทั้งกำลังต่อสู้ประจัญหน้ากับระดับจักรพรรดิตระกูลเหวินเหล่านั้น

เพื่อช่วงชิงโอกาสในการวางกระบวนค่ายกลเสี้ยวหนึ่งเท่านั้น

ตอนนี้กระบวนค่ายกลเก้านรกกักเทพเป็นรูปเป็นร่างแล้ว เหลือเพียงแค่จัดการเหวินเซ่าเหิงนี่

เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง!

เสียงกระแทกดังสะเทือนฟ้าดิน กระบี่มรรคสีทองและเตากระบี่ไร้ก้นบึ้งปะทะกัน ชั่วพริบตาก็ประชันกันหลายสิบครั้ง

การต่อสู้เพิ่งจะเริ่มขึ้นก็อันตรายและดุเดือดแล้ว

สิ่งที่ทำให้หลินสวินเหนือความคาดหมายคือ เหวินเซ่าเหิงถือว่าแข็งแกร่งมาก ไม่ใช่คนที่มกุฎทั่วไปจะเปรียบได้ รากฐานหนักแน่น สามารถสลายการโจมตีของตนได้ทุกครั้งไป

ในหลายปีมานี้นี่เป็นครั้งแรกที่หลินสวินเจอคู่ต่อสู้ที่แข็งแกร่งขนาดนี้ แม้เป็นบรรพจารย์ขั้นเก้ายังด้อยกว่าเหวินเซ่าเหิงช่วงหนึ่ง

ขณะเดียวกันในใจเหวินเซ่าเหิงก็ไม่สามารถสงบได้ ปั่นป่วนดั่งคลื่นพายุกระหน่ำ

เขาถูกมองเป็นนายน้อย จัดอยู่ใน ‘ห้ายอดจักรพรรดิ’ ของตระกูลเหวิน เดิมก็เป็นปีศาจที่หายากในพันหมื่นปีอยู่แล้ว มรรควิถีทั้งหมดถูกฝึกจนแข็งแกร่งอย่างที่สุด

ในแปดพันปีตั้งแต่ฝึกปราณมาถึงตอนนี้ ในโลกยอดนิรันดร์เขาก็ถือเป็นคนชั้นยอดคนหนึ่ง ชื่อเสียงสะเทือนแดนดินฝั่งหนึ่ง ถูกผู้แข็งแกร่งไม่รู้เท่าไหร่ชื่นชม

ทว่าเหวินเซ่าเหิงกลับคิดไม่ถึง ว่ามกุฎมหาจักรพรรดิขั้นหกที่มาจากทางเดินโบราณฟ้าดาราคนหนึ่ง กลับสามารถข้ามขั้นมาประชันกับตนซึ่งๆ หน้าได้!

นี่เหลือเชื่อเกินไปแล้ว!

หากอยู่ในโลกยอดนิรันดร์และปรากฏคนเช่นนี้ยังถือว่าสามารถเข้าใจได้ อย่างน้อยเท่าที่เหวินเซ่าเหิงรู้ ในเผ่าจักรพรรดิอมตะบางส่วนที่ครอบครองพลังระเบียบระดับสวรรค์ ก็มีสัตว์ประหลาดที่ไม่สามารถใช้หลักเหตุผลทั่วไปวัดได้อยู่เช่นกัน

ทว่าจักรวาลที่ห่างไกลและตกต่ำอย่างทางเดินโบราณฟ้าดารากลับมีคนเช่นนี้ นี่ทำให้เหวินเซ่าเหิงไม่สามารถรับได้

“ฆ่า!”

ผมยาวของเขาปลิวสยาย ใบหน้าหล่อเหลาเต็มไปด้วยจิตสังหาร อานุภาพดุจดั่งลมพายุโหมกระหน่ำ ปลดปล่อยมรรควิถีถึงขีดสุด

เขายอมให้เรื่องแบบนี้ดำเนินต่อไปไม่ได้เด็ดขาด ไม่เช่นนั้นหากเผยแพร่ออกไป ตระกูลเหวินจะต้องอับอาย!

ถึงอย่างไรเขาก็มาจากตระกูลเหวิน เสพสุขกับทรัพยากรฝึกปราณชั้นยอดที่สุดตั้งแต่เกิด ฝึกวิชาที่ยอดเยี่ยมที่สุด ข้างกายยังมีเฒ่าดึกดำบรรพ์มากมายชี้แนะ…

หากคนที่มาจากทางเดินโบราณฟ้าดาราคนหนึ่งยังจัดการไม่ได้ เห็นได้ชัดว่าไร้ความสามารถเกินไป!

“ดึงดันไปก็ไร้ประโยชน์!”

สีหน้าของหลินสวินราบเรียบ ไม่ดีใจหรือเสียใจ มีเพียงอานุภาพบนร่างที่ยิ่งแข็งแกร่งขึ้น มีท่าทีจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ทุกครั้งที่เตากระบี่ไร้ก้นบึ้งพุ่งออกไปล้วนทำให้เกิดพลังกำราบยิ่งยวด ไม่ว่าเหวินเซ่าเหิงจะต่อสู้อย่างไร การโจมตีก็ถูกสลายทั้งหมด

ไม่นานในเสียงอึงอลดังกระหึ่มนั้น เหวินเซ่าเหิงถูกซัดถอยอย่างต่อเนื่อง ใบหน้าหล่อเหลาโกรธจนเขียว

เขายากจะเชื่อ ในใจเดือดดาล

ทว่าทุกครั้งที่หลินสวินโจมตี เหมือนปราการสวรรค์กดข่มลงมา ทำให้ทุกครั้งที่เขาสลายการโจมตี ล้วนถูกซัดจนเลือดลมปั่นป่วน อวัยวะสั่นไหว แม้แต่กล้ามเนื้อยังรู้สึกเจ็บแปลบ เริ่มกินแรงขึ้นมาบ้าง

นี่เป็นไปได้อย่างไร