ตอนที่ 2426 คำสาปผนึกหมื่นยอด

ตอนที่ 2426 คำสาปผนึกหมื่นยอด

จากความทรงจำของร่างแยก ทำให้หลินสวินได้รู้ว่าพวกระดับจักรพรรดิที่มาจากตระกูลเหวินถูกสังหารจนหมดแล้ว

เหลือเพียงหมีอู๋หยาและเยียนอวี่โหรวที่ถูกจับเป็น

ที่จับเป็น เหตุผลก็ง่ายมาก พวกหมีอู๋หยาเหมือนกำลังเป็นกังวลอะไร จงใจให้ร่างแยกของหลินสวินทำเช่นนี้

ตอนนี้ทั้งสองถูกร่างแยกของหลินสวินเก็บเข้าไปในสมบัติแล้ว

หลินสวินไม่ได้รีบไปถามสถานการณ์ของทั้งสอง

เขากำลังรอ

ไม่นาน ร่างแยกที่ไปล่อชายชุดดำกับหญิงชุดเงินอินหวงก็หวนกลับมา

หลินสวินจึงได้รู้ว่าชายชายชุดดำถูกฆ่าแล้ว แต่หญิงชุดเงินหนีรอดไปได้ด้วยวิชาลับแปลกประหลาด แต่ก็บาดเจ็บสาหัส ยากมากที่จะฟื้นตัวในระยะเวลาอันสั้น

สำหรับเรื่องนี้หลินสวินไม่ได้แปลกใจ

ชายชุดดำและหญิงชุดเงินล้วนเป็นบรรพจารย์ขั้นเก้า แม้ไม่ได้แข็งแกร่งอย่างท่านย่าเสวี่ย ทว่าภายใต้สถานการณ์หนึ่งต่อสอง อยากจะฆ่าพวกเขาทั้งหมดก็ยากไปหน่อยจริงๆ

เวลาหนึ่งถ้วยชาหลังจากนั้น

ในที่สุดร่างแยกที่ต่อสู้กับท่านย่าเสวี่ยก็ย้อนกลับมา ชั่วพริบตาเดียวก็ทำให้หลินสวินนัยน์ตาหดรัด

ร่างแยกบาดเจ็บแล้ว!

เมื่อสัมผัสคร่าวๆ หลินสวินก็เข้าใจสถานการณ์ทั้งหมด

ที่แท้ท่านย่าเสวี่ยคนนี้ แม้ไม่ใช่บรรพจารย์มรรคแต่ก็ห่างไม่มาก ในมือยิ่งครอบครองระฆังมรรคที่ประทับกลิ่นอายอมตะ

เสียงระฆังแพร่กระจาย กดดันจิตวิญญาณและสภาวะจิต

หากเป็นระดับจักรพรรดิทั่วไปคงถูกเสียงระฆังซัดจนจิตวิญญาณสลายนานแล้ว

และในการต่อสู้ แม้ร่างแยกไม่ถึงกับถูกระฆังมรรคนี้กักขัง แต่ก็ได้รับผลกระทบและการกำราบอย่างหนัก ส่งผลให้เสียเปรียบไม่น้อยในระหว่างการต่อสู้

ที่สำคัญที่สุดคือสมบัติอย่างเตากระบี่ไร้ก้นบึ้ง เจดีย์ไร้สิ้นสุดล้วนอยู่ในมือหลินสวิน ทำให้ยามร่างแยกต่อสู้จึงไม่มีสมบัติที่สามารถไปประชันกับระฆังมรรคนั่นได้แม้แต่ชิ้นเดียว

หลังรู้เรื่องพวกนี้ หลินสวินเก็บร่างแยกทั้งหมดแล้วออกคำสั่ง “เสี่ยวอู่”

สวบ!

เงาร่างของเสี่ยวอู่พริบไหวออกมา ในการต่อสู้ก่อนหน้านี้ เขาหนีทันเวลาจึงไม่ได้ถูกโจมตี

“วางกระบวนค่ายกลมรรคสิ้นฟ้าอาสัญไว้ที่นี่ ไม่ว่าใครบุกมา ฆ่าไม่มียกเว้น”

หลินสวินทิ้งประโยคนี้เอาไว้แล้วพลันเดินเข้าในน้ำวนใหญ่ที่หยุดนิ่งนั่น

จะว่าไปก็เหลือเชื่อมาก

การต่อสู้ก่อนหน้านี้ดุเดือดและน่าสะพรึงเพียงใด แต่ไม่ว่าจะเป็นแผ่นดินลอยใต้เท้าหรือน้ำวนใหญ่นี้ล้วนไม่ถูกทำลาย

ทว่าคิดๆ แล้วก็จริง ในกาลเวลาไร้สิ้นสุดที่ผ่านมานี้มีบุคคลเทียมฟ้าไม่รู้เท่าไหร่เข่นฆ่าและต่อสู้ในแดนสิ้นจิตวิญญาณแห่งนี้ ก็ไม่เห็นว่าฟ้าดินแห่งนี้จะถูกทำลาย

เมื่อหลินสวินเข้าสู่น้ำวนใหญ่นั่นไม่นาน

วู้ม!

กระบวนค่ายกลลายมรรคนับไม่ถ้วนพลิกม้สน ราวกับบดบังสุริยัน ปกคลุมฟ้าดินแห่งนี้เอาไว้

สิ่งที่แตกต่างกับเก้านรกกักเทพก็คือ อานุภาพของกระบวนค่ายกลมรรคสิ้นฟ้าอาสัญสามารถสังหารบรรพจารย์ขั้นเก้า!

เสี่ยวอู่ควบคุมกระบวนอยู่ภายใน สีหน้าเคร่งขรึม

ก็เป็นตอนนี้เอง…

“เจ้าหมอนั่นถึงกับกล้าลงมืออย่างดุดันกับเหวินเซ่าเหิงแห่งตระกูลเหวิน!”

ในฟ้าดาราที่ห่างออกไปจากแผ่นดินลอย พวกสิงมู่เทียนเห็นภาพเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ ตอนนี้ต่างอดหวาดหวั่นไม่ได้

“ไม่ใช่ลงมืออย่างดุดัน แต่เป็นพวกเจ้าไม่เคยคิดเท่านั้น ในบรรดาระดับจักรพรรดิที่เข้าประตูข้ามแดนปฐพีพร้อมพวกเรา ก่อนหน้านี้ใครจะคิดว่าพลังต่อสู้ของหลิงเสวียนจื่อจะวิปริตเช่นนี้”

มีคนสีหน้าจริงจัง

“มิน่ายามอยู่แท่นมรรคข้ามด่านเขาถึงกล้าฉีกหน้าพวกเหวินเซ่าเหิงซึ่งหน้า ที่แท้ก็มีที่พึ่ง…”

“ทว่าเช่นนี้ก็เท่ากับว่าเขาล่วงเกินตระกูลเหวินอย่างสิ้นเชิงแล้ว ผลลัพธ์เขาจะรับไหวหรือ”

ทุกคนวิพากษ์วิจารณ์ มีเพียงสิงมู่เทียนที่ส่งเสียงถอนหายใจยาว สีหน้าซับซ้อน “พูดถึงพลังต่อสู้ ข้าสู้คนผู้นี้ไม่ได้ พูดถึงความกล้าหาญ ข้ายิ่งสู้เขาไม่ได้”

ประโยคเดียวทำให้ทุกคนรอบข้างเขาต่างมองกันไปมา

“พวกเราต่างรู้สึกว่าการล่วงเกินตระกูลเหวินจะต้องรับผลลัพธ์ที่ไม่สามารถประเมินได้ หลิงเสวียนจื่อจะไม่เคยคิดหรือ ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้เขายังกล้าทำเช่นนี้ ไม่ว่าจะมีที่พึ่งหรือไม่ ความกล้าระดับนั้นไม่ใช่สิ่งที่มกุฎมหาจักรพรรดิทั่วไปจะเทียบได้”

สิงมู่เทียนถอนหายใจยาว “ยิ่งไปกว่านั้นล่วงเกินตระกูลเหวินแล้วอย่างไร โลกยอดนิรันดร์กว้างใหญ่ไพศาลเพียงนี้ เผ่าจักรพรรดิอมตะมากมายขนาดไหน วันหนึ่งหากเข้าสู่โลกยอดนิรันดร์จริงๆ ต้องมากังวลว่าจะล่วงเกินเผ่าจักรพรรดิอมตะเหล่านั้นจนไม่กล้าทำอะไร ได้แต่หดหัวขี้ขลาดหรือ ไร้สาระ!”

เขาเหมือนคิดตกแล้ว ในแววตาเผยความดุดัน “แดนใหญ่พันศึกเป็นหนทางเลือดไร้ทวนคืนเส้นหนึ่ง พวกเรายังไม่รู้ว่าจะสามารถมีชีวิตรอดต่อไปหรือไม่ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เหตุใดต้องกลัวคนเผ่าจักรพรรดิอมตะเหล่านั้น ต่อไปไม่ว่าคนเหล่านั้นเป็นใคร ก็จะไม่ถอยอีกเด็ดขาด!”

พูดจบสิงมู่เทียนก็หมุนตัวไป

การต่อสู้ของหลินสวินวันนี้สร้างความสะท้านและสะกิดใจเขามากเกินไป ทำให้เขารู้ตัวฉับพลัน ทำลายปมในสภาวะจิต

และรอบๆ แผ่นดินล่องลอยนั้น คนที่เห็นการต่อสู้ครั้งนี้เหมือนกับพวกสิงมู่เทียนก็มีไม่น้อย ทุกคนล้วนอึ้งงัน อารมณ์สั่นไหวยากจะสงบ