ตอนที่ 2471 หญิงชุดเขียว มีชื่อบนประกาศจับ

ตอนที่ 2471 หญิงชุดเขียว มีชื่อบนประกาศจับ

หลินสวินคิดๆ แล้วเงาร่างกลายเป็นมายา รูปลักษณ์เปลี่ยนไปทันที

ด้วยระดับในตอนนี้ของเขา นอกจากคนที่ครอบครองอภินิหารพรสวรรค์วิเศษอัศจรรย์บางอย่างหรือเป็นบรรพจารย์มรรค ไม่เช่นนั้นไม่มีใครสามารถมองทะลุรูปลักษณ์ที่แท้จริงของเขาได้

เงาร่างของหลินสวินเคลื่อนย้ายผ่านห้วงอากาศเข้ามาใกล้

หน้าประตูเมืองพยัคฆ์ครอง ทหารคุ้มกันทั้งหมดล้วนมีพลังปราณระดับจักรพรรดิเหมือนทหารเมืองตั้งต้น อีกทั้งแต่ละคนยังเปี่ยมพลัง

โดยเฉพาะคนที่เป็นหัวหน้า เป็นบรรพจารย์ขั้นเก้าคนหนึ่ง ไม่รู้จริงๆ ว่าในอดีตบรรพจารย์ขั้นเก้าคนนี้ก่อความผิดอะไร ถึงได้ตกต่ำถึงขั้นนี้

บริเวณประตูเมืองมีหลายคนกำลังดูยันต์สีดำที่ติดอยู่บนกำแพงเมือง

เมื่อเดินใกล้เข้าไป หลินสวินก็เห็นว่าบนยันต์สีดำนั่นมีภาพเหมือนของผู้คนมากมาย สมจริงราวกับมีชีวิต ด้านล่างเขียนจ้อความประกาศจับ

บนยันต์สีดำทุกแผ่นยังประทับตราประทับมรรคที่แตกต่างกัน

‘ตราประทับเหล่านี้เป็นตัวแทนความน่าเกรียงขามของเผ่าจักรพรรดิอมตะแต่ละตระกูล เป็นตราประทับของพวกเขา เมื่อประทับบนประกาศจับ ก็หมายความว่าประกาศจับนี้เผ่าจักรพรรดิอมตะตระกูลนั้นเป็นคนออก’

นกกระจอกเขียวสื่อจิตอธิบายหลินสวิน

ในแดนใหญ่พันศึก ด่านนภาอมตะสี่สิบเก้าแห่งดูแลโดยขุมอำนาจเผ่าจักรพรรดิอมตะที่แตกต่างกัน

พวกเขาก็เหมือนเป็นผู้กำหนดและบังคับใช้กฎระเบียบ เป็นตัวตนที่ผู้ฝึกปราณนับไม่ถ้วนต้องเคารพนับถือ!

คนที่ยันต์สีดำเหล่านี้ประกาศจับ ล้วนเป็นพวกที่ฝ่าฝืนกฎในด่านนภาอมตะด่านใดด่านหนึ่ง ถูกมองว่าเป็นนักโทษ

“หมู่นี้มีคนถูกประกาศจับมากขึ้นเรื่อยๆ แล้ว”

“เหอะๆ แปลกใจอะไร ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบันทุกช่วงเวลาหนึ่งก็จะมีระดับจักรพรรดิกลุ่มหนึ่งไหลหลั่งมาจากโลกพันจักรวาล ในนี้ย่อมเลี่ยงไม่ได้ที่จะมีพวกชอบแหกกฎสักคน ไม่เห็นกฎเหล่านี้ในสายตา”

“ถึงอย่างไรก็เป็นระดับมหาจักรพรรดิแล้ว เรียกลมเรียกฝนในโลกมิติจักรวาลของตนได้ ราวกับนายเหนือหัวสูงสุด หลังจากมาถึงแดนใหญ่พันศึก จะรับการผูกมัดของกฎเกณฑ์เหล่านั้นได้อย่างไร”

รอบๆ มีคนวิพากษ์วิจารณ์เสียงเบา แต่กลับไม่อาจปกปิดได้

“เจ้าดู ประกาศจับอันดับหนึ่งนั่นยังคงเป็นชางฝูเซิง แปดพันปีแล้วก็ยังไม่เปลี่ยน…”

“เล่ากันว่าตอนที่คนผู้นี้ถูกประกาศจับ ก็เป็นมกุฎมหาจักรพรรดิขั้นแปดแล้ว หลังจากฆ่าผู้สูงส่งที่มาจากโลกยอดนิรันดร์คนหนึ่งในด่านนภาอมตะที่สิบแปด ก็กลายเป็นคนร้ายถูกประกาศจับ แต่จนถึงตอนนี้ แปดพันปีผ่านไปแล้วยังไม่มีใครทำอะไรเขาได้ กลับถูกเขาสังหารพวกกร้าวแกร่งของเผ่าจักรพรรดิอมตะไปไม่น้อย เรียกได้ว่าเป็นคนร้ายกาจยิ่งยวด!”

“คนสะพายดาบที่อยู่อันดับสอง อันดับก็ไม่ได้เปลี่ยนมานานมากแล้ว ในบรรดาคนร้ายกาจที่ถูกประกาศจับ ฐานะของชายสะพายดาบลึกลับที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย จนตอนนี้ยังไม่มีใครรู้ว่าเขามาจากไหน แต่พลังมรรคดาบกลับน่ากลัวไร้ขอบเขต ฆ่าบรรพจารย์ขั้นเก้าราวกับฆ่าไก่!”

ฟังเสียงวิพากษ์วิจารณ์ของทุกคน หลินสวินเองก็สังเกตเห็นว่ายันต์สีดำเหล่านั้นจัดเรียงในลำดับที่แตกต่างกัน

อันดับสูงสุดคือคนที่นามว่าชางฝูเซิง ในภาพเหมือน เป็นชายที่ท่าทางบ้าคลั่ง ผมยาวสยาย ชุดขาวแขนกว้าง เหยียบบนโลกที่หักพังแห่งหนึ่ง มีโลงศพทองแดงสีทองเจ็ดชุ่นโลงหนึ่งลอยอยู่เหนือศีรษะ

เมื่อมองไป ทั่วร่างทั้งบนล่างของคนผู้นี้แผ่กลิ่นอายเย่อหยิ่งอย่างหหนึ่ง มีท่าทางอหังการที่มีข้าเป็นหนึ่ง!

ในประกาศจับเขียนว่า ชางฝูเซิงมาจากเขตแดนดารามัญชุศรีที่อยู่อันดับสามของโลกพันจักรวาล มีพลังปราณระดับมกุฎจักรพรรดิขั้นแปด น่ากลัวอย่างที่สุด

และรางวัลนำจับของเขายังสูงถึงสามสิบล้านผลึกต้นกำเนิดจักรวาลชั้นหนึ่ง

‘แปดพันปีแล้วยังไม่จากไป เพราะกังวลว่าหลังไปถึงโลกยอดนิรันดร์จะพบเจอการตามฆ่าที่น่ากลัวกว่าหรือ’ หลินสวินคล้ายขบคิด

เมื่อมองดูด้านล่างต่อไป บนยันต์สีดำที่อยู่อันดับสองก็คือ ‘คนสะพายดาบ’ ที่ลึกลับคนนั้น ศีรษะสวมหมวกงอบ แผ่กลิ่นอายแรกกำเนิดคลุมเครือทั้งตัว ไม่สามารถมองเห็นรูปลักษณ์ที่แท้จริงได้อย่างชัดเจน เห็นเพียงว่าแผ่นหลังของเขาสะพายดาบศึกที่เต็มไปด้วยรอยสนิม

ตามประกาศระบุ พลังปราณของคนสะพายดาบอยู่เพียงระดับมกุฎจักรพรรดิขั้นเจ็ด แต่ในพันปีมานี้กลับเคลื่อนไหวในด่านนภาอมตะที่แตกต่างกัน ฆ่าระดับบรรพจารย์ขั้นเก้าที่เรียกได้ว่าน่ากลัวมาแล้วมากมาย

ไม่มีใครรู้ที่มาของเขา จึงเรียกว่าคนสะพายดาบ

ประกาศจับของเขาสูงถึงยี่สิบเจ็ดล้านผลึกต้นกำเนิดจักรวาลชั้นหนึ่ง

‘เจ้าหมอนี่ เป็นพวกร้ายกาจคนหนึ่ง…’

หลินสวินลอบประเมิน ด้วยพลังปราณในตอนนี้ของเขา ไม่เห็นคนรุ่นเดียวกันในสายตานานแล้ว แต่คนสะพายดาบผู้นี้กลับแตกต่าง ดูก็รู้ว่าไม่ธรรมดา

เขามองดูต่อไป

ยันต์สีดำนั่นมีทั้งหมดร้อยกว่าแผ่น วาดภาพและเขียนข้อมูลของคนร้ายที่ต้องการตัวต่างกันไป หากจับได้ล้วนมีรางวัลจำนวนมหาศาล

“แปดพันปีแล้ว ชางฝูเซิงนี่ยังไม่ก้าวขึ้นขั้นเก้า ไม่เช่นนั้นคงไปโลกยอดนิรันดร์นานแล้ว…”

ตอนที่หลินสวินดูยันต์สีดำอยู่ เสียงที่ไพเราะเสนาะหูเสียงหนึ่งดังขึ้น

หลินสวินหันไปมอง ผู้หญิงชุดเขียวคนหนึ่งยืนอยู่ข้างๆ ในมือเล่นพัดด้ามหนึ่ง เห็นชัดว่าปลอมตัวเป็นชาย ดวงตากระจ่างฟันขาวสะอาด บริสุทธิ์ดั่งหยก เครื่องแต่งกายผู้ชายเพิ่มบุคลิกงามสง่าให้กับนาง

เมื่อรับรู้ได้ถึงสายตาของหลินสวิน หญิงชุดเขียวไม่ได้ใส่ใจ พูดเองเออเองว่า “ส่วนคนสะพายดาบนั่นร่องรอยลึกลับ เคลื่อนไหวไร้คนรู้ ตอนนี้เกรงว่าคงก้าวสู่ระดับมกุฎจักรพรรดิขั้นแปดแล้ว จะเป็นมกุฎจักรพรรดิขั้นเจ็ดเหมือนในประกาศจับบอกได้อย่างไร”

หลินสวินอดแปลกใจไม่ได้ ดูท่าว่าหญิงชุดเขียวคนนี้ยังรู้สถานการณ์ในแดนใหญ่พันศึกเป็นอย่างดี

คนไม่น้อยบริเวณนั้นได้ยินความเห็นของหญิงชุดเขียว พลันมีคนถามว่า “หรือเจ้าเคยเจอคนสะพายดาบ”

“ไม่เคยเจอ แต่สามารถคาดเดาได้”