ตอนที่ 2682 ยันต์ใกล้ดุจไร้ช่องว่าง

ตอนที่ 2682 ยันต์ใกล้ดุจไร้ช่องว่าง

ชั่วพริบตาเดียวคนก็หายไปแล้ว

ด้วยเหตุนี้ผู้อาวุโสใหญ่จวงซิวอู่ที่ถูกจับตัวก็หายไปด้วย!

สิ่งนี้กระตุ้นจนพวกจวงปี้ป๋อเกือบคลุ้มคลั่ง

“ผู้สืบทอดคีรีดวงกมลนี่ชั่วช้าเกินไปแล้ว!”

มีคนแค้นจนหลุดปากด่ายกใหญ่

“หน้าตางดงามขนาดนั้น แต่ที่แท้กลับเป็นพวกต้มตุ๋น!”

มีคนเดือดดาลจนแก้มกระตุก

“สมบัติพวกนั้นของข้า… หายไปทั้งอย่างนี้หรือ!?”

ทั้งมีคนหัวใจหลั่งเลือด เสียดายสมบัติที่สูญไปพวกนั้น

“มัวนิ่งอึ้งอะไร ตาม! ไปฆ่าเศษเดนคีรีดวงกมลสองคนนั่น ช่วยผู้อาวุโสใหญ่กลับมา!” จวงปี้ป๋อแผดเสียงคำรามสะท้านฟ้า

เขาโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ ดวงตาแดงก่ำ

ครั้งนี้แผนเดิมของพวกเขาคือจับตัวหลินสวินและจวินหวน ใครจะคิดว่าผู้อาวุโสใหญ่กลับประสบเคราะห์ถูกจับไปก่อน จากนั้นพวกเขายังถูกหลอกเอาสมบัติทั้งตัวไปอีก ซ้ำตอนนี้ศัตรูยังหายไปอย่างไร้ร่องรอยด้วย…

การโจมตีอย่างต่อเนื่องนี้ทำให้จวงปี้ป๋อแทบกระอักเลือด

ความรู้สึกอับอาย เดือดดาล ชิงชังที่ไม่เคยมีมาก่อนจู่โจมจิตใจราวกับภูเขาถล่มสมุทรคำราม ทำให้เขาสั่นไปทั้งตัว เบื้องหน้าพลันมืดมัวไปชั่วขณะ

หากเรื่องนี้แพร่ออกไป ตระกูลจวงของพวกเขาต้องกลายเป็นตัวตลกใหญ่ที่สุดในน่านฟ้าที่เจ็ดแน่!

เสียงชราแหบพร่าราบเรียบหนึ่งดังขึ้น “หากผู้สืบทอดคีรีดวงกมลจัดการง่ายเช่นนั้น เกรงว่าคงมลายสิ้นไปนานแล้ว”

จวงปี้ป๋อหันหลังขวับ ก็เห็นร่างราวเด็กห้าหกขวบ หน้าตาจิ้มลิ้มเดินออกมาจากแดนมงคลไผ่เขียว

“ผู้อาวุโส ทำไมท่านก็มาด้วยเล่า”

จวงปี้ป๋อตัวแข็งทื่อ รีบร้อนคารวะ

เงาร่างที่ดูเหมือนเด็กน้อยนี้ ความจริงแล้วเป็นเฒ่าดึกดำบรรพ์คนหนึ่งที่ควบคุมดูแลอยู่ในตระกูลจวง นามว่าจวงหลงเซี่ยง ลำดับความอาวุโสสูงยิ่ง

หมื่นปีมานี้จวงหลงเซี่ยงปิดด่านอยู่ตลอด เพื่อทะลวงขั้นหลุดพ้น

“เกิดเรื่องใหญ่เช่นนี้ ใครจะไม่ตกตื่นจนต้องออกมาดูบ้าง” จวงหลงเซี่ยงท่าทางเหมือนเด็กน้อย แต่เสียงกลับแหบพร่าแก่ชรา แฝงกลิ่นอายราบเรียบ

“ที่แท้ผู้อาวุโสก็รู้เรื่องแล้ว” จวงปี้ป๋อดวงหน้าแข็งทื่อ ในใจรู้สึกอับอายรุนแรง

จวงหลงเซี่ยงมองเขาคราหนึ่งพลางกล่าว “เรื่องนี้ให้จบลงเพียงเท่านี้ ไม่ต้องตามไปอีก”

“แต่ผู้อาวุโสใหญ่เขา…” จวงปี้ป๋อกล่าว

“เป็นตายล้วนอยู่ที่โชคชะตา”

เสียงของจวงหลงเซี่ยงราบเรียบ ดูนิ่งสงบผิดธรรมดา

สีหน้าของจวงปี้ป๋อปรวนแปร กล่าวว่า “ผู้อาวุโส ตระกูลจวงของพวกเราเสียเปรียบมากขนาดนี้ ให้ปล่อยผ่านไปเช่นนี้หรือ”

“เดิมทีต่อให้อยากตัดความสัมพันธ์กับผู้สืบทอดคีรีดวงกมลแค่ไหน พวกเจ้าก็ไม่ควรทำเช่นนี้ ตอนนี้เป็นอย่างไร กลับเป็นว่ายั่วโมโหผู้สืบทอดคีรีดวงกมลไปแล้ว”

นัยน์ตาจวงหลงเซี่ยงกระจ่างชัดใส ราวกับไม่มีคลื่นความรู้สึก

จวงปี้ป๋อกล่าวอย่างขมขื่น “พวกเราแค่อยากสร้างผลงานให้ตระกูลมู่ ใครจะคิดว่าเศษเดนคีรีดวงกมลสองคนนั่นถึงกับเจ้าเล่ห์และร้ายกาจเช่นนี้”

“เรื่องเกิดขึ้นแล้ว นึกเสียใจหรือเดือดดาลไปก็ไร้ประโยชน์”

จวงหลงเซี่ยงกล่าว “ตอนนี้สิ่งที่เจ้าควรพิจารณาคือจะแก้ปัญหาอย่างไร”

แก้ปัญหา?

จวงปี้ป๋อนัยน์ตาหดรัดเล็กน้อย ประสานมือกล่าว “ผู้อาวุโสโปรดชี้แนะ”

จวงหลงเซี่ยงแค่นเสียงเย็นชา “เป็นถึงผู้นำตระกูลหนึ่ง เรื่องแบบนี้ต้องให้ข้าสอนเจ้าด้วยหรือ เทียบกับพี่ชายเจ้าจวงซื่อหลิวแล้ว เจ้า… ยังด้อยประสบการณ์อยู่บ้างจริงๆ”

พูดจบเขาก็หันหลังจากไป

จวงปี้ป๋อยืนอยู่ที่เดิม สีหน้าพลันปรวนแปรไม่หยุด

ครู่ใหญ่เขาสูดหายใจลึกเฮือกหนึ่ง กลับสู่แดนมงคลไผ่เขียว

ไม่นานจวงปี้ป๋อก็ออกคำสั่งในฐานะผู้นำตระกูล ปิดข่าวทุกอย่างเกี่ยวกับจวินหวนและหลินสวินที่เกิดขึ้นในวันนี้!

เขาทำเช่นนี้เพื่อหลีกเลี่ยงเคราะห์ที่ตระกูลจวงต้องประสบ เช่นการกลายเป็นตัวตลกในใต้หล้า ทำลายกิตติศัพท์ชื่อเสียง

ขณะเดียวกันเขายังเขียนจดหมายด้วยตัวเอง เล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ทุกอย่างส่งไปยังหอแรกพิสุทธิ์ในหอบรรพจารย์ลัทธิแรกกำเนิด

จวงปี้ป๋อรู้ดีว่าหลินสวินอาจหนีไปได้ แต่ไม่ช้าก็เร็วต้องมุ่งหน้าไปหอบรรพจารย์ลัทธิแรกกำเนิดแน่!

จดหมายฉบับนี้ของเขาเขียนถึงจวงซื่อหลิวพี่ชายเขานั่นเอง

สุดท้ายจวงปี้ป๋อส่งคนไปกระจายข่าวยังโลกภายนอก

‘หลินสวินเศษเดนคีรีดวงกมลปรากฏตัวในน่านฟ้าที่เจ็ดแล้ว ทั้งจะเข้าร่วมการคัดเลือกอย่างเป็นทางการของหอบรรพจารย์ลัทธิแรกกำเนิด!’

เมื่อรู้เรื่องพวกนี้ จวงหลงเซี่ยงที่ท่าทางราวกับเด็กก็ลอบพยักหน้าอย่างอดไม่ได้

จวงปี้ป๋อทำแค่สามเรื่อง

ปิดข่าวที่ตระกูลจวงประสบเคราะห์ ส่งจดหมายให้จวงซื่อหลิว ประกาศข่าวไปยังโลกภายนอก

โดยเฉพาะเรื่องที่สาม เรียกได้ว่าหลักแหลมนัก

หลายปีนี้ชื่อเสียงความร้ายกาจของหลินสวินโจษจันทั่วโลกยอดนิรันดร์นานแล้ว ขุมอำนาจอมตะนับไม่ถ้วนมองเขาเป็นศัตรู เมื่อข่าวการปรากฏตัวในน่านฟ้าที่เจ็ดของเขาแพร่ออกไป ขุมอำนาจที่มองเขาเป็นศัตรูพวกนี้มีหรือจะนิ่งดูดาย

นี่ก็คือสิ่งที่เรียกว่าเติมไฟใส่เชื้อเพลิง ยืมดาบฆ่าคน!

พวกเขาตระกูลจวงเสียเปรียบอย่างมาก แต่ขอเพียงกระจายข่าวที่หลินสวินจะเข้าร่วมการคัดเลือกของหอบรรพจารย์ลัทธิแรกกำเนิดออกไป ย่อมต้องมีเคราะห์สังหารนานัปการถล่มใส่หลินสวินแน่

ต่อให้หลินสวินสลายภัยร้าย ปลีกตัวหนีจากเคราะห์สังหารและเข้าสู่หอบรรพจารย์ลัทธิแรกกำเนิดได้สำเร็จ แต่สิ่งที่รอเขาอยู่ยังมีการแก้แค้นจากจวงซื่อหลิวอีก!

ด้วยฐานะผู้ดูแลหอแรกพิสุทธิ์ของจวงซื่อหลิว อำนาจที่เขาครอบครองมีหรือจะเป็นสิ่งที่หลินสวินต้านทานได้

‘แม้ว่าปี้ป๋อจะไม่ปราดเปรื่องเหมือนซื่อหลิว แต่การตอบสนองและวิธีการในครั้งนี้กลับไม่เลว ไม่ได้ทำให้ข้าผิดหวัง’

จวงหลงเซี่ยงลอบพยักหน้า

…

เมืองจันทร์เหมันต์