ตอนที่ 2694 เหตุใดเขาจึงเมตตาเช่นนี้

ตอนที่ 2694 เหตุใดเขาจึงเมตตาเช่นนี้

สมรภูมิหมื่นยอด

เห็นเงาร่างผ่าเผยนั่นไกลๆ มกุฎบรรพจารย์จักรพรรดิทั้งห้าคนเผยสีหน้าประหลาด

หลินสวิน!

ถึงกับเป็นเจ้าหมอนี่!

ตั้งแต่ก่อนเข้าสู่การทดสอบ ทั้งห้าคนก็แอบผูกพันธมิตรกันผ่านความสัมพันธ์ระหว่างขุมอำนาจ และติดต่อกันได้ในทันทีที่เข้าสู่สมรภูมิหมื่นยอด โดยเพิ่งรวมตัวกันได้ไม่นาน

ไม่เคยคิดว่าจะบังเอิญมาเจอหลินสวินเช่นนี้!

“ทุกคน นี่เป็นปลาตัวโต ในเมื่อถูกพวกเราเจอแล้วจะให้เขาหนีไปไม่ได้”

ชายชุดเพลิงที่เป็นผู้นำเลียริมฝีปาก ในดวงตามีไอสังหารพลุ่งพล่าน

“หึๆๆ ก็ควรเป็นเช่นนั้น”

มีคนยิ้มขึ้นมา หมายจะลงมือเต็มที

โลกยอดนิรันดร์ในตอนนี้ ชื่อเสียงของหลินสวินถึงขั้นกลบระดับอมตะส่วนใหญ่ได้ ทำให้คนในระดับเดียวกันอย่างพวกเขาดูหม่นแสง

หากสามารถทำให้เศษเดนคีรีดวงกมลที่ร้ายกาจคนนี้ถูกคัดออก ไม่ต้องคิดก็รู้ว่าชื่อเสียงของพวกเขาทั้งห้าจะดังทะยานยิ่งยวด!

“เร็วเข้า เจ้าหมอนี่จะหนีแล้ว!”

ทันใดนั้นชายหล่อเหลาคนหนึ่งร้องตะโกน

ไกลออกไปหลินสวินหมุนตัวจะจากไป การกระทำนี้เหมือนกำลังบอกทั้งห้าคนว่าเขาหนีเพราะกลัว

“ตามไป! จะปล่อยเขาไปไม่ได้เด็ดขาด!”

ชายชุดเพลิงที่เป็นผู้นำตะโกน เคลื่อนย้ายผ่านห้วงอากาศตามไปอย่างดุดัน

คนอื่นๆ อีกสี่คนจะกล้ารอช้าได้อย่างไร แต่ละคนล้วนว่องไว กลัวเพียงว่าปลาใหญ่อย่างหลินสวินจะหนีไปได้

โลกภายนอก

ยามเห็นภาพนี้ เซียวเหวินหยวนเองยังพูดไม่ออก ตบหน้าผากหัวเราะไม่ได้ร้องไห้ไม่ออก

เขาจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าเพราะหลินสวินไว้หน้าหอบรรพจารย์ลัทธิแรกกำเนิดของพวกเขา จึงไม่ได้ลงมือกับมกุฎบรรพจารย์จักรพรรดิทั้งห้าที่ไม่ได้มีความแค้นต่อกัน

ไหนเลยจะคาด ห้าคนนี้กลับคิดว่าหลินสวินรังแกได้ง่าย ไล่ตามไปอย่างโง่เขลา!

หลีเจินที่เงียบมาตลอดตอนนี้อดเผยรอยยิ้มประหลาดไม่ได้ พึมพำเบาๆ “รนหาที่ตายเอง โทษคนอื่นไม่ได้”

และตอนนี้ขุมอำนาจอมตะที่อยู่เบื้องหลังมกุฎบรรพจารย์จักรพรรดิห้าคนนั้นต่างลนลาน หลายคนโกรธจนตะคอกอย่างเดือดดาล

“เจ้าโง่พวกนี้! แต่ละคนโง่ยิ่งกว่าหมูเสียอีก!”

“เหตุใดพวกเขา… จึงโง่ขนาดนี้ อุตส่าห์หลบเคราะห์มาได้ครั้งหนึ่งแล้ว ตอนนี้กลับดีนัก วิ่งเข้าหาเองถึงที่!”

“ข้าเพียงหวังว่าหลินสวินจะหนีไปได้ไวสักหน่อย อย่าให้พวกโง่นั่นตามมาทัน…”

ผู้ยิ่งใหญ่ขุมอำนาจอมตะทั้งห้าล้วนสีหน้าเหมือนจะร้องไห้

จะโทษที่พวกเขาเสียอาการก็ไม่ได้ การรับผู้สืบทอดของหอบรรพจารย์ลัทธิแรกกำเนิดครั้งนี้ล้ำค่าเกินไปจริงๆ เมื่อเห็นว่าลูกหลานของตระกูลตนไปรนหาที่ตาย พวกเขาจะไม่ร้อนใจได้อย่างไร

เสียงหัวเราะเกรียวกราวระลอกหนึ่งดังขึ้นในที่นั้น สถานการณ์ในตอนนี้เร้าอารมณ์เกินไปแล้ว

“ทุกท่านโปรดระงับโทสะ ผู้ชมอย่างพวกเราเห็นสถานการณ์ชัด รู้ว่าพลังต่อสู้ของหลินสวินเย้ยฟ้า น่ากลัวเหนือจินตนาการ แต่สหายน้อยห้าคนนั้นไม่รู้เรื่องพวกนี้ พวกเขาตั้งใจไปเล่นงานหลินสวิน เรียกได้ว่าเป็นความกล้าน่าชื่นชม…”

เฒ่าดึกดำบรรพ์คนหนึ่งกล่าว ขณะพูดก็เกือบกลั้นขำไม่อยู่ รีบปิดปากไป

เสียงหัวเราะดังขึ้นในที่นั้นอีกระลอก ทำให้บรรยากาศวุ่นวายอลม่าน

ทั้งหมดนี้อยู่ในสายตาพวกขุมอำนาจที่มองหลินสวินเป็นศัตรูเหล่านั้น ทำให้ในใจพวกเขารู้สึกไม่ดี

ตงหวงฉยงหัวเราะเยาะ “หึ! มีอะไรน่าขำ หากศักยภาพแข็งแกร่ง ต่อให้ตามไปแล้วจะกลัวเศษเดนคีรีดวงกมลนี่ทำไม”

ประโยคเดียวทำให้ทั้งที่นั้นเงียบลง

“ข้าเองก็คิดเช่นนี้ และคาดหวังมากว่าศิษย์น้องเล็กของข้ากับมกุฎบรรพจารย์จักรพรรดิตระกูลตงหวงของพวกเจ้าจะได้เจอกัน ถึงตอนนั้นอยากดูสักหน่อยว่าใครจะถูกคัดออก”

จวินหวนยิ้มแย้มเอ่ยออกมาในยามนี้ “ออ จริงสิ การเดิมพันที่ข้าพูดก่อนหน้านี้ยังมีผล แค่ตบหน้าตัวเองและพูดว่ามีตาหามีแววไม่เท่านั้น ใครอยากเดิมพันก็แจ้งชื่อมาได้เลย”

บรรยากาศยิ่งเงียบสงัด ทุกคนมองหน้ากันไปมา

การต่อสู้ก่อนหน้านี้ สามารถพิสูจน์ให้เห็นถึงความเย้ยฟ้าน่ากลัวของหลินสวิน ย่อมสามารถเข้าสู่การทดสอบรอบที่สองได้อย่างมั่นคงไม่เหนือความคาดหมายแน่

สถานการณ์เช่นนี้ใครจะกล้าไปเดิมพัน

สีหน้าพวกตงหวงฉยง จงหลีชง มู่ชางเจี่ย ฉีทิงจื่อยิ่งอึมครึม พวกเขาไม่ได้โง่ จะมองจุดนี้ไม่ออกได้อย่างไร

ทว่านี่เพิ่งเป็นการทดสอบรอบแรก พวกเขายังมีความเชื่อมั่นยิ่ง ว่าหากหลินสวินคิดจะเป็นผู้สืบทอดหอบรรพจารย์ลัทธิแรกกำเนิด นั่นย่อมไม่ใช่เรื่องง่าย

“รีบดูเร็ว หลินสวินถูกตามทันแล้ว!”

เสียงอุทานด้วยความตกใจดังขึ้นในที่นั้น

สายตาของทุกคนมองไปตามจิตใต้สำนึก

ก็เห็นหลินสวินชะงักเท้า หมุนตัวพร้อมสีหน้าเหลืออด เพิ่งหมายจะพูดอะไร มกุฎบรรพจารย์จักรพรรดิห้าคนนั้นก็ลงมือแล้ว แต่ละคนล้วนแข็งแกร่ง ไม่เปิดโอกาสให้หลินสวินพูดสักนิด

เห็นดังนี้เหล่าคนใมหญ่คนโตของขุมอำนาจที่อยู่เบื้องหลังห้าคนนี้ต่างหน้ามืด ฟ้าหมุนดินพลิก จบสิ้นแล้ว…

นี่เป็นการรนหาที่ตายโดยสมบูรณ์!

การต่อสู้ปะทุขึ้นอย่างไม่ต้องสงสัย

แม้เคยเห็นความองอาจยามหลินสวินกำราบมกุฎบรรพจารย์จักรพรรดิหกคนก่อนหน้านี้ ทว่าตอนนี้เมื่อเห็นเขาใช้วิธีเดียวกันกำราบมกุฎบรรพจารย์จักรพรรดิห้าคนอีกครั้ง ที่โลกภายนอกก็ยังคงเกิดคลื่นสะเทือนไหวระลอกหนึ่ง เสียงร้องด้วยความตกใจและเสียงฮือฮาไม่รู้เท่าไรดังขึ้น