ตอนที่ 2695 พบอวิ๋นมู่เจออีกครั้ง

ตอนที่ 2695 พบอวิ๋นมู่เจออีกครั้ง

การผ่านด่านของโจวจือจือสร้างความฮือฮาขึ้นไม่น้อย

แต่หลังจากทุกคนนึกถึงหลินสวินที่มีโอกาสผ่านด่านสูงมากตั้งแต่วันแรกของการทดสอบ ความตื่นเต้นในใจก็ลดลงไปมาก

ในเวลาถัดมา มีมกุฎบรรพจารย์จักรพรรดิผ่านด่านติดต่อกัน ในนั้นไม่ขาดบุคคลสะท้านยุคที่สะดุดตาหาใดเปรียบจำนวนหนึ่ง

แต่เมื่อเทียบกันแล้ว มกุฎบรรพจารย์จักรพรรดิที่ถูกคัดออกก็มีมากกว่า

เพราะทุกครั้งที่มีมกุฎบรรพจารย์จักรพรรดิคนหนึ่งผ่านด่าน นั่นหมายความว่าจะมีมกุฎบรรพจารย์จักรพรรดิสามคนถูกคัดออก

ทั้งหมดนี้ทำให้บรรยากาศในที่นี้เปลี่ยนเป็นตึงเครียดขึ้นเรื่อยๆ

มีคนดีใจแทบบ้า และมีคนถอนใจเสียดาย หลายคนสุขสันต์ ขณะที่อีกหลายคนทุกข์ตรม

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ แม้แต่เฒ่าดึกดำบรรพ์ที่มีชีวิตอยู่มาไม่รู้กี่หมื่นปีในใจยังไม่อาจสงบได้

ไม่มีใครรู้ดียิ่งกว่าพวกเขาอีกแล้ว ว่าการเข้าสู่หอบรรพจารย์ลัทธิแรกกำเนิดเป็นวาสนาที่ไม่อาจร้องขอมากเพียงใด และเพราะล้ำค่ายิ่งยวด ดังนั้นจึงพิถีพิถันเช่นนั้น

วันที่สิบของการทดสอบรอบแรก

หลินสวินเจอกับมกุฎบรรพจารย์จักรพรรดิกลุ่มหนึ่งอีกครั้ง

มีจำนวนสิบกว่าคน เรียกได้ว่าอานุภาพเกรียงไกร กำลังพลน่าตกใจ

ขณะนี้ระดับอมตะจากสี่ตระกูลตงหวงต่างเครียดเกร็งขึ้นมา นัยน์ตาจับจ้องแน่วนิ่ง สีหน้าเริ่มอึมครึมขึ้นมารางๆ

เพราะมกุฎบรรพจารย์จักรพรรดิที่บังเอิญพบกับหลินสวินกลุ่มนั้น ส่วนใหญ่มาจากสี่ตระกูลตงหวงของพวกเขา!

มีเพียงจำนวนประปรายเท่านั้นที่มาจากเผ่าจักรพรรดิอมตะตระกูลอื่น

“ศึกนี้ต่อให้เขี่ยเจ้านี่ออกไปได้ แต่เกรงว่าต้องจ่ายค่าตอบแทนเล็กน้อยเช่นกัน”

บรรพจารย์คนหนึ่งจากตระกูลหนานสีหน้ามืดทะมึน

ใช่เพียงค่าตอบแทนเล็กน้อยที่ไหน ควรเป็นค่าตอบแทนแสนสาหัสต่างหากจึงจะถูก!

ในสิบวันนี้ทุกคนในที่นี้เห็นความสามารถของหลินสวินอยู่ในสายตา ตั้งแต่ต้นจนจบล้วนไม่เคยพบเจออันตรายใดๆ

ตรงข้ามกลับเป็นคู่ต่อสู้ที่ถูกหลินสวินเจอเข้าเหล่านั้นที่ต้องทุกข์ทรมาน

คนที่ไร้แค้นไร้พยาบาทยังพอทำเนา แค่ถูกริบสมบัติในตัวไปหมดแล้วถูกหลินสวินปล่อยไป

แต่มกุฎบรรพจารย์จักรพรรดิที่มาจากขุมอำนาจศัตรูเหล่านั้น แต่ละคนถูกหลินสวินกำราบอย่างไม่เกรงใจ แม้จะไม่ได้ทำให้คนผู้นั้นถูกคัดออกตรงๆ แต่ก็ตกเป็นเหยื่อ ถูกยัดเข้าไปในเตากระบี่ไร้ก้นบึ้ง

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ แม้กำลังพลของมกุฎบรรพจารย์จักรพรรดิจากสี่ตระกูลตงหวงเหล่านั้นจะมีมาก ทว่าหากคิดจะให้หลินสวินถูกคัดออก แม้จะมีหวังแต่ก็ต้องจ่ายค่าตอบแทนไม่น้อย!

“ควรสังหารเจ้าเดรัจฉานนี่ตั้งแต่หลายปีก่อนหน้านี้แล้ว!”

ผู้อาวุโสคนหนึ่งจากตระกูลกู้กล่าวอย่างเดือดดาล กู้หลิวไห่จากตระกูลพวกเขาถูกหลินสวินใช้วิธีน่าอัปยศกำราบเป็นคนแรก ทำให้ในใจพวกเขาอัดอั้นยิ่งยวด

“พูดเรื่องพวกนี้ตอนนี้ก็ไม่มีประโยชน์ ข้าหวังเพียงว่าหากถึงคราวเปิดศึกจริงๆ คนในตระกูลเหล่านั้นจะตระหนักถึงความร้ายแรงของสถานการณ์ แล้วค่อยตัดสินใจว่าควรสู้หรือหนีไป”

ผู้อาวุโสคนหนึ่งจากตระกูลลี่ถอนใจยาว

แม้ว่าในใจพวกเขาอยากฆ่าหลินสวินให้ตายใจจะขาด แต่ก็ไม่อาจไม่ยอมรับว่าในการการทดสอบรอบแรกนี้ หลินสวินเป็นศัตรูตัวฉกาจที่อันตรายสุดขีดคนหนึ่ง!

ในเวลาเดียวกันนั้น…

ภายในสมรภูมิหมื่นยอด กลางเทือกเขาเวิ้งว้างสูงต่ำแถบหนึ่ง

หลินสวินยืนเอามือไพล่หลังอยู่บนยอดเขาลูกหนึ่ง มองดูมกุฎบรรพจารย์จักรพรรดิสิบกว่าคนที่พุ่งพรวดออกมาจากไกลๆ กะทันหัน นัยน์ตาก็อดหรี่ลงน้อยๆ ไม่ได้

หลังจากจำฐานะของอีกฝ่ายได้ สีหน้าเขาอดเผยแววแปลกพิกลเล็กน้อยไม่ได้

ผู้แข็งแกร่งของสี่ตระกูลตงหวง!

ในจำนวนนั้นมีที่คุ้นหน้าคุ้นตาอยู่คนหนึ่ง คนผู้นั้นสวมชุดคลุมหยกทั้งชุด มาดสง่ามีบารมี สูงโปร่งหล่อเหลา มีบุคลิกโดดเด่นสะท้านยุค เปี่ยมเสน่ห์ชวนหลงใหล

เป็นอวิ๋นมู่เจอ!

เมื่อเห็นคนผู้นี้ ในใจหลินสวินก็ผุดไอสังหารขึ้นมาอย่างควบคุมไม่อยู่

ปีนั้นตอนอยู่ที่ด่านนภาอมตะด่านที่เก้า คนผู้นี้เคยมอบหมายให้เจ้าเมืองไป๋เจี้ยนเฉินกำจัดเขา น่าเสียดายที่ไป๋เจี้ยนเฉินไม่ได้ทำเช่นนี้ ตรงข้ามกลับเตือนหลินสวินด้วยใจเมตตาว่าให้ทำอะไรด้วยความระมัดระวัง

หลินสวินไม่มีทางลืมเรื่องนี้เด็ดขาด

เมื่อก่อนหลินสวินยังข้องใจอยู่บ้าง ตนกับอีกฝ่ายไร้แค้นไร้พยาบาท เหตุใดอีกฝ่ายจึงทำเช่นนี้

ต่อมาเขาจึงเข้าใจ เพราะอวิ๋นมู่เจอเป็นคนตระกูลอวิ๋น

และตระกูลอวิ๋นก็คือหนึ่งในสี่ตระกูลตงหวง

“หลินสวิน?”

ไกลออกไป เมื่อมองเห็นหลินสวินยืนเพียงลำพัง อวิ๋นมู่เจอก็อึ้งไป จากนั้นส่วนลึกของนัยน์ตาก็เผยแววเย็นเยียบที่ยากสังเกตเห็นขึ้นมาเสี้ยวหนึ่ง

ในใจเขาอยากกำจัดหลินสวินให้ได้ตั้งแต่ก่อนการทดสอบครั้งนี้จะเริ่มขึ้นแล้ว

หนึ่งเป็นเพราะเขามาจากตระกูลอวิ๋น

สองก็เพราะตู๋กูโยวหรัน

กล่าวได้ว่าหลังจากอวิ๋นมู่เจอที่มองหลินสวินเป็นศัตรูแต่เดิมอยู่แล้ว สังเกตเห็นว่าท่าทีที่ตู๋กูโยวหรันมีต่อหลินสวินแตกต่างออกไป ยิ่งทำให้ไอสังหารที่มีต่อหลินสวินในใจเขามีมากขึ้นเรื่อยๆ

“ดันเป็นเจ้าเศษเดนนี่จริงๆ ถือว่าพวกเราโชคไม่เลว!”

และพร้อมกันนั้นมกุฎบรรพจารย์จักรพรรดิจากสี่ตระกูลตงหวงเหล่านั้นล้วนจำหลินสวินได้ แต่ละคนเผยแววดีใจราวกับเจอเหยื่อที่หมายปองมานาน

“นี่ก็เรียกว่าทุกสิ่งถูกสวรรค์ลิขิตไว้แล้ว เศษเดนคีรีดวงกมลนี่สมควรถูกพวกเราคัดออก!”

มีคนเอ่ยปากเนิบๆ

“พวกเจ้าดู เจ้าหมอนี่ถึงกับไม่หนี หรือว่าจะตกใจจนเซ่อไปแล้ว”

มีคนหัวเราะร่วน

“ไม่ เขารู้ตัวว่าไม่มีทางให้หนีเลยแสร้งทำเป็นสงบเท่านั้น”

มีคนวิเคราะห์อย่างใจเย็น ผยองพองขนนัก “ทุกท่าน เจ้าเศษเดนนี่อยู่ตรงหน้าแล้ว ไม่ต้องพูดพล่ามอีก รีบลงมือจัดการเขาให้จบๆ”

มกุฎบรรพจารย์จักรพรรดิรวมทั้งสิ้นสิบสี่คนเคลื่อนไหวพร้อมกัน นี่ทำให้พวกเขามีความมั่นใจจนมองหลินสวินประหนึ่งคนใกล้ตาย

หลินสวินฟังเงียบๆ ไม่ได้เอ่ยพูด