ตอนที่ 2506
ตอนที่ 2812 รับความตายพร้อมกัน
October 21, 2026
ตอนที่ 2812 รับความตายพร้อมกัน
กงเหยี่ยฮุยยิ้มกำเริบเสิบสานนัก
เหล่าบุตรเทพข้างกายเขาก็กำลังยิ้มเช่นกัน
พวกผูอวิ๋นแต่ละคนกลับสีหน้าไม่น่าดูยิ่ง
เดิมคิดตัดหน้าชิงลงมือ ใครจะคิดว่าสุดท้ายยังไม่อาจสมดังปรารถนา
“พูดเช่นนี้พี่กงเหยี่ยคิดแย่งกับพวกเราหรือ” ผูอวิ๋นกล่าวเย็นชา
“เหตุใดถึงไม่แย่งเล่า”
กงเหยี่ยฮุยถามกลับ
บรรยากาศกดดันและตึงเครียดขึ้นมาทันที
ที่นี่คือบริเวณนภาดาราศุภโชค ใกล้ๆ มีผู้ฝึกปราณไม่น้อยสังเกตเห็นการปรากฏตัวของกำลังพลสองกลุ่มนี้นานแล้ว นอกจากทุกคนจะอกสั่นขวัญแขวนก็มีความคิดเดียวกันผุดขึ้นมาอย่างอดไม่ได้…
คลื่นลมที่สั่งสมมานานนี้ใกล้จะเปิดฉากในวันนี้!
ฮูม…
ทุกคนต่างถอยออกจากบริเวณนั้นพร้อมกันตามจิตใต้สำนึก เกรงแต่ว่าอีกเดี๋ยวยามเกิดศึกใหญ่แล้วจะโดนลูกหลง
สิ่งที่ทำให้ทุกคนจนคำพูดคือตอนนี้หลินสวินยังนั่งขัดสมาธิ ไม่มีการตอบสนองเลยสักนิด!
คำนวณดูแล้วระดับบุตรเทพที่ผูอวิ๋นกับกงเหยี่ยฮุยพามา รวมกันแล้วล้วนมีมากถึงสามสิบคน ความยิ่งใหญ่ของกำลังพลทำให้ใครก็ตามในเมืองเทพศุภโชคสิ้นหวังได้จริงๆ
ต่อให้เป็นพวกบุตรเทพคนอื่นๆ เผชิญหน้ากับสถานการณ์เช่นนี้เกรงว่าคงนั่งนอนไม่เป็นสุขแน่
แต่หลินสวิน…
ช่างนิ่งสงบจริงๆ!
“น่าสนใจ ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น แค่พูดถึงความกล้า เจ้าหมอนี่ต้องเป็นอันดับหนึ่งอันดับสองแน่”
กงเหยี่ยฮุยยิ้มบางๆ ขณะกล่าวเขาพาทุกคนเดินเข้าใกล้บริเวณนภาดาราศุภโชคทีละก้าวแล้ว
“เสือสองตัวกัดกัน ต้องมีฝ่ายหนึ่งสูญเสีย บางทีเขาอาจมองออกอยู่ก่อนแล้วว่าไม่ว่าใครอยากล่าเขาล้วนหลีกเลี่ยงการปะทะไม่ได้ ไม่แน่ว่าเขายังจะนั่งบนภูดูเสือกัดกัน กลายเป็นได้รับผลประโยชน์ไป”
ผูอวิ๋นพูดพลางพาทุกคนเข้าไปใกล้เช่นกัน ไม่ถอยแม้แต่น้อย
เพียงชั่วขณะระหว่างพวกเขากับพวกกงเหยี่ยฮุยก็เผชิญหน้ากันแล้ว สถานการณ์ตึงเครียด เหมือนว่าใครก็ไม่คิดสละ ‘เหยื่อ’ ไปเพียงเท่านี้
แต่เวลานี้เสียงหัวเราะผ่อนคลายหนึ่งดังก้องฟ้าดิน…
“ยังดีที่ไม่ถือว่ามาช้าเกินไป”
ขุมอำนาจสองกลุ่มอย่างพวกผูอวิ๋นและพวกกงเหยี่ยฮุยล้วนขมวดคิ้ว
มีคนมาอีกแล้ว!
เวลานี้ทุกคนที่อยู่ห่างไกลล้วนฮือฮาไม่หยุด
พลันเห็นว่าจุดที่ไกลออกไปมีแสงเคลื่อนไหวพร่างพราวหาใดเปรียบกลุ่มหนึ่งตัดทำลายเวิ้งฟ้า เพียงพริบตาก็มาถึงพื้นที่แถบนี้ ปรากฏเงาร่างแฝงกลิ่นอายน่ากลัวมากมาย
มีกันถึงยี่สิบกว่าคน
ผู้นำคือหญิงงามเจิดจรัสถึงขีดสุด นางสวมเกราะศึกสีเงิน มวยผมดำสนิทไว้ ใบหน้างามประณีต พริ้งเพราดุจภาพวาด เรือนร่างสูงโปร่งเพรียวบางทรงสง่า เสื้อคลุมแดงก่ำเบื้องหลังโบกสะบัดจนเกิดเสียงดังกลางสายลม
เหวินเหรินรั่วเสวี่ย!
ธิดาเทพตระกูลเหวินเหริน ปีศาจเย้ยฟ้าที่ได้อันดับเก้าในการถกมรรคร้อยตระกูล!
เมื่อเห็นนางนำบุตรเทพมากมายมาที่นี่ หว่างคิ้วของพวกผูอวิ๋นกับกงเหยี่ยฮุยล้วนเจือแววจริงจังอยู่รางๆ
ผู้หญิงคนนี้น่ากลัวมาก!
เวลานี้บรรยากาศในที่นั้นเยียบเย็นเป็นอย่างยิ่ง หากนับรวมพวกเหวินเหรินรั่วเสวี่ยที่มาตอนนี้ บุตรเทพในที่นั้นก็มีมากถึงห้าสิบกว่าคนแล้ว
นี่เท่ากับว่าบุตรเทพเกินครึ่งของเผ่าเทพแต่ละตระกูลในเมืองเทพศุภโชคมาอยู่ที่นี่หมดแล้ว!
ตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน เมืองเทพศุภโชคไหนเลยจะมีภาพเช่นนี้
“แม่นางรั่วเสวี่ย คิดไม่ถึงว่าเจ้าก็มาด้วย”
กงเหยี่ยฮุยถอนใจยาวเฮือกหนึ่ง “ข้าไม่อยากเป็นศัตรูกับเจ้าจริงๆ”
“ไม่ถึงขั้นเป็นศัตรู พูดได้เพียงว่าเป็นคู่ต่อสู้ สิ่งที่ช่วงชิงเป็นแค่ศุภโชคอย่างหนึ่ง รอเมื่อตัดสินผลแพ้ชนะก็ทางใครทางมัน”
เหวินเหรินรั่วเสวี่ยเสียงผ่อนคลาย ท่วงท่าองอาจกล้าหาญ ชุดศึกสีเงินทั้งตัวยิ่งเพิ่มความองอาจขึ้นสามส่วน
“ก็ทำได้เพียงเท่านี้แล้ว”
รอยยิ้มกงเหยี่ยฮุยเปลี่ยนเป็นราบเรียบ ในฐานะบุตรเทพ สภาวะจิตย่อมไม่มีทางถูกกระทบด้วยเรื่องนี้แน่
“คนผู้นี้มีพลังต่อสู้เย้ยฟ้า พวกเหลียงชิวหูล้วนถูกเขาสังหาร ทุกท่านคิดว่าควรเข้าไปพร้อมกัน ใช้วิธีของแต่ละคนแย่งชิง หรือควรเตรียมแผนอื่น”
ผูอวิ๋นเอ่ยเสียงขรึม
ขุมอำนาจสามกลุ่มล้วนโจมตีกันไปมา แต่กลับไม่มีใครสนใจหลินสวิน ราวกับมองว่าหลินสวินต้องตกเป็นของตน ฆ่าแกงได้ตามใจ
ทุกคนเห็นดังนี้แล้วพลันใจสั่น ทั้งหมดล้วนมีแค่ความคิดเดียว
ครั้งนี้หลินสวินจบเห่แล้ว!
ระดับบุตรเทพห้าสิบกว่าคนปรากฏตัว ในนั้นไม่ขาดปีศาจที่น่าหวาดกลัวกว่าพวกเหลียงชิวหู ไม่ว่าจะใช้วิธีอะไร ถ้าอยากล่าหลินสวินคนเดียวก็ไม่น่าหวั่นวิตกแม้แต่น้อย!
“หากกรูเข้าไปพร้อมกันย่อมไม่อาจหลีกเลี่ยงการเกิดศึกชุลมุน เกรงว่าใครก็ไม่อยากเห็นการบาดเจ็บล้มตาย จากมุมมองของข้า พวกเรามิสู้จับฉลากจัดลำดับเป็นอย่างไร”
กงเหยี่ยฮุยใคร่ครวญเล็กน้อยก่อนกล่าวเสนอ
“จับฉลากอย่างไร”
เหวินเหรินรั่วเสวี่ยถาม
เห็นชัดว่านางก็ตระหนักได้ว่าหากเกิดการต่อสู้ชุลมุนภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ สุดท้ายอาจจับตัวหลินสวินได้ แต่ย่อมไม่อาจเลี่ยงการจ่ายค่าตอบแทนด้วยความสูญเสียบางส่วนแน่
และนี่ก็เป็นสิ่งที่พวกเขาไม่อยากเห็น
ถึงอย่างไรในฐานะบุตรเทพ พวกเขาย่อมไม่อยากนำชีวิตไปเสี่ยงกับเรื่องนี้
ดังนั้นการจับฉลากจึงเป็นตัวเลือกที่ไม่เลว
แม้ว่าผูอวิ๋นจะไม่เอ่ยปาก แต่เห็นชัดว่าเห็นด้วยกับวิธีนี้
แต่เวลานี้เอง…
“ทำไมต้องจับฉลาก เข้ามาพร้อมกันก็พอ”
พร้อมกับเสียงนั้น หลินสวินที่นั่งเงียบไม่ไหวติงอยู่ตรงนั้นมาตลอดหยัดร่างขึ้นแล้ว มองมาทางนี้ด้วยสีหน้าเรียบเฉย
เข้าไปพร้อมกัน!?