ตอนที่ 2872 ระเบียบระดับเทพ

ตอนที่ 2872 ระเบียบระดับเทพ

วันเดียวกัน

พื้นที่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของแดนมารสวรรค์

เมฆาเคราะห์หนาหนัก พายุอสนีถั่งโถม กลางฟ้าดินมีแต่กลิ่นอายทำลายล้าง

จี้ซานไห่ทำศึกกับเมฆาเคราะห์อยู่กลางห้วงอากาศ สง่างามดุจรูปวาด ท่วงท่าดุจทวยเทพ

ต่อให้นางจะได้รับบาดเจ็บเต็มตัวตามเวลาที่ผ่านไป แต่สีหน้ากลับสงบนิ่งดังเก่า มีเพียงอานุภาพที่แข็งแกร่งเกรียงไกรยิ่งขึ้น

เป็นอย่างที่ผู้คนบนโลกยกย่อง แม้นางเป็นสตรี แต่ยามต่อสู้กลับกล้าหาญยิ่ง!

สองชั่วยามต่อมา

เมฆาเคราะห์สลายไป จี้ซานไห่ก้าวสู่ขั้นหลุดพ้นได้อย่างราบรื่น

เทียบกับท่าทางสะบักสะบอมหลังจากข้ามด่านเคราะห์ของหยวนฉางเทียนแล้ว เห็นชัดว่าจี้ซานไห่แตกต่างออกไป อย่างน้อยในช่วงสุดท้ายนางก็ยังคงสง่างามล้ำเลิศเช่นเดิม

สิ่งที่เหมือนกันก็คือ จี้ซานไห่ก็สัมผัสได้ถึงจุดเปลี่ยนอันเร้นลับยากหยั่งถึงนั้นเช่นกัน…

แดนมารสวรรค์แห่งนี้มีพลังระเบียบระดับเทพที่สมบูรณ์ถือกำเนิด!

จี้ซานไห่ไม่ได้เคลื่อนไหวทันที นางเพิ่งทะลวงขั้นหมาดๆ จำเป็นต้องทำให้มรรควิถีมั่นคง

“ทุกท่านสงบใจนั่งสมาธิไปก่อน แจ้งมรรคที่นี่มีความหวังว่าจะสำเร็จมากกว่าโลกภายนอกอยู่ราวสามส่วน”

ก่อนนั่งสมาธิ จี้ซานไห่เอ่ยกำชับ

……

ครืน!

ฟ้าดินสั่นไหว เมฆาเคราะห์บนเวิ้งฟ้าต่างสลายไป

เห็นผู้อาวุโสหลีเจินทะลวงขั้นสำเร็จ หลินสวินก็ยิ้มพลางกุมมือคารวะอย่างอดไม่ได้ “ขอแสดงความยินดีกับผู้อาวุโสที่แจ้งมรรคสำเร็จในวันนี้!”

แม้เงาร่างหลีเจินจะยับเยิน เหนื่อยล้าทานทน แต่กลับสีหน้ายินดีปรีดายากปกปิด เอ่ยว่า “หลินสวิน แดนมารสวรรค์แห่งนี้ไม่เหมือนกับโลกภายนอกดังคาด ยามแจ้งมรรคทลายเคราะห์ประหนึ่งฟ้าดินอำนวยพร!”

หลินสวินเอ่ยพร้อมรอยยิ้มว่า “ว่ากันถึงที่สุดแล้วยังเป็นเพราะรากฐานของผู้อาวุโสหนาแน่นมั่นคง ที่ทะลวงขั้นได้สำเร็จก็เป็นเรื่องสมเหตุสมผล”

หลีเจินหลุดหัวเราะ เขาตรงดิ่งไปนั่งขัดสมาธิบนพื้น เริ่มทำสมาธิ

หลินสวินที่เป็นพยานได้เห็นหลีเจินข้ามด่านเคราะห์มาตลอดจมสู่ห้วงความคิด

ฟ้าดินอำนวยพรหรือ

ถ้าเป็นอย่างนี้ เช่นนั้นก็หมายความว่าถ้าแจ้งมรรคทะลวงขั้นที่แดนมารสวรรค์ จะมีโอกาสสำเร็จมากกว่าโลกภายนอก!

ทันใดนั้นหลินสวินก็ส่ายหัว

เห็นหลีเจินทะลวงขั้น ใจเขาจะไม่อิจฉาและคาดหวังแม้สักนิดได้อย่างไร

เพียงแต่เขารู้ดียิ่งกว่าว่ามรรคาของตนจะรีบร้อนไม่ได้

ฝืนไปไม่ได้ จะเกียจคร้านก็ไม่ได้เช่นกัน ต้องหมั่นเพียรฝึกฝนและตกตะกอน จิตใจต้องสงบเยือกเย็น

หลินสวินเอาเศษเสี้ยวระเบียบระดับเทพชิ้นหนึ่งออกมาแล้วฝึกต่อ

หลายวันนี้เขาหลอมเศษเสี้ยวระเบียบระดับเทพไปแล้วสามชิ้น สัมผัสถึงประโยชน์ล้ำค่าเช่นนี้ได้อย่างลึกซึ้ง ไม่เพียงแต่มีประโยชน์ในการสร้างความมั่นคงและขัดเกลาพลังปราณ ยังมีประโยชน์ต่อการหลอมกฎเกณฑ์อมตะอย่างเหลือเชื่อ

เหมือนอย่างตอนนี้ กฎเกณฑ์อมตะของเขาถึงกับมีท่วงทำนองเทพของระเบียบนิพพานอยู่กลายๆ!

ตั้งแต่ก้าวสู่ขั้นอายุขัยเทียมฟ้า กฎเกณฑ์อมตะที่หลินสวินหลอมรวมล้วนมาจากการหยั่งรู้ในระเบียบนิพพาน ฝึกปราณมาถึงตอนนี้ กฎเกณฑ์อมตะของเขาก็แปรสภาพไปจนแข็งแกร่งหาใดเปรียบ ระดับเดียวกันคนอื่นเทียบไม่ติด

แต่ก็ในช่วงใกล้ๆ นี้เอง หลังจากหลอมเศษเสี้ยวระเบียบระดับเทพ แล้วถึงทำให้ท่วงทำนองเทพส่วนหนึ่งเผยออกมาในกฎเกณฑ์อมตะของหลินสวินไปด้วย

ความเปลี่ยนแปลงนี้นอกจากทำให้หลินสวินตกตะลึง ยังเกิดความคิดอุกอาจขึ้นมาอย่างหนึ่ง…

ยามกฎเกณฑ์อมตะที่ตนหลอมรวมคล้ายคลึงกับระเบียบนิพพานขึ้นเรื่อยๆ จะมีโอกาสหลอมระเบียบนิพพานได้โดยสมบูรณ์หรือไม่

ด้วยเหตุนี้ช่วงหลายวันนี้หลินสวินจึงหลอมเศษเสี้ยวระเบียบระดับเทพเหล่านี้จนแทบไม่ได้กินไม่ได้นอน

ดังนั้นจึงไม่ได้สนใจว่าจะแจ้งมรรคทะลวงขั้นในแดนมารสวรรค์ได้หรือไม่แล้ว

สองสามวันผ่านไป

หลีเจินทำให้มรรควิถีของตนเสถียรโดยสมบูรณ์แล้ว

เห็นดังนี้หลินสวินพลันเอ่ยว่า “ผู้อาวุโสไม่ต้องสนใจข้า ท่านไปหาพลังระเบียบระดับเทพสมบูรณ์สายนั้นก่อน ไม่ว่าวาสนาเช่นนี้จะตกอยู่ในมือใคร ก็จะตกอยู่ในมือหยวนชางเทียนไม่ได้เด็ดขาด”

หลีเจินเอ่ยอย่างลังเล “แต่ถ้าตอนนี้หยวนฉางเทียน…”

หลินสวินยิ้มพลางพูดตัดบทว่า “ในใจของคนผู้นี้พลังระเบียบระดับเทพที่สมบูรณ์สายหนึ่งสำคัญกว่าการจัดการข้า ยิ่งไปกว่านั้นข้ายังมีประทับผนึกเวลา ไม่กลัวว่าจะถูกเขาหาเจอ”

ได้ยินดังนี้หลีเจินจึงพยักหน้าแล้วหมุนตัวจากไป

ด้านหลินสวินหลับตาลงอีกครั้ง นั่งสมาธิต่อ

ในใจเขาสนใจแต่การหลอมเศษเสี้ยวระเบียบระดับเทพ

……

เวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า

หลังจากแดนมารสวรรค์เปิดได้สองเดือน

กลางภูเขาสูงชันที่ตั้งอยู่แถบใจกลางแดนนี้ลูกหนึ่ง

ตูม!

ประทับสำริดขนาดเท่ากำปั้น เปล่งแสงสะดุดตาประทับหนึ่งลอยอยู่กลางห้วงอากาศ อานุภาพสูงสุดไม่อาจจินตนาการได้อบอวลออกมา ประหนึ่งเป็นตัวแทนแห่งความเกรียงไกรของฟ้าเบื้องบน

ขณะที่มันลอยอยู่ ฟ้าดินก็สั่นสะเทือน ภูผาธาราไหวกระเพื่อม หมื่นลักษณ์ทั่วหล้าคล้ายกำลังศิโรราบ!

กลิ่นอายน่าครั่นคร้ามเกินไป ละอองแสงที่ปลิวว่อนอยู่เผยนัยเร้นลับแก่นแท้แห่งมหามรรคออกมาจนสิ้น ประหนึ่งนายเหนือหัวเพียงผู้เดียวของฟ้าดินแห่งนี้!

‘ระเบียบระดับเทพที่สมบูรณ์สายหนึ่ง!’

เมื่อเห็นภาพนี้ ความตื่นเต้นอย่างไม่เคยมีมาก่อนผุดขึ้นในใจหยวนฉางเทียน

เขามาจากเผ่าเทพนิรันดร์ตระกูลหยวนในน่านฟ้าที่เก้า หยั่งรู้นัยเร้นลับระเบียบระดับเทพในตระกูลมาตั้งแต่เล็ก จะแยกไม่ออกได้อย่างไรว่าประทับสำริดขนาดเท่ากำปั้นนั้นก็คือพลังระเบียบระดับเทพที่ถือกำเนิดในแดนมารสวรรค์แห่งนี้