ตอนที่ 2936 มรรคแห่งกฎกรรม พลังแห่งโชคชะตา

ตอนที่ 2936 มรรคแห่งกฎกรรม พลังแห่งโชคชะตา

หลินสวินเริ่มปิดด่านตั้งแต่วันนี้

ผ่านไปสิบปีอย่างรวดเร็ว

วันนี้ซย่าจื้อที่สงบนิ่งอยู่ในเตาไร้ก้นบึ้งมาตลอดก็ตื่นขึ้นมา

สำหรับหลินสวินแล้ว นี่ย่อมเป็นเรื่องน่ายินดียิ่งเรื่องหนึ่ง

วันนั้นเขายุ่งกับการทำอาหารเลิศรสสารพัดอย่างให้ซย่าจื้อ กินข้าวด้วยกันกับนางมื้อหนึ่ง

ตอนกินข้าว หลินสวินสังเกตเห็นว่าหลังผ่านการปิดด่านครั้งนี้ กลิ่นอายของซย่าจื้อเกิดความเปลี่ยนแปลงต่างไปจากเมื่อก่อนโดยสิ้นเชิงอย่างเห็นได้ชัด

“ครั้งนี้ทะลวงไปถึงระดับไหนแล้วหรือ” หลินสวินอยากรู้ขึ้นมาอย่างอดไม่ได้

ซย่าจื้อลุกขึ้น ดวงตากระจ่างใสมองหลินสวินแล้วกล่าวว่า “อยากลองหรือ”

หลินสวิน “…”

ชิ้ง!

ทวนศึกกระดูกขาวเล่มนั้นปรากฏขึ้นในมือหยกขาวกระจ่างเรียวบางของซย่าจื้อ

แก้มหลินสวินกระตุกน้อยๆ แทบอยากตีปากตัวเอง ทำไมถึงอดไม่อยู่ต้องคุยถึงเรื่องนี้ขึ้นมานะ

“มา ให้ข้าดูหน่อยว่าหลายปีนี้เจ้าก้าวหน้าบ้างหรือไม่”

น้ำเสียงซย่าจื้อไพเราะปานเสียงสวรรค์ ทว่าคำที่พูดออกมากลับเต็มไปด้วยกลิ่นอายท้าทาย

หลินสวินนั่งไม่ติดทันที เรื่องเช่นนี้หากเปลี่ยนเป็นชายอื่นจะยังขลาดกลัวได้หรือ

ในสิบปีนี้เขาหลอมระเบียบนิพพานได้เจ็ดส่วนแล้ว ปราณทั่วร่างเองก็ส่อแววจะทะลวงถึงขั้นสัมบูรณ์อยู่รำไร

แม้แต่การควบคุมอภินิหารดาบกาลเวลา ก็ไปถึงใช้งานได้ดั่งใจดุจแขนดั่งนิ้วตนแล้ว

และก็เป็นเวลานี้ ที่หลินสวินเข้าใจในที่สุดว่าอานุภาพของดาบกาลเวลาน่าสะพรึงปานใด

เมื่อสำแดงออกมา กฎระเบียบกาลเวลากลางฟ้าดินก็เกิดความผันแปร ประหนึ่งจมสู่สภาวะหยุดนิ่ง นี่คล้ายกับอภินิหารหยุดเวลาอย่างยิ่ง

สิ่งที่ต่างกันคือดาบกาลก็คือศาสตรามรรคชิ้นหนึ่ง ใช้ในการต่อสู้ได้เป็นเวลานาน!

หลินสวินเคยลองมาก่อน ปลดปล่อยอภินิหารดาบกาลเวลาถึงขีดสุดสามารถคงอยู่ต่อเนื่องได้ราวๆ ครึ่งเค่อ

หรือก็คือขอเพียงอยู่ในครึ่งเค่อนี้ ขอเพียงศัตรูถูกพลังของดาบกาลเวลากวาดโดน อายุขัยและมรรควิถีของเขาก็จะถูกตัดชิงไปในพริบตา

กล่าวง่ายๆ ก็คือกาลเวลาย้อนกลับ ตัดทอนมรรควิถี!

แน่นอนว่าวิธีเช่นนี้หลินสวินย่อมไม่ใช้กับซย่าจื้อ

เขาลุกขึ้น กล่าวเตือนด้วยความหวังดี “ซย่าจื้อ พอเท่านี้เถิด ไม่อย่างนั้น…”

พูดไม่ทันจบ ทวนศึกในมือซย่าจื้อก็แทงออกมาโดยไม่ลังเล เห็นชัดว่าคิดว่าเขาพูดไร้สาระมากเกินไปแล้ว…

ตูม!

ทวนศึกเรียบง่าย ตรงไปตรงมา เปี่ยมด้วยกลิ่นอายคลุมครือเร้นลับ ดูเหมือนแทงมาตรงๆ แต่กลับคล้ายมีอยู่ทุกที่ ทำให้คนรู้สึกคาดเดาไม่ได้

แต่สิ่งที่ทำให้คนหวาดผวาที่สุด คือทวนศึกเต็มไปด้วยพลังประหลาดชนิดหนึ่ง คล้ายว่าถ้าถูกแตะโดนแม้แต่นิด ก็จะทำให้จมลงไปในกระแสพลังอันแปลกประหลาดนั้น จมดิ่งหายไปโดยสมบูรณ์

นัยน์ตาหลินสวินหดรัดทันที มีหรือจะกล้าเพิกเฉย ทุ่มพลังทั้งหมดโดยพลัน

ตูม!

เขาทำมุทราเข้าปะทะตรงๆ

ภาพอันน่าประหลาดปรากฏออกมาแล้ว ทวนศึกอยู่ตรงหน้าชัดๆ แต่กลับหายไปในชั่วพริบตา ทำให้การโจมตีนี้ของหลินสวินคว้าน้ำเหลวทันที

แย่แล้ว!

เงาร่างหลินสวินหลบหลีกโดยจิตใต้สำนึก

ฉัวะ!

เสื้อตรงไหล่ขาดกระจุย ปลิวว่อนราวผีเสื้อโฉบดอกไม้ ทวนศึกกระดูกขาวเฉียดผ่านผิวหนังตรงไหล่ไป

หลินสวินหลั่งเหงื่อเย็นไปทั้งตัวทันที

ถ้าไม่ใช่ว่าหลบทัน การโจมตีนี้คงทะลุอกเขาไปแล้ว!

“นี่คือพลังมหามรรคอะไร”

หลินสวินถาม

“กฎกรรมเคียงกำเนิด พลังแห่งโชคชะตา”

ซย่าจื้อกล่าวเสียงกระจ่าง ขณะพูดนางก็สะบัดมือเบาๆ คราหนึ่ง ทวนศึกกระดูกขาวกวาดขวางแทงเข้ามา

หลินสวินไม่อาจคิดมากความแล้ว กระตุ้นสารกาย พลังชีวิต จิตวิญญาณในร่างแล้วโคจรกฎเกณฑ์อมตะถึงขีดสุด

พลันนั้นธารยาวที่ยิ่งใหญ่ปั่นป่วนแถบหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในการรับรู้ของเขา พุ่งออกมาจากความว่างเปล่า ไหลทะลักไปสู่ส่วนลึกไร้สิ้นสุด

พลังอันลึกลับคลุมเครือนับไม่ถ้วนถาโถมโหมคลั่งในธารยาวนี้ ทำให้คนรู้สึกคาดเดาไม่ได้

หลินสวินรู้ทันทีว่านี่คือกลิ่นอายของโชคชะตา!

ควบรวมจากมรรคแห่งกฎกรรม เวลานี้ถูกซย่าจื้อใช้ทวนศึกสำแดงออกมา การโจตีที่ดูเหมือนธรรมดาแต่แท้จริงกลับคล้ายโชคชะตาที่ไม่อาจคาดเดา!

ตูม!

ขณะเดียวกับที่หลินสวินสัมผัสได้ก็ลงมืออย่างไม่ลังเล ใช้กฎเกณฑ์นิพพานควบรวมเป็นปราณกระบี่ฟันลงกลางอากาศ

เคร้ง!!

ปราณกระบี่และทวนศึกกระดูกขาวปะทะกัน และในการรับรู้ของหลินสวิน ธารโชคชะตาที่ปั่นป่วนกว้างใหญ่นั้นสั่นไหวคราหนึ่งก่อนจะสลายหายไป

“ก้าวหน้าไม่น้อย เจ้าถึงกับต้านพลังระดับนี้ได้”

ซย่าจื้อคล้ายตะลึงอยู่บ้าง นางโบกทวนศึกออกโจมตีอีกครั้ง

หลินสวินกลับเยือกเย็นลงอย่างสมบูรณ์ พลังแห่งโชคชะตาลึกลับคลุมเครือดังคาด ใช้ในการต่อสู้ยิ่งทำให้คนยากจะป้องกัน คนทั่วไปย่อมไม่อาจขัดขวางได้艾琳小說

และถ้าคิดจะทำลายก็ง่ายมาก ใช้การปะทะโดยตรง ไม่มีทางอื่น