ตอนที่ 2937 คำเชิญของเหยียนจี้

ตอนที่ 2937 คำเชิญของเหยียนจี้

สิบปีแล้ว ถังเจียงมักจะนึกถึงอาจารย์ที่พานางเข้าลัทธิแรกกำเนิดในปีนั้น

นางไม่ใช่เด็กน้อยขลาดเขลาอย่างแต่ก่อนแล้ว

นางรู้แล้วว่าตำแหน่งอาจารย์ของตัวเองในลัทธิแรกกำเนิดสูงเพียงใด อีกทั้งอำนาจยิ่งใหญ่เท่าใด

ต่อให้โม่หลันซ่านที่ตามใจนางที่สุด ยามพูดถึงหลินสวินก็ล้วนเผยสีหน้าที่เปี่ยมไปด้วยความเลื่อมใส

และนางก็รู้เรื่องในอดีตที่เกี่ยวข้องกับอาจารย์มากมายเช่นกัน เช่น เขาในปีนั้นเข้าลัทธิแรกกำเนิดด้วยอันดับหนึ่งได้อย่างไร ทั้งผงาดขึ้นมาเรื่อยๆ ในหลายปีนี้ได้อย่างไร

ราวกับตำนาน!

บางทีถังเจียงก็ถึงขั้นเกิดความรู้สึกอย่างกับฝันไป

ตอนเด็กๆ ร่างกายของนางอ่อนแอ ถูกมองว่าไม่มีทางฝึกปราณได้ แต่ใครจะคิดว่าเวลาสั้นๆ สิบปี ตนจะเกิดความเปลี่ยนแปลงอย่างกับถอดรยางค์เปลี่ยนกระดูก

ส่วนอาจารย์ของนาง ก็เป็นบุคคลในตำนานคนหนึ่งที่ชื่อเสียงเลื่องลือ ท่วงท่าราวเทพ!

ทั้งหมดดูไม่น่าเป็นเรื่องจริงชัดๆ

ถังเจียงกลัวว่าเมื่อตื่นขึ้นแล้วทั้งหมดนี้จะเป็นเพียงเรื่องสมมติเท่านั้น

“ก้าวหน้าไม่เบา”

ไกลออกไปหลินสวินเดินเคียงคู่มากับซย่าจื้อ มองถังเจียงที่สูงขึ้นเท่าไหล่ตัวเอง กล่าวว่า “ต่อไปยามฝึกปราณพึงรักษาเจตจำนงตน ไม่ทะเยอทะยานเกินตัว แล้วก็อย่าดูถูกตัวเองเกินไป”

ถังเจียงพยักหน้าแรงๆ “ข้าเชื่อฟังคำอาจารย์”

“นี่คือใจความฝึกปราณบางส่วนของข้าในสมัยก่อน เจ้าเอามันไปศึกษา”

หลินสวินส่งม้วนหยกที่เตรียมไว้ม้วนหนึ่งให้ถังเจียง “จำไว้ นี่เป็นใจความฝึกปราณของข้า ใช่ว่าจะเข้ากับเจ้าได้”

ถังเจียงรับมาด้วยมือทั้งสองข้างพลางเผยรอยยิ้มสดใส “อาจารย์ดีกับข้าที่สุด ต่อไปข้าจะไม่ทำให้อาจารย์ผิดหวังแน่นอน!”

หลินสวินยิ้มกล่าว “ฝึกปราณเป็นเรื่องของตัวเอง เพียงแค่ตัวเองยินยอมรับความลำบาก ต่อไปไม่ว่าจะสำเร็จมากน้อย ข้าไม่ผิดหวังเรื่องอะไรทั้งสิ้น อย่าได้กดดันอะไรตัวเองเลย”

จากนั้นหลินสวินก็ไปพบโม่หลันซาน คุยกันอยู่ครู่หนึ่งค่อยกลับไปพร้อมซย่าจื้อ

“โชคชะตาของแม่นางน้อยนั่นมีปัญหา”

ซย่าจื้อพลันเอ่ยขึ้นระหว่างทาง

นัยน์ตาหลินสวินหดรัด “เจ้ามองอะไรออกหรือ”

ซย่าจื้อกล่าว “ในการรับรู้ของข้า เคราะห์กรรมในอดีตบนตัวนางราวกับถูกลบทิ้ง ความรู้สึกนี้คล้ายกับคนตายคนหนึ่ง ร่องรอยในอดีตทั้งหมดสลายไปแล้ว มีแต่พันธะกรรมที่เพิ่งเกิดขึ้นใหม่ในสิบปีนี้ โชคชะตาของนางก็เกิดการผันแปรไปหมด ไม่มีทางคาดเดาได้”

ในใจหลินสวินสะท้านทันที นึกถึงเรื่องที่คืนชีพถังเจียงในปีนั้น

ถังเจียงในปีนั้นตายไปแล้วอย่างไม่ต้องสงสัย ฉะนั้นผลกรรมบนร่างถึงสลายไป แต่ก็เพราะตนเช่นกันที่เปิดโชคชะตาของนางทั้งหมดใหม่

ทว่าทั้งหมดนี้ล้วนต้องขอบคุณระเบียบนิพพาน!

“นี่เป็นเรื่องดีหรือเรื่องไม่ดี”

หลินสวินอดถามไม่ได้

ซย่าจื้อตอบโดยไม่ต้องหยุดคิด “ย่อมเป็นเรื่องดี นี่หมายความว่าการฝึกปราณของนางในภายหน้าจะกุมชะตาตัวเองได้โดยสมบูรณ์ จะเป็นหรือตายล้วนขึ้นกับโชคของนางคนเดียว เจ้าก็รู้ว่าโชคชะตาเป็นเรื่องลึกลับ ปีนั้นเจ้าพลิกฟ้าเปลี่ยนชะตาที่ห้องโถงมรรคาสวรรค์ถึงทำให้โชคชะตาเกิดการแปรเปลี่ยน สำหรับแม่นางน้อยนั่น เรื่องของนางก็เหมือนกับเจ้า”

นางหยุดไปครู่หนึ่งก็กล่าวต่อ “สำหรับผู้ฝึกปราณทั่วไป โชคชะตามักจะคล้ายกัน ต่อให้สำเร็จมหามรรคสูงสุด แต่ถ้าไม่ได้แจ้งมรรคนิรันดร์ โชคชะตาของพวกเขาย่อมต้องถูกคุกคามด้วยพิบัติเคราะห์สารพัดชนิดบนเส้นทางมหามรรค”

“ถ้าโชคดีก็อาศัยความกล้าของตัวเองต่อต้านและขจัดมันได้”

“ถ้าโชคร้ายก็อาจจะถูกฆ่าตายในพิบัติเคราะห์”

พูดถึงตรงนี้นัยน์ตาซย่าจื้อก็ฉายแววเลื่อนลอยเสี้ยวหนึ่ง “พูดง่ายๆ ที่จริงจนถึงตอนนี้ข้าก็ไม่รู้นัยเร้นลับที่แท้จริงของมหามรรคโชคชะตา…”

หลินสวินยิ้มกล่าว “ไม่ต้องรีบร้อน อย่างไรภายหน้าก็จะค่อยๆ เข้าใจนัยเร้นลับนี้ได้เอง”

ที่จริงในใจเขาก็สงบไม่ลงเช่นกัน

ระเบียบนิพพานไม่ใช่แค่คืนชีพจากความตายได้เท่านั้น ยังตัดเส้นชะตาในอดีตของคนผู้หนึ่งได้ สร้างโชคชะตาของอีกฝ่ายขึ้นใหม่ พลิกฟ้าเปลี่ยนชะตาใหม่

โชคชะตาแปรเปลี่ยน!

พลังต้องห้ามระดับนี้น่าสะพรึงปานใด

หลินสวินตอนนี้ยังอดทอดถอนใจไม่ได้ ถ้าไม่ใช่ว่าเจอศิษย์ถังเจียง เกรงว่าเขาคงไม่มีทางค้นพบว่าระเบียบนิพพานยังมีพลังวิเศษอัศจรรยน์เช่นนี้

ขณะเดียวกันถ้าไม่ใช่ซย่าจื้อ เขาก็คงไม่มีทางเข้าใจได้อย่างลึกซึ้งว่านัยเร้นลับระเบียบนิพพานอย่าง ‘คืนชีพจากความตาย’ ‘พลิกฟ้าเปลี่ยนชะตา’ น่าอัศจรรย์เพียงใด!

…

หลังกลับถ้ำสถิต หลินสวินก็ปิดด่านต่อ

ซย่าจื้ออยู่เป็นเพื่อนข้างๆ เขาตลอด กินแล้วนอน นอนแล้วกิน บางคราวตอนหลินสวินตื่นขึ้นมา นางถึงจะพูดคุยสัพเพเหระกับเขาแล้วกลับไปสงบเงียบตามเดิม

เวลาผ่านไปอีกแปดปีอย่างรวดเร็ว

ปีนี้ปราณของหลินสวินก้าวสู่ขั้นหลุดพ้นสัมบูรณ์อย่างราบรื่น

ในขอบเขตขั้นนี้ไม่อาจทะลวงขั้นย่อยได้อีกแล้ว

ห่างจากระดับนิรันดร์อีกแค่ก้าวเดียว!

ก็เป็นชั่วขณะที่ทะลวงถึงขั้นสัมบูรณ์นี้เอง การหยั่งรู้ก็ผุดขึ้นในใจหลินสวิน

สามขั้นใหญ่บนมรรคาอมตะอย่าง อายุขัยเทียมฟ้า ดับเทพ หลุดพ้น ด้วยศักยภาพภาพแฝงยอดอมตะของตนล้วนปลดปล่อยออกมาถึงขีดสุด ผสานรวมในมรรควิถีของตน

นี่คือความสัมบูรณ์ที่แท้จริงชนิดหนึ่ง เป็นยอดพลังที่เกิดขึ้นเอง บนมรรคาอมตะไร้ใครเทียม!