ตอนที่ 3060 ระฆังแรกปฐมปรากฏ

ตอนที่ 3060 ระฆังแรกปฐมปรากฏ

การใช้อภินิหารดาบกาลเวลากับประตูเนรเทศติดต่อกัน ทำให้หลินสวินผลาญพลังไปมาก

เมื่อเงาร่างสีทองหอบอานุภาพน่ากลัวเข้ามา แค่การโจมตีเดียวก็ทำให้ร่างต้นหลินสวินสั่นคลอน ทั้งตัวล้วนถูกซัดลอยออกไป

พรูด!

หลินสวินกระอักเลือด สีหน้าซีดเผือด

แต่ระหว่างนี้สี่กายมรรคยังคอยสกัดกั้นอีกฝ่ายไว้ ทำให้ร่างต้นหลินสวินมีโอกาสพักหายใจ โอสถเทพมากมายปรากฏออกมา ถูกหลินสวินหลอมกลืนเข้าไปในร่าง

โอสถเทพพวกนี้ล้วนเป็นสมบัติล้ำค่าหายากที่เผ่าเทพตระกูลต่างๆ เก็บไว้ เมื่อกลายเป็นทรัพย์หลังศึกของหลินสวินก็ถูกเขาสะสมเหมือนของรักษาชีวิต

และปัจจุบันโอสถเทพพวกนี้กลับถูกนำมาใช้ประโยชน์

ตูม!

แสงศักดิ์สิทธิ์กึกก้อง มรรควิถีซึ่งพลังผลาญไปมากของหลินสวินฟื้นคืนกลับมาด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

เขาพุ่งไปทางเงาร่างสีทองอีกครั้งโดยไม่ลังเล

“ฮึ!”

เงาร่างสีทองสีหน้าทะมึน โบกทวนแสงเคราะห์ ทลายการล้อมโจมตีของกายมรรคทั้งสี่ในคราเดียว ทวนศึกแทงเข้าใส่ร่างต้นของหลินสวินอีกครั้ง

กร้าวแกร่งหาใดเปรียบ!

เขามีหรือจะไม่รู้ว่าแม้สังหารร่างแยกพวกนั้นไปก็เปล่าประโยชน์ มีเพียงกำจัดร่างต้นของหลินสวินถึงจะฆ่าหลินสวินได้อย่างแท้จริง

ตูม…

ศึกใหญ่ดุเดือดยิ่งกว่าเดิมแล้ว ต่อให้หลินสวินโจมตีเต็มกำลังก็ได้แค่เสมอกับเงาร่างสีทองนั่น

สาเหตุอยู่ที่พลังต่อสู้ของเงาร่างสีทองนี้ เห็นชัดว่าเหนือกว่าขอบเขตของขั้นสรรสร้างนานแล้ว ส่วนพลังแสงเคราะห์ที่เขามีก็มาจากเคราะห์ดับสิ้นไร้ชีพ แปลกประหลาดและอัปมงคลหาใดเปรียบ สามารถบดขยี้ศาสตรามรรคนิรันดร์ได้โดยง่าย

กล่าวได้ว่าสิ่งที่คุกคามหลินสวินอย่างแท้จริงในการต่อสู้ ก็คือพลังของเคราะห์ดับสิ้นไร้ชีพที่เงาร่างสีทองนี้ยืมใช้

เพราะเหตุนี้ในการต่อสู้หลังจากนั้นหลินสวินจึงบาดเจ็บต่อเนื่อง กระอักเลือดซ้ำแล้วซ้ำเล่า สีหน้าเปลี่ยนเป็นซีดเผือดถึงขีดสุด

พวกอู๋ยางเห็นแล้วเครียดกังวลเป็นอย่างยิ่ง การต่อสู้นั้นอันตรายเกินไปจริงๆ ราวกับดิ้นรนอยู่ระหว่างความเป็นตาย พวกเขากลัวว่าครู่ต่อมาหลินสวินจะเกิดเรื่องไม่คาดฝันขึ้น

ทว่าเหนือความคาดหมายของทุกคน ตามเวลาที่ล่วงเลยหลินสวินกลับต้านแรงโจมตีหนักหน่วงได้!

ศาสตรามรรคนิรันดร์แหลกแล้วก็เรียกออกมาใหม่

ถูกอีกฝ่ายโจมตีจนบาดเจ็บแล้วก็หลอมโอสถเทพฟื้นฟู

ตั้งแต่ต้นจนจบหลินสวินดูทนทานผิดปกติ!

นี่ทำให้เงาร่างสีทองนั้นทั้งร้อนรนทั้งโมโห ไม่อาจนิ่งเฉย

ตั้งแต่เป็นทูตชะตาสวรรค์มา เขายังไม่เคยเจอคู่ต่อสู้ซึ่งยากรับมือเช่นนี้ ไม่ใช่แค่พลังต่อสู้เย้ยฟ้า ไพ่ตายรักษาชีวิตในมือก็มีมากจนนับไม่ถ้วน

“ฆ่า!”

เงาร่างสีทองคำรามลั่น พลังทั่วร่างซัดจนห้วงอากาศสะเทือน ทุกหนแห่งเปี่ยมกระแสแสงเคราะห์ ราวกับนายเหนือหัวควบคุมทัณฑ์สวรรค์

การโจมตีนี้ถูกหลินสวินต้านทานได้อีกครั้ง

ไม่มีใครสังเกตเห็นว่าหลังหลินสวินต้านการโจมตีนี้ได้ ส่วนลึกของนัยน์ตากลับฉายประกายเจิดจ้า

‘จริงดังคาด พลังที่ยืมใช้สุดท้ายแล้วก็เป็นพลังที่ยืมใช้ คงสภาพได้ไม่นานโดยสิ้นเชิง!’

หลินสวินสังเกตเห็นว่าแม้อานุภาพของเงาร่างสีทองยังคงแข็งแกร่งหาใดเปรียบเหมือนก่อนหน้านี้ แต่พลังแสงเคราะห์ที่ปล่อยออกมากลับอ่อนกำลังกว่าก่อนหน้าอย่างเห็นได้ชัด!

นี่ก็คือสาเหตุที่ก่อนหน้านี้หลินสวินไม่ยอมถอยร่น

เป้าหมายก็เพื่อสู้ศึกระยะยาว ดูว่าใครจะหมดแรงก่อน!

“ฆ่า!”

เห็นชัดว่าเงาร่างสีทองลนลานแล้ว เขาเหมือนรู้ว่าหากเป็นเช่นนี้ต่อไป สำหรับเขาสถานการณ์มีแต่จะไม่ดีขึ้นเรื่อยๆ

ดังนั้นเวลานี้ยามลงมือจึงเริ่มไม่ต่างอะไรกับเอาชีวิตเข้าแลก

ตูม!

แสงเคราะห์ไพศาล ทวนศึกบดทลายห้วงอากาศ การสู้สุดชีวิตของเงาร่างสีทองสร้างแรงโจมตีให้กับหลินสวินอย่างมาก อาการบาดเจ็บบนตัวมากขึ้นเรื่อยๆ ความเร็วในการฟื้นฟูแทบจะตามไม่ทันแล้ว

เมื่อมองจากไกลๆ เสื้อผ้าเขาเปื้อนเลือด บาดแผลเต็มตัวชวนประหวั่น

แต่นัยน์ตาของหลินสวินกลับเปล่งประกายขึ้นเรื่อยๆ นานเข้าจิตต่อสู้รอบกายก็ยิ่งลุกโชนมากขึ้น ด้วยพลังเคราะห์ดับสิ้นไร้ชีพที่เงาร่างสีทองยืมใช้กำลังถดถอยและผลาญไปอย่างรวดเร็วเช่นกัน!

“ฆ่า!”

หลินสวินตวาด ไม่ถอยแม้แต่น้อย เข้าปะทะอย่างแข็งกร้าว แม้บาดเจ็บสะสม แต่อานุภาพผงาดผยองสั่นคลอนใจคน

หลังจากนั้นครู่หนึ่ง

หลินสวินพลันตวาดลั่น “กระบี่ผงาด!”

ตูม!

พริบตานั้นฟ้าดินไร้สี สุริยันจันทราหม่นแสง แสงกระบี่หมื่นสายรวมตัวกัน กลายเป็นคมกระบี่เจิดจรัสยาวหนึ่งจั้งม้วนกลืนไม่หยุด คมกระบี่นั้นราววิวัฒน์จากธารดารา ภายในมีแสงดาวดวงเล็กนับไม่ถ้วน แสงเงินส่องประกาย ต่อให้อยู่ห่างไปพันหมื่นลี้ทุกคนก็ยังรู้สึกถึงความเจิดจรัสและน่าหวาดกลัวได้

นี่คือกระบี่ซึ่งควบรวมจากนัยเร้นลับนิพพาน!

“บัดซบ!”

ยามกระบี่นี้ปรากฏ เงาร่างสีทองหน้าเปลี่ยนสียกใหญ่ ส่งเสียงตวาดเดือดดาล แทงทวนแสงเคราะห์ในมือออกไปเต็มแรง

ปึง!

ภาพอัศจรรย์ชวนตะลึงปรากฏ คมกระบี่ยาวหนึ่งจั้งฟาดฟันลงมาด้วยท่าทางเผด็จการหาใดเปรียบ บดขยี้ทวนแสงเคราะห์นั้นจนระเบิดออกทั้งหมดเหมือนผ่าลำไผ่

เงาร่างสีทองเพิ่งหมายจะหลบก็ไม่ทันแล้ว พลันเห็นคมกระบี่นั้นตวัดออกมาเหมือนมังกรเจียวหลงตัวหนึ่ง ตัดผ่านห้วงอากาศพันจั้งในพริบตา กระบี่เดียวสะบั้นเกราะสีทองบนตัวเงาร่างสีทองเป็นรอยกระบี่ตรงดิ่ง แม้แต่กายเนื้อยังถูกฟันเป็นสองท่อนจากศีรษะลงมา

แค่กระบี่เดียว

เงาร่างสีทองที่ก้าวออกมาจากเคราะห์ดับสิ้นไร้ชีพ ผู้เรียกตัวเองว่าทูตชะตาสวรรค์นั่นถึงกับถูกกระบี่เดียวผ่าแหวก!