ตอนที่ 3061 อิงซานอิง

ตอนที่ 3061 อิงซานอิง

เพราะก่อนหน้านี้ถูกโจมตี หลินสวินบาดเจ็บสาหัสมาก ร่างกายแตกหัก เลือดไหลเต็มตัว

แต่เมื่อเทียบกับบาดแผลเหล่านี้ การจับพลังจิตของเงาร่างสีทองนั่นให้ได้สำคัญกว่าอย่างไม่ต้องสงสัย!

สวบ!

เงาร่างของเขาเคลื่อนย้ายผ่านห้วงอากาศ เตากระบี่ไร้ก้นบึ้งทะยานออกไป

ที่เหนือความคาดหมายของหลินสวินก็คือพลังจิตของเงาร่างสีทองราวกับยอมแพ้อย่างสิ้นเชิงแล้ว ไม่มีความคิดจะต้านทาน ถูกเตากระบี่ไร้ก้นบึ้งกำราบโดยตรง

ง่ายดายจนทำให้หลินสวินอดอึ้งไม่ได้

การหายไปของเมฆาเคราะห์สร้างความกระทบกระเทือนต่อเงาร่างสีทองนี้มากเกินไปอย่างไม่ต้องสงสัย!

แต่หลินสวินคร้านจะสนใจว่าในใจอีกฝ่ายคิดอย่างไร เขาถอนหายใจยาว ทอดสายตามองรอบๆ ผ่อนคลายลงทั้งตัว

“ในที่สุดก็จบลงแล้ว…”

หลินสวินถอนหายใจเบาๆ

ตอนนี้ฟ้าดารากว้างใหญ่ไพศาลนี้ทรุดทลายไปนานแล้ว พังพินาศทั้งหมด ไร้ซึ่งคลื่นชีวิตแม้แต่เสี้ยวเดียว

มีเพียงเมืองเทพศุภโชคตั้งตระหง่านอยู่ในห้วงอากาศพังพินาศ ดูสะดุดตาผิดปกติ และทำให้คนรู้สึกวางใจหาใดเปรียบ

หลินสวินมองไปบนห้วงอากาศเหนือเมืองเทพศุภโชคตามจิตใต้สำนึก ที่นั่นปกคลุมด้วยหมอกที่คลุมเครือปานม่านนภาชั้นหนึ่ง และลายธารก็พิทักษ์อยู่ในนั้น

ก่อนหน้านี้นานมาแล้ว ยอดบุคคลเฉินซีสร้างเมืองนี้ขึ้นเองกับมือ ทั้งทิ้งลายธารพิทักษ์ที่แห่งนี้ หนึ่งเพื่อปกป้องพลังต้นกำเนิดศุภโชค สองเพื่อต้านทานอานุภาพของเคราะห์ดับสิ้นไร้ชีพ

อย่างพวกอู๋ยาง หลายปีมานี้ฝึกปราณอยู่ในเมืองมาโดยตลอด ไม่เคยถูกเคราะห์ดับสิ้นไร้ชีพโจมตี

และวันนี้ในฟ้าดาราเหนือเมืองเทพศุภโชคนี้ ลายธารก็สำแดงประโยชน์ในการโจมตีระฆังแรกปฐมที่แปลกประหลาดอัปมงคลนั่นจนถอยไป!

เท่ากับช่วยชีวิตหลินสวินอ้อมๆ!

“ขอบคุณมาก”

หลินสวินประสานหมัดจากไกลๆ

จากนั้นเขาหมุนตัวมุ่งหน้าไปยังเมืองเทพศุภโชค

……

ยอดเขาราตรีสงัด

จนกระทั่งเห็นหลินสวินปรากฏในสายตา พวกอู๋ยางจึงเหมือนตื่นจากฝัน ได้สติจากความตะลึงลึกล้ำนั่น

ทันใดนั้นในใจพวกเขากระเพื่อมไหว ล้วนพูดไม่ออก

วันนี้พวกเกาหยางไหว เจียงเถานำกำลังพลอันแข็งแกร่งอย่างระดับนิรันดร์จากเผ่าเทพหลากตระกูลมาเยือน

ภาพนี้สามารถทำให้ทุกคนบนโลกสิ้นหวังได้

แต่เมื่อหลินสวินปรากฏตัว กลับใช้กำลังของตนคนเดียวกวาดล้างขั้นล่วงกฎนับร้อย กำจัดเฒ่าดึกดำบรรพ์ขั้นสรรสร้างสิบเก้าคน เผยความองอาจไร้เทียมทานที่โดดเด่นที่สุดตั้งแต่อดีตถึงปัจจุบัน!

แต่ยังไม่รอให้คนดีใจ เคราะห์ดับสิ้นไร้ชีพก็มาเยือนกะทันหัน…

ไม่มีใครคิดว่าหลินสวินจะเลือกปะทะกับเคราะห์นี้

ยิ่งไม่มีใครคิดว่าในการต่อสู้กับเงาร่างสีทอง หลินสวินที่บาดแผลเต็มตัวกลับสามารถฟันร่างของอีกฝ่ายด้วยกระบี่เดียวในช่วงสุดท้ายได้!

แต่นี่ยังไม่จบ

ยามระฆังแรกปฐมปรากฏจากวังวนเมฆาเคราะห์ ทุกคนต่างสิ้นหวัง ในใจเต็มไปด้วยความขมขื่นและหดหู่อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

แต่ปาฏิหาริย์กลับเกิดขึ้น พวกเขาไม่ตาย หลินสวินเองก็ไม่ตาย ระฆังแรกปฐมที่ทำให้คนสิ้นหวังนั่นถูกโจมตีจนถอยกลับไป!

ทั้งหมดนี้นำพาความตะลึงและแรกสะเทือนมาให้อย่างยิ่งใหญ่

จนกระทั่งตอนนี้เห็นหลินสวินกลับมา พวกเขาถึงขั้นรู้สึกเหมือนฝันไป แต่ละคนสีหน้างุนงง จิตใจไม่สามารถสงบได้

แต่หลินฝานและซูไป๋กลับนิ่งสงบมาก

เพราะหลังจากเงาร่างสีทองนั่นปรากฏตัว การรับรู้ทั้งหมดของพวกเขาก็ถูกบดบัง แม้แต่ตัวพวกเขายังถูกพวกอู๋ยางคุ้มกัน ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

คำว่า ‘ผู้ไม่รู้ย่อมไม่กลัว’ ก็เป็นเช่นนี้

ทว่าก่อนหน้านี้ทั้งสองเห็นภาพที่หลินสวินกวาดล้างระดับนิรันดร์ทั้งกลุ่ม เมื่อเห็นหลินสวินปรากฏตัวตรงหน้าพร้อมบาดแผลเต็มตัว จะไม่รู้ได้อย่างไรว่าแม้แต่เคราะห์ดับสิ้นไร้ชีพนั่นก็ทำอะไรหลินสวินไม่ได้

“ท่านพ่อ ท่านเป็นอย่างไรบ้าง”

หลินฝานทั้งตื่นเต้นทั้งกังวล ส่งเสียงเป็นคนแรก

ซูไป๋เองก็กังวลมาก

ร่างกายหลินสวินบาดเจ็บ เลือดเต็มตัว จะไม่ให้เป็นห่วงได้อย่างไร

“ไม่เป็นไร”

หลินสวินยิ้มน้อยๆ เมื่อแสงมรรคแผ่ออกรอบตัว ร่างกายและบาดแผลที่แตกหักสมานกันทั้งหมด แน่นอนว่านี่เป็นเพียงแค่บาดแผลภายนอก

ในการต่อสู้ครั้งนี้ทำให้หลินสวินได้รับบาดเจ็บภายในเช่นกัน แม้ไม่ถึงกับอันตรายถึงชีวิตแต่ก็รุนแรงไม่น้อย โชคดีที่หลินสวินไม่ขาดโอสถเทพรักษาแผล

สำหรับเขา บาดแผลเหล่านี้ไม่มีผลกระทบใดๆ

“เจ้ารีบไปรักษาตัว อย่าได้เสียเวลาอีก มีเรื่องอะไรรอบาดแผลของเจ้าหายแล้วค่อยว่ากัน” อู๋ยางส่งเสียงเร่ง

สัตว์ประหลาดเฒ่าคนอื่นๆ พยักหน้ารัว

หลินสวินเองก็ไม่บ่ายเบี่ยง เดินเข้าตำหนักโดยตรง

จนกระทั่งเงาร่างเขาหายไป พวกอู๋ยางจึงสบตากัน อดถอนหายใจยาวไม่ได้

“ผ่านเรื่องวันนี้แหล่งสถานศุภโชคคงโกลาหลแล้ว”

ซิงเจียส่งเสียงถอนหายใจ