ตอนที่ 3109 เปลี่ยนภัยให้แคล้วคลาด

ตอนที่ 3109 เปลี่ยนภัยให้แคล้วคลาด

ฝ่ายอิงเทียนเซิงมีขั้นไร้ขอบเขตใหญ่ทั้งหมดยี่สิบคน

แม้ว่ากู่เชาจือและจอมมารหูยงถูกฆ่าตาย รวมอิงเทียนเซิงไปด้วยในนั้นก็ยังมีสิบแปดคน

เวลานี้พวกเขาโจมตีพร้อมกัน แค่คิดก็รู้ว่าอานุภาพระดับนั้นน่ากลัวปานใด

หลินสวินก็คิดไม่ถึงเช่นกันว่าอีกฝ่ายจะเด็ดขาดและดุดันเช่นนี้ แม้แต่ด่านนภาสี่ลักษณ์ยังละทิ้งไม่เอาแล้ว ลงมือตรงๆ เช่นนี้

ยามเขาตอบสนอง พวกอิงเทียนเซิงก็บุกเข้ามาแล้ว

หลินสวินหมุนตัวหนีในทันทีโดยไม่ลังเลใดๆ

หากถูกล้อมกรอบ เกรงว่าวันนี้เขาคงต้องทิ้งชีวิตไว้ที่นี่แล้ว

“สยบ!”

อิงเทียนเซิงโบกแขนเสื้อคราหนึ่ง ระฆังสำริดสีดำใบหนึ่งทะลวงอากาศออกไป

ห้วงอากาศสี่ทิศแปดทางโดยมีหลินสวินเป็นศูนย์กลางถูกพลังกฎระเบียบสีดำทั้งแถบกักขังในชั่วอึดใจ ส่วนหลินสวินก็เหมือนปลาที่ถูกผนึกแช่แข็งอยู่ในน้ำ ร่างนิ่งชะงัก

ตูม!

แต่เพียงอึดใจสั้นๆ พลังกักขังนี้ก็ถูกซัดระเบิด

เป็นสิงเจี้ยนสยาเร่งมาทันเวลา พาดกระบี่ขวางฟ้า ระหว่างที่เอาชนะพลังผนึกสีดำนั่น เจตกระบี่น่าสะพรึงพลันพุ่งไปทางสัตว์ประหลาดเฒ่าทั้งกลุ่มที่กรูเข้าหาหลินสวินจากไกลๆ

และพร้อมกันนั้นฟู่หนานหลี จอมมรรคซานเฟิงก็พุ่งไปข้างหน้าพร้อมกัน ร่วมมือโจมตีพร้อมกับสิงเจี้ยนสยา

เซียวเหอก็ถือโอกาสนี้พาหลินสวินหนีออกไปไกลๆ

ทุกอย่างล้วนเกิดขึ้นในเวลาชั่วแล่น รวดเร็วจนน่าเหลือเชื่อ

ตูม โครม!

พวกสิงเจี้ยนสยาสามคนลงมือ ทำให้พวกอิงเทียนเซิงถูกขัดขวางทันที แต่หลังจากถูกโจมตีพวกสิงเจี้ยนสยาก็ถูกซัดจนพลังขับเคลื่อนพลิกม้วน เงาร่างซวนเซ

สิ่งเดียวที่ทำให้พวกเขารู้สึกโชคดีคือหลินสวินถูกเซียวเหอช่วยไปแล้ว

“ฆ่าเจ้าเดรัจฉานตัวจ้อยนั่นไม่ได้ ยังจะฆ่าเฒ่าสารเลวอย่างพวกเจ้าไม่ได้อีกเชียวหรือ”

ไอสังหารฉายทั่วหน้าอิงเทียนเซิง ชักนำทุกคนหันหัวหอกไปทางพวกสิงเจี้ยนสยาสามคน

หากไม่มีเรื่องเหนือคาด ด้วยพลังของพวกเขาสิบแปดคนย่อมสามารถล้อมกรอบสังหารพวกสิงเจี้ยนสยาได้

แต่เวลานี้แม่เฒ่ากระเรียนเซียนกลับตะโกนดังลั่น “ทุกท่าน ร่วมกันบุกยึดด่านนภาสี่ลักษณ์พร้อมกับข้า!”

พลันนั้นบรรดาสัตว์ประหลาดเฒ่าในพื้นที่ใกล้เคียงล้วนเคลื่อนไหว

นี่ทำให้สีหน้าอิงเทียนเซิงเปลี่ยนเป็นไม่น่ามองยิ่งยวดทันควัน

การยึดครองด่านนภาแห่งหนึ่งง่ายดายนัก แต่หากคิดจะช่วงชิงกลับยากเย็น!

“แม่เฒ่ากระเรียนเซียน นี่พวกเจ้ารนหาที่ตายแท้ๆ!”

แม้ว่าอิงเทียนเซิงจะเดือดดาล แต่ยังคงตัดสินใจในทันที ล้มเลิกการล้อมจู่โจมสิงเจี้ยนสยา พาคนหันหลังพุ่งกลับไปด่านนภาสี่ลักษณ์

พวกสิงเจี้ยนสยาถอนหายใจโล่งอกทันที แต่ไม่ได้จากไปทั้งอย่างนี้

ก่อนหน้านี้พวกแม่เฒ่ากระเรียนเซียนลงมือผดุงธรรม พวกสิงเจี้ยนสยาไม่อาจมองพวกแม่เฒ่ากระเรียนเซียนประสบเคราะห์ตาปริบๆ ได้

กลับเห็นเงาร่างพวกแม่เฒ่ากระเรียนเซียน เพิ่งอยู่ครึ่งทางก็พุ่งปราดไปสี่ทิศแปดทาง

จะช่วงชิงด่านนภาสี่ลักษณ์เสียที่ไหน แค่ส่งเสียงบูรพาฝ่าตีประจิมเท่านั้น จุดประสงค์ก็เพื่อช่วยพวกสิงเจี้ยนสยาขจัดอันตราย

เมื่อสังเกตเห็นภาพนี้อิงเทียนเซิงโมโหจนแทบกระอักเลือด

เดิมทีพวกเขาจู่โจมฉับพลัน เพราะมั่นใจว่าแม้จะฆ่าหลินสวินไม่ตายก็ยังทำให้พวกสิงเจี้ยนสยาจ่ายค่าตอบแทนสาหัสได้

แต่การกระทำของพวกแม่เฒ่ากระเรียนเซียนกลับทำลายแผนทั้งหมด!

เวลานี้แม้ว่าด่านนภาสี่ลักษณ์ยังคงถูกพวกเขาครอบครอง เพียงแต่หากหมายจะไปจัดการหลินสวินและพวกสิงเจี้ยนสยาอีก กลับเห็นชัดว่าเป็นไปไม่ได้แล้ว

เว้นแต่…

พวกเขายินดีทิ้งด่านนภาสี่ลักษณ์!

เพียงแต่พวกอิงเทียนเซิงมีหรือจะยินยอม

“แม่เฒ่ากระเรียนเซียน นี่พวกเจ้าตั้งใจจะเป็นศัตรูกับพวกข้าโดยสมบูรณ์หรือ”

หลังกลับไปบนด่านนภาสี่ลักษณ์อีกครั้ง สีหน้าอิงเทียนเซิงเขียวคล้ำ เอ่ยปากเสียงกร้าว

เขาที่ก่อนหน้านี้มาดสง่าราศีจับ หน้าตาโอบเอื้อ แต่กลิ่นอายทั่วร่างในเวลานี้กลับแข็งกร้าวไร้ที่เปรียบ วาจาเย็นเยียบ ไอสังหารรุนแรงนั่นยังทำให้คนรู้สึกกดดันจากไกลๆ

“พวกข้าแค่ทนดูไม่ไหวก็เท่านั้น หากหนึ่งต่อหนึ่ง ไม่ว่าตัดสินเป็นตายหรือตัดสินแพ้ชนะ พวกข้าย่อมไม่สอดมือ แต่เจ้าอิงเทียนเซิงกลับพาคนไปจัดการขั้นสรรสร้างคนเดียว นี่ออกจะไร้ยางอายเกินไปแล้ว ไม่กลัวถูกสวรรค์ลงทัณฑ์บ้างหรือ”

แม่เฒ่ากระเรียนเซียนกล่าวด้วยสีหน้าราบเรียบ จริงอยู่ว่ากำลังพลที่พวกอิงเทียนเซิงมีอยู่พาให้คนกริ่งเกรง แต่แม่เฒ่ากระเรียนเซียนก็ไม่หวั่น

มีชีวิตอยู่มาไม่รู้กี่กาลเวลาแล้ว ถึงจะสู้ไม่ไหวแค่หนีออกจากโลกบัวชะตาแห่งนี้ตรงๆ ก็จบ อย่างมากแค่พลาดการชิงโอกาสไปแหล่งสถานอัศจรรย์ครั้งหนึ่งเท่านั้น

เมื่อก่อนก็ใช่ว่าไม่เคยพลาดโอกาสเสียหน่อย…

สีหน้าอิงเทียนเซิงยิ่งไม่น่ามองขึ้นเรื่อยๆ โมโหจนอกกระเพื่อม

ขั้นสรรสร้างคนหนึ่งหรือ

บนโลกนี้ยังมีขั้นสรรสร้างคนอื่นที่สามารถสังหารขั้นไร้ขอบเขตใหญ่ระดับปลายยอดได้อย่างหลินสวินอีกหรือ

“เหอะๆ แม่เฒ่ากระเรียนเซียนกล่าวถูกต้องยิ่งนัก หนึ่งต่อหนึ่งไม่ไหว พวกเขาจึงได้แต่ใช้วิธีต่ำช้าแบบคนหมู่มากรุมคนน้อยเช่นนี้”

สิงเจี้ยนสยาก็เอ่ยปากยิ้มเย็นชาเช่นกัน จากนั้นเขาก็หันไปประสานหมัดคารวะให้กับพวกแม่เฒ่ากระเรียนเซียนจากไกลๆ “ขอบคุณทุกท่านยิ่งนักที่ก่อนหน้านี้ลงมือช่วยผดุงธรรม บุญคุณครานี้สิงเจี้ยนสยาไม่มีวันลืมตลอดชีวิต วันหน้าต้องตอบแทนแน่นอน!”

“หากเจ้าสิงเจี้ยนสยามีโอกาสยึดครองด่านนภาแห่งหนึ่ง พวกข้าก็ไม่มีทางไม่ลงมือช่วงชิงเพราะเห็นแก่บุญคุณเล็กน้อยนี่หรอก” แม่เฒ่ากระเรียนเซียนกล่าวด้วยรอยยิ้มชอบใจ

“พวกเราแค่ตัดสินแพ้ชนะก็พอ”

สิงเจี้ยนสยาระเบิดหัวเราะออกมา

เวลานี้หลินสวินและเซียวเหอย้อนกลับมาพร้อมกัน ยามมองเห็นภาพนี้ล้วนถอนหายใจโล่งอก