ตอนที่ 3110 มาอีกแล้ว

ตอนที่ 3110 มาอีกแล้ว

“ขั้นสรรสร้างสังหารกู่เชาจือกับจอมมารหูยงได้หรือ”

ด่านนภาเจ็ดดารา ผู้ครอบครองด่านคือขุมอำนาจยุคธรรม ผู้นำคือตู้เฟิง พวกน่าสะพรึงที่เคยข้ามเคราะห์ดับสิ้นไร้ชีพเจ็ดครั้ง

เมื่อรู้ผลงานของหลินสวินที่หน้าด่านนภาสี่ลักษณ์ ขนคิ้วขาวหิมะของตู้เฟิงขมวดเข้าหากันทันที ในใจสั่นสะเทือนวูบหนึ่งเช่นกัน

“ข่าวไม่มีทางเป็นเท็จ กล่าวเช่นนี้เจ้าหลินสวินนี่ดูเหมือนเป็นแค่ขั้นสรรสร้าง แต่อันที่จริงสามารถทัดเทียมกับคนระดับปลายยอดในขุมอำนาจใหญ่แต่ละแห่งในโลกบัวชะตาแห่งนี้แล้วหรือ”

ข้างตัวตู้เฟิง เงาร่างกลุ่มหนึ่งก็ล้วนสั่นสะเทือนไร้คำเอ่ย

“ไม่กำจัดเจ้าหมอนี่ ภายหน้าการแก่งแย่งในโลกบัวชะตาย่อมเพิ่มตัวแปรมากขึ้นอีกเป็นแน่”

ตู้เฟิงเงียบไปพักใหญ่ก่อนกล่าวเสียงเบา “ยังดี ในทะเลโชคชะตาแห่งนี้ไม่มีโอกาสให้เจ้าหมอนี่แจ้งมรรคขั้นไร้ขอบเขตได้อีก หาไม่ด้วยความเย้ยฟ้าของเขา เมื่อก้าวเข้าสู่ขั้นนี้… ผลที่ตามมาย่อมไม่อาจคาดเดาจริงๆ”

…

“หากเจ้าหมอนี่กล้ามา ข้าต้องฆ่าเขาแน่!”

ด่านนภาห้าธาตุ เวิงซิงไห่ผู้นำฝ่ายยุคพ่อมดไอสังหารพลุ่งพล่าน

การแก่งแย่งในโลกบัวชะตาครั้งนี้ พวกเหลยซ่งจากโลกวิญญาณยุทธ์ไม่ได้มา กลับเป็นพวกสิงเจี้ยนสยาและหลินสวินมาแทน

กอปรกับพลังต่อสู้เย้ยฟ้าน่าสะพรึงนั่นของหลินสวินอีก ทำให้เวิงซิงไห่ตระหนักได้อย่างรวดเร็วว่า มีแนวโน้มสูงยิ่งว่าพวกเหลยซ่งอาจประสบเหตุอะไร เป็นผลให้พลาดการเข้าร่วมช่วงชิงที่โลกบัวชะตาในครั้งนี้

…

“จอมมารหูยงยังถูกสังหารแล้ว เจ้าหมอนี่เหนือคาดจริงๆ…”

“คอยดูเถอะ โลกบัวชะตาแห่งนี้ไม่ขาดพวกที่มองคีรีดวงกมลเป็นศัตรูเช่นเดียวกับพวกเรา ต่อให้เจ้าหลินสวินนี่แข็งแกร่งแค่ไหนก็ต้องตกเป็นเป้าของทุกคนแน่!”

และขณะเดียวกันสถานที่อื่นๆ ในโลกบัวชะตาแห่งนี้ล้วนกระจายข่าวเกี่ยวกับหลินสวินเป็นวงกว้าง พวกเฒ่าชราที่มีชีวิตอยู่มาหลายยุคสมัยเหล่านั้นล้วนตกใจไม่อาจสงบได้

แน่นอนว่าความสามารถของหลินสวินก็เรียกไอสังหารจากศัตรูได้มากมายเช่นกัน

“ตั้งกี่ยุคสมัยผ่านไป ในที่สุดก็ปรากฏตัวแปรที่ทำให้พวกเราคาดไม่ถึง หนึ่งบัวดอกนั้นที่เจ้าแห่งคีรีดวงกมลพูดถึงในปีนั้นช่างทำให้คนตั้งตารอจริงๆ…”

มีคนพึมพำ เต็มไปด้วยความฝันใฝ่

“เวลาสำคัญพวกเราต้องร่วมมือกันปกป้องเจ้าหมอนี่ ถึงอย่างไรปีนั้นเจ้าแห่งคีรีดวงกมลก็มีบุญคุณกับพวกเรา ไม่อาจไม่ตอบแทน”

และมีคนเอ่ยเสียงขรึม ทำการตัดสินใจ

ในโลกบัวชะตาแห่งนี้มีคนมองคีรีดวงกมลเป็นศัตรูมากมาย แต่ผู้ที่ได้รับความช่วยเหลือจากเจ้าแห่งคีรีดวงกมลก็มีไม่น้อยเช่นกัน

ตอนนี้เมื่อหลินสวินปรากฏตัว ทำให้เรื่องในอดีตมากมายเกี่ยวกับคีรีดวงกมลล้วนคืนสู่สายตาของผู้คนอีกครั้ง

มีคนไอสังหารไหลพล่าน อยากกำจัดหลินสวินให้เร็วๆ

และมีคนระลึกถึงบุญคุณก่อนเก่าของเจ้าแห่งคีรีดวงกมล ตัดสินใจเงียบๆ ว่าจะปกป้องหลินสวิน

เป็นผลทำให้สถานการณ์โกลาหลขึ้นเรื่อยๆ ในทันที คลื่นใต้น้ำพลุ่งพล่าน ระลอกคลื่นแปลกพิกล

และเมื่อข่าวแพร่กระจาย ด่านนภาสี่ลักษณ์ก็ดึงดูดเงาร่างน่าสะพรึงไม่น้อย

ส่วนใหญ่มาเพราะหลินสวิน แต่ก็มีคนพยายามไปชิงด่านนภาสี่ลักษณ์เช่นกัน นี่สร้างความกดดันสุดดขีดให้กับพวกอิงเทียนเซิงที่เฝ้าด่านนภาสี่ลักษณ์

พวกเขาไม่คาดคิดว่าเพราะระลอกคลื่นที่หลินสวินเรียกขึ้น กลับทำให้สถานที่ที่พวกเขาเฝ้าปกปักษ์พลอยพบเจอการโจมตีไปด้วยเช่นกัน ทำให้สถานการณ์ตึงเครียดขึ้น

ควรรู้ว่าผู้ที่เข้าร่วมการแก่งแย่งของโลกบัวชะตาล้วนเป็นพวกสัตว์ประหลาดเฒ่าที่มีชีวิตอยู่ไม่รู้กี่กาลเวลาเกือบทั้งสิ้น แต่ละคนมีประสบการณ์ระดับตำนานที่น่ากู่ก้องสรรเสริญดุจเทพนิยาย

แต่ละคนล้วนเป็นยักษ์ใหญ่ขั้นไร้ขอบเขตที่ท่องเดินทางทั่วหล้า ผ่านความไม่เที่ยงของยุคสมัยทั้งสิ้น!

เมื่อคนกร้าวแกร่งเหล่านี้รวมตัวกันในพื้นที่หนึ่ง แค่คิดก็รู้ว่าจะทำให้ฟ้าดินแถบนี้เปลี่ยนเป็นน่ากลัวและอันตรายปานใด

อย่างอิงเทียนเซิง เรียกได้ว่าเป็นยักษ์ใหญ่สุดปลายยอดในขั้นไร้ขอบเขต แต่อาศัยเพียงพลังของเขาคนเดียวก็ไม่กล้าฝันเฟื่องว่าจะรักษาด่านนภาแห่งหนึ่งได้เด็ดขาด

ขณะเดียวกันคนอื่นๆ ก็มีสถานการณ์เช่นนี้ด้วยเหมือนกัน

ต่อสู้ลำพังย่อมเอาชีวิตรอดได้ยากในโลกบัวชะตาแห่งนี้แน่นอน

ดังนั้นรวมตัวเป็นฝักเป็นฝ่ายเคลื่อนไหวพร้อมกันจึงกลายเป็นทางเลือกของทุกคน

และในโลกบัวชะตาแห่งนี้ หากว่ากันด้วยกำลังพลอนุภาพ กองกำลังของพวกอิงเทียนเซิงเรียกได้ว่าเป็นระดับปลายยอดแล้ว

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ พวกอิงเทียนเซิงก็ไม่ต้องหวั่นว่าจะเกิดการเข่นฆ่าและต่อสู้ในเวลาอันสั้น

…

เวลาเคลื่อนคล้อย

เวลาสามวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ในถ้ำสถิตหลินสวินตื่นจากการนั่งสมาธิ หัวคิ้วขมวดน้อยๆ

‘เหตุใดยังไม่อาจแจ้งมรรค หรือเป็นเพราะการเคี่ยวกรำและเข่นฆ่าที่ผ่านมายังไม่เพียงพอ…’

สามวันมานี้อาการบาดเจ็บทั่วตัวหลินสวินฟื้นตัวเป็นปกตินานแล้ว เขารับรู้ได้อย่างชัดเจนว่าหลังผ่านการต่อสู้กับกู่เชาจือและจอมมารหูยง ตนได้ผลเก็บเกี่ยวมาไม่ใช่น้อย พลังต่อสู้ทั้งตัวก็รุดหน้าขึ้นบ้างเช่นกัน

แต่ยังคงไม่มีวี่แววจะทะลวงขั้นเหมือนเดิม

ไม่นานหลินสวินก็ส่ายหน้าเบาๆ

ระยะห่างจากการมาเยือนของเคราะห์แห่งยุคสมัยอย่างแท้จริงยังเหลือแปดร้อยปี แค่อิงจากทุกๆ ยี่สิบปีบัวชะตามหามรรคจะถือกำเนิดขึ้นหนึ่งดอก ก็ยังมีโอกาสมาช่วงชิงในโลกบัวชะตาอีกสี่สิบครั้ง

สำหรับหลินสวิน ขอเพียงรอดชีวิตต่อจากนี้ย่อมมีโอกาสต่อสู้เคี่ยวกรำเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ แน่นอน ในช่วงแปดร้อยปีเพียงพอให้เขาทะลวงมรรคาขั้นไร้ขอบเขตได้แล้ว

‘พลังต่อสู้มีความคืบหน้าก็แสดงว่าพลังของข้าในตอนนี้ยังมีช่องว่างให้หล่อหลอมและพัฒนา ยังไม่ได้ถึงจุดสมบูรณ์โดยแท้จริง และหากหมายจะทดสอบว่าพลังต่อสู้สัมบูรณ์แท้จริงอยู่จุดไหนมีเพียงต้องต่อสู้เท่านั้น!’

หลินสวินครุ่นคิดไปพลางขณะเดินออกจากถ้ำสถิต

“แผลสมานดีแล้วหรือ”

ยามเห็นหลินสวินปรากฏตัว พวกสิงเจี้ยนสยาที่เฝ้าคุ้มกันในพื้นที่ใกล้เคียงโดยตลอดล้วนหยัดตัวลุกขึ้นพร้อมเพรียง

หลินสวินพยักหน้ายิ้ม จากนั้นเอ่ยถาม “ผู้อาวุโสทุกท่าน ต่อไปพวกเราจะไปที่ไหน”