ตอนที่ 3180 เข้าสู่ประตูนิรันดร์

ตอนที่ 3180 เข้าสู่ประตูนิรันดร์

สิ่งที่ทำให้หลินสวินรู้สึกตึงมือคือ…

หากความเป็นมาของหุบเหวกลืนกินเกี่ยวข้องกับราชันไท่ชู เช่นนั้นราชันไท่ชูต้องคาดการณ์ได้แน่ว่าหลังจากตนสังเกตเห็นทุกอย่างนี้ต้องลองไปแก้ไข

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ ราชันไท่ชูอาจซ่อนหมากตาท้ายไว้ก่อนแล้ว รอแค่ตนเข้าไปติดกับเอง!

แต่ถ้าไม่ไปแก้ไข สุดท้ายสิ่งนี้จะเป็นภัยแฝงที่ไม่อาจคาดเดาอย่างหนึ่ง เกรงว่าอาจนำภัยคุกคามถึงชีวิตมาได้ตลอดเวลา

เป็นเวลานี้ที่ซย่าจื้อพลันกล่าว “หลินสวิน เจ้าไม่ต้องไปธารชีวิตนั่นก็ไปประตูนิรันดร์ได้”

นางสะบัดแขนเสื้อคราหนึ่ง

วู้ม!

เรือนิรันดร์ที่ดุจดั่งโลงสำริดปรากฏกลางอากาศ

ซย่าจื้อกล่าว “ในเมื่อห้องโถงมรรคาสวรรค์เป็นกุญแจลับของเรือนิรันดร์นี้ ก็เป็นแผนที่ดาวมุ่งสู่ประตูนิรันดร์เช่นกัน เมื่อเจ้าใช้พลังพรสวรรค์หุบเหวกลืนกินเป็นสื่อนำ โคจรห้องโถงมรรคาสวรรค์ ก็จะควบรวมประตูนิรันดร์ออกมาได้”

เมื่อรู้เรื่องพวกนี้หลินสวินอึ้งงันไปแล้ว จากนั้นค่อยเผยสีหน้ายินดี “ข้าคิดไม่ถึงจริงๆ ประตูนิรันดร์นั่นเหมือนไกลสุดขอบฟ้า แต่กลับอยู่ใกล้แค่ตรงหน้า!”

“ก่อนหน้านี้เจ้าไม่เคยถามข้า ข้ายังคิดว่าเจ้ารู้อยู่แล้ว”

ซย่าจื้อกล่าว

หลินสวินพลันละอาย

ว่ากันตามจริง เมื่อก่อนเขาไม่เคยคิดไปสืบหาความลับของประตูนิรันดร์ กระทั่งไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้

ซู่หวั่นจวินที่อยู่ด้านข้างยิ้มกล่าว “เมื่อเป็นเช่นนี้เจ้าก็ไม่ต้องห่วงว่าวงจรโชคชะตาและกฎกรรมในอดีตจะเกิดการเปลี่ยนแปลงที่ไม่อาจควบคุมเพราะไปแก้ข้อบกพร่องที่ผ่านมาอีก”

ไม่ไปเปลี่ยนอดีตบนธารชีวิตนั่น ย่อมไม่ก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงต่อโชคชะตากับกฎกรรมในอดีต

หลินสวินผ่อนคลายลงมากเช่นกัน ก้าวเดินไปหน้าเรือนิรันดร์นั่น

สมบัตินี้หนาหนัก ตรงกลางประทับแผนที่ดาวลึกลับภาพหนึ่ง นั่นคือสิ่งที่วิวัฒน์มาจากห้องโถงมรรคาสวรรค์

‘ข้าอยากดูนักว่าในประตูนิรันดร์ซ่อนอะไรไว้กันแน่…’

หลินสวินสูดหายใจเข้าลึกๆ กดมือขวาลงบนแผนที่ดาว

เมื่อเขาโคจรพลังพรสวรรค์หุบเหวกลืนกิน แผนที่ดาวลึกลับนั่นพลันส่องประกาย เกิดคลื่นสะเทือนประหลาดเป็นระลอก

ตูม!

ทันใดนั้นกลางอากาศเกิดเสียงทึบหนัก ประตูบานหนึ่งปรากฏออกมาราวทำลายปราการนิรันดร์ ในบานประตูกลิ่นอายแรกกำเนิดพวยพุ่ง เงาแสงไหลวนเหมือนดวงดาวมากมายกำลังรายล้อม

ประตูนิรันดร์!

เพียงพริบตาหลินสวินก็จำได้ ตอนนั้นเจ้าแห่งมรรคาสวรรค์ก็เคยเจอประตูบานนี้

แต่ไม่รอให้หลินสวินคิดมาก ในประตูนิรันดร์นั้นแผ่กลิ่นอายน่ากลัวหนึ่ง ร่างกำยำที่ทั้งตัวเปล่งแสงทองหมื่นจั้งปรากฏ เหมือนเทพสงครามไร้เทียมทานในตำนาน

“ตาย!”

นัยน์ตาของร่างสีทองดุจโคมลุกโชน จับจ้องหลินสวินในพริบตา สะบัดทวนศึกสีทองใส่หลินสวินโดยไม่ลังเลใดๆ

ตูม!

ทวนศึกตัดผ่านอากาศ ซัดละอองแสงระเบียบไร้สิ้นสุด

เงาร่างหลินสวินนิ่งไม่ขยับ กระทั่งทวนศึกสีทองนี้ฟาดฟันมา เขาพลันยื่นมือขวาออกมาคว้ากลางอากาศทันใด

ทวนศึกสีทองนั้นถูกคว้าแน่นทันที!

เมื่อหลินสวินออกแรงที่ฝ่ามือ ทวนศึกสีทองเปี่ยมอานุภาพเกินคาดเดานี้พังทลายทุกกระเบียด ร่างสีทองที่กุมทวนยิ่งถูกซัดจนซวนเซ

“ขั้นไร้ขอบเขตใหญ่!”

ร่างสีทองส่งเสียงตกใจ

แต่เขาไม่ถอยร่น ควบรวมทวนศึกสีทองขึ้นมาใหม่อีกเล่ม แต่เมื่อฟันออกมากลับชักนำให้เกิดแสงด่านเคราะห์น่ากลัวไร้ขอบเขตแถบหนึ่ง

นั่นคือพลังของเคราะห์ดับสิ้นไร้ชีพ!

ตอนอยู่แหล่งสถานศุภโชคหลินสวินเคยเจอเคราะห์สังหารแบบเดียวกัน แต่ตอนนั้นทูตชะตาสวรรค์อิงซานอิงเป็นผู้ยืมใช้

ตอนนี้กลับถูกร่างสีทองสำแดงออกมา

เมื่อเห็นดังนี้หลินสวินแน่ใจยิ่งกว่าเดิมว่าประตูนิรันดร์นี้มีส่วนเกี่ยวข้องกับไท่ชูอย่างมาก!

ตูม!

แสงเคราะห์พุ่งเข้ามา ในที่สุดหลินสวินก็ขยับแล้ว เขาเหวี่ยงหมัดซัดออกไป ระเบิดพลังเคราะห์ดับสิ้นไร้ชีพนั้นโดยง่าย

พลังหมัดน่ากลัวนั่นยังซัดจนร่างสีทองแตกละเอียด แสงมรรคทั้งตัวกระจายดุจสายฝน!

ปึง!

ร่างสีทองลอยออกไปอย่างแรง ไม่รอให้ยืนมั่นก็หันหลังหนีเข้าไปในส่วนลึกของประตูนิรันดร์นั่น

“ซย่าจื้อ เจ้ากับผู้อาวุโสซู่รออยู่ที่นี่ ข้าไปครู่หนึ่งแล้วจะกลับมา” หลินสวินพูดพลางพุ่งตัวเข้าไปในประตูนิรันดร์นั่นแล้ว

…

หมอกแสงไร้ขอบเขต เส้นทางซึ่งก่อด้วยแสงมรรคปรากฏอยู่ในประตูนิรันดร์ ทอดยาวตรงดิ่งเข้าไปในส่วนลึกไร้สิ้นสุด

ทันทีที่เข้าไปในนั้นหลินสวินพลันรู้สึกถึงกลิ่นอายกฎระเบียบที่อัศจรรย์แปลกใหม่อย่างหนึ่ง เหมือนระเบียบมรรคที่ปกครองโลกแห่งหนึ่ง

‘หรือว่าในประตูนิรันดร์นี้เป็นโลกแห่งหนึ่ง’

หลินสวินครุ่นคิดพลางตรงไปยังส่วนลึกของเส้นทางนั้น

จิตรับรู้ของเขาสามารถสัมผัสได้ ว่าร่างสีทองที่บาดเจ็บจากมาก่อนหน้านี้กำลังหลบหนีอยู่ข้างหน้า

หลินสวินเห็นดังนี้แล้วจึงไล่ตามไปโดยไม่รีบร้อน

ผ่านไปหนึ่งเค่อเต็มๆ

ทันใดนั้นจิตรับรู้ของหลินสวินพลันจับสัมผัสของร่างสีทองไม่ได้อีก ราวกับอีกฝ่ายหายไปในครู่เดียว

หลินสวินคิดไปคิดมาก่อนเดินหน้าต่อ ไม่นานก็เห็นทางออกของเส้นทางนี้ หมุนวนเนิบช้าราวน้ำวน

แค่มองปราดเดียวหลินสวินก็รู้ว่าร่างสีทองนั่นต้องออกไปทางน้ำวนนี้แน่