ตอนที่ 705 อานุภาพแห่งหนึ่งศร

Battling Records of the Chosen One บันทึกศึกผู้กล้าท้าสวรรค์ – ตอนที่ 705 อานุภาพแห่งหนึ่งศร ตอนที่ 705 อานุภาพแห่งหนึ่งศร โดย ProjectZyphon พริบตาที่ศรแห่งนภาครามถูกดึงง้างด้วยธนูวิญญาณไร้แก่นสาร พลังภายในร่างหลินสวินทั้งมวลประดุจวาฬกลืนวารี ถาโถมสู่กลางธนูอย่างบ้าคลั่ง

หลินสวินมีความรู้สึกปานร่างกายถูกทำให้ว่างเปล่าในพริบตา

ในระดับหยั่งสัจจะที่เขาอยู่ หากกล่าวถึงความแข็งแกร่งของพลัง ล้วนเพียงพอให้โดดเด่นในโลกหน้า ถึงขั้นสามารถทำให้มหายุทธ์ระดับกระบวนแปรจุติอับอายที่ไม่อาจเทียบชั้นได้

แต่บัดนี้แค่ง้างธนูเดียวก็สูบพลังเขาเกือบหมด นี่ทำให้ตัวหลินสวินเองก็อดแปลกใจไม่ได้

ทว่าลูกศรอยู่บนสายแล้ว เหตุใดจึงยังไม่ยิง

หลินสวินแทบจะกัดฟันกรอด ใช้กำลังทุกสัดส่วน ท้ายที่สุดในตอนที่เขาจวนจะยืนหยัดไม่อยู่ ธนูวิญญาณไร้แก่นสารก็ถูกง้างเต็มที่!

ปึง!

ทันทีที่ศรแห่งนภาครามยิงออกมา เสียงหวือดั่งสัทครรลองมหามรรคดังก้องขึ้น กลางฟ้าดินปรากฏลักษณ์ประหลาดชวนประหวั่นที่ธารดาราระเบิดแหลก สรรพสิ่งดับสลาย

และรอบๆ ตัวธนู อาทิตย์จมดิ่ง กาทองร้องร่ำ เป็นภาพอันที่สะเทือนใต้หล้าและพาให้ผู้คนตื่นตระหนก!

ผืนดิน ห้วงอากาศ หินผาละแวกใกล้เคียง… ล้วนจมสู่การทำลายล้างในชั่วพริบตา กลายเป็นเสียงกัมปนาทวุ่นวาย คล้ายหมายดึงทึ้งสรรพสิ่งสู่ความว่างเปล่า ดับสลายให้สิ้นซาก

ภาพนั้นชวนสะพรึงเกินไป

ลูกศรเพียงอันเดียว

ฟ้าดินกลับถูกอานุภาพของมันช่วงชิง!

…

ไม่ดีแน่!

หมานจิ่วซึ่งสังเกตเห็นท่าไม่ดีแต่แรกก็ตระหนกจนหนังหัวแทบระเบิด สัญชาตญาณทำให้เงาร่างของเขาวาบไหว หลบหนีไปจากห้วงอากาศราวกับเงาดำ เพียงพริบตาเดียวก็ห่างไปหลายพันจั้ง เร็วจนไม่อาจคาดคิด

ในฐานะที่เป็นราชันกึ่งระดับคนหนึ่ง สำหรับชายชราที่ฝ่าฝันภยันตรายในภูเขาดาบทะเลเพลิงมาไม่รู้กี่นานเท่าไหร่ หมานจิ่วรู้สึกถึงความอันตรายถึงชีวิตเช่นนี้เป็นครั้งแรก

น่าสะพรึงกลัวเกินไปแล้ว!

ทำให้จิตวิญญาณเขาสั่นสะท้าน จิตใจโงนเงนไม่มั่นคง แทบไม่กล้าเชื่อ บนโลกนี้ทำไมมีพลังน่าพรั่นพรึงเช่นนี้

แม้เผชิญหน้าราชันที่แท้จริง หมานจิ่วยังไม่เคยรู้ซึ้งหวาดผวาและกลัวเกรงเช่นนี้มาก่อน

หนี!

ก่อนหน้าเขายังกระสันอยากได้ธนูวิญญาณไร้แก่นสารหาใดเปรียบ หมายไขว่คว้ามาครอบครอง ยามนี้เขาคิดแค่อยากหนีไปให้ไกลเท่าที่ไกลได้!

‘ธนูคันหนึ่ง ศรดอกหนึ่ง แต่ละชิ้นน่ากลัวขึ้นเรื่อยๆ หรือว่านี่คือสมบัติคู่หนึ่งรึ’

‘เด็กนี่ต้องฆ่าให้ได้ ไม่อาจปล่อยไว้เด็ดขาด!’

‘โดยเฉพาะธนูกับศรในมือเขา ยิ่งไม่อาจให้ผู้ฝึกปราณแห่งจักรวรรดิครอบครอง!’

ความคิดของหมานจิ่วเตลิดเปิดเปิง

เพียงแต่เขาพลันรู้สึกไม่ชอบมาพากลอยู่บ้าง ทิวทัศน์เบื้องหน้าจู่ๆ เปลี่ยนเป็นมืดสลัว ขณะเดียวกันเขายังได้ยินคลื่นเสียงสนั่นน่าหวาดกลัวหนึ่ง

ผลัวะ!

ราวกับบางอย่างระเบิดออก ทิวทัศน์ตรงหน้าเปี่ยมแสงโลหิต

ประสบการณ์โรมรันกรำศึกหลายปีทำให้หมานจิ่วตระหนักได้ตั้งแต่แวบแรก ว่านี่คือเสียงเคลื่อนไหวที่ร่างกายถูกจู่โจมสังหารระเบิดแหลก

ทว่า…

ทำไมมันดูแปลกพิกล

ฉับพลันนั้นความเจ็บปวดแสนสาหัสเหลือบรรยายผุดขึ้นในจิตใต้สำนึก ท้ายที่สุดหมานจิ่วถึงพบว่า แท้จริงแล้วทุกอย่างที่สังเกตเห็นเมื่อครู่ล้วนเกิดขึ้นกับตนเอง

ร่างกายของตนถูกจู่โจมสังหารระเบิดแหลก!

หมานจิ่วงุนงงพูดไม่ออกทันที ทำไมถึงเป็นเช่นนี้ เพราะอะไรความตายถึงจู่โจมฉับพลันเช่นนี้

ผลลัพธ์นี้เป็นสิ่งที่หมานจิ่วไม่เคยคาดการณ์มาก่อน!

ตั้งแต่ต้นจนจบเขาไม่ทันได้ตอบสนอง ไม่ทันได้รับรู้ ไม่ทันได้สังเกตเห็นอะไร ความตายก็มาถึงอย่างกะทันหันเช่นนี้!

‘นี่รึพลังแห่งยอดอาวุธศักดิ์สิทธิ์…’ การรับรู้สุดท้ายของหมานจิ่ว คือมองเห็นลูกศรดอกหนึ่ง

สีดำประดุจรัตติกาล เรียบง่ายและไม่หรูหรา ชั่วพริบตาก็หายไป ดูลึกลับและยากคาดเดาถึงเพียงนั้น…

…

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมาก

ไกลออกไป ผู้แข็งแกร่งระดับมหาเวททั้งหมดกำลังไล่ตามมาด้วยท่าทีเหิมเกริมน่ากลัว แต่ละคนสีหน้าเปี่ยมความตื่นเต้นดีใจและไอสังหาร

พ่อมดเถื่อนมือฉมังขบวนแล้วขบวนเล่ารอบทิศกำลังพุ่งล้อมมาทางนี้ ราวตาข่ายยักษ์ตีกรอบ เต็มไปด้วยความเชื่อมั่นเหมือนพรานล่าเหยื่อ

แต่ทว่าพริบตาที่หลินสวินปล่อยศรแห่งนภาครามดอกนั้น การเคลื่อนไหวทั้งมวลของพวกเขาต่างหยุดชะงัก ถูกเสียงชวนประหวั่นนั้นสะเทือนสยบ

จากนั้นภาพที่ทำเอาพวกเขายากลืมเลือนชั่วชีวิตก็ปรากฏในครรลองสายตา…

ศรดอกหนึ่งแหวกห้วงอากาศดุจเคลื่อนย้ายผ่านความว่างเปล่า พุ่งใส่หมานจิ่วผู้มีปราณระดับกึ่งราชันอย่างฉับพลัน!

แค่เพียงศรเดียว!

พริบตานั้นไม่ว่าเฟิงคุน จินอู้ ผู้แข็งแกร่งระดับมหาเวทคนอื่น หรือกำลังพลพ่อมดเถื่อนมือฉมังที่อยู่ใกล้ๆ ต่างตะลึงงันอยู่ตรงนั้น หัวสมองว่างเปล่า

นั่นคือหมานจิ่วเชียวนะ!

บุคคลที่เท้าข้างหนึ่งก้าวเข้าสู่ระดับราชันเถื่อน ในเผ่าพ่อมดเถื่อนล้วนเรียกได้ว่าเป็นบุคคลยิ่งใหญ่ปลายยอด

แต่เขากลับต้านศรเดียวนี้ไม่อยู่!

ถูกสังหารตายคาที่ ณ ตรงนั้น ร่างกายแตกละเอียดเป็นหยาดโลหิต ย้อมห้วงอากาศเป็นสีชาด น่าสลดจนพาให้คนสิ้นหวัง!