ตอนที่ 706 การเปลี่ยนแปลงแห่งพรสวรรค์

Battling Records of the Chosen One บันทึกศึกผู้กล้าท้าสวรรค์ – ตอนที่ 706 การเปลี่ยนแปลงแห่งพรสวรรค์ ตอนที่ 706 การเปลี่ยนแปลงแห่งพรสวรรค์ โดย ProjectZyphon หนอนกินเทพสำแดงอำนาจเหี้ยมโหด ทำเอาบรรดาผู้แข็งแกร่งพ่อมดเถื่อนเหล่านั้นลังเลละล้าละลัง ไม่กล้าพุ่งเข้ามา

เหตุการณ์พลันชะงักงันอยู่ตรงนั้นทันใด

นี่ก็คือพลังอำนาจ!

หลินสวินตัวคนเดียวเข้าสังหารในหุบเขาพยัคฆ์สองคราติดต่อกัน ทำเอาที่นี่เลือดหลั่งรินดั่งกระแสธาร ผู้แข็งแกร่งพ่อมดเถื่อนบาดเจ็บล้มตายมากมาย

บัดนี้เขายิ่งใช้ศรเดียวฆ่าราชันกึ่งระดับผู้หนึ่ง

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ แม้ภายในใจสงสัยนักว่าหลินสวินเสแสร้ง ทำทีว่ามีกำลังเหลือ แต่กลับไม่มีใครกล้าหยั่งเชิงเป็นคนแรก

แต่ในใจหลินสวินร้อนรนไม่หยุด มีเพียงตัวเขาที่เข้าใจสถานการณ์ตนเองที่สุด ว่าตัวเขามาถึงขั้นธนูแกร่งหมดแรงบินแล้วจริงๆ

หืม?

ขณะหลินสวินช่วงชิงเวลาเล็กๆ นั้นแอบสูบพลังของผลึกวิญญาณระดับสูง ทันใดนั้นจุดปราณทั้งสี่แห่งเส้นปราณหัวใจที่หน้าอกเขาแผ่กระแสความร้อนแปลกประหลาดกระจายไปทั่วร่าง

พลังภายในร่างที่เดิมแห้งขอดประหนึ่งได้รับน้ำอมฤตฟ้าประทานจนชุ่มฉ่ำในฉับพลัน แค่พริบตาก็ทำให้หลินสวินมีกำลังวังชา ฟื้นคืนพลังส่วนหนึ่ง

นี่มัน…

พลังแห่งชีพจรวิญญาณต้นกำเนิด!

หลินสวินในใจสั่นสะท้านไม่หยุด สามารถรับรู้อย่างชัดแจ้งว่าชีพจรวิญญาณต้นกำเนิดที่บริสุทธิ์ขาวสะอาด ขณะนี้กำลังเรืองแสงเปล่งประกายอยู่บนหัวใจ กระแสพลังร้อนเร่าอันเร้นลับไหลหลั่ง ประดุจรู้ตื่นก็ไม่ปาน

นี่เป็นเรื่องที่ก่อนหน้าไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน

หุบเหวกลืนกิน…

เมื่อเผชิญเคราะห์ร้ายถึงขีดสุดจึงประสบเคราะห์ดี!

‘หรือว่า… มีเพียงเมื่อใช้พลังถึงขีดสุด จึงจะสามารถปลุกพลังที่มาจากชีพจรวิญญาณต้นกำเนิดให้ตื่นขึ้นได้?’ หลินสวินตระหนักได้ถึงบางอย่าง

หุบเหวกลืนกิน คุณลักษณะพรสวรรค์หนึ่งซึ่งสมัยบรรพกาลถูกจัดอยู่ในหมู่พรสวรรค์ชั้นยอด ข่าวลือและความน่ากลัวเกี่ยวกับมันมีบันทึกไว้น้อยนัก

เพราะมันยากพบเห็นเกินไป!

แต่ไม่ต้องสงสัยเลยว่า หุบเหวกลืนกินมีปริศนายากจินตนาการ มิฉะนั้นในตอนนั้นบุคคลแห่งยุคอย่างอวิ๋นชิ่งไป๋แห่งสำนักกระบี่เทียมฟ้า มีหรือจะใจเกิดโลภโมโทสัน คิดช่วงชิงชีพจรวิญญาณต้นกำเนิดของหลินสวินซึ่งยังแบเบาะอย่างโหดร้าย

และอวิ๋นชิ่งไป๋ในตอนนี้ อาศัยพรสวรรค์หุบเหวกลืนกินก้าวเข้าสู่มรรคาสมบูรณ์ในตำนาน เป็นผู้ฝึกกระบี่ชั้นยอดในบรรดาคนรุ่นเดียวกันที่ดินแดนรกร้างโบราณ รู้จักกันในนามราชันระดับสังสารวัฏไร้พ่าย!

เท่านี้ก็พอคาดเดาความน่ากลัวของ ‘หุบเหวกลืนกิน’ ออกแล้ว

เพียงแต่สำหรับหลินสวิน ความเข้าใจและการหยั่งถึงที่เขามีต่อ ‘หุบเหวกลืนกิน’ อยู่ในขั้นสำรวจมาตลอด ยังไม่อาจหยั่งถึงปริศนาแห่งพรสวรรค์ซึ่งติดตัวแต่กำเนิด

ด้วยเหตุนี้เมื่อปัจจุบันสัมผัสถึงความเปลี่ยนแปลงของ ‘ชีพจรวิญญาณต้นกำเนิด’ จึงเพิ่งทำให้หลินสวินรู้สึกเกินคาดหมายและประหลาดใจเช่นนี้

ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ร่างกายซึ่งเดิมเหมือนดั่งตะเกียงไร้น้ำมัน บัดนี้การเปลี่ยนแปลกครั้งนี้กำลังฟื้นคืนพลังด้วยความเร็วอันน่าอัศจรรย์!

น่าเสียดาย…

ช่วงเวลาเร่งด่วนเหลือเกิน!

หลินสวินแทบอยากจะนั่งสมาธิลงกับพื้น สงบจิตหยั่งรู้ความเร้นลับของการเปลี่ยนแปลกทั้งมวลนี้ แต่ศัตรูฉกาจอยู่ตรงหน้าเขาจึงได้แต่อดกลั้น อีกทั้งยังต้องระวังการต่อสู้ที่พร้อมปะทุทุกเมื่อ

สวบ!

ท่ามกลางบรรยากาศนิ่งค้าง จู่ๆ แสงหนึ่งโฉบออกมา ความหนาวเยือกไหลหลั่ง แหวกห้วงอากาศทะลวงใส่ลำคอหลินสวิน

นั่นคือกระบี่บินกระดูกขาวเล่มหนึ่ง!

“รนหาที่!”

นัยน์ตาหลินสวินฉายแววเยียบเย็น พลันง้างธนูวิญญาณไร้แก่นสาร เพียงแค่แรงกดดันมหาศาลชวนประหวั่นที่แผ่ออกจากคันธนูก็บดกระบี่บินกระดูกขาวเล่มนั้นให้กลายเป็นจุณในพริบตา ส่งเสียงปึงก่อนกลายเป็นละอองแสงลอยละล่อง

ผึง!

ขณะเดียวกันธนูวิญญาณดอกหนึ่งก็ถูกยิงออกไป อาศัยความเร็วไม่อาจจินตนาพุ่งตรงไปทางผู้แข็งแกร่งคนหนึ่งกลางกองทัพศัตรู

นั่นคือผู้แข็งแกร่งมหาเวทคนหนึ่งที่ก่อนหน้านี้เรียกกระบี่บินออกมา เพราะอยากลองหยั่งเชิงหลินสวิน

ทว่าเขาคาดคิดไม่ถึงโดยเด็ดขาด ว่าการโต้กลับของหลินสวินจะรุนแรงและดุดันเช่นนี้!

“บัดซบ!”

เขาเปล่งเสียงด่าเดือดดาลหนึ่งก่อนหลบไปอีกฝั่ง เพียงช้าไปแล้วอย่างเห็นได้ชัด ถูกธนูวิญญาณยิงใส่แขนขวาจนแหลกระเบิด เลือดเนื้อสาดกระจาย เจ็บจนเขาแผดเสียงคำราวราวสัตว์ป่า

ทุกคนตรงนั้นสั่นสะท้าน การหยั่งเชิงครานี้ทำให้ผู้แข็งแกร่งมหาเวทคนหนึ่งได้รับบาดเจ็บอีกครั้ง นี่ทำให้ผู้แข็งแกร่งพ่อมดเถื่อนพวกนั้นหน้าเปลี่ยนสีไม่หยุดอีกครา

หรือเจ้าเด็กนี่จะมั่นใจเกินร้อยจริง ไม่เกรงกลัวสิ่งใด?

แต่ในใจหลินสวินกลับทอดถอนใจ เพิ่งจะฟื้นคืนพลังส่วนหนึ่ง กลับถูกผลาญจนหมดไปกับการยิงธนูครั้งนี้

ที่โชคดีเพียงหนึ่งเดียวคือชีพจรวิญญาณต้นกำเนิดยังคงอบอวลด้วยกระแสความร้อนปริศนา เพิ่มเสริมพลังที่แห้งขอดภายในร่างเขาไม่หยุด

“ข้าไม่เชื่ออยู่ดี เขาไม่มีทางรบชนะเด็ดขาด! ลุย ไปฆ่ามันพร้อมกัน วันนี้ไม่ว่าอย่างไรก็ต้องทำลายไอ้เด็กนี่ให้สิ้นซาก!”

หลังการดิ้นรนช่วงสั้นๆ เฟิงคุนก็คำรามดุดันตัดสินใจสู้ ยอมพลีชีพหลั่งโลหิต ก็ต้องสังหารหลินสวินให้ได้

ทันใดนั้น บรรยากาศกลางสมรภูมิเปลี่ยนเป็นหนาวเหน็บยิ่งกว่าเดิม

แม้กล่าวแล้วดูเหมือนช้า แต่อันที่จริงเหตุการณ์ตั้งแต่ทุกสิ่งหยุดชะงักมาจนถึงตอนนี้ เพิ่งจะผ่านไปแค่ไม่นานเท่านั้น แต่ความล่อแหลมอันตรายที่อยู่ภายใน มีเพียงหลินสวินที่เข้าใจกระจ่าง

บัดนี้ท้ายที่สุดเห็นศัตรูไม่ลังเลและหวาดกลัวอีก ตัดสินใจลงมือแล้ว หลินสวินพลันทอดถอนใจ ได้แค่กัดฟันสู้สุดชีวิตแล้ว

พลังที่ชีพจรวิญญาณต้นกำเนิดมอบให้แม้ไม่อาจทำให้เขาฟื้นคืนดังเดิมทันที แต่การฟื้นพลังอย่างต่อเนื่องก็พอทำให้หลินสวินมีพลังต่อสู้ส่วนหนึ่ง

เพียงแต่…