ตอนที่ 809 ยั่วยุและตามล่า

ตอนที่ 809 ยั่วยุและตามล่า เด็กหนุ่มระดับหยั่งสัจจะคนหนึ่ง?

โก่วขุ่ยเองก็ตกตะลึงโกรธจนตัวสั่น ไอ้คนที่ราวมดปลวกตัวหนึ่ง กลับกล้าเห็นคนเผ่าเขาเป็นอาหาร

จากนั้นยังขุดหลุมพรางมหึมา ทำให้พวกเขาล้มตายกันเป็นเบือ!

เขาโก่วขุ่ยเป็นถึงระดับราชันผู้ผ่าเผย ทั้งมีชื่อเสียงนานปี แม้แต่ระดับราชันทั่วไปเขาล้วนไม่เห็นในสายตา

แต่ยามนี้กลับถูกหลอกจนบาดเจ็บสาหัส เกือบประสบเคราะห์!

ความคับแค้นอับอายยากเกินบรรยายผุดขึ้นในจิตใจ ทำให้โก่วขุ่ยแทบอยากจับตัวหลินสวินมากลืนกินทั้งเป็นเสียตอนนี้

“นายน้อยวางใจ รออาการบาดเจ็บข้าฟื้นคืน ต้องจับเด็กนี่ทันที ข้าจะให้มันอยากตายก็ไม่ได้ อยากอยู่ก็ไม่รอด!”

โก่วขุ่ยกล่าวเสียงเคร่งขรึม ราชันผู้กิตติศัพท์เลื่องลือถูกเด็กหนุ่มระดับหยั่งสัจจะคนหนึ่งก่อกวนจนล้มลุกคลุกฝุ่น หากแพร่งพรายออกไปต้องเป็นเรื่องน่าขันทั่วดินแดนรกร้างโบราณแน่!

อารมณ์โก่วซวีสิงเองก็ผิดแปลกหาใดเปรียบ กล่าวสีหน้าอึมครึม “อันที่จริงข้า… ยิ่งอยากลงมือจับมันมาต้มกินทั้งเป็นด้วยตนเอง!”

เขาเป็นถึงเอกบุคคลรุ่นเยาว์ซึ่งมีสมญาบั่นพันเศียร แต่ถูกคนรุ่นเดียวกันลอบวางแผนและขุดหลุมพรางใส่เช่นนี้ นี่คือความอัปยศอดสูใหญ่หลวงโดยแท้

“เหอะๆ”

เวลานี้เอง เสียงหัวเราะเยาะพลันดังขึ้นบนอากาศแต่ไกล ยานสำเภาลำหนึ่งลอยล่องปรากฏเหนือชั้นเวหา

เงาร่างสูงสง่ายืนอยู่บนยานสำเภา อาภรณ์โบกสะบัด ผมดำพลิ้วไสวประดุจไร้มลทิน เป็นหลินสวินนั่นเอง

“เป็นเจ้า!” โก่วซวีสิงมองแค่ปราดเดียวก็จำได้ เด็กหนุ่มนั่นคือเป้าหมายที่พวกเขาต้องจัดการครานี้

“เจ้าช่างกล้านัก ยังจะกล้าปรากฏกายด้วยตัวเอง!” โก่วซวีสิงโกรธจัดจนหัวเราะ ความคั่งแค้นโหมโชน นัยน์ตาเยียบเย็นชวนประหวั่นถึงขีดสุด

เขาคาดไม่ถึงเลยว่าฝ่ายตรงข้ามไม่เพียงไม่หนีไป แต่กลับมาปรากฏตัวต่อหน้าด้วยตนเอง นี่กำลังแสดงอำนาจใช่ไหม

ช่างรนหาที่ตายซะจริง!

“ข้าจำกลิ่นได้ บนตัวเขามีกลิ่นอายนางเด็กนั่นเสี้ยวหนึ่ง เขานี่แหละเป้าหมายที่พวกเราต้องจัดการ!”

ผู้แข็งแกร่งเผ่าสุนัขสวรรค์มายาทมิฬคนอื่นตะโกนลั่น สังเกตได้ถึงฐานะของหลินสวิน

เพียงชั่วขณะเพลิงโทสะซึ่งสะสมอยู่ในใจพวกเขาระเบิดออกโดยสมบูรณ์ เป็นไอ้สวะตัวจ้อยบัดซบนี่ที่กินสหายพวกเขาคนหนึ่ง ทั้งยังขุดหลุมพรางดักพวกเขาจนอนาถ บาดเจ็บล้มตายเป็นเบือ!

บัดนี้มันยังกล้าวิ่งมาเสนอหน้าด้วยตนเอง นี่คือการยั่วยุอย่างเปิดเผยชัดๆ!

“ตายซะเถอะ!”

โก่วขุ่ยตรงไปตรงมายิ่งกว่า ชั่วพริบตาที่ชี้ชัดฐานะหลินสวินได้ ก็ผุดลุกจากการนั่งสมาธิ ซัดฝ่ามือออกไปอย่างหนักหน่วง

ตูม!

แสงโลหิตแปลบตาชวนประหวั่นแทรกสอดด้วยประกายศักดิ์สิทธิ์มรรคราชัน ทำให้ชั้นเวหาพังทลาย ชั้นเมฆแตกสลาย พุ่งเข้าปกคลุมหลินสวิน

ทว่าก่อนเขาจะลงมือ หลินสวินก็ขับยานขนส่งอวกาศเผ่นแน่บไป รวดเร็วว่องไวหาใดเปรียบ หลบหนีการโจมตีของราชันนี้ไปอย่างง่ายดาย

นี่ทำให้โก่วขุ่ยอึ้งงันไม่กล้าเชื่ออยู่บ้าง

แม้อาการบาดเจ็บของเขาครานี้ร้ายแรงสาหัส สำแดงพลังได้ไม่ถึงหนึ่งส่วน แต่อานุภาพก็หาใช่สิ่งที่เด็กหนุ่มระดับหยั่งสัจจะคนหนึ่งจะต้านทานหลบหลีกได้อย่างสิ้นเชิง!

“ยังคิดจะหนี หยุดอยู่ตรงนั้นซะ!”

ในใจโก่วขุ่ยเกรี้ยวกราดเหลือจะเอ่ย หนอนแมลงเล็กจ้อยตัวหนึ่งดันกล้าปรากฏตัวมายั่วยุ หากปล่อยมันหนีไปได้ เขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน

ตูม!

เงาร่างเขาพุ่งทะลวงเมฆา ไล่ตามล่าโดยไม่สนอาการบาดเจ็บ

นี่คือความมั่นใจของราชัน พลังมรรคราชันอยู่เหนือห้าระดับใหญ่ หยั่งถึงความเป็นความตาย หล่อหลอมมรรคแห่งราชัน ต่อให้หายใจรวยรินก็ใช่ว่าใครจะสามารถดูหมิ่นและล่วงเกินกันได้!

เห็นโก่วขุ่ยไล่ตามไปกับตา โก่วตงกลับเหมือนร้อนรนหาใดเปรียบ

เขารีบเร่งกล่าว “นายน้อย มีอะไรไม่เข้าที เด็กนี่เหลี่ยมจัดราวภูตผี ก่อนหน้าก็หลอกเราเสียย่อยยับ บัดนี้กลับปรากฏตัวทำการยั่วยุอย่างผิดปกติ เกรงว่าคงมีอุบายเล่ห์เหลี่ยมอะไรแน่!”

โก่วซวีสิงเองก็ตระหนักถึงจุดนี้ ผิดปกติเกินไปแล้ว เจ้าหมอนั่นเพิ่งปรากฏตัวก็หลบหนี ไม่รู้ว่าซ่อนหายนะอะไรไว้อีก!

แต่โก่วขุ่ยพุ่งทะยานไปด้วยความเร็วอัศจรรย์หาใดเปรียบนานแล้ว ทำเอาพวกเขาต่างเตือนไม่ทัน

“วางใจเถอะ แม้ใต้เท้าขุ่ยบาดเจ็บสาหัส การฆ่าเจ้านั่นก็เหมือนเชือดไก่ฆ่าลิง ง่ายราวพลิกฝ่ามือ!”

โก่วซวีสิงสูดหายใจลึก นัยน์ตาเขียวมรกตเปี่ยมความเยียบเย็นเคร่งขรึม “หนอนเจ้าเล่ห์ต่ำทรามเช่นมัน คงไม่เข้าใจว่าอะไรที่เรียกว่าราชัน!”

“นายน้อย เช่นนั้นพวกเราทำอย่างไรดี” โก่วตงถาม

“ตาม!”

สีหน้าโก่วซวีสิงเต็มไปด้วยไอสังหาร “หากไม่เห็นไอ้เด็กนี่ถูกลงโทษกับตา ข้าคงไม่พอใจแน่!”

ขณะกล่าววาจาเขาก็ทะยานขึ้นไปเหนือเมฆ ส่งเสียงก้องคำรามบนฟากฟ้า

โก่วตงและผู้แข็งแกร่งคนอื่นเห็นดังนั้นก็ไม่กล้าเฉยเมย รีบเร่งติดตาม

…

ตูม!

แสงอัศจรรย์สีโลหิตชวนประหวั่นโหมปล่อย ภูผาสูงชันลูกแล้วลูกเล่าแบนราบ ก้อนหินต้นไม้เก่าแก่แตกละเอียด ห้วงอากาศถูกแหวกผ่าเกิดรอยร้าวน่าพรั่นพรึง

นี่คือการโจมตีของโก่วขุ่ย ทรงอานุภาพดุดัน ไล่ตามภายใต้ฟ้าคราม ทำการจู่โจมหลินสวินอย่างน่าหวาดกลัวและอันตราย

ยานขนส่งอวกาศเหินบินราวอสนี ควบทะยานรวดเร็วตลอดทาง ความเร็วถูกหลินสวินเค้นบีบออกมาถึงขีดสุด พริบตาก็ห่างไปหมื่นจั้ง

ทว่าคิดสลัดการตามล่าของโก่วขุ่ยกลับไม่สามารถทำได้ในทันที

ถึงอย่างไรเจ้าแก่นี่ก็เป็นราชันซึ่งยืนหยัดเหนือบนปลายยอด ทระนงองอาจไม่สามารถจินตนาการ แม้ได้รับบาดเจ็บสาหัส พลังที่ปะทุก็ยังเรียกได้ว่าน่าหวาดกลัว

“ไอ้เด็กสวะ ข้าอยากดูนักว่าครานี้เจ้าจะใช้อุบายอะไรอีก!”

โก่วขุ่ยสีหน้าเลือดเย็นอำมหิต ก่อนหน้านี้เขาบาดเจ็บหนัก ผิวดำไหม้เกรียม อาภรณ์ขาดรุ่งริ่ง แต่นี่หาได้สร้างความเสียหายต่อศักดานุภาพของเขาไม่