ตอนที่ 810 ไม่ยอมตายอย่างไร้ค่า

ตอนที่ 810 ไม่ยอมตายอย่างไร้ค่า “ไอ้เด็กสวะ ทำไมไม่หนีแล้วล่ะ” โก่วขุ่ยพลันกลายร่างเป็นคน ก้าวย่างผ่านห้วงอากาศ สีหน้าอำมหิต แสงอัศจรรย์สีโลหิตทั่วร่างตลบอบอวล อานุภาพแห่งราชันกดดันครอบคลุมฟ้าดิน

เวลานี้เขาผ่อนคลายนัก เดิมทียามไล่ล่ามาตลอดทางในใจเขาระวังยิ่ง สงสัยว่าเด็กนี่จะซ่อนแผนชั่วร้าย มีเจตนาไม่บริสุทธิ์

แต่สุดท้ายตอนนี้เขาก็มองออก แผนการของมันก็แค่แผนเดิม ยังคิดอาศัยราชันอสูรเนตรทองนอเดียวนั่นมากำราบเขา นี่ทำให้เขารู้สึกขบขันนัก

ถูกหลอกไปครั้งหนึ่งแล้ว ยังจะถูกหลอกซ้ำสองอีกรึ

ไอ้เด็กนี่เห็นชัดว่าไร้น้ำยาเต็มทน!

“หนี? ทำไมต้องหนีด้วย”

หลินสวินยิ้ม ฟันขาวดุจหิมะส่องประกายเจิดจ้ากลางแสงอาทิตย์ “เจ้าไม่คิดว่าฮวงจุ้ยที่นี่ไม่เลวนักหรอกรึ”

“ฮวงจุ้ย?”

โก่วขุ่ยคิ้วขมวด รู้สึกว่าเจ้าเด็กนี่ผิดปกติยิ่ง เขาเกิดความระแวดระวัง ไม่ได้รีบลงมือ “ความตายมาเยือนจนเริ่มพูดจาเหลวไหลแล้วหรือ”

“เจ้าหมาแก่ ข้าไม่ได้ล้อเล่น นี่คือที่ฝังศพที่ข้าเตรียมให้เจ้าเป็นพิเศษ” หลินสวินกล่าวยิ้มระรื่น

โก่วขุ่ยสีหน้าพลันทะมึน แววตาวาบไหวไอสังหารแผ่พุ่ง ทำฟ้าดินสั่นสะเทือน เวลานี้แล้วเจ้าเด็กนี่ยังกล้ายั่วยุเช่นนี้ ทนไม่ไหวแล้ว!

วู้ม!

และเวลานี้เองที่หลินสวินเริ่มลงมือ!

พลังซึ่งสะสมภายในร่างมานานบรรลุถึงขีดสุดในชั่วพริบตา ทำให้ทั่วร่างเขาแผ่แสงเขียวเจิดจรัสที่ราวกับภาพฝัน ดุจดั่งภาพลวงตา

วู้ม!

ธนูวิญญาณไร้แก่นสารถูกดึงรั้งเต็มอัตรา ศรแห่งนภาครามส่งเสียงหวีดร้องทุ้มต่ำ

หลินสวินเวลานี้ประดุจเปลี่ยนร่างเป็นมือธนูเทพบรรพกาล กระดูกสันหลังบึกบึนกำยำ กล้ามแขนเป็นมัด ไอสังหารดุดันไร้รูปทรงพลังดั่งไฟสงคราม

น่ากลัวเกินไปแล้ว!

ต่างจากแต่ก่อน ครานี้หลินสวินโคจรพลังมรดกสองแบบอย่างวิชาอริยะยุทธ์และโทสะหยาจื้อ สารกาย พลังชีวิตและจิตวิญญาณทั่วร่างปะทุถึงขั้นน่าพรั่นพรึงเป็นประวัติการณ์

จิตต่อสู้พลุ่งพล่าน ทำให้พละกำลังทั่วร่างล้วนเปลี่ยนไป เสมือนเทพยุทธการกรำศึกเก้าชั้นฟ้าสิบแผ่นดิน โลหิตผลาญนภาคราม!

ไม่จำเป็นต้องสงสัย นี่คือการโจมตีอันแข็งแกร่งที่สุดโดยไม่มียั้งแม้แต่น้อยนับตั้งแต่ที่หลินสวินฝึกปราณมา โคจรพลังทั้งมวลถึงขีดสุด

หืม?

ไม่อาจไม่กล่าวถึง กลับเป็นโก่วขุ่ยที่หวาดกลัว ในฐานะราชันเขาสังเกตเห็นภยันตรายถึงชีวิตในพริบตา สีหน้าพลันแปรเปลี่ยนยกใหญ่ หมุนตัวถอยหนีโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

ตูม!

เขากลายร่างเป็นสุนัขสวรรค์มายาทมิฬตัวใหญ่มหึมา ย่ำเหยียบห้วงอากาศปานยกย้าย ความเร็วถึงขั้นสะเทือนใต้หล้า

‘กลิ่นอายชวนประหวั่นนัก เจ้าเด็กนี่ล่อลวงข้ามาเพื่อเรียกอาวุธสังหารระดับนี้มาฆ่าข้าเวลานี้หรอกรึ’

‘ยังมีอีก นั่นมันคันธนูและศรอะไร ถึงกับทำใจข้าหวาดกลัวเหลือประมาณ หรือจะเป็นยอดศาสตราอริยมรรค’

‘บัดซบ! บนตัวไอ้เด็กสวะนี่ทำไมมีสมบัติเยอะขนาดนี้ หากรู้แต่แรกคงรีบลงมือกำจัดมันทิ้งไปแล้ว!’

ระหว่างหลบหนีอย่างบ้าคลั่ง โก่วขุ่ยสีหน้าปรวนแปร เคียดแค้นจนกัดฟันกรอด เขาราชันผู้สง่าผ่าเผย กับแค่การสังหารหนอนตัวจ้อยระดับหยั่งสัจจะตัวหนึ่ง ต้องลำบากลำบนไล่ตามตลอดทางแถมลงมือไม่ได้ นี่ก็อับอายขายขี้หน้าพออยู่แล้ว

มาบัดนี้เขายังถูกทำให้ตระหนกจนถอยร่น!

นี่ทำให้โก่วขุ่ยโกรธจนแทบอกแตกตาย ไหนเลยจะคาดคิดว่าเด็กหนุ่มซึ่งถูกเขาเห็นเป็นหนอนตัวหนึ่งจะรับมือยากเช่นนี้

แต่เขากลับไม่กล้าไม่หนี อันตรายชวนประหวั่นถึงชีวิตนั่นเสียดแทงจนเขาไม่กล้าลังเลแม้เพียงเสี้ยว

ตูม!

ทันใดนั้นโก่วขุ่ยพลันหน้าเปลี่ยนสี พบว่าบนท้องฟ้าปรากฏอสนีบาตทองอร่ามสายหนึ่งกะทันหัน แสงสายฟ้าวาบฉาย พลังทำลายล้างไร้เทียมทาน

แย่แน่!

เขาตกใจจนขวัญหนีดีฝ่อ หนังศีรษะแทบระเบิด ไหนเลยจะคิดว่าระหว่างหลบหนียังมีไอสังหารเช่นนี้โผล่มาอีก

เพียงชั่วขณะเขาถูกโจมตีจนรับมือไม่ทัน ไม่อาจไม่หลีกหลบ เงาร่างพุ่งทะยานออกไปนอกระยะกว่าพันจั้ง หลบอสนีบาตสีทองนั่นได้อย่างหวุดหวิด

แต่ทว่า…

พริบตานี้เองเขาพลันแข็งทื่อไปทั้งตัว สัมผัสถึงไอสังหารรุนแรงสายหนึ่งที่จู่โจมมาถึง

“ข้าจะทุ่มสุดตัวกับเจ้า!”

โก่วขุ่ยเวลานี้สำแดงความเด็ดขาดและดุดันของราชัน ทั่วร่างพรั่งพรูแสงอัศจรรย์มหามรรคที่ชวนประหวั่น สารกาย พลังชีวิตและจิตวิญญาณราวกำลังลุกโชน ร่างกายเคลื่อนไหว ไม่ถอยร่นกลับพุ่งทะยานไปยังหลินสวินซึ่งอยู่ห่างไกล

ตูม!

พริบตานั้นศรแห่งนภาครามทะลวงผ่านร่างโก่วขุ่ยจนเกิดรูโหว่มหึมา ร่างกายซีกหนึ่งระเบิดออก เลือดเนื้อซ่านเซ็น

เปลี่ยนเป็นผู้ฝึกปราณอื่นถูกโจมตีเช่นนี้ เกรงว่าคงวิญญาณหลุดลอยขวัญกระเจิง ชีพวายนานแล้ว

แต่ทว่าที่น่ากลัวคือโก่วขุ่ยยังคงพุ่งทะยาน กลิ่นอายทำลายล้างน่าพรั่นพรึงแผ่กระจายทั่วร่างจนฟ้าดินคร่ำครวญ

ห่างออกไปหลินสวินหน้าซีดเผือด ทั่วร่างพลันอ่อนระทวย เพียงแต่เขาในยามนี้กลับมีสีหน้าเคร่งเครียด ออกจะรับมือไม่ทันอยู่บ้าง

เดิมคิดว่าศรเดียวคงพอสังหารโก่วขุ่ยซึ่งบาดเจ็บสาหัสอยู่ก่อนแล้ว ไหนเลยจะคิดว่าชะตาเจ้าหมาแก่นี่จะแข็งเช่นนี้!

นี่ก็คือราชัน ระดับพลังปราณอันยิ่งใหญ่ทั้งห้าที่เปรียบเสมือนขุนเขาใหญ่ห้าลูก ทำให้ผู้ฝึกปราณบนโลกเสาะหาหนทางอย่างยากลำบาก

และราชันคือผู้ยืนหยัดบนหมู่คีรีเหนือระดับทั้งห้า ผยองมองโลกจากเบื้องสูง พลังที่ครอบครองมองทะลุอุปสรรคแห่งความเป็นตาย เริ่มเสาะหาโอกาสแห่งอมตะ!

ผู้ที่เด่นผงาดเช่นนี้มีหรือจะสังหารได้โดยง่าย

แต่ก่อนหลินสวินเคยสังหารแค่ราชันกึ่งระดับ และเคยพบเห็นราชันที่แท้จริงถูกฆ่า แต่อย่างไรก็ยังไม่เคยต่อกรกับราชันที่แท้จริงมาก่อน เป็นธรรมดาที่ไม่อาจรู้ว่าระดับราชันน่ากลัวมากเพียงใด

ยามนี้เมื่อเขาตระหนักถึงจุดนี้อย่างชัดเจน สถานการณ์ก็ล่อแหลมอันตรายแล้วส

“ไอ้เด็กสวะ ตายซะ!”

โก่วขุ่ยดวงตาปูดโปนแทบถลน เสียสติและบ้าคลั่งโดยสมบูรณ์ ทันทีที่ราชันบันดาลโทสะ ภูผาธาราผันเปลี่ยนง่ายดาย โลหิตหลั่งดั่งชลธาร นับประสาอะไรกับโก่วขุ่ยซึ่งตอบโต้ก่อนความตายมาเยือน จึงยิ่งน่าสะพรึงอย่างที่สุด

ก็เห็นฟ้าดินกล้เคียงถล่มทลาย แสงมรรคกู่ก้อง เผยสัญญาณอลหม่านราววันสิ้นโลก น่ากลัวถึงขีดสุด