บทที่ 104 คู่หมั้น

“เซวเหริน คุณหลอกฉัน?”

“คุณเข้าหาฉัน ก็เพื่อต้องการซูซูเหรอ!”

ซูหนานถามอย่างโกรธเคือง

เซวเหรินกอดซูหนานอ้อมแขนแล้วพูดว่า "ที่รัก ยัยสารเลวคนนั้นจะมาเทียบกับเธอได้ยังไงล่ะ?"

“แต่คุณก็รู้ว่า ผู้ชายอยากรู้อยากเห็นทั้งนั้น”

“ผมก็แค่อยากจะดู ว่ารองเท้าพังๆ นี่มันทำอะไรได้บ้าง ได้ยินมาว่าตัวบิ๊กๆ มากมายในโลกการค้าของหลงเจียงกำลังถูกเธอเล่นอยู่”

“รวมถึงเถียหลินเฟิงประธานการค้าด้วย”

“จริงสิ เพียงคุณช่วยฉันเติมเต็มความปรารถนานี้ แค่ครั้งเดียวก็ได้ ฉันจะแต่งงานกับคุณ ให้คุณเป็นนายหญิงของตระกูลเซว”

“เป็นอย่างไง？”

ซูหนานใจเต้น

ตอนนี้ เซวเหรินเป็นเหมือนฟางเส้นสุดท้ายของเธอ เพียงจับมันได้ เธอจะเกิดใหม่อีกครั้ง

หากจับเอาไว้ไม่ได้ ชีวิตนี้จะถูกวงศ์ตระกูลดูหมิ่น จะไม่มีวันพลิกกลับมาได้

ติดตามอู๋เฟยมาห้าปี เธอเข้าใจอุปนิสัยของพวกลูกคุณหนูแบบนี้ เป็นอย่างดี

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ถ้าต้องการเป็นนายหญิงของตระกูลที่ร่ำรวย ต้องมีจิตใจที่ยอมให้สามีของคุณไปยุ่งกับดอกไม้ดอกอื่น มีจิตใจที่กว้างขวาง

พูดอีก อีกด้านนึง เพื่อให้ได้เซวเหริน ในทางกลับกัน มันคือการแก้แค้นซูซูและฉินเทียน

ซูซู เธอไม่ใช่ว่าเสแสร้งทำเป็นสูงส่งเหรอ?

ฉินเทียน นายไม่ใช่ว่าหยิ่งผยองเหรอ?

เมื่อถึงเวลานั้นให้เซวเหรินจัดการ ดูสิว่าสูงแค่ไหน จะหยิ่งผยองแค่ไหน!

เธอกัดฟันและพูดว่า “โอเค！ ฉันตอบรับ!”

“เซวเหริน ฉันรักคุณจริงๆ ถึงตัดสินใจทำแบบนั้น หวังว่าคุณจะไม่ทำให้ฉันผิดหวัง!”

เซวเหรินปลื้มปริ่ม.

หลังจากที่ทั้งสองลุกขึ้นและเก็บสัมภาระเสร็จ นำของขวัญล้ำค่ามา ขับรถหรู ตรงไปที่บ้านของซู

ในขณะนี้ ตระกูลซู

ซูเป่ยซานรักษาตำแหน่งหัวหน้าครอบครัวเอาไว้อย่างลำบาก เขาเรียกประชุมคนในตระกูล หารือนโยบายการจัดการต่อไปของศูนย์การแพทย์แผนจีน

ทุกคนก้มหัวคอตก

แม้ว่าซูซูจะพูดอะไรบางอย่าง ซัพพลายเออร์ก็กลับมาจัดหาให้พวกเขาอีกครั้ง แต่ตระกูลซูก็แทบไม่รอด

แต่ว่า เมื่อเทียบกับเมื่อก่อน ตกลงเป็นอย่างมาก

ไม่นานมานี้ ตระกูลซูของพวกเขาเกือบจะเขย่งตัวขึ้นไปอยู่ในหมู่ตระกูลระดับสามของหลงเจียงได้ แต่ตอนนี้ พวกเขายังเทียบชั้นกับชั้นที่สิบแปดไม่ได้ด้วยซ้ำ

ดูเหมือนว่าในอนาคตพวกเขาจะอยู่แบบอดๆ อยากๆ คนในตระกูลที่เคยใช้ชีวิตสุขสบาย ก็ไม่สมัครใจ

ในใจพวกเขาเต็มไปด้วยความเกลียด แต่ไม่กล้าแสดงออกมา

“การมีห้องยาจีนเหล่านี้ไม่เลวเลย อย่าลืม ตอนพวกเราเริ่มต้น มันเป็นแค่แผงขายของริมถนนด้วยซ้ำ”

“ทุกคนตั้งใจทำงาน ก็ไม่ต้องกังวลเรื่องกินเรื่องอยู่”

“ไม่มีเรื่องอะไรแล้ว ก็แยกย้ายกันเถอะ” ซูเป่ยซานรู้สึกท้อแท้

คนในตระกูลดูผิดหวัง เตรียมตัวออกไป

ทันใดนั้น เสียงปัง ประตูถูกถีบออก มีคนร้ายเจ็ดหรือแปดคนพุ่งเข้ามา

“ซูยู่เต๋อ เขามาจากตระกูลคุณเหรอ?” คนหัวล้านคนนำ มองไปรอบๆ ถามด้วยน้ำเสียงเยาะเย้ย

คนในตระกูลซูทุกคนตกตะลึง

"พวกคุณคือใคร?"

"จะทำอะไร?"

ผู้ชายหัวล้านหยิบใบแจ้งชำระหนี้มาปึกนึง ในมือข้างนึงถือใบมีดสั้นที่แหลมคมเอาไว้ ปึกเสียงนึง เอาใบชำระหนี้ปักลงบนโต๊ะอย่างแรง

“นี่เป็นหนี้การพนันที่เขาแพ้ เขาติดค้างพวกเรา”

"ทั้งเงินต้นเงินดอกรวม 20 ล้าน"

“ตอนนี้เขาตายแล้ว เงินก้อนนี้ พวกคุณต้องรับใช้”

อะไรนะ！

คนในตระกูลซูทุกคนตกตะลึง

ซูยู่เต๋อมักจะเข้าออกบ่อนพนันตอนยังมีชีวิตอยู่ ยิ่งไปกว่านั้นตัวเขาเองก็เช่าไร่เล็กๆ ในเขตชานเมือง อาศัยอยู่ในห้องใต้ดิน

ในรัชสมัยของบัญชาพญายม เขาถูกฆ่าตายในท้องถนน

คิดไม่ถึงว่าวันนี้ จะมีพวกทวงหนี้มาทวงถึงหน้าประตู

20 ล้านสำหรับตระกูลซูตอนนี้ เป็นตัวเลขที่สูงเทียมฟ้า

“นีมันเรื่องวุ่นวายอะไรกัน!”

“ซู่ยู่เด๋อไม่เกี่ยวอะไรกับพวกเรา ถ้าพวกคุณต้องการทวงหนี้ ก็ไปถามหาเขาที่นรก!”

“ตระกูลซูไม่ใช่ที่ที่เจ้าจะมาทำตัวกำเริบ!” ซูเหวินเฉิงตอบโต้กลับ ตะโกนเสียงดัง