บทที่ 106 คฤหาสน์หงส์ขาว

ซูเป่ยซานผู้เย่อหยิ่งไม่เคยก้มหัวเมื่อทำผิดมาตลอดชีวิต คิดไม่ถึงว่าจะโทรมาขอโทษด้วยตนเอง

ยิ่งกว่านั้นก็ยังเป็นเด็ก

ซูซูได้รับโทรศัพท์ รู้สึกคาดไม่ถึง

เธอไม่สามารถกลั้นน้ำตาเอาไว้ได้

“คุณปู่ ไม่ต้องขอบคุณหรอก แค่ต่อไปนี้พวกคุณสบายดี ฉันจะไม่เสียใจเลย”

สำหรับคำเชิญรับประทานอาหารค่ำ เธอปฏิเสธอย่างสุภาพ

ซูเป่ยซานเอ่ยพูดอย่างเคร่งขรึม: "หลานสาวที่รัก เธอพูดแบบนี้ ยังไม่ยอมให้อภัยคุณปู่อีกเหรอ?"

“หรือว่า อยากให้คุณปู่ไปหาด้วยตัวเอง ไปขอโทษถึงที่?”

"ไม่ต้อง ไม่ต้อง!" ซูซูรู้สึกลำบยากใจ จำเป็นต้องยอมตอบรับ

ยิ่งกว่านั้น ภายในใจของเธอ ยังคงมีความคาดหวังเช่นนั้นอยู่เล็กๆ

เป็นเหมือนวันเก่าๆ กับคนในตระกูลที่เคยสนิทชิดเชื้อกัน ฟื้นฟูความสัมพันธ์นั้น

ในเมื่อ เธอเติบโตมากับตระกูลซู

ในวัยเด็กของเธอ มีความสุขไม่รู้ลืมมากมายที่คนในตระกูลมอบให้

กังวลว่าหยางยู่หลันและฉินเทียนจะมีความเห็นอย่างอื่น ซูซูบอกว่าเขาจะทำงานล่วงเวลา ไม่กลับบ้านมากินข้าวเย็น เลิกงานตอนเย็นก็นั่งแท็กซี่มาที่ตระกูลซูเพียงคนเดียว

ตามความคิดของเธอ เพื่อพบกับคนในตระกูล เพื่อตัดความคับข้องใจครั้งก่อน แล้วเธอจะกลับไปทันที

ใครจะไปรู้ คนในตระกูลดึงเธอไว้ ทำให้หวนคิดถึงอดีต ทำให้ซูซูซาบซึ้งใจ

ซูหนานก็เรียกพี่สาวไม่หยุดปาก ดูๆ ไปก็จริงใจจริงใจและสำนึกผิดเป็นอย่างมาก

ซูเป่ยซานปาดน้ำตาแล้วพูดว่า "ซูซู พ่อเจ้าตายไปเร็ว"

“ไม่อย่างนั้น คนพวกนั้น ในเรื่องความถนัดและความสามารถ ใครจะเทียบเขาได้?”

“เฮ้อออ น่าเสียดาย พระเจ้าอิจฉาคนเก่ง!”

“แต่โชคดี ที่ได้เห็นว่าเจ้าเก่งมากขนาดนี้ ปู่เชื่อว่าพ่อของเจ้าจะตายตาหลับ”

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ซูซูอดไม่ได้ที่จะตาแดง

ภายใต้การโน้มน้าวใจและการเยินยอของคนตระกูล ได้ดื่มไวน์แดงจำนวนมาก โดยไม่รู้ตัว

เมื่อซูหนานเห็นว่าเป็นเวลาสมควรแล้ว จึงดึงซูซูไปอย่างเงียบๆ แล้วเดินออกมาข้างนอก

“พี่ ฉันอยากจะขอให้พี่ช่วยอะไรฉันหน่อย หวังว่าพี่จะไม่ปฏิเสธ เห็นแก่เราที่โตมาด้วยกัน”

ซูซูชะงักเล็กน้อย เธอก็พูดอย่างรู้สึกลำบากใจจ: "ซูหนาน เธอกำลังพูดถึงการแต่งงานกับอู๋เฟยเหรอ?"

“เรื่องแบบนี้ สำหรับฉันที่เป็นคนนอก ไม่เหมาะที่จะเข้าไปยุ่งเกี่ยว”

ซูหนานยิ้มแล้วพูดว่า "นี่มันงานวิวาห์ แต่มันไม่ใช่กับอู๋เฟย"

"ในชีวิตฉัน อู๋เฟยมันเป็นอดีตไปแล้ว ฉันอยากเริ่มต้นชีวิตใหม่"

ซูซูประหลาดใจ: "เธอหมายถึง พบรักใหม่อีกครั้ง?"

ซูหนานพยักหน้าและกล่าวว่า "เขาเป็นคนเก่งมาก เก่งกว่าอู๋เฟยเป็นร้อยเท่า ที่สำคัญคือเขาดีกับฉันมาก"

“พี่ ฉันรู้ว่าพี่ยุ่งมาก เลยอยากใช้โอกาสนี้ลองชุดเจ้าสาวไปกับฉันด้วย ได้ไหม?”

“นอกจากพี่แล้ว ไม่มีใครมาทำเรื่องแบบนี้กับฉันอีกแล้ว”

ซูซูปฏิเสธไม่ได้ ทำได้แค่ต้องยอม

ซูหนานดีใจจนตัวสั่น เธอขับรถเอง พาซูซู มาที่ที่หนึ่ง

ซูซูรู้สึกงงเล็กน้อยเมื่อเห็นประตูคฤหาสน์หงส์ขาวที่ปิดอยู่ตรงหน้า นี้ดูไม่เหมือนสถานที่สำหรับลองชุดแต่งงาน

หลินซู่รีบพูดขึ้น “พี่ คฤหาสน์หงส์ขาวแห่งนี้ เป็นสตูดิโอชุดแต่งงานส่วนตัว”

"จุดประสงค์ของพวกเขา คือแต่งตัวลูกเป็ดขี้เหร่ทุกตัว ให้เป็นหงส์ขาว"

“ฉันนัดไว้แล้ว เรารีบเข้าไปกันเถอะ”

ซูซูถูกดึงเข้ามา เดินเข้ามาในห้องขนาดใหญ่

ข้างๆ เตียงขนาดใหญ่ บนไม้แขวน มีชุดแต่งงานสีขาวประดับด้วยอัญมณีเป็นประกายแขวนอยู่

สวยเหมือนชุดแต่งงานของเจ้าหญิงในเทพนิยาย

แม้แต่ซูซูเองก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกหวั่นไหวเล็กน้อย

ไม่มีผู้หญิงคนไหน ที่ไม่วาดฝันเอาไว้ว่าวันหนึ่ง จะสวมชุดแต่งงานที่สวยที่สุดในโลก ถูกชายที่เธอรักเดินจูงมือ เดินเข้าไปในวังที่มีความสุขที่สุด

และในตอนแรกเพราะเกิดเรื่องกะทันหัน เธอจึงถูกบังคับให้แต่งงานกับฉินเทียน ไม่ได้มีโอกาสสวมชุดแต่งงาน

ในหัวใจของเธอ ชุดแต่งงานคือเสื้อผ้าที่สวยงามที่สุดในชีวิตของผู้หญิง บรรจุความปรารถนาและความคาดหวังที่สวยงามเอาไว้

ในตอนนั้นฉินเทียนไม่คู่ควร