บทที่ 107 ขาดไปแม้แต่วินาทีเดียว นับว่าฉันแพ้

ฉินเทียนยุ่งอยู่กับสวนสัตว์ร้ายในตอนกลางวัน กลับบ้านมาก็ดึกแล้ว ได้ยินว่าซูซูยังไม่เลิกงาน เขาก็รู้สึกแปลกๆ

ว่าแล้ว ก็กดโทรหาซูซู

ในตอนนี้ ซูซูที่เมาเล็กน้อย ตอนที่ไม่ได้สนใจเหตุการณ์อะไร มือถือถูกปิดโดยซูหนานอย่างเงียบๆ

พวกเขากำลังเดินทางไปคฤหาสน์หงส์ขาว

ไม่สามารถติดต่อซูซูได้ ฉินเทียนรีบโทรไปที่แผนกต้อนรับของบริษัท

พนักงานสาวที่เป็นเวรบอกว่า หัวหน้าซูออกไปตั้งแต่เลิกงานแล้ว

อะไรนะ？

ฉินเทียนตกใจ รู้สึกว่ามันแปลกๆ ได้ในทันที

“แม่ครับ ผมจะไปรับซูซูเลิกงาน” พูดจบก็ขับรถออกไป

ระหว่างทาง เขาโทรมาอู๋เฟยก่อนเป็นอันดับแรก: "ที่ฉันให้นายติดตามเซวเหริน เป็นไงบ้าง?"

“ตอนนี้ผู้ชายคนนั้นอยู่ที่ไหน?”

สัญชาตญาณทำให้เขารู้สึกว่าการหายตัวไปของซูซู ต้องเกี่ยวข้องกับเซวเหริน

น้ำเสียงของอู๋เฟยค่อนข้างตื่นตระหนก แต่เขาบอกฉินเทียนว่า เซวเหรินอยู่ที่สโมสรของตระกูลเซวลงทุนทั้งวันที่คฤหาสน์หงส์ขาว ไม่ได้ไปไหน

ที่จริงแล้วเมื่อคืนเขาเห็นกับตาตัวเอง ซูหนานตามเซวเหรินไปที่โรงแรม เช้านี้ ซูหนานพาเซวเหรินไปที่ตระกูลซู

ไม่นานหลังจากนั้น เซวเหรินก็จากไปอย่างอารมณ์ดี

เหตุผลที่ฉินเทียนไม่ได้รับข่าวคราวนี้ ก็เป็นเพราะความเห็นแก่ตัวของอู๋เฟย

อดีตภรรยาที่ไม่อยากได้ของตน หวังสูงปีนขึ้นต้นไม้ใหญ่อย่างเซวเหรินเร็วนัก

คิดถึงฉากที่พวกเขาอยู่ในโรงแรม ในใจของอู๋เฟยก็ยิ่งรู้สึกอึดอัดมาก แล้วก็รู้สึกว่ามันแปลกๆ

รู้สึกเหมือนถูกซูหนานแก้แค้นเคืองและตบหน้า

ในขณะเดียวกัน เขาก็รู้สึกว่าซูซานและเซวเหรินอยู่ด้วยกัน ไม่น่าจะเกี่ยวอะไรกับซูซู

และตามรายงานของลูกน้องที่คอยเฝ้าระวังภายใต้ของเขา หลังจากที่เซวเหรินออกจากตระกูลซู เขาก็เข้าไปในคฤหาสน์หงส์ขาว และไม่ได้ออกไปไหนเลย

ดังนั้นก็เลยไม่ได้บอกฉินเทียน

ฉินเทียนโทรหาเหลยเป้าทันที: "ตรวจสอบกล้องวงจรปิดทันที แล้วเช็คว่าคุณซูจะไปไหนหลังจากเลิกงาน"

วิธีนี้เห็นผลมากๆ เหลยเป้ามีฐานะพิเศษ เขาโทรไป แผนกจราจรให้ความร่วมมืออย่างเต็มที่

ได้ตรวจสอบได้ทั้งเมือง ไม่นาน ก็รู้ว่าหลังจากเลิกงาน ซูซูก็นั่งแท็กซี่ไปที่ตระกูลซูเพียงคนเดียว

หลังจากนั้นสองชั่วโมง ก็นั่งรถซูหนานออกไป

“ไปที่ไหน？”

“คฤหาสน์หงส์ขาว”

อะไรนะ? เมื่อได้ยินชื่อนี้ ฉินเทียนก็นึกถึงคำพูดของอู๋เฟยทันที

เซวเหรินใช้เวลาทั้งวันลงทุนอยู่ในสมาคมของตระกูลเซว

สโมสรนั้นคือคฤหาสน์หงส์ขาว

สถานการณ์จริงกำลังจะเปิดเผย ฉินเทียนก็โกรธขึ้นมาทันที ตาแทบลุกเป็นไฟ

“เซวเหริน ครั้งนี้นายได้ตายสมใจแน่！”

คำรามออกมาด้วยความโกรธ เขาขับรถแลนด์โรเวอร์ รีบไปที่คฤหาสน์หงส์ขาว

กลัวว่าเวลาจะสายเกินไป เขาจึงส่งข้อความเสียงให้เหลยเป้า เถียหลินเฟิงและอู๋เฟยพร้อมกัน

ขอให้ลูกน้องทุกคน โดยเฉพาะคนที่อยู่ใกล้คฤหาสน์หงส์ขาว รีบไปที่นั่นให้เร็วที่สุด

เหลยเป้าเรียกรวมคนของเขา รีบออกเดินทาง

ด้วยคำสั่งจากเถียหลินเฟิง เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของตระกูลเถีย จึงรีบไปที่คฤหาสน์หงส์ขาว

เขาไม่สบายใจ ในขณะเดียวกันก็ ออกคำสั่งให้สมาชิกสมาคมการค้าคนอื่นๆ

พลังของพ่อค้าเหล่านี้ แต่ละรายไม่ควรมองข้าม ลูกน้องพวกเขาถูกส่งไปในระยะเวลาอันสั้น

บางคนรีบออกจากบ้าน บางคนรีบออกจาก KTV รวมถึงสถานที่ต่างๆ เช่น โรงแรม อินเทอร์เน็ตคาเฟ่ ห้องเล่นเกม บ่อนการพนัน และที่อื่นๆ

กระโดดขึ้นรถ และขับมาด้วยควมเร็วสูง

อู๋เฟยฟังคำสั่งฉินเทียนแล้ว รู้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ รีบพาคนไปด้วยตัวเองทันที

ในเวลาเดียวกัน คนนับหมื่น และยานพาหนะหลายพันคัน ก็สร้างความตื่นตาตื่นใจให้คนเกือบครึ่งเมือง

มีจุดหมายเดียว ก็คือคฤหาสน์หงส์ขาว!

“อย่านะ！”