ตอนที่ 15
บทที่ 15 การลงโทษเริ่มขึ้นแล้ว
October 21, 2026
หมอนี่เห็นชัดว่าไม่ได้หิวน้ำ แต่คือตั้งใจเหยียดหยามฉัน！
เถียหนิงซวงโมโหจนแทบจะเอาแก้วชาโยนลงบนพื้น
บูซานที่อยู่ด้านข้างยื่นมือมาถึงอย่างสายฟ้าแลบจับแขนของเถียหนิงซวงไว้ ส่ายหน้าอย่างหนักแน่นแล้ว
ความหมายนั่นคือคุณหนูขออย่าได้วู่วาม
เถียหนิงซวงอยากที่จะพูดอะไร ฉินเทียนที่เดินไปถึงหน้าประตูพูดเสียงดังว่า“ลูกชายตระกูลซู จำคำพูดของผมไว้”
“หลังสิบวันถ้าไม่สามารถเป็นอย่างที่ผมต้องการได้ ให้ครอบครัวของพวกคุณย่อยยับ”
เสียงดังกึกก้องเหมือนเป็นการตักเตือนจากเทพแห่งสวรรค์
เวลานี้เงาหลังของเขาจู่ ๆ สูงใหญ่อย่างไร้ขีดจำกัด ดูไปแล้วเหมือนปีศาจที่กำหนดร้อยล้านหมื่นสิ่งมีชีวิต！
ทันใดนั้นทั้งสถานที่นั้นก็ถูกบรรยากาศที่น่ากลัวชนิดหนึ่งปกคลุมไว้เงียบมาก
“คุณหนูรีบไป！”
บูซานร้องเสียงต่ำเสียงหนึ่งแล้วพาเถียหนิงซวงอีกทั้งบอดี้การ์ดทุกคนไล่ตามขึ้นไป
บอดี้การ์ดทุกคนอพยพถอยกลับเหมือนกระแสน้ำ
ชั่วพริบตาหน้าประตูก็ว่างเปล่า
คนตระกูลซูบุกออกมาแล้วมองเห็นรถเบนซ์สีดำมากมายขบวนหนึ่งเหมือนมังกรยาวสีดำ คดเคี้ยวออกไป หายไปในฉากที่มืดมิดอย่างรวดเร็ว
พวกเขาเหมือนเพิ่งตื่นจากความฝัน มองหน้ากันต่างก็มีสีหน้าที่ตื่นกลัวไม่สงบ
“มิน่าล่ะคนแซ่ฉินกล้าพูดโอ้อวดอย่างนี้ ที่แท้เขาสร้างความสัมพันธ์เส้นนี้กับตระกูลเถียแล้ว！” ซูเป่ยซานพูดเสียงต่ำ
เขาใจลอย ในใจกำลังนึกถึงเรื่องที่ฉินเทียนพูดสองเรื่องเมื่อกี้อยู่
หรือว่าเขาต้องการรับผิดชอบเรื่องนั้นจริง ๆ เหรอ？
ยังมีบริษัทที่อยู่ในมือของซูเหวินเฉิง วันนี้มีเงินทองเข้ามามากมายเป็นเสาหลักทางเศรษฐกิจที่สำคัญของตระกูลซู
หรือว่าจะต้องคืนให้กับหยางยู่หลันจริง ๆ ？
“คุณปู่ไม่ต้องตื่นตระหนกไป ผมรู้แล้ว！”
คำพูดของซูเหวินเฉิงดึงดูดความสนใจของทุกคน
“พี่เหวินเฉิง พี่รู้อะไรแล้ว ？” ซูเหวินปินถามอย่างรีบร้อน
ซูเหวินเฉิงพูดยิ้มอย่างเย็นชา“คนแซ่ฉินเดิมทีไม่ใช่สร้างสายสัมพันธ์กับตระกูลเถีย”
“พวกคุณลืมที่ผมพูดเมื่อกี้แล้ว เขาสวมรอยใช้ชื่อของหวางโป๋เหนียนสมาคมการแพทย์บังคับให้หม่ายงไล่เฉ่าเต๋อและหลี่เฉียงออก”
“กระทั่งใบอนุญาตทางการแพทย์ต่างก็ถอนและยกเลิกไปแล้ว”
“เอาตามที่ผมรู้ ร่างกายของนายท่านตระกูลเถียมีโรคเก่าอยู่ยากที่จะรักษาให้หายได้มาตลอด”
“ผมทาย ตระกูลเถียก็คือได้รับข่าวแล้ว สงสัยว่าคนคนแซ่ฉินมีความเกี่ยวข้องกับหวางโป๋เหนียนดังนั้นเชิญเขาไปรักษาโรค”
“เรื่องชนิดนี้พูดจริง ๆ ก็คือลองทำครั้งสุดท้ายเท่านั้น”
“คนแซ่ฉินน่าขำ คิดไม่ถึงยังเสแสร้งทำท่าทางออกมา บังคับคุณหนูใหญ่ของตระกูลเถียก้มหน้ายกชาต่อหน้า”
“รอคนของตระกูลเถียพบว่าฉินเทียนรักษาโรคไม่เป็น เป็นแค่คนหลอกลวงคนหนึ่งจะไม่ละเว้นชีวิตของเขาอย่างเด็ดขาด！”
ฟังการวิเคราะห์ของเขาแล้วทุกคนรู้สึกว่าสมเหตุสมผล บนหน้าในที่สุดก็เปิดเผยรอยยิ้มออกมาอีก
“เหวินเฉิง นายต้องคิดหาวิธีเปิดโปงหน้ากากปลอมของฉินเทียนออกมาและช่วงชิงความรู้สึกที่ดีของคุณเถียมา”
“ตระกูลซูถ้าหากสามารถเชื่อมการแต่งงานกับตระกูลเถียได้ นั่นถึงจะเป็นเรื่องใหญ่ที่ทำให้ชาติตระกูลมีหน้ามีตาอย่างแท้จริง！” ซูเป่ยซานพูดอย่างดีใจ
ซูเหวินเฉิงพูดอย่างตื่นเต้น“คุณปู่วางใจ！”
“ตามที่ผมสังเกตหนิงซวงเธอก็คือภายนอกเย็นชาแต่จิตใจดี ที่จริงเธอได้เกิดความรักต่อผมนานแล้ว เพียงแต่อายที่จะยอมรับก็เท่านั้น”
“ผมรับรอง จะให้เธอแต่งเข้าตระกูล ให้เธอมีทายาทสืบทอดให้ตระกูลซูของพวกเรา！”
คิดถึงมีวันหนึ่งกอดสาวสวยในอ้อมกอดภายใต้ความภาคภูมิใจของเขา ความดีใจก็แสดงออกมาบนใบหน้า
เจอกับความตื่นตระหนกตกใจแล้ว บรรยากาศที่น่ายินดีก็ยิ่งเพิ่มมากขึ้น
“คุณปู่ พี่เหวินเฉิง คุณลุงคุณอาทุกท่าน พวกเรากลับไปดื่มเหล้าต่อกันเถอะ”
“วันนี้เป็นเทศกาลวันไหว้พระจันทร์ เริ่มแรกเป็นสมาคมการแพทย์แล้วก็เป็นคุณหนูตระกูลเถียอีก พี่เหวินเฉิงนำเรื่องมงคลสองเรื่องมาพร้อมกันให้กับตระกูลซูของพวกเราแล้ว”
“พวกเราฉลองให้ดี ๆ ！” ซูเหวินปินพูดอย่างไม่พลาดโอกาส
“ใช่ ดื่มต่อ！”
“ชนแก้วให้พี่เหวินเฉิง ชนแก้วให้ลูกเขยคนเก่งของตระกูลเถีย！” ทุกคนหยอกล้อขึ้นมา