ตอนที่ 251
บทที่ 251 ไม่ติดค้างกันแล้ว
October 21, 2026
และในเวลานี้เอง ผู้ชายเลอะเทอะที่หนวดเครารุงรัง บนตัวเต็มไปด้วยกลิ่นบุหรี่และเหล้าคนหนึ่ง ก็เดินเข้ามาพร้อมกับอาหารสำเร็จรูปหนึ่งถุง
เมื่อเห็นภาพเหตุการณ์ที่อยู่ตรงหน้า ดวงตาเขาก็แดงเถือกขึ้นมาในทันที ถลึงตาใส่ฉินเทียนพลางถามว่า: “มึงเป็นใคร?”
“อยู่ในบ้านกูได้ยังไง?”
“ไอ้สารเลว มึงกล้าขโมยเมียกูงั้นเหรอ! กูจะฆ่ามึง!”
หลังจากพูดจบ เขาก็หยิบขวดเบียร์ขึ้นมาจากโต๊ะในห้องรับแขก พุ่งตรงเข้ามาด้วยดวงตาที่แดงเถือก
“อย่านะ!”
“ฉินเทียนรีบหนีเร็ว!”กงลี่อุทานอย่างตะลึง
เมื่อฉินเทียนมองเห็นชายหนุ่มที่สกปรกเลอะเทอะคนนี้ และนึกได้ว่าเขาทำแบบนั้นกับกงลี่ ไฟโกรธจึงลุกโชนขึ้นมาในทันที
แม้ว่ากงลี่จะเป็นภรรยาในอดีตของเขา อีกทั้งคลอดลูกเพื่อเขาด้วย
อดีตพวกเขาก็ต้องแน่นแฟ้นสนิทใจกันเป็นอย่างยิ่งแน่นอน
แต่ทว่าในเมื่อพวกเขาหย่ากันแล้ว งั้นกงลี่ก็เป็นผู้หญิงที่เป็นอิสระและมีความเสรีภาพ
อีกอย่าง ถึงแม้จะไม่หย่ากัน เธอก็ไม่ควรถูกผู้ชายเฮงซวยปฏิบัติต่ออย่างโหดร้ายทารุณแบบนี้!
ฉินเทียนกัดฟันแน่น ไม่พูดอะไรเลยแม้แต่คำเดียว ก่อนจะเดินตรงไปทางเจิ้งจี๋
ยื่นมือจับขวดเบียร์ที่เขาฟาดมา แล้วหักข้อมือฟาดลงบนศีรษะของเจิ้งจี๋จดเสียงดังเพล้ง
เจิ้งจี๋กรีดร้องเสียงดัง แล้วล้มนั่งลงไปกับพื้น
ฉินเทียนยกขาเหยียบลงบนศีรษะเขา ถือเศษแก้วที่แหลมคมไว้ในมือพลางพูด: “กูจะฆ่าคนขยะอย่างมึง!”
“อย่านะ!”กงลี่ตะโกนเสียงดังคำหนึ่ง แล้วพูดว่า: “ฉินเทียน อย่าฆ่าคน!”
เธอพุ่งเข้ามาดึงตัวฉินเทียนเอาไว้พลางพูดอย่างตื่นตระหนก: “ไป!”
“รีบไป!”
“คุณไม่ต้องไปทะเลาะกับคนต่ำ ๆ แบบนี้หรอก”
“ถ้าฆ่ามัน คุณก็ต้องชดใช้ด้วยชีวิตเหมือนกัน!”
เมื่อเห็นว่าสภาพเป็นแบบนี้ นิสัยดุร้ายของเจิ้งจี๋ก็กำเริบขึ้นมาเช่นกัน เขาด่ากราดเสียงดัง
“ไอ้ชิบหาย!”
“ไอ้ไก่อ่อน!”
“ถึงกับอ่อยเมียกูงั้นเหรอ!”
“กูจะบอกมึงให้นะ ถึงแม้กงลี่มันจะหนีไปไกลสุดขอบฟ้า มันก็เป็นเมียกู!”
“ใครก็อย่าคิดที่จะแย่งมันไป!”
“มาดิ! เก่งจริงก็มาดิวะ มาฆ่ากูสิ!”
“ตายไปเป็นผี กูก็จะไม่ปล่อยพวกมึงไป!”
ฉินเทียนคิดถึงจริง ๆ ว่าบนโลกใบนี้จะมีผู้ชายที่หน้าด้านไร้ยางอายแบบนี้อยู่ด้วย
ภายใต้อารมณ์ที่โกรธเกรี้ยว เขากระชากผมของเจิ้งจี๋แล้วกระแทกหัวเขาเข้ากับผนังห้อง
เจิ้งจี๋ดิ้นทุรนทุราย และกรีดร้องเหมือนหมูโดนเชือดในทันที
“อย่านะฉินเทียน!”
“อย่าฆ่าคน!”กงลี่วิ่งตามออกมาด้วยความหวาดกลัว
เมื่อเห็นว่าประตูห้องน้ำเปิดอยู่ ฉินเทียนจึงลากตัวเจิ้งจี๋เข้าไป
“ไอ้อ่อนหัด มึงอ่อยเมียกู แถมยังจะฆ่ากูอีก!”
“มึงไม่ได้ตายดีแน่!”
“ตายเป็นผีกูก็ไม่อโหสิกรรมให้มึง!”
“ไอ้ชาติชั่ว กูไม่ปล่อยมึงไปแน่!”เจิ้งจี๋ยังคงด่ากราดเสียงดัง
ฉินเทียนเห็นว่าชักโครกที่อยู่ข้าง ๆ ไม่รู้ว่าพังเสียหายไปนานเท่าไหร่แล้ว มีน้ำขี้สีเหลืองครึ่งชักโครก เขาจึงกระชากผมของเจิ้งจี๋แล้วกดหัวเขาลงไป
“อ๊ากก……”
ขี้ถูกกรอกเข้าปากเจิ้งจี๋ ทำให้เขาพูดไม่ออกภายในชั่วพริบตา เขาเป่าลมออกมาจนเสียงดังกรู ๆ มือเท้าตะเกียกตะกายอย่างสุดชีวิต
ฉินเทียนกดหัวของเขาเอาไว้แรง ๆ จนกระทั่งเจิ้งจี๋ค่อย ๆ หมดแรง
“ฉินเทียน รีบปล่อยออก!”
“มันจะตานเอาได้นะ!”กงลี่วิ่งมาดึงตัวฉินเทียนอย่างเร่งรีบ
เธอก็ตกใจต่อลักษณะท่าทาง ณ วินาทีนี้ของฉินเทียนเหมือนกัน
ตอนนี้ฉินเทียนถึงจะกระชากผมเจิ้งจี๋แล้วเหวี่ยงตัวเขาไปข้าง ๆ
“ถ้าเกิดมึงยังกล้าพูดคำหยาบอีกแม้แต่คำเดียว กูจะฆ่ามึงทันที!”เขาพูดด้วยดวงตาที่แดงเถือก
เจิ้งจี๋ไออย่างรุนแรง อาเจียนขี้สีเหลืองออกมาคำใหญ่ ผ่านไปนานมากถึงจะกลับมาหายใจแบบปกติได้
เมื่อเห็นลักษณะท่าทางของฉินเทียน เขาก็รู้สึกกลัวแล้วจริง ๆ
จากหมาที่ดุร้ายตัวหนึ่ง กลายเป็นคนขี้มูกโป่งไปภายในชั่วพริบตาเดียว
มองหน้ากงลี่ เขาอ้าปากแล้วร้องไห้ออกมาทันที