บทที่ 252 รักและทะนุถนอมมากขึ้น

ซูซูพอจะทราบเรื่องราวความเป็นมาทุกอย่างโดยคร่าว ๆ แล้ว ทราบว่าโจรเรียกค่าไถ่นั่นคือสามีเก่าของกงลี่

แต่ทว่าฉินเทียนกลับไม่ได้พูดถึงเรื่องที่กงลี่ถูกสามีเก่าเธอปฏิบัติอย่างโหดร้ายทารุณ

เขารู้อยู่ว่าซูซูเป็นคนใจอ่อน ถ้าเกิดเธอรู้เรื่องนี้ เธอต้องรู้สึกเสียใจแทนกงลี่นานมาก ๆ อย่างแน่นอน

ซูซูกุมมือของกงลี่พลางพูดปลอบใจ: “ลำบากเธอเลยนะ”

“เอางี้ไหม พรุ่งนี้เธอพาเสี่ยวเฉียงกลับไปก่อน เธอบอกตำแหน่งที่ตั้งมาให้ฉัน ต่อจากนี้เดี๋ยวฉันไปกับฉินเทียนก็ได้แล้ว”

“หลังจากที่เธอกลับไปแล้ว ก็พักผ่อนดี ๆ ก่อน”

“เธอไม่ต้องเป็นห่วง เรื่องทางนี้มีฉันกับฉินเทียนอยู่ ต้องจัดการได้แน่นอน”

กงลี่นิ่งเงียบอยู่พักหนึ่ง ก่อนจะตอบกลับด้วยใบหน้าที่แดงก่ำ: “พรุ่งนี้ค่อยว่ากันอีกทีเถอะ”

“ฉันมีเพื่อนที่ความสัมพันธ์ค่อนข้างไม่เลวใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ เดี๋ยวฉันจะลองติดต่อหาพวกเขาดู”

“ถ้าเกิดเป็นไปได้ละก็ ฉันจะส่งเสี่ยวเฉียงไปให้พวกเขาช่วยดูแลก่อน”

ซูซูพยักหน้า: “งั้นพรุ่งนี้ค่อยว่ากันอีกทีแล้วกัน”

“เธอเหนื่อยแล้ว รีบกลับไปพักผ่อนก่อนเถอะ”

“ไม่ต้องคิดมากขนาดนั้นนะ”

กงลี่ดูมีเรื่องที่เก็บไว้ในใจเยอะมาก ๆ เธอกลับไปถึงห้องพักของตัวเอง

อารมณ์ของซูซูดิ่งเล็กน้อย ถอนหายใจแล้วพูด: “เห้อ สุภาษิตได้กล่าวไว้ว่าผู้ชายกลัวทำงานผิดสาย ผู้หญิงกลัวแต่งงานผิดเจ้าบ่าว”

“สงสารกงลี่มาก เป็นผู้หญิงที่ดีเลิศแบบนี้ กลับต้องพบเจอกับผู้ชายเฮงซวยแบบนั้น ทำให้ชีวิตนี้เกือบจะพังทลายไปด้วย”

ฉินเทียนกุมมือของซูซูพลางพูด: “เธอก็ได้พบเจอผู้สูงศักดิ์อย่างคุณที่ดึงเธอขึ้นมาจากทะเลเพลิงกลางคันแล้วไม่ใช่เหรอครับ”

“ตอนนี้เธอก็ใช้ชีวิตได้ค่อนข้างดีเลยไม่ใช่หรือ”

ซูซูขมวดคิ้วพลางพูด: “แต่อย่างไรซะฉันก็ให้ความช่วยเหลือเธอได้แค่ทางวัตถุเท่านั้น”

“เธอยังสาวขนาดนี้ ต้องดูแลลูกอีกคนหนึ่ง แล้วชีวิตในอนาคตของเธอจะเป็นยังไง?”

ฉินเทียนยิ้มแล้วตอบกลับว่า: “คุณวางแผนจะแนะนำเธอให้เฉินเอ้อร์กั่วรู้จักอยู่ไม่ใช่เหรอครับ?”

“หรือจะให้ผมเรียกเอ้อร์กั่วมาดีไหม ให้พวกเขาดูตัวกัน”

ซูซูยิ้มพลางพูด: “เพื่อนคนนั้นของคุณก็ไม่ใช่คนสุภาพเรียบร้อยอะไรเหมือนกัน ไม่คู่ควรกับเพื่อนสนิทฉัน!”

เมื่อฉินเทียนเห็นเธอยิ้มแล้วดูงดงามอย่างไร้ที่ติและมีเสน่ห์มาก ๆ จึงอดไม่ได้ที่จะโอบเธอเข้ามาในอ้อมอก

พูดด้วยน้ำเสียงที่แผ่วเบา: “แล้วคุณรู้สึกว่าการที่ได้แต่งงานกับผม คุณตัดสินใจผิดไหมครับ?”

ซูซูนิ่งเงียบ

ตอนนี้เธอเริ่มสงสัยในตัวเองแล้วว่าการที่เธอแต่งงานกับผู้ชายคนนี้ เธอแต่งผิดหรือเปล่า?

เมื่อปีนั้น หลังจากเหตุการณ์นั้นเพิ่งเกิดขึ้น มีหลายครั้งมากจริง ๆ ที่เธออยากจบชีวิตตัวเอง

นั่นเป็นช่วงเวลาที่มืดมนที่สุดในชีวิตเธอ เธอรู้สึกว่าทั้งชีวิตของตัวเองได้พังทลายลงไปแล้ว

หากมีชีวิตอยู่ต่อไป มีแต่ต้องทนอยู่กับการเหน็บแนมและการเมินเฉยที่นับไม่ถ้วนจากผู้คน รวมไปถึงความเสียใจและความเจ็บปวด

แต่ทว่าสุดท้ายสาเหตุที่เธอไม่ได้เลือกที่จะจบชีวิตตัวเอง นั่นก็เป็นเพราะเธอตัดใจทิ้งให้แม่อยู่คนเดียวไม่ลง ปล่อยให้แม่ใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวเดียวดายไร้ที่พึ่งพาในโลกใบนี้คนเดียว

พ่อเสียชีวิตก่อน ซึ่งแม่เป็นคนที่เลี้ยงดูให้เธอเติบโตด้วยความยากลำเค็ญ

บนโลกใบนี้ พวกเขาทั้งสองต่างพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน

ต่อมาก็คือตลอดทั้งห้าปีที่ใช้ชีวิตอยู่บนวีลแชร์ เธอไม่มีความทรงจำอะไรต่อห้าปีนั้น

เมื่อรำลึกกลับไปในตอนนี้ หากไม่ใช่เพราะเสียความทรงจำ เอาตัวรอดไปเป็นวัน ๆ มาห้าปี

เธอไม่แน่ใจจริง ๆ ว่าตัวเองจะสามารถมีชีวิตรอดถึงวันที่ผู้ชายคนนี้กลับมาหรือเปล่า

ฉินเทียนกลับมาแล้ว

อีกทั้งดูเหมือนกับว่าเขาจะแตกต่างจากเดิมด้วย เขาไม่เพียงมีวิชาการฝังเข็มที่ยอดเยี่ยมล้ำเลิศที่สุด

ซูซูสามารถสัมผัสได้อยู่ว่าบุคลิกลักษณะทั้งหมดของเขาก็เปลี่ยนไปแล้ว

บุคลิกลักษณะแบบนั้น มีเพียงผู้ชายที่มั่นใจในตัวเองมาก ๆ ถึงมีบุคลิกลักษณะแบบนั้นได้

ฉินเทียนก็แสดงความสามารถแบบนี้ออกมาในเรื่องต่าง ๆ จริง ๆ ทำให้เธอรู้สึกแปลกหูแปลกตา

ตอนนี้เมื่อฉินเทียนถามเธอว่า เธอแต่งงานผิดคนหรือเปล่า?

จู่ ๆ เธอก็เริ่มอ่านความในใจตัวเองไม่ค่อยออก

ผู้ชายที่เกลียดชังมากขนาดนั้นคนหนึ่งในอดีต เมื่อดูตอนนี้แล้วเหมือนเขาก็ไม่ได้น่ารังเกียจขนาดนั้นแล้วนะ

ไม่เพียงแค่นี้เท่านั้น เธอยังค้นพบอีกว่าเหมือนตัวเองจะเริ่มไม่อยากจากผู้ชายคนนี้ไปไหนแล้ว

ซึ่งเธอไม่ยอมยอมรับในจุดนี้

ทว่าเธอก็ไม่ได้ปฏิเสธเช่นกัน

เมื่อคิดถึงตรงนี้ จู่ ๆ ใบหน้าของเธอก็แดงระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย

เมื่อเห็นว่าใบหน้าของซูซูแดงระเรื่อและไม่พูดอะไร ฉินเทียนจึงโน้มศีรษะลงไปกระซิบข้างหูเธอ:

“เพราะฉะนั้นแล้ว บางครั้งความผิดที่ไม่ได้ตั้งใจก่อให้เกิด ก็สามารถเบ่งบานเป็นดอกไม้ที่สวยงามได้”