ตอนที่ 28
บทที่ 28 ราชาเทพโปรดเมตตากรุณา
October 21, 2026
ตอนพลบค่ำ ณ วิลล่าตระกูลซู
หลังจากที่เงียบสงบไปสิบกว่าวัน วิลล่าทั้งหลังก็มีโคมแขวนและติดเต็มไปด้วยสิ่งประดับ คึกคักเหมือนบรรยากาศวันเทศกาลตรุษจีนอีกครั้ง
บนใบหน้าของทุกคนล้วนเต็มเปี่ยมไปด้วยความตื่นเต้นดีใจ
ซูเป่ยซานพูดอย่างตื่นเต้น: “ซูยู่คุน เตรียมตัวเสร็จหรือยัง? เร็ว ขนพวกเครื่องปรุงยาจีนสุดล้ำค่าที่พ่อเก็บสะสมมาออกมาให้หมด!”
“เดี๋ยวสักพักเราจะมอบให้ฉินเทียน น่าจะช่วยให้อาการของซูซูดีขึ้นได้อยู่!”
ซูยู่คุนยกกล่องอยู่ในมือหนึ่งกอง แล้ววางลงบนโต๊ะที่ตั้งอยู่ตรงกลางอย่างระมัดระวัง ก่อนจะพูดว่า:
“ไม่ต้องเป็นห่วงครับพ่อ ของที่เราเก็บสะสมมานานสิบกว่าปีอยู่ที่นี่หมดแล้วครับ”
ซูเป่ยซานพูดอีกว่า: “เหวินเฉิง ขั้นตอนการดำเนินการของบริษัทและวิลล่าที่แกหลอกต้มมาจากมือคุณป้า แกเตรียมเสร็จหรือยัง?”
“คุณป้าแกเป็นคนที่ขี้ใจอ่อน สักพักถ้าเกิดฉินเทียนไม่ให้อภัย แกก็คุกเข่ากราบขอร้องป้าแกเลยนะ!”
“บอกไปเลยว่าก่อนหน้านี้แกหน้ามืดตามัว เป็นวัยรุ่นยังไม่รู้ว่าอะไรควรอะไรไม่ควร!”
ซูเหวินเฉิงพูดด้วยสีหน้าที่จริงจัง: “คุณปู่ครับ ทำไมคุณปู่ยังเรียกชื่อฉินเทียนอยู่ล่ะครับ? ชื่อนี้ เป็นชื่อที่เราเรียกได้เหรอครับ!”
“ต้องเรียกว่าราชาเทพฉิน!”
เขาพูดอย่างจริงจังเข้มขรึม: “ผมเชื่อว่าราชาเทพฉินต้องให้อภัยผมแน่นอนครับ!”
ราชาเทพฉินเลยนะเนี่ย!
นึกไม่ถึงจริง ๆ ว่าราชาเทพที่ทำให้คนทั้งโลกสั่นคลอนจะเป็นฉินเทียนอย่างนั้นหรือ
ลูกเขยตระกูลซูของพวกเขา!
ทุกคนต่างรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก พวกเขาอดไม่ได้ที่จะทุ่มเทแรงใจทุกอย่างเพื่อเอาใจฉินเทียน
ขอแค่ได้รับการให้อภัยจากฉินเทียน ถ้าพึ่งพาบารมีต้นไม้ใหญ่ต้นนี้ ตระกูลซูก็จะพลอยได้ดีไปด้วยไม่ใช่หรือ!
ซูหนานและอู๋เฟยก็อยู่ข้าง ๆ เช่นกัน
พวกเขาทั้งสองคนต่างหวาดกลัวมาก ๆ เพราะว่าเมื่อเปรียบเทียบกับซูเหวินเฉิงและซูเป่ยซานแล้ว พวกเขารู้สึกละอายใจมากกว่า
“ผัวคะ คุณว่าเราควรจะทำยังไงดี?”
อู๋เฟยกัดฟันแล้วตัดสินใจ: “ราชาเทพฉินเป็นผู้เก่งกาจมีฤทธิ์เดชสามารถมาก ปิดบังเรื่องอะไรต่อเขาไม่ได้หรอก!”
“เรื่องดำเนินการมาจนถึงตอนนี้แล้ว เราทำได้แค่สารภาพอย่างตรงไปตรงมาและจริงใจแล้วล่ะ!”
“มีแต่การทำแบบนี้ถึงจะมีโอกาสได้รับการยกโทษจากเขา!”
ซูหนานยังอยากพูดอะไรบางอย่างอยู่ เมื่อเห็นเงาร่างที่เดินเข้ามาจากประตูใหญ่แล้ว เธอจึงพูดอย่างตื่นเต้นหวั่นไหวว่า: “ราชาเทพฉินมาแล้ว!”
ทุกคนในตระกูลซูต่างเดินออกไปต้อนรับ
ซูเป่ยซานนำหน้า เดินไปถึงตรงหน้าฉินเทียนแล้วคุกเข่าลง
พูดอย่างเศร้าเสียใจมาก: “ผมเป็นคนหลง ๆ ลืม ๆ เอง ได้โปรดราชาเทพช่วยกรุณา ปล่อยตระกูลซูของเราไปด้วยนะครับ!”
จากนั้นซูยู่คุน เหวินเฉิงและคนอื่น ๆ ก็พากันคุกเข่าลงไป ต่างตะโกนเสียงดังโปรดราชาเทพช่วยเมตตาให้อภัย
หยางยู่หลันรู้สึกตะลึงจนยืนเหมอไปแล้ว
เธอคิดไม่ถึงเลยว่าสถานการณ์จะเป็นแบบนี้
“เกิดอะไรขึ้น?”
“ฉินเทียน ลูกรีบให้ทุกคนลุกขึ้นเร็ว”
ฉินเทียนเข็นซูซูพลางกวาดตามองดูรอบ ๆ หนึ่งรอบ ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยือก: “เข้าไปคุยด้านในเถอะ”
“กราบเรียนเชิญราชาเทพครับ!”ซูเป่ยซานตะโกนพูดเสียงดัง
ทุกคนในตระกูลซูจึงพากันตะโกนพูดเสียงดังตาม พวกเขาแบ่งแยกออกเป็นสองข้าง เชิญฉินเทียนเข้าไปด้านใน
ฉินเทียนคือราชาเทพจริง ๆ หรือ?
ก่อนหน้านี้หยางยู่หลันแค่รู้สึกสงสัยเล็กน้อย แต่ตอนนี้เธอกลับรู้สึกตื่นเต้นเป็นอย่างมาก
นั่งลงบนที่นั่งหลัก ฉินเทียนเอ่ยปากพูดด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา: “ซูเป่ยซาน เรื่องที่ผมสั่งให้ไปจัดการ คุณคิดได้หรือยัง?”
ซูเป่ยซานรีบส่งจดหมายฉบับหนึ่งขึ้นไปอย่างเคารพนอบน้อมแล้วพูด: “ในนี้คือรายชื่อของผู้ที่ขานเรียกให้ซูซูไปอยู่ดูแลปรนนิบัติในตอนนั้นครับ”
แววตาของฉินเทียนดูเยือกเย็นลงไป เขารับจดหมายมา แต่ไม่ได้รีบเปิดจดหมายออกแต่อย่างใด
“แล้วยังไงต่อ?”
ทันทีที่สิ้นเสียง ซูเหวินเฉิงก็ได้คุกเข่าลงตรงหน้าในทันที
“คุณป้าครับ ทุกอย่างเป็นเพราะหลานสับสน หลานถูกเงินทองครอบงำจิตใจ ต่ำทรามยิ่งกว่าหมูหมา!”
“ผมเป็นคนร่วมมือกับคนอื่น หลอกต้มบริษัทและวิลล่าของคุณป้าไปเองครับ!”
“โฉนดที่ดินและหนังสือโอนย้ายบริษัทอยู่ที่นี่หมดเลยครับ คุณป้าต้องรับไว้นะครับ!”
“คุณป้า คุณช่วยให้อภัยความไม่รู้จักคิดของหลานคนนี้ด้วยนะครับ!”
“ต่อไปผมจะเคารพเชื่อฟังคุณป้าแน่นอนครับ!” เขาฟูมฟายเสียใจอย่างมาก
เมื่อหยางยู่หลันเห็นว่าคนทั้งตระกูลเป็นแบบนี้ เธอก็รู้สึกเจ็บปวดจากใจจริงเช่นกัน
แต่ว่าเธอแค่รับโฉนดที่ดินมาเท่านั้น คืนหนังสือโอนย้ายบริษัทกลับไปให้ซูเหวินเฉิง