บทที่ 312 แผนซ้อนแผน

จู่ๆ ก็มีร่างหนึ่งปรากฏ

ปรมาจารย์พิษ！

การปรากฏตัวของปรมาจารย์พิษทำให้ทุกคนตกใจ

“ราชาเทพฉิน แกเดินทางมาแต่ไกล ฉันจะสามารถทำให้แกผิดหวังได้ยังไง?”

“ต่อจากนี้ ขอให้สนุกกับผลงานของฉันแล้วกัน”

หลังจากนั้น เขาเริ่มนับถอยหลัง

“ห้า สี่ สาม สอง.....หนึ่ง!”

ช่วงเวลาที่เขานับถึงหนึ่ง ฝาของโลงศพทดลองที่อยู่รอบๆเหล่านั้น จู่ๆก็ดีดออกอัตโนมัติ

เดิมทีคนเหล่านั้นที่นอนหลับอยู่ข้างใน เป็นเหมือนกับซอมบี้ ดูเหมือนว่าจะลุกขึ้นมานั่งในเวลาเดียวกัน

ด้านข้างของพวกเขา วางมีดยาวไว้ตั้งนานแล้ว

ในเวลานี้ พวกเขาเอื้อมมือไปถือดับ ไร้สีหน้า กระโดดออกมาจากโลงศพ

ปรมาจารย์พิษได้คำนวณเวลาที่ฉินเทียนมาถึงที่นี่แล้ว นอกจากนี้ยังมีการควบคุมการทำงานของสารพิษที่อยู่ในร่างกายของคนเหล่านี้

“คนเหล่านี้ ฉันเรียกมันว่า นักรบวิญญาณศักดิ์สิทธิ์หมายเลขหนึ่ง”

“ฉันพัฒนาพวกเขาขึ้นมา กำลังกังวลว่าจะไม่มีใครสามารถทดสอบพลังได้”

“ราชาเทพฉิน แกไม่ต้องเกรงใจเลยนะ”

ในสายตาของฉินเทียน เผยให้เห็นถึงการเยาะเย้ย

“แกคิดว่า ฉันหลงกลแผนของแก ถึงถูกดึงดูดมาที่นี่ตลอดทางเหรอ?”

“แกจะไปรู้อะไร ฉันกำลังใช้แผนซ้อนแผนไม่ใช่เหรอ?”

“แผนซ้อนแผน?” ปรมาจารย์พิษตะลึงสักพัก และพูด : “แกรู้ตั้งนานแล้ว ฉันกำลังวางกับดักให้แก?”

ฉินเทียนยิ้มอย่างเย็นชา จู่ๆก็ตะโกนเสียงดัง : “พี่น้องเอ๋ย ลงมือ!”

ระหว่างที่พูด มีวิญญาณพิษคนหนึ่งพุ่งเข้ามาก่อน แย่งมีดในมือของคู่ต่อสู้อย่างรวดเร็ว แบ็คแฮนด์หนึ่งที ตัดหัวโดยตรง

มีเลือดสดที่มีกลิ่นคาวพุ่งออกมา

ในร่างกายของคนเหล่านี้ ไม่รู้ว่าถูกปลูกถ่ายพิษเข้าไปเท่าไหร่แล้ว

ฉินเทียนพูดเสียงดัง : “ระวัง อย่าให้พวกเขาทำให้ผิวฉีกขาดได้!”

“พิษเป็นโรคติดต่อ!”

หลังจากนั้น เขาโบกมีด เฉือนไปทางผู้ชายอีกคนหนึ่ง

คนเหล่านี้กลายเป็นหนูทดลองของปรมาจารย์พิษ ถึงเวลาแบบนี้ ไม่มีความจำเป็นต้องมีชีวิตอยู่อีกต่อไป

ต่อให้ช่วยพวกเขาออกมา ก็ไม่สามารถฟื้นฟูร่างกายของพวกเขากลับมา

ดังนั้น สามารถทำได้แค่ฆ่าทิ้ง

ฉานเจี้ยน เหลิ่งหยุนและคนอื่นๆ เผชิญหน้ากับการล้อมนับร้อยคน เริ่มทำการสังหาร

ศึกนี้ ต่อสู้ได้อย่างยากลำบาก

เพราะว่า คนเหล่านี้ที่ถูกยาพิษควบคุม แม้ว่าไม่มีการฝึกฝนอะไร

แต่ว่าภายใต้การกระตุ้นของยาพิษ แต่ละคนมีพลังไร้ขีดจำกัด นอกจากนี้ไม่กลัวความตาย

และไม่รู้เช่นกันว่าความเจ็บปวดคืออะไร

เว้นแต่คุณจะตัดหัวของพวกเขาด้วยมีดครั้งเดียว

ไม่อย่างนั้น ต่อให้แทงไปบนร่างกายเจ็ดแปดรู เพียงแค่ยังมีลมหายใจอยู่ พวกเขาเป็นเหมือนซอมบี้ พุ่งเข้ามาโดยไม่สนใจอะไร

เหมยหงเซว่ไม่ทันระวัง ถูกผู้ชายคนหนึ่งกอดขาแล้วกัดไปหนึ่งที

เธอเจ็บปวดจนใบหน้าซีดขาว แม้ว่าจะฟันผู้ชายคนนั้นจนตาย แต่ว่าเธอก็เกือบจะล้มลง

ฉินเทียนพุ่งไปอย่างรวดเร็ว มองเห็นแผลเปลี่ยนเป็นสีม่วงทันที ไม่สนใจอะไรที่ผู้ชายและผู้หญิงถูกเนื้อต้องตัวกันไม่ได้แล้ว

ฉีกเสื้อผ้าที่อยู่บนขาของเธอ มัดและห่อตำแหน่งที่โดนกัดเอาไว้แน่น ป้องกันการแพร่กระจายของพิษ

หลังจากนั้น สั่งให้หลังจงรีบทาครีมบรรเทาพิษให้เธอ

“ทุกคนระวัง อย่าให้พวกเขาสัมผัสโดน!”

ฉินเทียนถือมีดเลือด เตือนสติอีกครั้ง

ภายใต้ความโกรธ เขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น พลังพระเจ้าถือกำเนิด

สูดลมหายใจเข้าดาบข้างกายปะทุ มีดโบกออกไปหนึ่งที ฟันนักรบวิญญาณพิษทั้งสองที่ตรงเข้ามาหาพวกเขาออกเป็นสี่ส่วนโดยตรง

บนหน้าจอ ปรมาจารย์พิษมองเห็นทั้งหมด ในที่สุด แววตาแห่งความเสียใจที่ทำแบบนี้ลงไปก็ปรากฎขึ้นในดวงตา

เขาใช้ความพยายามอย่างมาก ตลอดทางหลอกล่อฉินเทียนมาถึงที่นี่