ตอนที่ 396
บทที่ 396 คุณชายใหญ่
October 21, 2026
จ้าวเฟิงหัวเราะเสียงดังลั่นอย่างดุร้าย
เรื่องดำเนินการมาจนถึงตอนนี้ เขาก็ไม่มีความจำเป็นต้องเล่นละครอีกต่อไปแล้ว
“จ้าวเทียนจี นึกไม่ถึงเลยว่ากูคิดใคร่ครวญวางแผนเสียอย่างแยบยลดิบดี แต่สุดท้ายก็ปล่อยให้มึงมีชีวิตรอดไปได้!”
“จ้าวเทียนเผิง มึงรู้ความจริงตั้งแต่เมื่อคืนแล้วสินะ?”
“แต่กูแค่คิดไม่ถึงว่ามึงจะไปขอความช่วยเหลือจากฉินเทียน!”
“คนในตระกูลจ้าวของพวกมึงนี่จริง ๆ เลยนะ กระจอกชิบหาย!”
“เลี่ยวเจี๋ย ฟังคำสั่งของฉันไว้!”
“ถ้าเกิดจ้าวเทียนเผิงมันกล้าแตะต้องตัวกู พวกนายก็กำจัดทุกคนในตระกูลจ้าวที่ไม่เชื่อฟังคำสั่งให้สิ้นซากได้เลย!”
“ให้ตระกูลจ้าวสูญสิ้น!”
มีความโหดเหี้ยมปรากฏบนใบหน้าเลี่ยวเจี๋ย
เขาค่อย ๆ ยกดาบขึ้นมา ยิ้มอย่างดุร้ายพลางพูด: “พี่น้องทุกคน ถึงเวลาพิสูจน์กำลังความสามารถของพวกเราแล้ว”
“ฟังคำสั่งของฉัน ทุกคนที่บังอาจต่อต้าน กำจัดให้สิ้นซาก!”
สมุหราชองครักษ์หกคน บวกกับลูกน้องคนสนิทของพวกเขาที่ถูกปลุกระดมตั้งแต่แรก เมื่อรวมกันแล้วก็ยังคงเป็นกองกำลังที่แข็งแกร่งมาก ๆ
เมื่อเห็นสถานการณ์นี้แล้ว เหล่าผู้คนในตระกูลที่เกรงกลัวความตาย ก็คุกเข่าขอร้องอ้อนวอนอย่างหวาดกลัว
พวกเขาไม่แคร์เลยว่าใครจะเป็นเจ้าบ้าน ยังไงก็ตามชีวิตนี้พวกเขาก็ไม่มีวันได้เป็นเจ้าบ้านอยู่แล้ว พวกเขาแค่อยากมีชีวิตรอดต่อไป
เหล่าผู้รับผิดชอบในตระกูลอื่นที่อยากได้ผู้ช่วยในตอนแรก ตอนนี้พวกเขาก็ไม่รู้ว่าควรจะทำยังไงดีแล้วเหมือนกัน
จ้าวเทียนเผิงรีบพูดเสียงดังว่า: “ทุกท่าน อย่าลืมเรื่องที่พวกคุณตอบตกลงผมในเมื่อกี้นี้นะ!”
“ขอแค่เจอมือสังหาร พวกคุณก็จะช่วยตระกูลจ้าวกำจัดทิ้ง!”
“ผมจ้าวเทียนเผิงพูดคำไหนคำนั้น ตระกูลจ้าวเป็นหนี้บุญคุณอันใหญ่หลวงต่อพวกคุณทุกคน!”
ที่แท้ที่เขาจงใจพูดคำพูดแบบนั้นก่อนงานแต่งจะเริ่ม ให้ทุกคนตอบตกลงช่วยเหลือเขานั้น
ก็เพื่อสถานการณ์ ณ ตอนนี้นี่เอง
เขารู้อยู่ว่าทันทีที่แตกหักกัน เมื่อสมุหราชองครักษ์ทั้งหกเปิดศึกเข่นฆ่าอย่างยิ่งใหญ่ละก็ มันต้องเป็นอะไรที่น่าสยดสยองมาก ๆ อย่างแน่นอน
ถึงแม้เขาจะขอความช่วยเหลือจากฉินเทียนแล้ว ทว่าฉินเทียนและผู้ช่วยของเขา รวมแล้วก็มีแค่สามคนเท่านั้น
จ้าวเทียนเผิงไม่ไว้วางใจ!
เมื่อได้ยินคำพูดของจ้าวเทียนเผิงแล้ว เหล่าผู้รับผิดชอบในตระกูลเหล่านั้นก็ยังคงลังเลใจอยู่เช่นเคย
อย่างไรเสีย การเข้าร่วมสงครามอย่างผลีผลาม อาจทำให้เสียชีวิตได้เลย
จู่ ๆ จี้ซิงก็หัวเราะออกมา
หัวเราะได้ดูมีความสุขมาก ๆ
เขามองดูฉินเทียนที่ถูกผู้คนรายล้อม ยักคิ้วพลางพูด: “ดีมาก”
“ตอนนี้ดูเหมือนกับว่าพวกเราจะอยู่ในแนวรบเอกภาพเดียวกันแล้ว”
“ขอแค่นายเอ่ยปากขอร้อง ฉันก็จะช่วยนายจัดการลูกหมาป่าพวกนี้ เป็นไง?”
“นายคิดมากเกินไปแล้ว”ฉินเทียนตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่เยือกเย็นคำหนึ่ง ในที่สุดเขาก็เคลื่อนไหวสักที
เงาร่างของเขากระพริบ พุ่งตรงไปทางเลี่ยวเจี๋ย
เดิมทีเลี่ยวเจี๋ยยังกระหยิ่มยิ้มย่องอยู่เลย ในเมื่อแผนการถูกเปิดโปง งั้นก็ฆ่าล้างอย่างยิ่งใหญ่ยกหนึ่ง ใช้วิธีการที่ดุดันดั่งสายฟ้าสยบทุกคน
จู่ ๆ ก็เห็นว่าฉินเทียนพุ่งตรงเข้ามา เขาจึงชะงักไปชั่วขณะ แล้วตะคอกเสียงดังโดยสัญชาตญาณคำหนึ่ง ก่อนจะฟันดาบมาทางฉินเทียน
เขาไม่เคยเห็นฉินเทียนลงมือมาก่อน
ในความคิดและมุมมองของเขา เด็กหนุ่มอย่างฉินเทียนแค่เก๊กทำเป็นเท่ยังทำไม่ได้เลย จึงไม่มีทางมีทักษะวิชากังฟูที่แท้จริง
แต่กลับนึกไม่ถึงเลยว่ามือตนจะเบาลง ไม่รู้เพราะเหตุใด ดาบที่อยู่ในมือก็ปรากฏอยู่บนมือฉินเทียน
เกิดลางสังหรณ์ในใจ เขาจึงตะโกนอย่างตะลึงและเตรียมพร้อมที่จะหลบหนี
ฉินเทียนยกดาบที่อยู่ในมือขึ้นมาแล้วฟาดฟันลงมา ตัดศีรษะเขาลงมาโดยตรง
พูดตามตรงเลยว่าฉินเทียนโกรธเกรี้ยวแบบนี้น้อยมาก ๆ ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมานี้ และเรื่องทั้งหมดที่เกี่ยวข้องนี้ ทำให้เขารู้สึกอัดอั้นตันใจมากจริง ๆ
และสิ่งที่พวกเลี่ยวเจี๋ยกระทำมันทำให้เขาโกรธเกรี้ยวมาก ๆ
ผู้มีคุณธรรมคือรับเงินผู้อื่นมาเพื่อสะเดาะเคราะห์แทนผู้อื่น ก่อนหน้านี้จ้าวเทียนเล่อให้พวกเลี่ยวเจี๋ยปฏิบัติหน้าที่ในตำแหน่งสำคัญ
มีใครที่ไม่ถูกตระกูลจ้าวเลี้ยงดูอย่างดิบดีจนมีทุกวันนี้บ้าง?
แต่สุดท้ายแล้วพวกมันกลับทำเรื่องสิ้นมโนธรรม แทงข้างหลังเจ้านายแบบนี้
เพราะฉะนั้นพวกมันสมควรโดนฆ่า
เมื่อเห็นว่าเสี้ยววินาทีที่ฉินเทียนกระพริบตา เขาก็ตัดศีรษะของเลี่ยวเจี๋ยไปได้อย่างชิลสบาย เหล่าสมุหราชองครักษ์ที่เหลือ รวมไปถึงลูกน้องทั้งหมดก็ถึงกับตะลึงงันไปเลย
“พวกมึงยังมัวยืนบื้ออยู่ทำไมวะ?”
“ลุยสิ!”
“เข้าไปพร้อมกัน!”
“หมัดสองข้างยากที่จะต่อกับศัตรูสี่มือ เอาให้มันเหนื่อยตายไปเลย!”จ้าวเฟิงตะคอกเสียงดังอย่างดุร้าย
พวกหลู่ซิ่นรู้อยู่ว่าตัวเองทำกรรมไว้อย่างหนัก วันนี้ถ้าเกิดไม่ใช่คุณตายก็คือฉันตาย พวกเขาตอบสนองกลับมาได้แล้ว ก่อนจะตะคอกเสียงดังพลางพุ่งตรงไปทางฉินเทียน