บทที่ 43 หนึ่งรุ่นสู้หนึ่งรุ่นไม่ได้

ซูซูตกตะลึง มองฉินเทียนและพูด : “คุณไปทำอะไรนะ?”

“ทำไมถึงทิ้งฉันไว้คนเดียว?”

ฉินเทียนพูดอย่างรู้สึกผิด : “ผมก็แค่หาเวลาว่างไปซื้อรถฝั่งตรงข้าม”

“ขอโทษ ผมควรจะบอกคุณล่วงหน้า!”

“ผมรับประกัน จะไม่มีครั้งหน้าอีกแล้ว”

เขารู้ดี แม้ว่าบนผิวเผินซูซูจะแข็งแกร่ง แต่อันที่จริง ภายในใจยังคงเป็นเด็กน้อยที่หมดหนทาง

ตัวเองจากไปโดยไม่บอกอะไร ทำไมให้เธอขายหน้าต่อคนแปลกหน้า ถูกเยาะเย้ย สำหรับเธอแล้วเป็นเรื่องที่โหดร้ายอย่างมาก

“ผมพาคุณกลับบ้าน”

ฉินเทียนเอนตัวลง เตรียมอุ้มซูซูขึ้นรถ

“เดี๋ยวก่อน......” สิงเลี่ยงตะโกน พูดเยาะเย้ย : “นี่คือสิ่งที่คุณซื้อจริงๆ?”

“คุณจากไปได้ไม่กี่นาที ภายในเวลาสั้นๆ จะสามารถซื้อรถที่แพงขนาดนี้ได้อย่างไร?”

ต้องรู้ว่า เขาซื้อรถจ้งไท่ หน้าๆหลังๆล้วนแล้วต้องใช้เวลาพิจารณาถึงครึ่งปี ยิ่งไม่ต้องพูดถึงรถที่แพงขนาดนี้

ดังนั้นเขาสรุปได้ว่า ฉินเทียนจะต้องเช่ารถมาอย่างแน่นอน

จงใจแสแสร้ง!

เขาจะต้องเปิดเผยฉินเทียนให้ได้

“พุฟ!”

“คางคกห่อหุ้มด้วยทอง ก็ยังคงเป็นคางคก”

“เพียงแต่คุณซูเป็นนางฟ้าที่ปีกหักอยู่แล้ว ก็มีแต่คางคกที่เหมาะสมเท่านั้นแหละ” หวางเชี่ยนเชี่ยนหัวเราะอย่างได้ใจ

“คุณผู้ชาย!” ร้าน4Sแลนด์โรเวอร์ฝั่งตรงข้าม มีพนักงานขายหญิงสาวคนหนึ่งที่เทียบได้กับพนักงานต้อนรับบนเครื่องบินวิ่งมา

เธอยื่นเอกสารกองหนึ่งอย่างตื่นเต้น และพูด : “นี่คือสัญญาการซื้อของคุณ”

“เมื่อกี้คุณจากไปด้วยความเร่งรีบ!”

“ใช่แล้ว คุณซูที่เขียนอยู่ข้างบน เป็นภรรยาของคุณใช่ไหม?”

“ไม่พูดไม่ได้ ภรรยาของคุณช่างโชคดีเหลือเกิน พบเจอผู้ชายดีๆอย่างคุณแบบนี้!”

ดวงตาที่สวยงามของเธอ ดูจากท่าทาง แทบรอไม่ไหวอยากจะเป็นคุณนายซูคนนั้น

ฉินเทียนยื่นมือไปรับสัญญานั้นมา มอบให้กับซูซู : “คนนี้ก็คือภรรยาของผม”

คิดอะไรบางอย่างได้ ขมวดคิ้วอีกครั้งและพูดกับสิงเลี่ยง : “เป็นแค่รถราคาสองล้านเท่านั้น ใช้บัตรรูดแล้วซื้อโดยตรงก็พอแล้ว มันยุ่งยากขนาดนั้นเลยเหรอ?”

สิงเลี่ยงอ้าปากค้าง

ฉินเทียนอุ้มซูซู วางบนเบาะนั่งอย่างระมัดระวัง พับรถเข็น แล้วเอาไปใส่ไว้ในกระโปรงหลังรถที่กว้างใหญ่

ขึ้นรถแล้วจากไป ทิ้งไว้เพียงสายตาที่แตกสลายเท่านั้น

ผ่านไปสักพักหนึ่ง หวางเชี่ยนเชี่ยนค่อยกัดฟันแล้วพูด : “สิงเลี่ยง นี่ก็คือสิ่งที่คุณพูดว่า เป็นคนยากจนที่เหมาะจะซื้อรถตู้ให้กับซูซูเหรอ?”

“ฉันไม่สน!”

“ฉันต้องการให้คุณซื้อรถแลนด์โรเวอร์ให้ฉัน!”

“ตรงข้ามก็คือร้าน4Sแลนด์โรเวอร์ คุณไปเลย!”

......

ซูซูพลิกกองสัญญาการซื้อขายหนาๆ อดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้ว

เธอก็ไม่เชื่อเช่นกันว่านี่คือความจริง แต่ว่า ตัวหนังสือสีดำบนกระดาษขาว ไม่มีความผิดปกติอะไร

“คนแซ่ฉิน คุณอธิบายกับฉันมาตรงๆ ตกลงว่าไปเอาเงินเยอะขนาดนี้มาจากไหน?”

ความรู้สึกของการถูกหลอก ทำให้เธอโกรธเล็กน้อย

ฉินเทียนแอบถอนหายใจ รู้ว่าไม่ว่าจะพูดความจริงยังไง เธอล้วนแล้วไม่เชื่อ ตรงกันข้ามยิ่งทำให้เธอเกลียดตัวเองมากขึ้น

คิดสักพักหนึ่ง เขาสามารถพูดได้แค่ว่า : “ผมเคยพูดแล้ว ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ได้เรียนรู้เทคนิคการฝังเข็มจากชายชราคนหนึ่ง ประกอบอาชีพเป็นหมอรักษาโรคช่วยเหลือผู้คน ทำเงินได้นิดหน่อย”

ซูซูเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง

ก่อนหน้านี้เรื่องที่ฉินเทียนรักษาอาการป่วยทางจิตของเธอ นึกย้อนกลับไป เธอยินดีที่จะเชื่อว่าเป็นเพราะเวลาผ่านไปนานแล้ว ภายใต้การดูแลอย่างเอาใจใส่จากแม่ ร่างกายของตัวเองถึงดีขึ้นด้วยตัวเอง

ฉินเทียนเพียงแค่มารับความโชคดีนั้นไปเท่านั้น

กล่าวอีกนัยหนึ่ง ถึงแม้จะไม่ได้ฝังเข็มให้ตัวเองก็ตาม ตัวเองก็สามารถตื่นขึ้นมาได้เองอยู่ดี

ดังนั้น เธอตัดสินใจไม่ให้ฉินเทียนแตะต้องตัวเองอย่างเด็ดขาด จิตใต้สำนึกรู้สึกว่า ฉินเทียนอาศัยชื่อเสียงของการรักษาโรค เอาเปรียบตัวเอง

เปลื้องผ้าแล้วให้เขาสัมผัส.....ช่างน่าอายเหลือเกิน!

“ยังจะมาประกอบอาชีพเป็นหมอรักษาโรคช่วยเหลือผู้คน ฉันว่าคุณเป็นคนหลอกลวงสะมากกว่า!” ท้ายที่สุดแล้ว เธอสามารถทำได้แค่บ่นพึมพำอย่างอารมณ์เสีย