ตอนที่ 44
บทที่ 44 เจ้าของใหม่
October 21, 2026
ที่แท้ซูเหวินเฉิงเล่นสกปรกนี่เอง แจ้งให้ซุนจงฮั๋วมาไล่คน
ซูซูพูดด้วยความโกรธ : “ฉันสามารถไปได้ แต่ชื่อเสียงของตระกูลซูเป็นเวลาหลายปีไม่สามารถถูกทำลายโดยคนอย่างคุณ!”
“ฉันขอถามคุณ ทำไมไม่ชำระเงินให้กับชาวสวนล่ะ?”
“ในฐานะที่เป็นผู้จัดการโรงงาน คุณก็ควรมีความรับผิดชอบหน่อยใช่ไหม?”
ซูเป่ยฉีก็พูดด้วยความกังวลใจเช่นกัน : “ซุนจงฮั๋ว อาศัยการหนีมันไม่มีประโยชน์ ในฐานะที่คุณเป็นผู้จัดการโรงงาน ควรแก้ไขปัญหาให้เร็วที่สุด”
ซุนจงฮั๋วหัวเราะฮ่าฮ่าและพูด : “คนง่อยอย่างพวกคุณสองคน และยังเป็นคนที่ถูกทอดทิ้งของตระกูลซู มีสิทธิ์อะไรมาพูดกับผม?”
“เชื่อไหม.....”
ยังไม่ทันได้พูดจบ ฉินเทียนที่เงียบมาโดยตลอดก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว บีบคอของเขาทันที เสียงดังปัง เอาหัวของเขาไปโขกกับโต๊ะ
มือข้างหนึ่งหยิบที่เขี่ยบุหรี่ด้านข้างขึ้น พูดอย่างเย็นชา : “ไอ้อ้วน แกเชื่อไหมฉันจะปล่อยเลือดของแก?”
“โอ๊ยฆ่าคนแล้ว!”
“ไอ้สารเลว ยังไม่รีบปล่อยฉันอีก!”
“แกตายแน่!”
“ใครก็ได้ช่วยด้วย!” ซุนจงฮั๋วตอบสนองกลับมาได้ กรีดร้องเหมือนหมูโดนฆ่า
นอกห้องรักษาความปลอดภัย พนักงานโรงงานหลายคนถือไม้หน้าสาม เพียงแต่เมื่อเห็นแววตาที่เย็นชาของฉินเทียน ชั่วขณะหนึ่งไม่กล้าบุกเข้ามา
ซูซูพูดไม่ออกชั่วขณะหนึ่ง ภายในใจคิดเป็นสารเลวที่ไม่รู้จักคิดเอะอะก็ต่อสู้อย่างเดียวจริงๆ
“ฉินเทียน อย่าทำอะไรไปเรื่อย!”
“ซุนจงฮั๋ว ตกลงมันเกิดอะไรขึ้น ยังไม่รีบพูดออกมา!”
ซุนจงฮั๋วตะโกนเสียงดัง : “เห็นได้ชัดว่าเป็นไอ้พวกง่อยเหม็นพวกนี้มาก่อความวุ่นวาย!”
“คุณชายเหวินเฉิงสั่งฉันมา โอนเงินให้พวกเขาห้าล้านแล้ว!”
ซูเป่ยฉีเรียกชายชราที่เป็นหัวหน้าคนหนึ่งเข้ามา เขาชื่อว่าหวางจง เขาเป็นประธานสหกรณ์ปลูกสมุนไพรจีนแห่งนี้
ข้อตกลงการขายทั้งหมด ก็เป็นเขาที่เป็นตัวแทนของชาวสวน เซ็นสัญญากับโรงงานของตระกูลซู
“คุณหนูซู คุณยังจำผมได้ไหม? หลายปีมาแล้ว คุณเคยไปตรวจสอบฐานการเพาะปลูกของพวกเรา ผมเป็นคนต้อนรับคุณเอง”
“เห้อ ผมก็ไม่อยากทำให้เรื่องมันวุ่นวายแบบนี้ สิ่งสำคัญคือทุกคนล้วนล้วนเป็นชาวสวน จำเป็นต้องกินข้าว”
“ตระกูลซูจ่ายค่าสินค้ามาห้าล้านก็จริง แต่ว่ามันไม่พอด้วยซ้ำ ยังขาดอีกสิบล้าน”
“นี่คือเงินที่หามาอย่างยากลำบากจากพวกเราชาวสวนหลายร้อยคน!”
“ตอนนั้นถ้าหากไม่ใช่ว่าเชื่อใจตระกูลซูของพวกคุณ ก็ไม่มีทางไม่เอาเงินแม้แต่แดงเดียวก็ส่งสินค้าให้พวกคุณขนไป”
“เมื่อกี้พวกเราได้ปรึกษาหารือกันแล้ว ถ้าหากตระกูลซูของพวกคุณไม่จ่ายเงิน อย่าโทษพวกเราที่ปิดกั้นโรงงานของคุณ หลังจากนั้นไปฟ้องพวกคุณที่ศาล”
“พวกเราใครก็อย่าคิดว่าจะได้ใช้ชีวิตดีๆ”
มองออกได้ หวางจงก็หมดหนทางเช่นกัน
ซูจงฮั๋วยังคงคำพูดเดิม ต้องการเงินไม่มี มีแต่ชีวิตเท่านั้น!
ซูซูจิตใจสับสนวุ่นวาย พูดไม่ออก
ในเวลานี้ โทรศัพท์ของฉินเทียนดังขึ้น มองดูเบอร์โทรของคนที่โทรมา แววตาของเขาดูแปลกๆ
“ผมขอออกไปรับโทรศัพท์” พูดหนึ่งประโยค เขามาถึงข้างนอก
“คุณฉิน ผมคือหวางปิน มีรายงานที่สำคัญอย่างมาก!” คำพูดในโทรศัพท์ มีเสียงตื่นเต้นของประธานหวางปินของธนาคารเจี้ยนหลงดังมา
“ผมก็เพิ่งรู้เหมือนกัน เงินที่กู้ยืมให้ตระกูลซูก่อนหน้านี้ เฉียนเซิ่งได้รับคำสั่งจากตระกูลอู๋ ทำอะไรบางอย่างบนสัญญา”
“เพียงแค่พบว่าชื่อเสียงของตระกูลซูมีปัญหา ธนาคารของพวกเรามีสิทธิ์ในการตัดสินได้ตลอดเวลา เอาเงินกู้คืนล่วงหน้าได้”
“ถ้าหากตระกูลซูไม่สามารถคืนเงินกู้ได้ อย่างนั้นธนาคารของพวกเรา ก็มีสิทธิ์ประมูลขายโรงกลั่นยาที่ตีนเขาหนานซานของพวกเขาได้”
“ตามคำบอกของเฉียนเซิ่ง ตระกูลอู๋สนใจที่ดินผืนนั้น.....”
“คุณฉิน ตอนนี้ชื่อเสียงของตระกูลซูได้ถึงจุดต่ำสุดแล้ว ตามสัญญา พวกเรามีสิทธิ์ที่จะเริ่มกระบวนการประมูลขายโรงกลั่นยา คุณคิดยังไง?”
ฉินเทียนเริ่มหัวเราะแล้ว เป็นสิ่งที่ใช้ความพยายามอย่างมากในการค้นหา แต่ถูกพบโดยบังเอิญและง่ายดายจริงๆ
เพียงแต่ เพื่อหลีกเลี่ยงความเข้าใจผิดของซูซู เขายังคงกระซิบพูด : “พวกคุณแจ้งตระกูลซูหรือยังว่าจะประมูลขาย?”
หวางปินรีบพูด : “ซูเหวินเฉิงเอาแต่พูดว่า ตอนนี้ไม่มีเงิน”