ตอนที่ 45
บทที่ 45 ไม่แน่ผมอาจจะสามารถรักษาหายได้
October 21, 2026
อะไรนะ?
โรงกลั่นยาถูกประมูล ซูซูกลายเป็นเจ้าของใหม่?
“เป็นไปไม่ได้!”
“นี่มันไม่มีทางเป็นเรื่องจริง!” ซุนจงฮั๋วตกใจอย่างมาก ร้องออกมาด้วยความเหลือเชื่อ
สีหน้าของหวางปินเคร่งขรึม พูดอย่างเย็นชา : “ผมประธานธนาคารส่งเอกสารมาด้วยตัวเอง หรือว่ายังจะสามารถเป็นของปลอมได้เหรอ?”
“ซุนจงฮั๋ว คุณนับเป็นสิ่งของอะไร คาดไม่ถึงจะกล้าสงสัยผม!”
ซุนจงฮั๋วอึ้งอยู่กับที่
พนักงานที่ถูกเขาเรียกให้ล้อมฉินเทียน ล้วนแล้วมือไม้อ่อนไปทั้งหมด
บางคนมีความกลัวอยู่ในสายตา โยนไม้ในมือทิ้งไปอย่างเงียบๆ
ซูเป่ยฉียืนขึ้นอย่างสั่นเทา พูดด้วยความตื่นเต้น : “ฟ้ามีตา ทำให้โรงงานของตระกูลซูอยู่ต่อและดำเนินต่อไปได้!”
“ในฐานะที่ผมเป็นส่วนหนึ่งของโรงงาน ขอแสดงความยินดีกับประธานซูที่เข้าร่วม!”
“หวังว่าการชักนำของประธานซู จะทำให้โรงงานของพวกเราเจริญก้าวหน้า!”
ระหว่างที่พูด คาดไม่ถึงว่าจะโค้งเอวลึกๆ และก้มหัวที่มีผมหงอกลง
โรงกลั่นยาแห่งนี้ เดิมทีอยู่ภายใต้คำแนะนำของเขาในตระกูลซู สร้างมันขึ้นด้วยมือของตัวเอง
เขาและโรงงาน ล้วนแล้วเคยรุ่งโรจน์
นี่ก็คือเหตุผลว่าทำไม เขาถูกไล่ออกจากตำแหน่งผู้จัดการโรงงาน ยอมอดทนต่อความโกรธมาเป็น รปภ. คนหนึ่ง แต่ก็ไม่ยอมออกไป
โดยจิตใต้สำนึก เขาเหมือนสุนัขแก่ที่ซื่อสัตย์ตัวหนึ่ง จนกระทั่งตายก็ต้องเฝ้าแผ่นดินเกิด
หลายวันมานี้ ชื่อเสียงของตระกูลซูนั้นน่าอดสู โรงงานเลิกผลิต เส้นแบ่งเขตที่ใกล้จะพังทลาย อารมณ์ของเขาสามารถจินตนาการได้
ตอนนี้จบลงด้วยเหตุการณ์พลิกผันแบบนี้ เป็นเหมือนกับฟ้ามีตาจริงๆ!
“คุณปู่รอง คุณเกรงใจเกินไปแล้ว!”
“คุณสบายใจได้ ฉันไม่มีทางทรยศต่อความคาดหวังของคุณแน่นอน!” ซูซูรีบพูดปลอบ
ด้านข้าง หวางจงที่มาจากสมาคมผู้เพาะปลูก ลังเลสักพักและพูด : “คุณซู เงินสินค้าที่ติดพวกเราใครเป็นคนจัดการ?”
ซูซูพูดอย่างจริงใจ : “ประธานหวาง คุณสบายใจได้”
“แม้ว่าฉันจะทำตามขั้นตอนปกติ และชนะการประมูลโรงงานแห่งนี้ ไม่รวมยอดค้างชำระของตระกูลซู”
“แต่ว่า ฉันไม่มีทางให้พวกคุณทำงานฟรีๆแน่นอน”
“เงินที่ค้างชำระทั้งหมด คิดในบัญชีของฉัน”
“ในอนาคตฉันหวังว่าจะขยายความร่วมมือกับพวกคุณ เพื่อแสดงความจริงใจ ถ้าหากพวกคุณรีบใช้เงิน ฉันจะโอนเงินทั้งหมดให้พวกคุณตอนนี้เลย”
“จริงเหรอ? แบบนั้นดีมากเลย!” หวางจงพูดด้วยความตื่นเต้น : “คุณซูช่างใจประเสริฐจริงๆ”
“คุณช่วยรอเดี๋ยวนะ ผมขอไปปรึกษากับคนข้างนอกสักพัก”
หลังจากเขาวิ่งออกไป ซูเป่ยฉีครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง และพูด : “ประธานซู พนักงานเหล่านี้ไม่มีความผิดอะไร”
“ฉันหวังว่าในฐานะที่เห็นแก่ใบหน้าของปู่ อย่าถือสาพวกเขาเลย”
“ท้ายที่สุดแล้ว โรงงานยังคงต้องการพวกเขา”
ในที่สุดซุนจงฮั๋วก็ตอบสนองกลับมาได้ รู้ว่าเรื่องราวได้ข้อสรุปแล้ว เขายิ้มอย่างเร่งรีบและพูด : “ใช่แล้วประธานซู!”
“มันก็ใช่ ทำผิดโดยไม่ได้ตั้งใจ อย่าถือโทษเลย”
“ก่อนหน้านี้พวกเราก็เพื่อปกป้องผลประโยชน์ของโรงงานไม่ใช่เหรอ?”
“ขอให้ประธานซูสบายใจได้เลย ผมจะทำอย่างสุดความสามารถแน่นอน บริหารจัดการโรงงานให้คุณเป็นอย่างดี!”
ตอนนี้ เขากลายเป็นเด็กทำงานภายใต้ลูกน้องของซูซู แน่นอนต้องประจบสอพอเจ้านายอยู่แล้ว
ซูซูไม่สนใจซุนจงฮั๋ว แต่มองไปทางซูเป่ยฉี พูดอย่างจริงใจ : “คุณปู่รอง หลานสาวต้องการขอให้คุณช่วยงานใหญ่!”
“ถ้าหากคุณไม่เห็นด้วย โรงงานแห่งนี้ฉันก็ไม่ต้องการแล้ว”
ซูเป่ยฉีรีบพูด : “หลานสาวที่แสนดี เพียงแค่สามารถใช้ฉันได้ ต่อให้ต้องสละกระดูกเฒ่าของฉัน ก็จะช่วยเธอจัดการให้สำเร็จแน่นอน”
ซูซูยิ้มและพูด : “แบบนั้นก็ดี ตอนนี้ ฉันขอให้คุณเป็นผู้จัดการโรงงาน รับผิดชอบทุกอย่าง”
“เธอว่าอะไรนะ ให้ฉันเป็นผู้จัดการโรงงาน?” ซูเป่ยฉีอึ้งสักพัก รีบพูด : “ไม่ได้ไม่ได้!”
“ฉันแก่ปูนนี้แล้ว เฝ้าประตูให้เธอดีกว่า!”
เขายังต้องการพูดอะไรบางอย่าง ซูซูพูดอย่างไม่แยแส : “คุณปู่รอง ถ้าหากคุณไม่ตอบตกลง อย่างนั้นฉันก็จะขับไล่พนักงานที่สร้างปัญหาเหล่านี้ออกทั้งหมด”
“ตอนนี้ มีเพียงคุณเท่านั้นที่จะสามารถรักษาพวกเขาเอาไว้”
พนักงานเหล่านั้นพูดด้วยความตกใจ : “ประธานซู คุณรีบตอบตกลงสิ!”
“เดิมทีคุณก็เป็นผู้จัดการโรงงาน เพียงแค่ถูกคนไม่ดีใส่ร้าย ก็เลยตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้”
“จริงๆ พวกเราทุกคนคิดถึงคุณในฐานะผู้จัดการโรงงาน ช่วงเวลาที่พาพวกเราต่อสู้!”