ตอนที่ 437
บทที่ 437 รู้ว่าผิด
October 21, 2026
เมื่อมอบภารกิจเข้าซื้อทงต๋าเอ็กซ์เพลสให้หม่าจินหยู่แล้ว
เดิมที ถ้าหม่าจินหยู่ทำงานสำเร็จ ไม่ว่าจะด้วยวิธีไหนก็ตาม ศักดิ์ศรีของเขาก็จะยกระดับขึ้นทุกครั้ง
จนหม่าจั๋วชุนอาจจะเอ่ยปาก แต่งตั้งเขาเป็นผู้สืบทอดอย่างเป็นทางการ
แต่ว่า หลังจากเจรจาเชิงลึกกับหลิวชั่นไม่กี่ครั้ง หม่าจินหยู่ก็ประทับใจในจิตวิญญาณการก่อตั้งกิจการของหลิวชั่น
กระทั่ง รู้สึกว่าได้พบกันช้าไป
พวกเขาชอบกิจการโลจิสติกส์เหมือนกัน อยากสร้างบริษัทโลจิสติกส์ที่โดดเด่นที่สุดเหมือนกัน
ส่วนหม่าจินหยู่รู้ว่า เมื่อตระกูลหม่าเข้าซื้อทงต๋าโลจิสติกส์ และซึมซับกลไกของทงต๋าแล้ว ก็จะทอดทิ้งไปเหมือนรองเท้าขาด ๆ
เมื่อเป็นเช่นนั้น ทงต๋าโลจิสติกส์ก็ตายแน่นอน
ดังนั้นเขาจึงแบกแรงกดดัน กระทั่งยันกับหม่าจั๋วชุนเสนอให้เลิกล้มการกว้านซื้อทงต๋าโลจิสติกส์
ความเป็นเผด็จการไม่ยั่งยืนหรอก มีเพียงความรุ่งเรืองถ้วนหน้าของกิจการทุกคนถึงจะไปได้ไกล
หม่าจั๋วชุนจำใจได้แต่พยักหน้ารับคำในเวลานั้น
หม่าจินหยู่คิดไม่ถึงเลยว่า หลังจากที่เขาวางมือ หม่าจินหลงกลับมาสานต่อ และยังกว้านซื้อสำเร็จ
เป็นไปได้ยังไง？
“จินหลง นายบอกฉันได้มั๊ยว่าทำได้ยังไง？”
“นายให้ราคายังไง？”
“ไม่สิ เท่าที่ฉันรู้จักหลิวชั่น ไม่ว่านายจะให้ราคาสูงเท่าไหร่เขาก็ไม่ขายหรอก” สีหน้าหม่าจินหยู่เคร่งขรึม
หม่าจินหลงแสยะยิ้มเอ่ยว่า： “พี่ใหญ่ นี่มันสมัยไหนแล้ว พี่ยังใช้วิธีเจรจาเชย ๆ อย่างนี้อีกเหรอ”
“พี่ไม่เคยได้ยินคำว่า เพื่อเป้าหมายแล้วไม่เลือกวิธีการเหรอ？”
“นายว่าอะไร？” หม่าจินหยู่เอ่ยเสียงขรึม： “นายทำอะไรกับหลิวชั่น？”
หม่าจินหลงเอ่ยอย่างได้ใจว่า： “ก็ไม่มีอะไร”
“ฉันสืบรู้ว่า เขามีลูกสาวคนหนึ่งเรียนอยู่เมืองนอก พอดีกับที่ฉันก็มีเพื่อนอยู่เมืองนอกสองสามคน”
“ฉันบอกหลิวชั่นว่า สภาพแวดล้อมที่เมืองนอกมีความซับซ้อน เด็กผู้หญิงคนหนึ่งคิดจะอยู่รอดก็ค่อนข้างจะลำบาก แค่เขาตกลงกับฉัน ฉันก็จะให้เพื่อนฉันช่วยดูแลลูกสาวของเขา”
“เพื่อนฉันไม่กี่คนที่นั้นมีอำนาจมากเลยนะ”
“สารเลว！” หม่าจินหยู่ตบโต๊ะลุกขึ้น โกรธจนหน้าถอดสีเอ่ยด้วยเสียงโมโหว่า： “นายเอาลูกสาวของหลิวชั่นมาขมขู่เขา？”
“จินหลง ทำไมนายเป็นคนอย่างนี้！”
ให้เพื่อนดูแลอะไรกัน ใครฟังเข้าก็รู้ว่าหม่าจินหลงจงใจอำพราง
ในความเป็นจริง เขาได้จ่ายเงินให้คนที่อยู่เมืองนอกลักพาตัวลูกสาวของหลิวชั่นไว้แล้ว
หลัวชั่นจึงต้องขายบริษัทให้หม่าจินหลงอย่างอัปยศก็เพื่อลูกสาว
สีหน้าของหม่าจินหลงขรึมลงแสยะยิ้มเอ่ยว่า： “หม่าจินหยู่ นายจะมาคำรามใส่ฉันทำไม？”
“ตระกูลหม่าของเรา รวมถึงหอการค้าแก๊งหม่าเป็นเจ้าพ่อโลจิสติกส์แห่งเมืองเอกทั้ง 7 ของทางใต้ เพื่อป้องกันตำแหน่งนี้ ตระกูลหม่าทุกคนจะละเลยหน้าที่ไม่ได้！”
“เพื่อผลประโยชน์ของทุกคน ฉันใช้แค่เล่ห์เหลี่ยมนิดหน่อยแล้วยังไง？”
“คนที่จะทำงานใหญ่สำเร็จ จะมัวติดเรื่องจุกจิกได้ยังไง！”
“ถ้าเป็นเหมือนนายกันทุกคน ตระกูลหม่าของเราจะก้าวหน้าได้เหรอ？อีกไม่นาน คงโดนคนอื่นแซงหน้าแน่！”
หม่าจินหยู่โมโหจนตัวสั่น เอ่ยด้วยความโมโหว่า： “เหลวไหลสิ้นดี！”
“จินหลง ฟังนะ ตอนนี้จงรีบขอโทษหลิวชั่นคืนบริษัทให้เขาเดี๋ยวนี้！”
“นายทำอย่างนี้สวรรค์ไม่มีทางอภัยให้ โดนคนอื่นว่าให้ลับหลังแน่！”
“พอที！” หยางเสี่ยวหุ้ยว่ากล่าวอย่างโมโห สีหน้าเฉยชา
หล่อนมองหม่าจั๋วชุน： “จั๋วชุน ที่จินหลงทำไปก็ไม่ได้ทำเพื่อตัวเอง แต่เพื่อคลายความกังวลของคุณ คิดเพื่อตระกูลหม่าทั้งหมด！”
“ฉันรู้สึกว่าไม่มีอะไรผิด คนทำการใหญ่ จะใจอ่อนอย่างผู้หญิงได้ยังไง”
“ก่อนหน้าจินหยู่ออกหน้าแทนหลิวชั่น ตอนนี้ก็มาด่าทอน้องชายตัวเองแทนคนนอก”
“หมายความว่าอะไรของเขา？”
“เขาคงไม่ ตกลงอะไรส่วนตัวกับหลิวชั่นใช่มั๊ย？”
หม่าจินหยู่ชะงักไปชั่วครู่เอ่ยว่า： “ท่านป้า ทำไมจึงพูดเช่นนั้น？”
“ผมจะมีข้อตกลงอะไรกับหลิวชั่น？”