ตอนที่ 438
บทที่ 438 ค่ำคืนที่น่าจดจำ
October 21, 2026
หยางเสี่ยวหุ้ยจูงมือหม่าจั๋วชุนชม้อยตาเอ่ยว่า： “ยังไงก็เป็นลูกชายของตัวเอง ไม่เห็นต้องโมโหเลย”
“ตอนนี้เมืองจิ่นหูจะพัฒนาเขตใหม่ ได้ข่าวว่าพื้นที่เขตนั้นจะเป็นศูนย์กลางเมืองอีกแห่งในอนาคต”
“จั๋วชุน คุณก็อยากได้ที่ดินตรงนั้นสักผืนก่อตั้งสำนักงานใหญ่แห่งใหม่ไม่ใช่เหรอ？”
“ฉันว่า ก็มอบภารกิจนี้ให้จินหยู่เขาสิ”
“ที่ดินหรูอี้เลคไซด์หมายเลข 1 ก็จะเปิดประมูลแล้ว ถ้าจินหยู่เอาที่ดินผืนนี้มาได้คุณก็อภัยให้เขาเถอะ”
พอได้ยินคำนี้ คนในตระกูลก็ซุบซิบกันอีกครั้ง
ทุกคนต่างรู้ดีถึงความสำคัญของเขตใหม่ แต่ว่า ที่ผ่านมาธุรกิจหลักของตระกูลหม่าไม่ใช่อสังหาริมทรัพย์
แม้จะมีบริษัทอสังหาริมทรัพย์อยู่แห่งเดียว แต่ที่มากกว่าคือความสำคัญทางกลยุทธ์
ตอนนี้ ให้หม่าจินหยู่ไปประมูลที่ดินทองหรูอี้เลคไซด์หมายเลข 1 เขตใหม่ เรียกว่าเป็นภารกิจที่ไม่มีทางสำเร็จแน่
อีกทั้ง ทุกคนต่างรู้ว่า ทางบ้านแม่ของหยางเสี่ยวหุ้ยหรือก็คือตระกูลหยาง ก็เป็นหนึ่งในห้าตระกูลใหญ่แห่งเมืองจิ่นหู ซึ่งมีศักยภาพเหนือกว่าตระกูลหม่าอีก
พวกเขาทำธุรกิจอสังหา ฯ เป็นหลัก ทำเลชัยภูมิที่สำคัญอย่างนี้ ตระกูลหยางต้องคว้าไว้ให้ได้แน่นอน
หยางเสี่ยวหุ้ยเสนอให้หม่าจินหยู่รับภารกิจนี้ในเวลานี้ ไม่ต่างอะไรจากการเอาชีวิตของเขา
หม่าจั๋วชุนมองดูหม่าจินหยู่เอ่ยอย่างเย็นชาว่า： “เธอกล้ารับมั๊ย？”
หม่าจั๋วโหวที่อยู่ข้าง ๆ รีบส่ายหน้า ส่งสัญญาณให้หม่าจินหยู่ว่าอย่ารับ
หม่าจินหยู่ทำเสียงขรึมเอ่ยว่า： “ถ้าผมทำภารกิจนี้สำเร็จก็จะคืนทงต๋าโลจิสติกส์ให้หลิวชั่นใช่มั๊ย？”
“แก——”
“สารเลว！”
หม่าจั๋วชุนโกรธจนหน้ามืดแล้ว นึกไม่ถึงว่าเวลานี้หม่าจินหยู่ยังจะกล้าพูดถึงเรื่องนี้
เขาเอ่ยด้วยความโมโหว่า： “ได้！”
“ถ้าแกเอาที่ดินหรูอี้เลคไซด์หมายเลข 1 มาได้ ฉันจะมอบทงต๋าโลจิสติกส์ให้แก！”
“แต่ถ้าไม่สำเร็จ——”
“ก็จงไสหัวไปจากตระกูลหม่าซะ！”
พอพูดจบก็เดินสะบัดออกไป
คนในตระกูลต่างมองหน้ากัน มองไปยังสายตาของหม่าจินหยู่ ส่วนน้อยเห็นใจ ส่วนใหญ่เฉยชา
พวกเขารู้ว่า คุณชายใหญ่ที่ไม่รู้จักดีชั่ว ต้องออกจากกิจการที่ใหญ่โตในอนาคตของตระกูลแล้วล่ะ
อารมณ์คนแปรปรวน
เมื่อก่อน หม่าจินหยู่มีความหวังว่าจะกลายเป็นผู้สืบทอด ดังนั้นคนในตระกูลจึงเกรงใจเขากัน ตอนนี้ กลายเป็นคนผ่านทางโดยทันที
“พี่ใหญ่ ขอให้พี่โชคดีนะ”
“จริงสิ ตอนนี้ผมมีอำนาจสั่งการกำลังคนหนึ่งในสาม ถ้าพี่ต้องการก็ขอให้บอกผม”
“น้องชายจะช่วยพี่ชายอย่างแน่นอน” หม่าจินหลงหัวเราะฮ่า ๆ จากไป
“ยินดีกับคุณชายรองด้วย！”
“คุณชายรองเยี่ยมไปเลย！”
“คนที่จะทำงานใหญ่ อย่าสนใจเรื่องเล็ก คุณชายรองไม่ทำให้พวกเราผิดหวังจริง ๆ！ “คนในตระกูลเหล่านั้นก็ไปสอพลอหม่าจินหลงในทันที
ห้องโถงอันโอ่อ่าจึงเหลือเพียงหม่าจั๋วโหวกับหม่าจินหยู่
หม่าจั๋วโหวถอนใจเอ่ยว่า： “คุณชายใหญ่ ทำอย่างนี้ไปเพื่ออะไร？”
“แตกหักกับคนในตระกูลเพื่อคนนอก มันคุ้มเหรอ？”
หม่าจินหยู่ก้มหน้าลงเอ่ยว่า： “ผมรู้”
“ว่าแต่ ลุงโหว ถ้าผมไม่ต่อสู้เพื่อหลิวชั่น คงผิดต่อมโนธรรมของผม”
“ลุงก็เคยเห็นหลิวชั่น เขาเป็นคนมีอุดมคติมีหลักการคนหนึ่ง ทงต๋าโลจิสติกส์ เป็นชีวิตของเขา”
“ตระกูลทำอย่างนี้ เท่ากับเอาชีวิตของหลิวชั่น”
“ลุงโหว ผมหวังว่าลุงจะช่วยเรื่องนี้ผมได้”
หม่าจั๋วโหวเอ่ยอย่างจนใจว่า： “การจะเอาที่ดินหรูอี้เลคไซด์นั้น ยังไงก็เป็นภารกิจที่เป็นไปไม่ได้”
“คุณชายใหญ่ ผมก็ไม่สามารถเหมือนกัน”
“ผมว่า คุณชายรอเจ้าบ้านใจเย็นลงแล้วไปขอโทษเขาดี ๆ ให้เขายกเลิกภารกิจนี้ดีกว่า”
“คุณก็รู้ว่าเจ้าบ้านรักหน้าตาที่สุด คุณย้อนเขาต่อหน้าธารกำนัน ไม่ต่างจากหาเรื่องลำบากใส่ตัว”
หม่าจินหยู่เอ่ยอย่างหนักแน่นว่า： “ผมไม่เปลี่ยนความคิดแน่”
“ที่ดินหรูอี้เลคไซด์ผืนนั้น ผมจะหาทางเจรจา ลุงโหว ที่ผมอยากให้ลุงช่วยคือ รีบหาทางติดต่อหลิวชั่นโดยเร็ว”
“ให้เขามาพบผม”