บทที่ 440 กับดัก

หม่าจินหลงเข้าซื้อกิจการทงต๋าโลจิสติกส์และได้รับการอนุมัติให้ดูแลกิจการ แต่จากฐานะของหม่าจินหลง จะเห็นงานเล็ก ๆ อย่างนี้อยู่ในสายตาได้ยังไง

เขาจัดให้หม่าเทียนหมิงเป็นผู้จัดการใหญ่

หม่าเทียนหมิงรออยู่ที่นี่ก็เพื่อรอฉินเทียน เขาจะสบประมาทฉินเทียนสักหน่อย

นึกไม่ถึง คนที่เลขาพาเข้ามากลับเป็นสาวสวย

พอเห็นซูซู เขาก็รู้สึว่าวิญญาณถูกกระชากออกไปในพริบตา อ้าปากค้างลืมคำที่จะพูด

กลียุคมีสาวสวย ขอสันโดษตัดโลกภายนอก

รูปร่างหน้าตาของซูซูสวยจนไร้หญิงใดจะเทียบได้ หม่าเทียนหมิงที่เห็นสาวสวยจนเบื่อ อยู่ ๆ ก็รู้สึกว่า เขาเป็นเด็กยากจนที่ไม่เคยเห็นโลกภายนอก

โดยเฉพาะลักษณะประจำตัวที่กลิ่นหอมเหมือนกล้วยไม้ สง่างามเหมือนลำไผ่

ชวนให้ผู้คนอดที่อยากจะเข้าใกล้ไม่ได้ อีกทั้งอดที่จะรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจไม่ได้ด้วย

“คุณเป็นใคร？”

“ฉินเทียนล่ะ？” ตะลึงไปสักพัก หม่าเทียนหมิงจึงพูดอย่างตะกุกตะกักขึ้น

ซูซูเองก็ตะลึงเช่นกันเอ่ยว่า： “ประธานหม่า คุณรู้จักฉินเทียนสามีของฉัน？”

“อย่างนั้นก็ดีเลย”

“ฉันขอแนะนำตัวเองหน่อย ฉันชื่อซูซู เป็นประธานจากซู่ยู่กรุ๊ป”

“ฉันก็เพิ่งทราบจากเลขาของคุณว่าตอนนี้คุณเป็นผู้จัดการใหญ่ของทงต๋าเอ็กซ์เพลส”

“ตอนนี้ ฉันอยากคุยเรื่องปัญหาความร่วมมือกับคุณหน่อย คุณว่า คุณสะดวกมั๊ย？”

“อ๊ะ……สะดวก สะดวก！”

“นึกไม่ถึงว่าประธานซูจะมาด้วยตัวเอง ผมสะดวกทุกเวลา！”

“เชิญนั่ง！”

“พนักงาน รินน้ำชาให้ประธานซู！” หม่าเทียนหมิงมีปฏิกิริยาตอบ ทำอย่างกับถูกปลื้มอย่างไม่คาดฝัน รีบเชิญซูซูนั่งอย่างกระตือรือร้น

ซูซูกลับรู้สึกเกรงใจ ในการคาดการณ์ของเธอว่าพอมาถึงแล้วไม่รู้จะโดนเล่นแง่อะไรบ้าง

อีกฝ่ายอาจจะใช้โอกาสนี้ยกราคาให้สูงขึ้น

นึกไม่ถึงประธานหม่าที่เป็นเจ้าของคนใหม่ ดูแล้วอายุยังน้อย มีความอบอุ่น ท่าทางคุยง่าย

“ขอบคุณประธานหม่า”

เธอนั่งลงที่เก้าอี้ตรงข้ามโต๊ะทำงานของหม่าเทียนหมิงเอ่ยว่า： “ไม่รู้ว่าทงต๋าโลจิสติกส์เกิดอะไรขึ้น ทำไมหลิวชั่นต้องขายบริษัททิ้งด้วย”

“ว่าแต่ บริษัทโลจิสติกส์นี้เป็นบริษัทที่ยอดเยี่ยมมาก ก่อนอื่นฉันขอแสดงความยินดีกับประธานหม่าด้วย”

“ซูยู่กรุ๊ปของพวกเรา มีการเซ็นต์กรอบสัญญาความร่วมมือกับหลิวชั่นอย่างยาวนาน มีผลประโยชน์ร่วมกัน เป็นพันธมิตรกันมาตลอด”

“ดังนั้น ฉันหวังว่า ประธานหม่าจะปฏิบัติตามสัญญาเก่าร่วมมือกันต่อ”

“ซึ่งสำหรับพวกเราทั้งสองฝ่ายแล้ว เป็นการ win-win ด้วยกันทั้งคู่ ประธานหม่า คุณว่ายังไง?”

หล่อนเข้าประเด็นไม่อ้อมค้อม

หม่าเทียนหมิงยังคงมองความงามของซูซูจนเหม่อลอย ได้กลิ่นหอมจากตัวซูซูในระยะใกล้ จนรู้สึกวิญญาณออกจากร่าง

“ประธานหม่า คุณเป็นอะไรไป？”

จนกระทั่งซูซูเตือนสติ เขาถึงมีปฏิกิริยาหัวเราะ ฮ่า ๆ ขึ้นมา

“พูดได้ดี”

“ประธานซู อันที่จริงพวกเราก็อยากร่วมมือกับพวกคุณต่อ ที่ระงับกิจการชั่วคราวทั้งหมดก็เพื่อให้คุณมาเจรจาต่อหน้า ก็คือมาเจอหน้ากัน ทำความรู้จักกันไง”

“คุณก็รู้ว่าผมเพิ่มรับช่วงบริษัทนี้มา มีลูกค้าหลายรายที่ยังไม่คุ้นเคย”

ซูซูดีใจอย่างคาดไม่ถึงเอ่ยอย่างคึกคักว่า： “หมายความว่า ประธานหม่าตกลงแล้ว？”

“อย่างนั้นก็ขอให้ประธานหม่าออกคำสั่ง ให้พนักงานขนส่งของพวกคุณรีบรับออเดอร์เถอะ คุณก็รู้ ความรวดเร็วของพัสดุส่งด่วนเกี่ยวข้องกับความอยู่รอดของอีคอมเมิร์ซ”

“คลังสินค้าของเราตอนนี้ อัดแน่นไปด้วยออเดอร์เยอะเลย！”

“ไม่ต้องรีบ！”

“ประธานซู คุณเดินทางมาตั้งไกล ดื่มน้ำชาก่อน”

“ผมก็บอกแล้วนี่ ระหว่างเราต้องการความคุ้นเคยมากกว่านี้”

“ขออภัยที่ถามตามตรง ประธานซู ฉินเทียนสามีของคุณไม่มาเหรอ？”

ซูซูยังคงเข้าใจว่า หม่าเทียนหมิงแค่อยากมองมุมธุรกิจ รู้จักกับพันธมิตรให้มากขึ้นเท่านั้น

เธอผ่อนคลายลงแล้วหัวเราะเอ่ยว่า： “สามีของฉันก็มาด้วย เพียงแต่รออยู่ชั้นล่าง”