บทที่ 511 เหยื่อ

"พี่เฉิน ครั้งนี้โชคดีที่คุณออกหน้าช่วยเหลือ"

"คุณวางใจได้ ครั้งนี้ฉันเป็นผู้นำ ครั้งต่อไป ตำแหน่งผู้นำต้องเป็นของคุณอย่างแน่นอน มา ดื่มกัน"

เจี่ยงเส้าอารมณ์ดีอย่างมาก และดื่มด้วยกันกับเฉินเถิง

ท้องฟ้ามืดครึ้มในยามราตรี

แสงในยามราตรีในคืนนี้ คล้ายกับว่ามืดมิดกว่าเมื่อคืนเล็กน้อย

นั่งอยู่ในรถMPV สามพี่น้องตระกูลเฉินลำพองใจอย่างมาก รวมทั้งตาเฒ่าตาบอดด้วย พบกับสถานการณ์เดียวกับที่ปีศาจขาวพบเมื่อคืน

บริเวณสี่แยกเปลี่ยวแห่งหนึ่ง พวกเขาถูกรถคันหนึ่งตัดหน้าให้หยุด

ชายชุดดำสองคนลงมาจากรถ แล้วบอกกับพวกเขาว่า พี่เทียนเพิ่งจะนึกขึ้นได้ว่า มีเรื่องสำคัญที่ยังไม่ได้ชี้แจงให้ชัดเจน

รออยู่ที่สถานที่ก่อสร้างร้างที่อยู่ไม่ไกลนัก ให้พวกคุณเข้าไปหาสักหน่อย

ฉากที่แปลกประหลาด ทำให้สามพี่น้องตระกูลเฉิน รวมทั้งตาเฒ่าตาบอด ล้วนหวาดกลัวอย่างมาก

นี่เห็นได้ชัดว่าเป็นการแสดงที่พวกเขาเพิ่งจะแสดงไปเมื่อคืน

เมื่อคืนเป็นพวกเขาคนของ"ฉินเทียน"ที่ขัดขวางปีศาจขาว เช่นนั้นเมื่อคืนนี้"ฉินเทียน"ที่ขัดขวางพวกเขาเป็นใครกัน?

เมื่อครู่นี้ก็เห็นฉินเทียนอยู่ในโรงแรมจริงๆ ไม่ใช่หรือ?

"ไอ้สารเลว คาดไม่ถึงว่าจะกล้าตบตาฉัน!"

"บอกมา ว่าแท้จริงแล้วด้านในเป็นใครกันแน่?" เฉินซานพุ่งไปข้างหน้า แล้วคว้าคอของชายชุดดำคนหนึ่งเอาไว้

ชายชุดดำหน้าแดงก่ำ เพียงแต่ยังคงกัดฟันกล่าวว่า: "หากคุณกล้าฆ่าฉัน พี่เทียนจะต้องไม่ปล่อยคุณเอาไว้แน่!"

"พวกเราเพียงแค่ได้รับคำสั่งให้มาบอก ถ้าหากพวกคุณไม่กล้าไป ก็จะต้องไปอยู่ดี!"

เฉินซานหวาดกลัวไม่น้อย

"ผู้อาวุโสฉี คุณว่าอย่างไร?"เฉินต้ารู้สึกเหมือนกับว่าในสถานที่ก่อสร้างร้างที่อยู่ไม่ไกล มีวิญญาณอาฆาตบางอย่างกำลังรอพวกเขาอยู่

เพราะปีศาจขาวเป็นผีที่ผูกอาฆาต จึงกลับมาเพื่อแก้แค้นใช่ไหม?

ตาเฒ่าตาบอดกลอกตาขึ้นบนฟ้า

ถึงแม้ว่าเขาจะตาบอด แต่ก็คล้ายกับว่าจะมองได้ชัดเจนกว่าคนที่มีสติปัญญาความรู้เสียอีก

"ไม่ว่าจะเป็นใคร เข้าไปดูก็จะรู้เอง"

"ถ้าหากพวกคุณกลัว ก็รอฉันอยู่ที่นี่"

เขายันไม้เท้าต้นพุทราจีน แล้วเดินอย่างช้าๆ ไปยังสถานที่ก่อสร้างร้างอันมืดมิด

ผู้ที่กล้าหาญ ถึงรู้ว่าหนทางข้างหน้าอันตราย ก็ยังมุ่งมั่นเดินไป

ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นใคร เขาก็ไม่เชื่อว่า จะสามารถฆ่าเขาได้ ฉะนั้นเพียงเข้าไปเห็น ก็สามารถทำให้ความเป็นจริงของเรื่องราวนี้ถูกเปิดเผย

สามพี่น้องตระกูลเฉินก็มองหน้ากัน กัดเขี้ยวเคี้ยวฟัน แล้วก็ตามเข้าไป

เมื่อคืนพวกเขาได้รับบาดเจ็บขณะไล่ล่าปีศาจขาว โชคดีที่ตาเฒ่าตาบอดได้รับการรักษา จึงไม่ได้เป็นอะไรร้ายแรง

ตอนนี้มีตาเฒ่าตาบอดอยู่ข้างหน้า บวกกับพวกเขาอีกสามคน พวกเขารู้สึกว่า เมื่อกวาดสายตามองทั้งเจ็ดเมืองทางใต้แล้ว ก็ไม่มีใครสามารถลงมือกับพวกเขาได้

ต่อให้ปีศาจขาวจะเป็นวิญญาณที่ฟื้นคืนชีพ ก็สามารถจับโยนลงไปในนรกที่ไม่มีที่สิ้นสุดได้อีกครั้ง

พวกเขาเดินตามกันเข้าไปในสถานที่ก่อสร้าง

ชายชุดดำสองคนที่อยู่ด้านนอก แสดงการแสยะยิ้มเล็กน้อย และให้คนขับรถมาขวางเอาไว้

"คุณเป็นใคร?" ในสถานที่ก่อสร้างร้าง เห็นว่ามีคนหนึ่งยืนหันหลังเฉินต้าจึงตะโกนถามด้วยเสียงที่เคร่งขรึม

"ผู้ฆ่า ฉินเทียน"

น้ำเสียงที่แฝงไปด้วยการเย้ยหยันดังขึ้น อีกฝ่ายหันกลับมา สายตาที่มองพวกเขาแสดงถึงการถากถาง

ในเวลาเดียวกันสามพี่น้องตระกูลเฉิน ก็ตกตะลึงไปเล็กน้อย

จำบุคคลนี้ได้ จึงอดไม่ได้ที่จะมีสีหน้าที่เปลี่ยนไป

"ถงเหริน!"

"คุณคือบอดี้การ์ดข้างกายของคุณชายตระกูลลิ!"

ถงเหรินยิ้มแล้วกล่าวว่า: "ผิดแล้ว"

"คืนนี้ ฉันคือผู้ฆ่า ฉินเทียน"

"พวกคุณจะต้องตายด้วยน้ำมือของฉินเทียน"

"หมายความว่าอย่างไร?" ทันใดนั้น คนทั้งสาม ก็ไม่มีการตอบสนอง

ตาเฒ่าตาบอดทอดถอนใจเบาๆ

"ด้วยฐานะทางสังคมมูลค่าห้าร้อยล้านของตระกูลลิ จึงเป็นหนึ่งในห้าของตระกูลหลัก"

"หลายปีมานี้ เจ้าบ้านลิเว่ยจงเกิดโรครุมเร้า ก็ได้ถอยออกมาอยู่เบื้องหลัง กิจการของวงศ์ตระกูล ก็ได้มอบให้คุณชายลิเหลียงเป็นคนจัดการ"

มีข่าวลือว่าคุณชายลิเหลียง อ่อนโยนราวกับหยก จัดการเพื่อคนอื่นอย่างเงียบๆ ไม่ชื่นชอบลาภยศ"

"ตอนนี้เมื่อดูๆ แล้ว ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเป็นภาพลวงตา"

ถงเหรินยิ้มเยาะแล้วกล่าว: "ถึงแม้ว่าตาของคุณจะบอด เพียงแต่ภายในใจก็เข้าใจกระจ่างแจ้งดี"

"เช่นนั้นคุณก็พูดมา ว่าทำไมคุณชายลิเหลียงถึงทำเช่นนี้?"

ตาเฒ่าตาบอดพูดเบาๆ ว่า: "ถอยออกมาอยู่เบื้องหลัง ควบคุมสถานการณ์ทุกด้าน ก็เพื่อแผนงานที่ดี"